II SA/Wa 2113/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2021 r. sprawy ze skargi L. D. i M. D. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia bonifikaty przy sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego mienie komunalne oddala skargę W dniu [...] sierpnia 2020 r. Rada Gminy S. (dalej: "Rada", "organ"), na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372; dalej: "u.s.g."), art. 68 ust. 1 pkt 1, art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1990 ze zm.; dalej: "u.g.n."), podjęła uchwałę nr [...] w sprawie udzielenia bonifikaty przy sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego mienie komunalne (dalej: "uchwała"). Zgodnie z § 1 uchwały, przy sprzedaży nieruchomości, stanowiącej lokal mieszkalny nr [...] mieszczący się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w miejscowości S. przy ul. [...], znajdującym się na działce nr ewid. [...], na cele mieszkaniowe na rzecz najemcy: 1) udziela się bonifikaty od ustalonej ceny sprzedaży nieruchomości, o której mowa w ust. 1 w wysokości 10%; 2) jeżeli nabywca nieruchomości zbył nieruchomość lub wykorzystał ją na inne cele niż cele uzasadniające udzielenie bonifikaty, przed upływem 10 lat, a w przypadku nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny przed upływem 5 lat, licząc od dnia nabycia, jest zobowiązany do zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji. Powyższa uchwała stała się przedmiotem skargi L. D. i M. D. (dalej: "skarżący") – najemców lokalu będącego przedmiotem uchwały (dalej: "lokal"), którzy zarzucili naruszenie: 1. art. 7 ust. 1 pkt 7 u.s.g. w związku z art. 34 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 68 ust. 1 pkt 7 u.g.n. poprzez uchwalenie bonifikaty w wysokości 10 % zamiast co najmniej 20%, co stanowi naruszenie zadania zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty; 2. art. 7 w związku z art. 77 w związku z art. 89 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: "k.p.a.") poprzez wydanie uchwały bez uwzględnienia interesu indywidualnego mieszkańców gminy, a z uwzględnieniem jedynie interesu gminy, bez przeprowadzenia rozprawy administracyjnej i możliwości umożliwienia skarżącym zaprezentowania okoliczności istotnych dla wyjaśnienia ich racji; 3. art. 124 § 2 w związku z art. 11 w związku z art. 8 § 1 k.p.a. poprzez brak dostatecznego uzasadnienia prawnego podjętego przez organ rozstrzygnięcia, a także poprzez brak wyjaśnienia przesłanek, jakimi organ kierował się przy wydaniu zaskarżonego aktu oraz prowadzenie przez organ postępowania w sposób niebudzący zaufania skarżących do organu; 4. art. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nierówne traktowanie mieszkańców Gminy S. przy przyznawaniu bonifikat. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego aktu; zobowiązanie organu do wydania w terminie 1 miesiąca uchwały w sprawie udzielenia bonifikaty przy sprzedaży lokalu na rzecz najemców, uwzględniającej konstytucyjną zasadę równości oraz zasadę zaspokajania potrzeb wspólnoty w zakresie gminnego budownictwa; przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów załączonych do skargi; zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że od ponad 15 lat są najemcami lokalu, na mocy umowy najmu zawartej na czas nieokreślony z Wójtem Gminy S. w dniu [...] kwietnia 2005 r. Za zgodą wójta J. W., sprawującego urząd w latach 2006 – 2014, skarżący systematycznie remontowali lokal, który w dniu wynajęcia przez nich znajdował się w złym stanie technicznym. Gruntowne remonty lokalu skarżący ustnie konsultowali z przedstawicielami Gminy S., ponieważ "nie mieli na tyle świadomości prawnej, by żądać za każdym poważnym remontem podpisywania pisemnej zgody przez przedstawiciela Gminy". Rada, działając z własnej inicjatywy, dwukrotnie podejmowała uchwałę o sprzedaży lokalu oraz o przyznaniu bonifikaty dotychczasowym najemcom. I tak [...] października 2009 r. organ podjął uchwałę nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż lokalu w drodze bezprzetargowej, a [...] lutego 2010 r. podjął uchwałę nr [...] w sprawie udzielenia dotychczasowym najemcom bonifikaty do zakupu lokalu w wysokości 20% od ustalonej ceny sprzedaży. Operat szacunkowy lokalu, wykonany na zlecenie organu przez biegłego rzeczoznawcę w 2009 r., określał jego cenę na kwotę 83.307 zł, lecz skarżący nie mieli wówczas środków wystarczających na zakup lokalu i po konsultacjach z nimi organ zadecydował o niesprzedawaniu lokalu. W dniu [...] lutego 2020 r. Rada ponownie podjęła uchwałę (nr [...]) o przeznaczeniu lokalu do sprzedaży, a rzeczoznawca majątkowy wycenił jego wartość na kwotę 164.000 zł. Ponadto organ nie udzielił skarżącym bonifikaty na zakup lokalu. Na początku marca 2020 r. skarżącym doręczono zawiadomienie z [...] lutego 2020 r. o możliwości skorzystania z prawa pierwszeństwa w terminie 21 dni. Wobec pandemicznych obostrzeń, w tym braku dostępu do urzędu gminy, skarżący nie mieli możliwości ani zapoznania się z opinią rzeczoznawcy ani podjęcia decyzji o skorzystaniu z prawa pierwszeństwa, a zatem w sposób niezawiniony uchybili 21-dniowemu terminowi na skorzystanie z prawa pierwszeństwa. W związku z nieskorzystaniem z prawa pierwszeństwa, Rada przystąpiła do zbycia lokalu w drodze przetargu nieograniczonego, ogłaszając go [...] lipca 2020 r. Po interwencji skarżących, przetarg nieograniczony został odwołany [...] lipca 2020 r. W dniu [...] sierpnia 2020 r. skarżący wystąpili do Rady o wydanie decyzji o nieprzeznaczaniu lokalu na sprzedaż, ewentualnie o przywrócenie 21-dniowego terminu na skorzystanie z prawa pierwszeństwa, podjęcie uchwały w przedmiocie udzielenia bonifikaty w wysokości 50% ustalonej ceny sprzedaży lokalu, przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w celu wyjaśnienia stanowiska skarżących, a także rozliczenie nakładów na lokal w przyszłej umowie sprzedaży, jakie ponieśli skarżący. Na posiedzeniu Rady w dniu [...] sierpnia 2020 r., na którym podjęto zaskarżoną uchwałę, był obecny pełnomocnik skarżących, który zgłosił poprawkę do projektu uchwały odnośnie przyznania co najmniej 20% bonifikaty, powołując się na ograniczone możliwości finansowe skarżących oscylujące obecnie na poziomie kwoty 80.000 zł. W odpowiedzi na pismo skarżących z [...] sierpnia 2020 r. organ odmówił zmiany decyzji o przeznaczeniu lokalu na sprzedaż i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, a ponadto poinformował skarżących o przywróceniu terminu na skorzystanie z prawa pierwszeństwa nabycia lokalu (w piśmie z [...] sierpnia 2020 r.), a także o treści uchwały nr [...] z [...] lutego 2010 r., jak również przekazał uwierzytelniony odpis operatu szacunkowego. W kwestii poczynionych przez skarżących ulepszeń na lokal, Rada oświadczyła, że nie uwzględni żadnych roszczeń z tego tytułu, a to z uwagi na brak pisemnej zgody wynajmującego na dokonywanie tych nakładów, wymaganej stosownie do art. 6b ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 611 ze zm.). W piśmie z [...] września 2020 r. skarżący powiadomili organ o skorzystaniu z prawa pierwszeństwa nabycia lokalu, stosownie do art. 34 ust. 5 u.g.n. Zdaniem skarżących, Rada nie liczy się z ich interesem i działa z naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji. W zaskarżonej uchwale w żaden sposób nie uzasadniono odmowy przyznania bonifikaty w wysokości 20% i przyznania jej w wysokości zaledwie 10%, podczas gdy propozycja sprzedaży lokalu z 2010 r. za kwotę o połowę mniejszą była związana z przyznaniem bonifikaty w wysokości 20%. Organ dyskryminuje skarżących i niektórych innych mieszkańców Gminy S., innych zaś faworyzuje, czego przykładem jest sprzedaż nieruchomości w C. za zaniżoną kwotę na rzecz brata obecnego wójta. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż w związku z wystąpieniem skarżących o podjęcie uchwały o przyznanie bonifikaty na zakup lokalu, zostali oni zaproszeni na wspólne posiedzenie komisji Rady w sprawie ustalenia wnioskowanej bonifikaty. Jednak skarżący nie przybyli na to posiedzenie, pomimo zawiadomienia ich również telefonicznie przez pracownika Urzędu Gminy S. [...] sierpnia 2020 r. Na posiedzeniu w dniu [...] sierpnia 2020 r. radni wyrazili stanowisko o zasadności udzielenia bonifikaty w wysokości 10%, a projekt uchwały z przyjętą przez komisję wysokością bonifikaty został skierowany na sesję Rady wyznaczoną na [...] sierpnia 2020 r. Na posiedzeniu sesji Rady stawił się pełnomocnik skarżących, który zawnioskował o udzielenie bonifikaty w wysokości 20%. Przewodniczący Rady poddał ten wniosek pod głosowanie, lecz radni go odrzucili. Natomiast przyjęto projekt uchwały przewidujący bonifikatę w wysokości 10%. Żaden z radnych nie zgłosił poprawki co do zwiększenia kwoty bonifikaty. W piśmie z [...] listopada 2020 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zarządzenia Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] (opublikowanego [...] listopada 2020 r.) w sprawie ogłoszenia pierwszego ustnego przetargu nieograniczonego na sprzedaż lokalu. Jednocześnie zażądali przeprowadzenia rozprawy w niniejszej sprawie, a także dowodów z następujących dokumentów: 1. ww. zarządzenia Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...], 2. ogłoszenia nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. stanowiącego załącznik do ww. zarządzenia, na okoliczność sposobu przeprowadzania przetargu, znacznego prawdopodobieństwa zamknięcia przetargu i sprzedaży lokalu przed ukończeniem niniejszego postępowania, 3. akt postępowania znak [...], toczącego się przed Wojewodą [...] w trybie nadzoru nad działalnością Wójta Gminy S., na okoliczność podejmowania przez Wójta Gminy S. - za aprobatą Rady - działań mających na celu dokonywanie przysporzeń majątkowych na jego rzecz z pokrzywdzeniem budżetu Gminy, a także naruszenia zasady równości poprzez przyznanie skarżącym niskiej bonifikaty zaskarżoną uchwałą, 4. akt postępowania toczącego się przed Departamentem Gospodarki Nieruchomościami MRPiT pod sygnaturą [...] w stosunku do rzeczoznawcy A. K. na okoliczność zastrzeżeń co do zgodności z prawem działań rzeczoznawcy, która sporządzała wycenę lokalu. W piśmie z [...] stycznia 2021 r. organ wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zarządzenia Wójta Gminy S. z [...] listopada 2020 r. nr [...] oraz oddalenie wniosków dowodowych zawartych w piśmie skarżących z [...] listopada 2020 r. Postanowieniem z 5 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2311/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zarządzenia Wójta Gminy S. z [...] listopada 2020 r. nr [...]. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Sąd podał, że sprzedaż przez Gminę S. w drodze przetargu wynajmowanego przez skarżących lokalu, uniemożliwi im skorzystanie z prawa pierwokupu z wykorzystaniem bonifikaty. Oczywiste konsekwencje ww. zarządzenia Wójta Gminy S. w sprawie ogłoszenia pierwszego przetargu nieograniczonego na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie wymagają długich wywodów. Zbycie w drodze przetargu lokalu wynajmowanego od kilkunastu lat skarżącym będzie skutkowało utratą przedmiotu zaskarżonej uchwały ustalającej wysokość bonifikaty przyznanej skarżącym. Powyższe postanowienie Sądu, wobec niezaskarżenia go zażaleniem przez żadną ze stron postępowania, stało się prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji nie naruszyły przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Według art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Skarga została wniesiona do tut. Sądu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, przy czym od dnia 1 czerwca 2017 r. nie obowiązuje wymóg poprzedzenia skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa - vide art. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że naruszenie interesu prawnego w rozumieniu u.s.g. to naruszenie subiektywnie pojmowanego interesu prawnego, które jest powiązane z nieprzestrzeganiem norm prawa powszechnie obowiązującego. Zaskarżona uchwała dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej. W myśl art. 68 ust. 1 pkt 1 u.g.n. właściwy organ może udzielić bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3, na podstawie odpowiednio zarządzenia wojewody albo uchwały rady lub sejmiku, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury technicznej oraz innych celów publicznych. Jak stanowi art. 68 ust. 1b u.g.n. (w brzmieniu obowiązującym od 14 sierpnia 2015 r.), w zarządzeniu wojewody albo uchwale rady lub sejmiku, o których mowa w ust. 1, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych. Zarządzenie wojewody albo uchwała rady lub sejmiku stanowi akt prawa miejscowego lub może dotyczyć indywidualnych nieruchomości. W świetle cyt. wyż. przepisów udzielenie bonifikaty (jak też i sama sprzedaż lokalu mieszkalnego) jest wyłącznie uprawnieniem, a nie obowiązkiem właściwego organu i rada może określić w sposób zróżnicowany wysokość bonifikaty (vide wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2243/16 i z 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1791/15, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 16 czerwca 2016 r., sygn.. akt II SA/Bk 281/16 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli właściwy organ zdecyduje się na wprowadzenie bonifikaty, to istotne jest, by udzielenie jej odbywało się w oparciu o jasne i sprawiedliwe zasady, ponieważ organ wykonawczy, któremu powierzono wykonanie uchwały, nie ma dowolności w jej przyznawaniu. Powszechnie przyjmuje się, że dopuszczalne jest uzależnienie wysokości bonifikaty od takich warunków jak: powierzchnia lokalu, jego stan techniczny, data budowy, liczba lokali w budynku itp. Korzystając z ustawowych uprawnień, Rada podjęła uchwałę, określając w § 1 pkt 2 obowiązek zwrotu bonifikaty przewidziany w art. 68 ust. 2 u.g.n. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że lokal nr [...] o powierzchni użytkowej 58,40 m2 mieści się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w S. przy ul. [...], znajdującym się na działce nr ewid. [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. Przedmiotowy lokal wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i pomieszczeniem przynależnym stanowi własność Gminy S. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się wyciąg z protokołu ze wspólnego posiedzenia Komisji Rady z [...] sierpnia 2020 r., wedle którego za bonifikatą w wysokości 10% 14 radnych głosowało za, 1 radny się wstrzymał, a przeciw oddano 0 głosów. Z kolei z wyciągu z protokołu z sesji Rady z [...] sierpnia 2020 r. wynika, iż pomimo argumentacji pełnomocnika skarżących odnośnie nakładów, jakie poczynili oni na lokal, wszyscy radni byli przeciwni wnioskowanej przez skarżących bonifikacie w wysokości 20%. Natomiast za 10-procentową bonifikatą opowiedziało się 14 radnych, a 1 radny był przeciw. Nieudzielenie żądanej bonifikaty skarżący uznają za przejaw dyskryminacji i nierówność wobec prawa. Tymczasem, jak podano w uzasadnieniu uchwały, została ona podjęta w związku z wnioskiem skarżących z [...] sierpnia 2020 r., będących najemcami lokalu, którym przysługuje pierwszeństwo nabycia, stosownie do art. 34 ust. 1 pkt 3 u.g.n. Zatem to skarżący są adresatami uchwały. W treści uchwały nie występują żadne ocenne kryteria. Uchwała nie formułuje względem skarżących żadnych dodatkowych wymogów; zawiera wyłącznie konkretną procentową stawkę upustu przy sprzedaży lokalu na ich rzecz, która to stawka nie odpowiada żądaniom i oczekiwaniom skarżących. Okoliczność, iż w zaskarżonej uchwale skarżącym przedstawiono niższą niż uprzednio (tj. w uchwale Rady z [...] lutego 2010 r. nr [...]) procentową stawkę upustu cenowego przy sprzedaży lokalu, jest uzasadniona samodzielnością Gminy S. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego ma przyznane prawo własności, które stanowi gwarancję samodzielności i osobowości prawnej samorządu (art. 165 ust. 1 Konstytucji RP). Obowiązkiem gminy jest zaspokajanie potrzeb zbiorowych (art. 7 ust. 1 u.s.g.)., jednakże polityka gminy w tym zakresie jest autonomiczna i może podlegać zmianie. Uprawnienie gminy do określenia w sposób zróżnicowany wysokości bonifikat wynika bezpośrednio z art. 68 ust. 1 i ust. 1b u.g.n. W orzecznictwie podkreśla się, iż wprowadzenie przez gminę ograniczeń czy restrykcji w zakresie zastosowania bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego nie może być odczytywane jako naruszenie przepisu art. 75 ust. 1 i 2 ustawy zasadniczej. W przeciwnym razie ta jednostka samorządu terytorialnego zostałaby pozbawiona możliwości prowadzenia racjonalnej polityki komunalnej, która uzależniona jest od posiadanych środków na realizację potrzeb mieszkaniowych jej mieszkańców. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tutejszy Sąd uwzględnił w trybie cyt. wyż. przepisu dokumenty (zawnioskowane w piśmie skarżących z [...] listopada 2020 r.) w postaci zarządzenia z [...] listopada 2020 r. nr [...] (w sprawie ogłoszenia pierwszego ustnego przetargu nieograniczonego na sprzedaż lokalu) oraz załączonego do ww. zarządzenia ogłoszenia z [...] listopada 2020 r. nr [...]. Natomiast akta postępowań toczących się przed: Wojewodą [...] (w odniesieniu do działań Wójta Gminy S., które skarżący oceniają jako krzywdzące lub bezprawne) oraz przed Departamentem Gospodarki Nieruchomościami MRPiT (dotyczące zastrzeżeń wobec rzeczoznawcy A. K.), podobnie jak załączone do skargi oświadczenia majątkowe Wójta Gminy S. za lata 2018-2019 czy umowa najmu lokalu z [...] kwietnia 2005 r., nie mają wpływu na wynik niniejszej sprawy sprowadzającej się do kontroli legalności zaskarżonej uchwały. Z tej przyczyny wniosek w zakresie ww. dokumentów nie mógł zostać uwzględniony. Pozostałe załączone do skargi dokumenty, objęte wnioskiem o przeprowadzenie postępowania uzupełniającego, tj. zaskarżona uchwała z uzasadnieniem oraz pismo skarżących z [...] września 2020 r., znajdują się w aktach administracyjnych sprawy, które Sąd uwzględnia z urzędu, zatem w tym zakresie wniosek skarżących jest bezprzedmiotowy. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.