II SA/Wa 2192/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13, oddalił przedmiotową skargę. Pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzasadnienie ww. wyroku. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 21 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), przy piśmie Sądu z dnia 16 maja 2014 r. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), termin do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku upłynął z dniem 20 czerwca 2014 r. Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. (20 czerwca 2014 r. - data wysłania pisma pocztą elektroniczną; 21 czerwca 2014 r. - data stempla pocztowego) K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13. WSA w Warszawie postanowieniem z 28 października 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 odrzucił skargę kasacyjną K. B., jako wniesioną przez osobę nieuprawnioną. W treści skargi kasacyjnej strona skarżąca zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Następnie pismem z dnia 31 października 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd, że wyznaczyła adw. K. W. pełnomocnikiem z urzędu dla K. B. Pismem z dnia 24 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego – 24 listopada 2014 r.) strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika - adw. K. W., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Do przedmiotowego wniosku dołączona została skarga kasacyjna wraz z jej odpisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 ustawy). Zgodnie z treścią art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca informację Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczeniu adw. K. W. pełnomocnikiem z urzędu dla K. B. została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 listopada 2014 r. i to z tym dniem, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik strony skarżącej powziął wiadomość o uchybieniu terminu. W takim przypadku za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku należy uznać dzień doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej przedmiotowej informacji, tj. 18 listopada 2014 r. Natomiast pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej strona skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika - wniosła do Sądu w dniu 24 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek), tj. zachowując siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, określony w art. 87 § 1 ustawy. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca - reprezentowana przez pełnomocnika - wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, podniosła, iż wyrok w przedmiotowej sprawie został wydany w dniu 11 kwietnia 2014 r. Wyjaśniła, że postanowieniem z dnia 24 września 2014 r. WSA w Warszawie ustanowił pełnomocnika z urzędu dla strony skarżącej, a zawiadomienie o powyższym zostało doręczone do pełnomocnika w dniu 18 listopada 2014 r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Tym samym wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. Wskazać należy, że przymus adwokacko-radcowski uniemożliwił stronie skarżącej, której sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Tym samym w ocenie Sądu, to że strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie adwokata po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, po doręczeniem jej odpisu wyroku z uzasadnieniem, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazuje, że dołożyła ona należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić jej winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, adw. K. W. dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem strony skarżącej w dniu 18 listopada 2014 r. – w dniu otrzymania informacji o powyższym z Okręgowej Rady Adwokackiej w W., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Tym samym zgodzić należy się z wnioskodawcą, iż wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.