II SA/Wa 21/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 30 października 2015 r. M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. Zaskarżona decyzja została odebrana w dniu 1 października 2015 r. Skarga wpłynęła do organu w dniu 10 grudnia 2015 r. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że przesyłka listowa zawierająca skargę została zwrócona do nadawcy z adnotacją adresat nieznany. Według skarżącego nie chciano przesyłki odebrać, żeby upłynął termin do wniesienia skargi. Do wniosku skarżącego został dołączony fragment kserokopii koperty. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do przesłania w terminie 7 dni oryginału koperty z adnotacją "adresat nieznany", w której – według jego oświadczenia - miał nadać w dniu 31 października 2015 r. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...], pod rygorem rozpoznania wniosku skarżącego na podstawie akt, którymi Sąd dysponuje. Z fragmentu kserokopii nie wynikało ani do kogo przesyłka była skierowana, ani przez kogo była wysłana, nie wynikało też na jaki adres została skierowana. Brak było tez informacji kiedy przesyłka została przez Pocztę Polska zwrócona. Wezwanie zostało doręczone w dniu 5 lutego 2016 r. (karta 13 akt sprawy). Siedmiodniowy termin na wykonanie przez skarżącego wezwania upłynął w dniu 12 lutego 2016 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący nie wykonał wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. Przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by zachować dbałość w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1970 r., s. 136). W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). W ocenie Sądu, podniesiona we wniosku okoliczność nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Strona nie wskazała żadnej okoliczności uprawdopodabniającej okoliczności podniesione we wniosku. Na wezwanie Sądu do przedstawienia oryginału koperty z adnotacją zwrot "adresat nieznany", w której według oświadczenia skarżącego, miała zostać nadana skarga w dniu 31 października 2015 r., M. S. nie nadesłał w zakreślonym przez Sąd terminie żadnego wyjaśnienia, w tym żądanego w wezwaniu oryginału koperty. Wobec tego, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby przesyłkę skierował do właściwego podmiotu, pod właściwy adres, brak było podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a orzekł jak w postanowieniu.