II SA/Wa 2102/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-05-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych powinno zostać umorzone, jeśli strona skarżąca oświadczy, że nie złożyła skargi, a jedynie wyraziła niezadowolenie z niewykonania decyzji przez inny organ?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, jeśli strona skarżąca oświadczy, że jej pismo nie stanowi skargi na decyzję organu, lecz jedynie wyraz niezadowolenia z niewykonania tej decyzji przez inny podmiot. W takiej sytuacji brak jest przedmiotu kontroli sądowej.
Stan faktyczny
Strona B. G. złożyła pismo, które Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (GIODO) potraktował jako skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. Pełnomocnik strony z urzędu, wezwany do sprecyzowania skargi, wyjaśnił, że pismo to nie było skargą na decyzję GIODO, lecz wyrazem niezadowolenia z niewykonania tej decyzji przez Komendanta Głównego Policji. W związku z tym Sąd rozpoznał wniosek o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i przyznano ze środków budżetowych WSA kwotę 240 zł oraz 55,20 zł tytułem podatku VAT dla adwokata M. C. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. C. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. pełnomocnik z urzędu B. G., wezwany przez Sąd do sprecyzowania skargi, wyjaśnił, że strona nie złożyła skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2010 r., nie mając zamiaru zaskarżenia korzystnej dla siebie decyzji, natomiast w piśmie z dnia 15 listopada 2010 r., które organ potraktował jako skargę, jedynie wyraziła swoje niezadowolenie z niewykonania przez Komendanta Głównego Policji wydanych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, gdy postępowanie stanie się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2. Skoro zatem w piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. pełnomocnik B. G. stwierdził, iż przedmiotem pisma strony z dnia 15 listopada 2010 r. nie jest skarga na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2010 r., a jedynie wyrażenie niezadowolenia z niewykonania przez podmiot zobowiązany – Komendanta Głównego Policji – korzystnej dla niej decyzji organu, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (brak przedmiotu kontroli), w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Jednocześnie trzeba wskazać, że w sprawie ze skargi Komendanta Głównego Policji na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2010 r. (sygn. akt II SA/Wa 625/11) B. G. występuje jako uczestnik postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji. Sąd przyznał pełnomocnikowi z urzędu kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), podwyższając je o kwotę 55,20 zł tytułem podatku od towarów i usług. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło