II SA/Wa 2181/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Ewa Marcinkowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Rosińska-Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2016 r. sprawy ze skargi M.T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] sierpnia 2015 r.; 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego M.T. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] października 2015 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 4 w związku z art. 127 § 2 K.p.a., art. 6a ust. 2 pkt 2, art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355) oraz § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1130), po rozpatrzeniu odwołania M. T., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: M. T. jest funkcjonariuszem Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], w służbie stałej od [...] maja 2015 r. Ww. funkcjonariusz wraz z małżonką A. T. posiadali na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. o powierzchni mieszkalnej 25,03 m2, które zbyli aktem notarialnym z dnia [...].02.2015 r. (Repertorium [...] nr [...]). W dniu [...] marca 2015 r. uprawomocniło się orzeczenie sądu o rozwiązaniu związku małżeńskiego M. T. i A. T. Oświadczeniem mieszkaniowym z dnia [...] maja 2015 r. M. T. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o przyznanie uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od dnia [...] maja 2015 r. W oświadczeniu tym wykazał, że zamieszkuje w lokalu w miejscowości K. [...], którego właścicielami są jego rodzice. Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. wydaną na podstawie art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 2 ust. 1 pkt 1 i § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego odmówił przyznania M. T. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego jest formą zastępczą prawa policjanta do lokalu mieszkalnego. Z art. 95 ust. 4 ustawy o Policji wynika, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość albo dom, o którym mowa w ust. 2, z wyjątkiem przypadków określonych na podstawie art. 96 ust. 3 (dotyczących policjantów przeniesionych do służby w innej miejscowości). Z treści oświadczenia mieszkaniowego, złożonego przez zainteresowanego do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz innych dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika natomiast, że M. T. posiadał prawo do lokalu mieszkalnego położonego w G. przy ul. [...]. Przedmiotowy lokal mieszkalny był zgodny z przysługującymi policjantowi normami zaludnienia. Ponadto, mieszkanie znajdowało się w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejsca pełnienia służby przez wnioskodawcę. Lokal ten został zbyty w dniu [...] lutego 2015 r., na podstawie umowy sprzedaży Rep. [...] Nr [...]. W świetle aktualnych przepisów resortowych, M. T. nie posiada zatem prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, jak również nie posiada uprawnień do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W odwołaniu od powyższej decyzji M. T. zarzucił organowi I instancji stosowanie wykładni rozszerzającej oraz naruszenie przepisów ustawy o Policji i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczególnych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przyznanie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że prawa i obowiązki związane z lokalem mieszkalnym, nabywa się z chwilą mianowania do służby stałej. Potwierdza to art. 88 ustawy o Policji. Nie wolno zatem stosować interpretacji, że prawa do lokalu uzyskuje się z chwilą mianowania do służby stałej, a obowiązki i wyjątki rozciąga się na nieokreślony czas przed mianowaniem do służby stałej. Skoro w art. 88 ustawy o Policji jest mowa o policjancie w służbie stałej, to stosując się do powyższego stwierdzenia, podobnie należy rozumieć podmiot w art. 95 tej ustawy. Skarżący wyjaśnił, że zakupione przed wstąpieniem do Policji mieszkanie, sprzedał w służbie przygotowawczej w wyniku sprawy rozwodowej. Będąc w służbie stałej, nie posiadał natomiast, a także nie zbył lokalu mieszkalnego, czyli nie miał zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Zgodnie z duchem Rozdziału 8 ustawy o Policji jestem zatem osobą, której przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego, a co za tym idzie prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Komendant Główny Policji, w wyniku rozpoznania powyższego odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...] października 2015 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 4 w związku z art. 127 § 2 K.p.a., art. 6a ust. 2 pkt 2, art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż podstawę prawną przyznania funkcjonariuszowi równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego stanowi art. 92 ust. 1 w związku z art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. W konsekwencji, gdy chodzi o negatywną przesłankę przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a co za tym idzie, negatywną przesłankę uzyskania prawa do równoważnika pieniężnego, o której mowa w art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji, należy mieć na myśli zbycie lokalu odpowiadającego przysługującym normom zaludnienia. Tylko bowiem w takim przypadku można uznać, że funkcjonariusz mając zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, sam się ich pozbawił. Zapis w § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. stanowi, że równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli utracił lub zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego lub domu, o których mowa w ust. 1 tj.: spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego (pkt 2). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy wskazał, iż skarżący posiadał zakupiony z żoną na prawach wspólności ustawowej lokal mieszkalny w G. przy ul. [...]. Przedmiotowe mieszkanie zapewniało przysługujące wówczas policjantowi 3 normy zaludnienia i znajdowało się w miejscowości, w której pełnił służbę. Uznać zatem należy, że skoro w dniu [...] lutego 2015 r. małżonkowie T. zbyli prawo do przedmiotowego lokalu, to zainteresowany w świetle powołanych przepisów utracił prawo do równoważnika za brak lokalu. Mając zatem na uwadze istniejący stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w [...] słusznie orzekł o odmowie przyznania M. T. uprawnienia do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. T. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił: I. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego skutkujące pominięciem zasadniczych okoliczności warunkujących przyznanie równoważnika pieniężnego, tj.: - zamieszkiwania Policjanta w miejscowości (D.) położonej poza miejscem pełnienia służby (G.), - nieposiadania przez rodziców skarżącego, z którymi skarżący zamieszkuje, cech, które warunkują odmowę przyznania równoważnika pieniężnego (przebywanie na wyłącznym utrzymaniu skarżącego, wiek, inwalidztwo lub inna okoliczność warunkująca niezdolność do podjęcia zatrudnienia), - zbycia przez skarżącego lokalu mieszkalnego przed przejściem do służby stałej, - zbycia przez skarżącego lokalu mieszkalnego w ramach podziału majątku wspólnego małżonków w związku z orzeczeniem rozwodu. II. naruszenie art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji poprzez błędne zastosowanie wobec skarżącego, w sytuacji gdy przepis ten stosuje się tylko wobec policjanta, który posiada w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny, w sytuacji gdy skarżący zamieszkuje w miejscowości (D.) położonej poza miejscem pełnienia służby (G.), która to miejscowość jest oddalona od miejsca pełnienia służby o 188 km, a tym samym nie może zostać uznana za miejscowość pobliską w rozumieniu art. 88 ust. 4 ustawy o Policji. III. naruszenie art. 95 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy poprzez zastosowanie wobec skarżącego, w sytuacji gdy przepis ten dotyczy przesłanek negatywnych przyznania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie zaś przyznania równoważnika pieniężnego z art. 92 ustawy. IV. naruszenie art. 95 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 88 ww. ustawy poprzez błędne zastosowanie skutkujące odmową przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego z uwagi na fakt, iż skarżący przed złożeniem wniosku o przyznanie równoważnika posiadał tytuł prawny do lokalu mieszkalnego (do dnia [...] lutego 2015 r.), w sytuacji gdy skarżący utracił tytuł prawny do lokalu jeszcze przed przejściem do służby stałej, natomiast uprawnienie do lokalu mieszkalnego lub równoważnika pieniężnego przysługuje tylko funkcjonariuszom w służbie stałej. V. naruszenie art. 95 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 88 ww. ustawy poprzez błędne zastosowanie będące następstwem błędnego przyjęcia, iż zbycie przez skarżącego lokalu mieszkalnego w dniu [...] lutego 2015 r. (objętego współwłasnością ustawową małżeńską) stanowiło zbycie w rozumieniu cywilistycznym, w sytuacji gdy zbycie przez skarżącego lokalu mieszkalnego w dniu [...] lutego 2015 r. zostało dokonane w związku z orzeczeniem rozwodu pomiędzy skarżącym, a jego żoną, a tym samym zostało dokonane w związku z podziałem majątku wspólnego małżonków po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej. VI, naruszenie art. 92 ust. 1 w zw. z art. 89 pkt 3 ww. ustawy poprzez niezastosowanie i odmowę przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego, w sytuacji gdy, odmowa przyznania równoważnika jest uzasadniona tylko, gdy policjant lub jego rodzice będący ma utrzymaniu policjanta posiadają lokal mieszkalny w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, iż podstawę faktyczną jego roszczenia stanowi fakt, że pełniąc służbę w G., zamieszkuje w miejscowości D., która to miejscowości jest oddalona od miejsca pełnienia służby o 188 km (fakt notoryjny). Zamieszkuje wraz z rodzicami w lokalu, który stanowi ich własność, nie posiadając przy tym żadnego tytuły prawnego do tego lokalu mieszkalnego. Wcześniej posiadał tytuł prawny do lokalu mieszkalnego znajdującego się w miejscu pełnienia służby, tj. w G. do dnia [...] lutego 2015 r. - na zasadzie współwłasności ustawowej małżeńskiej. W dniu 20 marca 2015 r. uprawomocnił się wyrok rozwiązujący wspólność ustawową małżeńską między nim, a jego żoną. Skarżący podkreślił, że jest funkcjonariuszem Policji w służbie stałej od dnia [...] maja 2015 r. W okresie posiadania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego był natomiast w trakcie służby przygotowawczej. W związku z powyższym należy uznać, iż relewantne w niniejszej sprawie są tylko okoliczności istniejące po dacie [...] maja 2015 r. albowiem rozdział 8 ustawy o Policji (mieszkania funkcjonariuszy Policji) odnosi się tylko do funkcjonariuszy w służbie stałej. W ocenie skarżącego zastosowany przez organ II instancji przepis art. 95 ustawy o Policji jest nieadekwatny wobec treści jego wniosku albowiem on dochodzi przyznania równoważnika pieniężnego, tymczasem przepis ten dotyczy przesłanek negatywnych przyznania lokalu w drodze decyzji administracyjnej. Niezależnie od powyższego, stanowisko organu II instancji jest błędne albowiem nie uwzględnia momentu jego przejścia do służby stałej ze służby przygotowawczej oraz charakteru sprzedaży lokalu mieszkalnego w dniu [...] lutego 2015 r., która to sprzedaż stanowiła w istocie "dział cywilny" majątku dorobkowego małżonków po orzeczeniu rozwodu (ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej), tj. podział majątku wspólnego poprzez sprzedaż i podział sumy uzyskanej pomiędzy dotychczasowych współwłaścicieli. Zbycie lokalu nastąpiło następnego dnia po orzeczeniu przez Sąd rozwodu pomiędzy skarżącym a jego żoną. Skarżący zaznaczył, że zgodnie z art. 88 ustawy o Policji uprawnienie do uzyskania świadczeń przewidzianych w rozdziale 8 tej ustawy przysługują wyłącznie funkcjonariuszom w służbie stałej. Jego uprawnienie do tych świadczeń powstało zatem dopiero z dniem [...] maja 2015 r., tj. z dniem przejścia ze służby przygotowawczej do służby stałej. W okresie od dnia [...] maja 2015 r. nie posiadał natomiast ani nie zbywał żadnego lokalu mieszkalnego. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, iż odmowa przyznania skarżącemu równoważnika wiąże się z faktem zbycia lokalu zgodnego z normami, a nie zamieszkiwaniem w lokalu będącym własnością rodziców w miejscowości nie pobliskiej. Okoliczność ta nie była zatem przedmiotem rozważań organu odwoławczego. W ocenie organu, wbrew zarzutom skargi, w sprawie został prawidłowo zebrany materiał dowodowy i ustalony stan faktyczny, który jest bezsporny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną wydanych w niniejszej sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1130 ze zm.). Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Z tak określonym prawem do lokalu wiążą się przewidziane w ustawie resortowej formy zaspokajania potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy Policji, w szczególności: przydział lokalu mieszkalnego (art. 90 ustawy o Policji), prawo do równoważnika pieniężnego (art. 92 ust. 1 ustawy), prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (art. 94 ust. 1 ustawy). Celem wskazanej powyżej regulacji jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych policjanta będącego w służbie stałej, i jest to nadrzędna zasada, która winna być przestrzegana przy wykładni norm obowiązujących w tej materii. Prawo do lokalu realizowane jest w pierwszej kolejności poprzez przydział lokalu odpowiadającego określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania kwater przeznaczonych dla policjantów normom powierzchniowym. Pierwszorzędnym sposobem realizacji prawa policjanta do lokalu mieszkalnego jest więc przydzielenie odpowiedniego lokalu, a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, policjantowi w służbie stałej przysługuje jedno z opisanych wyżej świadczeń pieniężnych (vide: uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r., sygn. OPS 1/99, ONSA 1999/3/77, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 1998 r., sygn. I SA 2167/97, nie publ.). Funkcjonariuszowi nie przysługuje tym samym równoważnik pieniężny z tytułu braku lokalu mieszkalnego, jeżeli nie ma on prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego określonego w art. 90 ustawy o Policji, w drodze decyzji administracyjnej, w szczególności gdy zachodzi jedna z przesłanek negatywnych określonych w art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Stosownie do jego brzmienia policjantowi nie przydziela się lokalu mieszkalnego w przypadkach przewidzianych w punktach 1 - 4 tegoż przepisu, w tym w razie posiadania przez funkcjonariusza w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej policjantowi powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno - pensjonatowego (pkt 2), bądź posiadania przez małżonka funkcjonariusza lokalu mieszkalnego lub domu określonego w pkt 2 (pkt 3) oraz w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo dom, o którym mowa w pkt 2 (pkt 4). Należy w tym miejscu zaznaczyć, że przepisy rozdziału 8 ustawy o Policji zatytułowanego "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" określają uprawnienia funkcjonariuszy w służbie stałej, co jednoznacznie wynika z treści art. 88 ust. 1 tej ustawy. Zarówno w ustawie o Policji, jak i w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. adresat tego uprawnienia został ściśle określony, a jest nim policjant w służbie stałej. Skoro więc w przepisach prawa normujących uprawnienia do lokalu i równoważnika za brak lokalu mieszkalnego mowa jest o policjantach w służbie stałej, to nie sposób drogą analogii przenieść tych uprawnień na funkcjonariuszy w służbie przygotowawczej. Powyższa konkluzja dotyczy także przesłanki negatywnej przyznania lokalu na podstawie decyzji, określonej w art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji, wedle którego przydział lokalu jest wykluczony w razie zbycia przez funkcjonariusza Policji lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2. Koreluje z tym unormowaniem brzmienie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. Na jego mocy równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli utracił lub zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego lub domu, o których mowa w ust. 1 (przy czym chodzi o lokale zaspokajające potrzeby mieszkaniowe funkcjonariuszy, bo taki jest sens tego przepisu wynikający z zakresu delegacji zawartej w art. 92 ust. 2, w kontekście zasady uregulowanej w art. 92 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji). Nie sposób tym samym zgodzić się z poglądem wyrażonym przez organy Policji w niniejszej sprawie, że rozporządzenie lokalem dokonane przez policjanta będącego w służbie przygotowawczej może wpływać na uprawnienia tego policjanta w służbie stałej, bo byłoby to sprzeczne ze wskazaną powyżej regulacją oraz zasadami wykładni prawa i celami omawianego uprawnienia. Zatem zbycie przez funkcjonariusza Policji lub jego małżonka lokalu, o jakim mowa w art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji, jak też utrata lub zrzeczenie się lokalu, o jakim mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego dokonane w czasie, gdy funkcjonariusz ten pozostawał w służbie przygotowawczej, nie wypełnia przesłanek z art. 95 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, jak też z § 1 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2012 r. sygn. akt I OSK 53/12 - opubl. https://cbois.nsa.gov.pl). Taka sytuacja miała natomiast miejsce w stanie faktycznym niniejszej sprawy, gdyż skarżący wraz z małżonką A. T. zbyli przysługujące im na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. o powierzchni mieszkalnej 25,03 m2, aktem notarialnym – umową sprzedaży z dnia [...] lutego 2015 r. w czasie, gdy skarżący był jeszcze funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej. Jak wyjaśnił skarżący, zbycie tego lokalu nastąpiło w ramach podziału majątku wspólnego, gdyż sąd wyrokiem z dnia [...] lutego 2015 r. orzekł o rozwiązaniu ich związku małżeńskiego przez rozwód. M. T. do służby stałej w Policji został zaś przyjęty dopiero od dnia [...] maja 2015 r., a wiec dopiero od tej daty przysługuje mu prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Tym samym na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy o Policji przysługuje mu równoważnik pieniężny za brak lokalu w sytuacji, gdy ani on ani członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Rozporządzenie lokalem dokonane przez skarżącego w dniu [...] lutego 2015 r., gdy był jeszcze w służbie przygotowawczej nie może zatem wpływać na powyższe uprawnienia. Tego rodzaju czynność prawna, jako dokonana w czasie, w którym, funkcjonariuszowi temu nie przysługiwało jeszcze uprawnienie do mieszkania policyjnego, nie wywołuje bowiem skutku prawnego, o jakim mowa w przepisach art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji oraz § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r., czyli nie stanowi negatywnej przesłanki przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Należy tym samym uznać, że zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia organów I i II instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, które miało wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 200 w zw. art. 205 § 2 ww. ustawy.