II SA/Wa 2097/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. D., w skardze na Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu skargi zarzucił naruszenie prawa materialnego oraz procesowego i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., II FZ 452/06). Podkreślenia wymaga, że to strona musi we wniosku w wystarczający sposób wskazać, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą określone w ustawie konsekwencje. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Przede wszystkim podnieść należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wskazał, jakiego rodzaju trudne do odwrócenia skutki mogą nastąpić w przypadku wykonania zaskarżonego orzeczenia. Nie podał też, na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Decyzja o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej i przeniesieniu do rezerwy, choć niewątpliwie dotkliwa dla skarżącego, w ocenie Sądu, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim jednak należy stwierdzić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może mieć zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy akt (decyzja) ma przymiot wykonalności i ma być wykonany w przyszłości. W rozpoznawanej sprawie decyzja o zwolnieniu S. D. z zawodowej służby wojskowej weszła już w życie z dniem [...] listopada 2015 r. Oznacza to, że decyzja ta przed przekazaniem skargi do Sądu została wykonana. Zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy, bowiem skutki wynikające z jej wykonania już wystąpiły. Nie sposób zatem na obecnym etapie postępowania orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonego orzeczenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.