II SA/Wa 2117/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2117/12 w sprawie ze skargi B. W. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2117/12 oddalił skargę M. M. – przedstawiciela ustawowego małoletniego B. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Odpis wyroku z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek strony skarżącej, doręczono M. M. 25 marca 2013 r. W dniu 11 kwietnia 2013 r., tj. w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku, przedstawiciel ustawowy małoletniego wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy ustanowił w niniejszej sprawie dla B. W. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy. W dniu 15 czerwca 2013 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł skargę kasacyjną od wyżej wskazanego orzeczenia z dnia 22 lutego 2013 r. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną B. W. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu. W uzasadnieniu podkreślono, że do skargi kasacyjnej nie załączono wniosku przywrócenie terminu do jej wniesienia. W dniu 24 czerwca 2013 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2117/12. Jednocześnie złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz ponowną skargę kasacyjną od opisanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu wniosków pełnomocnik skarżącego podał m.in., że dopiero 22 maja 2013 r. pozyskał informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem B. W. Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzasadniony. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do postanowień art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Na wstępie należy podkreślić, że zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie dominuje stanowisko, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) wyznaczony jako pełnomocnik z urzędu strony skarżącej, miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (vide: postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. I FZ 198/06; postanowienie NSA z dnia 1 października 2010 r. sygn. I OZ 725/11; publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż r. pr. A. C. o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego dowiedziała się 22 maja 2013 r. W dniu 15 czerwca 2013 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2013 r. Postanowieniem Sądu z 12 września 2013 r. stronie skarżącej przywrócono termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu, uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Określony w ustawie przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Fakt wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o ustanowienie radcy prawnego w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej oznacza, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.