II SA/Wa 2195/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2195/12 oddalającego skargę A. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2013 r. oddalił skargę A. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby. W dniu 24 kwietnia 2013 r. adwokat reprezentujący skarżącego wniósł do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadniania powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazała, że w dniu 5 kwietnia 2013 r. na rozprawie nie mogła reprezentować skarżącego, gdyż przebywała służbowo za granicą, dlatego też udzieliła substytucji innemu adwokatowi. Po powrocie do kraju pełnomocnik nie wróciła do obowiązków służbowych, ponieważ opiekowała się rocznym synem, który w tym czasie przechodził boleśnie ząbkowanie. Do pracy w kancelarii wróciła po 21 kwietnia 2013 r. Dalej wskazała, że we współpracy z pełnomocnikiem substytucyjnym ma ustaloną regułę, iż wszelkie pisma procesowe, w tym wniosek o sporządzenie uzasadnienia, sporządza pełnomocnik prowadzący sprawę. Dlatego też uznała, że skoro pełnomocnik substytucyjny nie poinformował jej o wyniku sprawy, to nic się nie wydarzyło i zamierzała skontaktować się z nim dopiero po powrocie do pracy w kancelarii. Tymczasem okazało się, że pełnomocnik substytucyjny wysłał na jej numer telefonu komórkowego wiadomość tekstową, że w sprawie zapadł wyrok oddalający skargę. Jednak wiadomość ta do niej nie dotarła. Pełnomocnik dołączyła do wniosku kserokopię biletów lotniczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 2 powołanej ustawy przywrócenie terminu podlega ocenie pod kątem uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz zachowania wymogów formalnych do złożenia tego wniosku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Jeżeli natomiast przy dokonywaniu określonych czynności procesowych strona korzystała z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, to przy tej ocenie również należy ocenić obiektywny miernik należytej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Zdaniem Sądu, wskazana przez pełnomocnika skarżącego okoliczność nie stanowi o braku jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Należy wskazać, iż od adwokata, jako pełnomocnika profesjonalnego, wymaga się lepszej znajomości prawa, a tym samym dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich zgodnych z prawem czynności, w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym, nagła choroba może być podstawą do przywrócenia terminu do dokonania czynności, ale tylko w wypadku, gdy nie pozwala ona na wyręczenie się inną osobą. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik ustanowiła pełnomocnika substytucyjnego, na podstawie pełnomocnictwa z dnia 2 kwietnia 2013 r., z uwagi na swój wyjazd zagraniczny i niemożność reprezentowania skarżącego w tym czasie na rozprawie przed Sądem. Z treści pełnomocnictwa wynika natomiast, że pełnomocnik substytucyjny był upoważniony do prowadzenia sprawy z prawem dalszej substytucji. Zatem pełnomocnik miał możliwość wyręczenia się inną osobą – pełnomocnikiem substytucyjnym. Odnosząc się natomiast do podnoszonych przez pełnomocnika ustalonych zasad współpracy z pełnomocnikiem substytucyjnym, należy zauważyć, że nie mogą być one wystarczającym uzasadnieniem braku jego winy w uchybieniu terminu. Z przedstawionych dokumentów (kserokopii biletów lotniczych) wynika, iż pełnomocnik przebywała za granica od 3 do 6 kwietnia 2013 r., należy zatem przyjąć, że w tym czasie miał zastępować ją pełnomocnik substytucyjny. Skoro jednak po powrocie do kraju, pełnomocnik była zmuszona zająć się chorym dzieckiem przez kolejne dwa tygodnie, winna była skontaktować się z pełnomocnikiem substytucyjnym, w celu ustalenia dalszej współpracy w zakresie przedmiotowej sprawy. Skoro tego nie uczyniła, to zdaniem Sądu, nie wykazała należytej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika procesowego prawidłowo dbającego o interesy swojego mocodawcy. Przyjmując bowiem obiektywny miernik staranności, której należy wymagać od adwokata, należy uznać, że obowiązkiem fachowego pełnomocnika jest właściwe zorganizowanie swojej pracy. W pojęciu tym niewątpliwie mieści się także zapewnienie zastępstwa na czas braku możliwości wypełniania swoich obowiązków zawodowych. Wiąże się to przecież z odpowiedzialnością za prowadzenie spraw reprezentowanej strony, w tym także z obowiązkiem dochowania terminów. Zaistniałe w tym zakresie zaniechanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwia przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy (por. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2010 sygn. akt II GZ 58/10). Reasumując, należy podkreślić, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.