II SA/Wa 2249/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Iwona Maciejuk, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę II SA/Wa 2249/14 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 31 stycznia 2013 r. K. J. wystąpił do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na podstawie art. 217 i 218 kpa, w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 czerwca 2012 r., o wydanie zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru jego świadczenia emerytalnego wraz z dodatkami, "o których mówi art. 3 pkt 1 ust. 8 rzeczonej ustawy Dz. U. 94.53.214, na dzień [...].12.2012 r. tj. wraz z dodatkami, funkcyjnego, stażowego, dodatku za stopień, nagrody rocznej i grupy zaszeregowania wraz z mnożnikiem". Zainteresowanemu wydano w dniu [...] marca 2013 r. zaświadczenie, że pobiera emeryturę policyjną. Od dnia [...] marca 2012 r. do dnia [...] lutego 2013 r. świadczenie wynosiło 4 747,46 zł brutto, zaś podstawa wymiaru emerytury wynosiła 5 934,32 zł brutto. Natomiast decyzją znak [...], Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW odmówił wydania wnioskodawcy zaświadczenia żądanej treści. W uzasadnieniu wskazał, że podstawa wymiaru ustalonego świadczenia emerytalnego podlega każdorazowo waloryzacji na zasadach określonych w przepisach oraz, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz ich rodzin, podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stanowi uposażenie należne funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku. Stwierdził ponadto, że żądanie dotyczy wydania zaświadczenia w zakresie, który nie znajduje potwierdzenia w dokumentach posiadanych przez Zakład Emerytalno-Rentowy MSW, a jednocześnie obowiązujące przepisy nie uprawniają organu emerytalnego do wydania zaświadczenia o żądanej treści. W zażaleniu z dnia [...] lipca 2014 r., ponowionym zażaleniem z dnia [...] września 2014 r. na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, K. J. wniósł o jej uchylenie i wycofanie z obiegu jako wydanej bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa , w myśl art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz o zobowiązanie Dyrektora ZER MSW do wydania zaświadczenia żądanej treści. Minister Spraw Wewnętrznych postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2014 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (określane decyzją) o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści. W uzasadnieniu podał, że stosownie do art. 218 kpa, w zaświadczeniu organ potwierdza istnienie faktów lub określonego stanu prawnego, wynikającego z dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu. Natomiast nie może wydać zaświadczenia stwierdzającego nieistnienie faktów lub niepowstanie określonego stanu prawnego. Wnioskodawca żądał zaś wydania zaświadczenia, które nie ma potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w jego aktach emerytalnych. W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. J. wskazał, że podtrzymuje swoją tezę, iż "art. 53.1. ustawy o Policji z dnia 18 lutego 1994 r. gwarantuje mu stopień policyjny dożywotnio. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że emeryt policyjny nadal jest funkcjonariuszem policji". Skarżący stwierdził, że posiada stopień podinspektora, rozporządzeniem podniesiono dodatek za stopień do kwoty 1000 zł., ustawa gwarantuje mu nadany stopień dożywotnio oraz nadal jest funkcjonariuszem Policji. Wniósł wobec powyższego o uchylenie obu postanowień i zobowiązanie Dyrektora ZER MSW do wydania zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wnosił o jej oddalenie z argumentacją zbieżną z zawartą w zaskarżanym postanowieniu. Z kolei skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2015 r. ustosunkował się do udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę. Nie zgodził się w szczególności z twierdzeniem, że rozporządzenie nie ma zastosowania do emerytów i rencistów policyjnych. Powołał się w tej kwestii na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 stycznia 2003 r., sygn. akt SK 27/02, zgodnie z którym każdy funkcjonariusz podejmujący służbę od 1 stycznia 1999 r. podlega przepisom ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Problematykę wydawania zaświadczeń reguluje Dział VII Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "kpa". Stosownie do art. 217 kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie (§ 1). Zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiegająca się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (§ 2). W myśl art. 218 § 1 kpa, w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z kolei zgodnie z art. 219 kpa, odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. K. J., co jest okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie, jest emerytem policyjnym, bowiem z dniem [...] lutego 2004 r. został zwolniony ze służby w Policji. Decyzją [...] z dnia [...] marca 2003 r. o ustaleniu prawa do emerytury policyjnej oraz decyzją [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o ustaleniu prawa do milicyjnej renty inwalidzkiej, ustalono skarżącemu podstawę wymiaru świadczeń oraz ich wysokość, która podlegała każdorazowo waloryzacji na podstawie stosownych przepisów. Podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stanowi zaś w świetle przepisu art. 5 art. 1 powołanej ustawy, uposażenie należne funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że żądanie skarżącego nie znajduje oparcia w przepisie art. 217 § 2 pkt 1 kpa, gdyż brak jest przepisu prawa, który wymaga wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. Tak więc, podstawę jego wydania może stanowić jedynie przepis art. 217 § 2 pkt 2. Jednakże, jak oświadczył Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW, żądane przez skarżącego potwierdzenie faktów bądź stanu prawnego nie wynika z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów lub też innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Sąd podziela stanowisko organu, iż ustalona w trybie art. 5 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...) podstawa wymiaru emerytury oraz jej wysokość, podlega, stosownie do art. 6 tej ustawy, waloryzacji na zasadach określonych tym przepisem. Zgodnie z pierwotnym brzmieniem tej regulacji, emerytury i renty policyjne podlegały waloryzacji w takim samym stopniu i terminie, w jakim następował wzrost uposażenia funkcjonariuszy pozostających w służbie i zajmujących analogicznie zaszeregowane stanowiska. Powyższe zasady waloryzacji uległy zmianie od 1 stycznia 1999 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118). Zgodnie z nowym brzmieniem art. 6 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...) nadanym art. 160 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, emerytury i renty z zaopatrzenia emerytalnego podlegają od 1 stycznia 1999 r. waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w przepisach ustawy o emeryturach i rentach (...). Skarżący został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2004 r. zatem należna mu emerytura podlega waloryzacji "cenowej", a nie "płacowej". Zmiany uposażenia policjantów wprowadzone przepisami aktów wydanych na podstawie ustawy o Policji, w tym powołanego przez skarżącego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 czerwca 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów (Dz. U. z 2012 r. poz. 713), w tym zmieniającego wysokość stawek dodatku za stopień policyjny od 1 lipca 2012 r., pozostają zatem bez wpływu na wysokość emerytury skarżącego. Z tego też względu nieuprawnione jest powoływanie się przez skarżącego na wskazany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 stycznia 2003 r. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy zasadnym była zatem odmowa wydania zaświadczenia żądanej treści na podstawie art. 219 kpa. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.