II SA/Wa 2131/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. M. o przyznanie kosztów pomocy prawnej, udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na pismo Burmistrza Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia dokumentów w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić przyznania ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. M. wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2011 r. została odrzucona skarga M. G. na pismo Burmistrza Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia dokumentów w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Na wniosek skarżącego zostało przyznane mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem z urzędu dla M. G. wyznaczyła adw. A. M. Ustanowiony pełnomocnik pismem z dnia 16 sierpnia 2011 r. wystąpił o przyznanie mu wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej, polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie orzeczenia. Do wniosku została załączona przedmiotowa opinia. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek pełnomocnika, ustanowionego w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, w przedmiocie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną jest rozpatrywany przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu, określonym w przepisach art. 258 - 261 tej ustawy. Należy stwierdzić, że stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać wyraźne oświadczenie pełnomocnika, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie takie jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa. Badanie istnienia tej przesłanki jest konieczne z uwagi na fakt, że sąd jako dysponent środków publicznych odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63). Stanowisko takie, podzielając pogląd Sądu Najwyższego, wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny, wskazując, iż przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, a ponadto nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie jest brakiem formalnym i nie może zostać uzupełniony na podstawie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepublikowane). Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostało złożone wymagane oświadczenie. Brak jest również dowodu doręczenia skarżącemu przedmiotowej opinii. Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności, brak jest podstaw do uznania, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi, występującemu w sprawie w ramach przyznanego stronie prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w związku z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, postanowiono, jak w sentencji.