II SA/Wa 233/11
WyrokWSA w Warszawie2011-04-18
Skład orzekający: Olga Żurawska – Matusiak, Ewa Grochowska – Jung, Anna Mierzejewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji administracyjnej w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego jest skuteczne, jeśli powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki zostało pozostawione adresatowi przed upływem terminu do odbioru wynikającego z pierwszego zawiadomienia?Ratio decidendi
Doręczenie decyzji administracyjnej w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego jest skuteczne tylko wtedy, gdy zostaną zachowane wszystkie wymogi przewidziane w tym przepisie, w tym dotyczące przechowywania pisma przez pocztę, pierwszego i drugiego zawiadomienia o możliwości odbioru. Pozostawienie powtórnego zawiadomienia przed upływem terminu do odbioru wynikającego z pierwszego zawiadomienia narusza te wymogi, co skutkuje nieskutecznością doręczenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Wojewody stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta odmawiającej przyznania pomocy w spłacaniu kredytu mieszkaniowego. Strona skarżąca zarzuciła, że decyzja I instancji została jej doręczona później niż twierdził organ, kwestionując prawidłowość próby doręczenia w trybie art. 44 kpa. Organ administracji podtrzymał swoje stanowisko, wskazując na dwukrotne awizowanie przesyłki i jej niepodjęcie.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.), Anna Mierzejewska, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości
Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2010 r., odmawiającej B.K. przyznania pomocy w spłacaniu kredytu mieszkaniowego.
W uzasadnieniu organ wskazał na ustalony stan faktyczny w sprawie. Prezydent W., po rozpatrzeniu wniosku B.K., decyzją nr [...] z dnia [...] października 2010 r., orzekł o odmowie przyznania bezrobotnej pomocy w spłacaniu kredytu mieszkaniowego. Przedmiotowa decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania została przesłana bezrobotnej za potwierdzeniem odbioru, na wskazany w Karcie rejestracyjnej adres do korespondencji. Dalej organ wyjaśnił, iż przesyłka była dwukrotnie awizowana – w dniu [...] listopada 2010 r., a następnie w dniu [...] listopada 2010 r. Z uwagi na jej niepodjęcie przez adresatkę w dniu [...] listopada 2010 r. została ona zwrócona do nadawcy. Stąd też zdaniem organu, decyzja I instancji została bezrobotnej skutecznie doręczona w dniu 17 listopada 2010 r. w trybie art. 44 kpa. Oznacza to, iż od tej daty biegł czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, co oznacza, iż odwołanie złożone przez bezrobotną w dniu [...] grudnia 2010 r. uchybiło temu terminowi.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B.K. na powyższe postanowienie nie zgodziła się z twierdzeniem organu, iż odebrała przesyłkę zawierającą decyzję I instancji w dniu [...] listopada 2010 r. Wskazała, iż przedmiotowa decyzja została jej doręczona przez pracownika urzędu dopiero w dniu [...] listopada 2010 r. podczas jej wizyty w Urzędzie Pracy. Zarzuciła organowi szereg nieprawidłowości dotyczących próby doręczenia przedmiotowej przesyłki.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wyjaśnił, iż istotnie skarżącej została wydana z akt administracyjnych przez pracownika urzędu decyzja I instancji. Nie zmienia to jednak faktu, iż doręczenie tej decyzji, zgodnie z art. 44 kpa nastąpiło w dniu 17 listopada 2010 r. i od tej daty rozpoczął bieg terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Oznacza to, iż sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa.
Rozpatrywana skarga B.K. zasługuje na uwzględnienie, choć z innych względów, niż w niej wskazane. Zezwala na to treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którym, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.
Z powyższego przepisu wynika, iż momentem, w którym rozpoczyna bieg czternastodniowy termin do wniesienia odwołania jest doręczenie stronie decyzji. Zatem skuteczne doręczenie będzie warunkiem otwarcia terminu do dokonania powyższej czynności.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy wyjaśnić, co oznacza skuteczne doręczenie. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w Rozdziale 8 Działu I wskazują, w jaki sposób i komu doręcza się przesyłki w postępowaniu administracyjnym. Stąd też skutecznym doręczeniem przesyłki będzie doręczenie zgodne z wymogami wskazanymi w powyższych przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie doręczenie skarżącej decyzji organu I instancji, jak twierdzi Wojewoda [...], nastąpiło w trybie art. 44 kpa.
Stosownie do treści tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi, dozorcy domu, którzy podjęliby się oddania pisma adresatowi), poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, przepis art. 44 kpa należy odczytywać całościowo, czyli dla spełnienia warunku skutecznego doręczenia niezbędne jest zachowanie wymogów zawartych w § 1, 2 i 3 tego przepisu. Oznacza to, iż przesyłka winna być przechowywana przez pocztę przez okres czternastu dni w jej placówce, a jednocześnie muszą być spełnione wymogi związane z pierwszym i drugim zawiadomieniem o nadejściu przesyłki. Uchybienie zatem któremukolwiek z tych warunków skutkuje niemożnością stwierdzenia, że pismo w sensie prawnym nie zostało skutecznie doręczone adresatowi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12.02.2008, sygn. akt II SA/Wa 2114/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż pisma nie można uznać za doręczone w rozumieniu art. 44 § 4 kpa, w sytuacji, gdy powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki zawierającej to pismo zostanie pozostawione adresatowi w miejscu, o którym mowa w § 2 (oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata), przed upływem terminu przewidzianego na podjęcie przesyłki, określonego w pierwszym zawiadomieniu o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, czyli przed upływem siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia. Dodać należy, że według art. 57 § 1 kpa, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni, uważa się za koniec terminu. Do obliczenia tak zakreślonego terminu poprzedzającego możliwość dokonania powtórnego zawiadomienia nie wlicza się więc dnia, w którym dokonano pierwszego zawiadomienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1000/07, publ. Lex Polonica nr 1785698).
W rozpoznawanej sprawie, z akt administracyjnych wynika, iż pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki zostało pozostawione w dniu 3 listopada 2010 r., natomiast powtórne w dniu [...] listopada 2010 r., czyli przed upływem siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia. Stąd też, pomimo zachowania czternastodniowego terminu określonego w art. 44 ust. 1 kpa, nie można przyjąć, iż przesyłka zawierająca decyzję organu I instancji została skarżącej skutecznie doręczona w rozumieniu art. 44 ust 4 kpa, ponieważ nie został zachowany termin wynikający z § 2 i 3 art. 44 kpa. Nie zostały więc spełnione wszystkie warunki określone w art. 44 kpa.
Zdaniem Sądu, należy przyjąć, iż decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona skarżącej dopiero w dniu jej pobytu w Urzędzie Pracy w dniu [...] listopada 2010 r., a zatem odwołanie wniesione w dniu 3 grudnia 2010 r. nie uchybiło czternastodniowemu terminowi określonemu w art. 129 § 2 kpa. Nie było zatem podstaw do wydania przez organ postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło