II SA/Wa 2287/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na pismo Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia wstąpienia w stosunek najmu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z [...] kwietnia 2021 r. T. C. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Zarządu Dzielnicy [...] W. (dalej: "Zarząd", "organ") z [...] lutego 2021 r. nr [...], w którym został poinformowany o braku podstaw do potwierdzenia, że wstąpił w stosunek najmu lokalu nr [...] mieszczącego się w budynku przy ul. [...] w W., po śmierci M. O. W piśmie tym powołano art. 691 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.; dalej: "k.c."), wskazując, iż skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w ww. przepisach. Ponadto w przedmiotowym piśmie organ pouczył skarżącego o możliwości wniesienia pozwu do sądu powszechnego. W skardze do tut. Sądu skarżący zarzucił Zarządowi odmowę wydania decyzji o wstąpieniu w stosunek najmu ww. lokalu po zmarłym głównym najemcy, tj. M. O., która wprawdzie nie miała żadnej rodziny, lecz traktowała skarżącego jak syna, a on się nią opiekował, zamieszkując wspólnie z najemcą w przedmiotowym lokalu od ok. 2008 r. Jednocześnie w piśmie z [...] kwietnia 2021 r. skarżący zawarł - obok skargi - wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, argumentując "panującą w kraju sytuacją epidemiczną związaną z COVID". W odpowiedzi na skargę Zarząd wniósł o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu i odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie, ewentualnie o odrzucenie skargi jako nienależącej do drogi sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), szeroko, obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. I tak kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), jak również orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Zarządu z [...] lutego 2021 r. nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a. - jest jedynie pismem informacyjnym dotyczącym stanowiska organu co do żądania skarżącego potwierdzenia wstąpienia w stosunek najmu. Tymczasem niezbędnym elementem prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej jest przede wszystkim jej rozstrzygnięcie, a więc władcze ukształtowanie określonego stosunku administracyjnoprawnego, stanowiące "rdzeń" decyzji w postępowaniu administracyjnym (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 4147/18 – orzeczenia sądów administracyjnych publikowane są w internetowym zbiorze orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to jeden z tych elementów składowych, bez którego decyzja nie może istnieć. Zatem zaskarżone do tut. Sądu pismo Zarządu z [...] lutego 2021 r. nie posiada obligatoryjnych elementów decyzji administracyjnej; nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw lub obowiązków skarżącego, a więc nie stanowi władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia. Wprawdzie zamieszczono w nim ustosunkowanie się do wniosku skarżącego o potwierdzenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu po zmarłym najemcy, jednak nie można tego uznać za merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, wydane w przedmiocie tego wniosku. Podkreślić należy, że kwestia uregulowania statusu prawnego osoby, która pozostała w lokalu po śmierci najemcy, a nie wstąpiła w stosunek najmu w trybie art. 691 k.c. nie zawiera jakichkolwiek elementów publicznoprawnych. Relacja pomiędzy dysponentem lokalu a osobą, która występuje o zawarcie z nią umowy najmu tego lokalu ma cechy cywilnoprawnego stosunku oferty najmu w rozumieniu k.c., której przyjęcie przez dysponenta lokalu prowadzi bezpośrednio do zawarcia umowy najmu. Raz jeszcze podkreślić należy, że stanowisko władz dzielnicy, będące odpowiedzią na propozycję (ofertę) lokatora konkretnego lokalu, dotyczącą zawarcia z nim umowy najmu ściśle określonego, zindywidualizowanego lokalu nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (vide postanowienia NSA z 31 stycznia 2013 r., sygn. akt: I OSK 2137/12 i I OSK 2499/12). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Według art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro zaskarżone pismo ma charakter informacyjny i dotyczy cywilnoprawnego stosunku najmu, to uczynienie go przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Zaakcentować również należy, że brak kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie ma ten skutek, iż skarżącemu nie mógł rozpocząć się bieg terminu do wniesienia skargi na pismo Zarządu z [...] lutego 2021 r. (jako czynności niedopuszczalnej). W konsekwencji jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest bezprzedmiotowy i z tej przyczyny nie został mu nadany dalszy bieg. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.