II SA/Wa 2287/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant referent stażysta Paulina Okrój po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę A. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. z [...] listopada 2018 r. (nr [...]) o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] listopada 2018 r. zwrócił się do Spółki o udostępnienie, w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), informacji: 1. ile osób zatrudniono w dziale [...] na stanowisku [...] w okresie od [...] lipca 2017 r. do dnia udzielenia odpowiedzi?, 2. ile pracowników zatrudnionych w [...] zostało przeniesionych z innych działów do działu [...] na stanowisko [...] w okresie od [...] lipca 2017 r. do dnia udzielenia odpowiedzi?, 3. ilu zostało przyjętych pracowników w wyniku naboru zewnętrznego do pracy w dziale [...] na stanowisko [...] od [...] lipca 2017 r. o dnia udzielenia odpowiedzi ?, 4. ilu pracowników zostało przeniesionych wewnątrz [...] z działu na inny dział i ilu z tych pracowników przeniesiono z działu [...] do innych działów Spółki od [...] lipca 2017 r. do dnia udzielenia odpowiedzi?, 5. ile osób planuje przyjąć [...] do działu [...] na stanowisko [...] w związku z planowanym uruchomieniem kolejnych stacji metra? W piśmie z [...] listopada 2018 r. Spółka [...] poinformowała A. M., że żądane informacje stanowią tzw. informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wezwała wnioskodawcę do wykazania powodów, ze względu na które udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi na to pismo A. M. oświadczył, że żądane dotyczą "rekrutacji pracowników, którzy mogą być przyjmowani do pracy z zewnątrz i z innych działów [...] z wyraźnym pominięciem pracowników działu [...] ([...])". Skarżący dodał, że jest prawdopodobne, że "kierownictwo Spółki, mając niepełne dane z Działu Kadr, od 18 miesięcy wstrzymuje możliwość objęcia lepiej płatnego stanowiska w innym dziale Spółki przez pracowników działu [...]". [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. decyzją z [...] listopada 2018 r. wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówiło A. M. udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji Spółka podniosła, że nie dysponuje gotowymi informacjami których udostępnienia domaga się skarżący - nie prowadzi bowiem rejestru, zestawień danych dotyczących zatrudnienia pracowników według kryteriów wskazanych przez stronę, zaś ich uzyskanie (sporządzenie) mając na uwadze, że w strukturze organizacyjnej Spółki nie ma komórki zajmującej się tego typu analizami, wymagałoby dużego nakładu pracy i nadmiernego obciążenia jej pracowników. Oznacza to, że informacje objęte tym wnioskiem stanowią informację publiczną przetworzoną - a więc taką, która miałaby zostać opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Przetworzenie informacji jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia, analizy, zredagowania informacji, którymi dysponuje podmiot zobowiązany. Zdaniem Spółki, nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, ponieważ, nie wykazał, aby uzyskanie tych informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego tzn. mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, samorządu terytorialnego, usprawniłoby działanie jego organów. A. M. w skardze na tę decyzję wniósł o jej uchylenie i zobowiązanie spółki do udostępnienia żądanych informacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zakwestionował stanowisko organu odnośnie tego, że nie wykazał, że informacje publiczne, których się domaga są szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). A. M. powołał się na art. 183a Kodeksu pracy (zakaz dyskryminacji) i podniósł, że "ważny interes publiczny wniesionej sprawie polega na zatajaniu przez Spółkę [...] Sp. z o.o. informacji, które są kluczowe dla oceny, czy w Spółce może dochodzić do długotrwałego łamania praw pracowniczych przez celowe uniemożliwianie wybranej grupie pracowników działu [...] ([...]) ubiegania się i obejmowania lepiej płatnych stanowisk pracy zgodnie ze swoim wykształceniem i kwalifikacjami zawodowymi". Skarżący dodał, że "sposób działania spółki publicznej jest ważny dla interesu publicznego mieszkańców W. i władz miasta, które ją powołały dla wypełnienia ważnych zadań samorządu". [...]Sp. z o.o. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Spółka wyjaśniła, że Biuro Kadr i Szkoleń, które zgodnie z właściwością, prowadzi sprawy kadrowe ponad 2500 pracowników Spółki korzysta z systemu informatycznego do obsługi kadr i płac ([...]), który nie pozwala na "automatyczne" ustalenie liczby zatrudnionych pracowników od [...] lipca 2017 r. w dziale [...] na stanowisku [...] (pytanie 1), liczby pracowników przeniesionych z innych działów do działu [...] na stanowisko [...] w okresie od [...] lipca 2017 r. do chwili obecnej (pytanie 2), liczby przyjętych pracowników w wyniku naboru zewnętrznego w dziale [...] na stanowisko [...] od [...] lipca 2017 r. o dnia udzielenia odpowiedzi (pytanie nr 3). Z tego samego powodu Spółka nie posiada gotowej informacji ilu pracowników zostało przeniesionych wewnątrz [...] z działu na inny dział i ilu z tych pracowników przeniesiono z działu [...] do innych działów (w okresie wskazanym przez skarżącego we wniosku), a sporządzenie takiej informacji wymagałoby weryfikacji akt osobowych pracowników, a więc ich przetworzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zaskarżona przez A. M. decyzja o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej nie narusza prawa i dlatego skarga jest nieuzasadniona. W zaskarżonej decyzji organ odmówił skarżącemu udostępnienia żądanych informacji publicznych, ponieważ uznał, że mają one charakter tzw. informacji przetworzonych, a wnioskodawca nie wykazał, w jakim zakresie ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Spółka podała, że te informacje wymagają przetworzenia, ponieważ nie posiada ich w kształcie i treści objętych wnioskiem. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych na podstawie posiadanych informacji prostych (np. wyrok NSA z 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1746/14, lex nr 1985767). W ten sposób staje się nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści lub postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z: 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2658/1, Lex nr 2081159; 5 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 33/15, Lex nr 1968641). Informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiąże się zatem z potrzebą odpowiedniego przetworzenia istniejących informacji, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (np. zsumowaniu, zredagowaniu). A więc również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyroki NSA z: 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14, Lex nr 1753714; z 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, Lex nr 17700329; 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, Lex nr 1068557). Przenosząc te rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy przypomnieć, że Spółka podała, że nie dysponuje "gotowymi" informacjami w formie objętej wnioskiem. Sąd nie ma podstaw do zakwestionowania tego oświadczenia. Trzeba zatem przyjąć, ze w rozpatrywanym przypadku nie chodzi wyłącznie o odnalezienie dokumentów, ich skopiowanie i anonimizację. Sam fakt, że skarżący domaga się pewnych zestawień wybranych danych za okresy przez siebie wskazane świadczy o tym, że konieczne jest przeprowadzenie analizy danych będących w posiadaniu organu i wykonanie tych zestawień. Te działania wymagają zaś niewątpliwie zaangażowania intelektualnego i kwalifikują się, zdaniem Sądu, jako przetworzenie informacji. Odnosząc się natomiast do kwestii wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia mu żądanej informacji (art. 14 ust. 2 w zw. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy) należy stwierdzić, że stanowisko organu w tym przedmiocie jest prawidłowe. Z przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego a więc interesu ogółu (określonej wspólnoty). NSA w wyroku z 6 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 583/14 (Lex nr 1991837) wyjaśnił, że każde działanie w interesie ogółu, jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest wykazanie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest dla interesu publicznego szczególnie istotne (por. również wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13, Lex nr 1518016, z 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, Lex nr 951999). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jest prezentowana teza, że o szczególnej istotności dla interesu publicznego informacji przetworzonej mogą świadczyć pewne okoliczności dotyczące wnioskującego o udzielenie tej informacji. Prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie ten, ko jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w sposób niedostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Jak podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie daje mu realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym uzyskaniem informacji publiczne po to, by ją móc udostępnić ogółowi (zob. wyroki NSA z: 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, lex nr 951999, z 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 416/12, Lex nr 1403137). Można dodać, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 18 grudnia 2018 r. SK 27/14 stwierdził, że ograniczenie dostępu do informacji publicznej przetworzonej jest niezbędne dla ochrony interesu publicznego, jest adekwatnym środkiem do realizacji założonego przez ustawodawcę celu, a ciężar w postaci wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego nałożony na obywatela nie jest nadmiernie dolegliwy. Z całą pewnością ograniczenie to nie prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji publicznej. W rozpatrywanej sprawie skarżący wykazywał interes publiczny powołując się na swoje podejrzenia co do nieprawidłowego zatrudniania pracowników w Spółce. Nie wykazał natomiast, że te interes ma charakter szczególny. Zdaniem Sądu same jego podejrzenia, nie uprawdopodobnione żadnymi obiektywnymi okolicznościami, nie są wystarczające do przyjęcia, że działania skarżącego zmierzające do uzyskania tych informacji, pozwolą mu na podjęcie określonych działań zmierzających do ewentualnej zmiany istniejącego stanu rzeczy. Z przedstawionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), oddalił skargę.