II SA/Wa 2113/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-19
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędny, a tym samym postępowanie w tym zakresie powinno zostać umorzone, jeśli skarżący jest z mocy ustawy zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawach ze stosunków służbowych?Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeżeli skarżący jest z mocy ustawy zwolniony z obowiązku ponoszenia tych kosztów. Wynika to z faktu, że w takiej sytuacji rozpoznanie wniosku staje się zbędne, zgodnie z art. 249a PPSA.Stan faktyczny
Skarżący K. W. złożył skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej dotyczące zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący K. W. wraz ze skargą na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej złożył wniosek o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy właśnie tej kategorii spraw. Oznacza to, że skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w niniejszej sprawie jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Z tych względów, na podstawie art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło