II SA/Wa 2352/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-10-19
Skład orzekający: Joanna Kruszewska - Grońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia należnego radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu kasacyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, jeśli nie prowadził sprawy w pierwszej instancji?Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu kasacyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100% stawki minimalnej określonej dla postępowania przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, powiększone o podatek VAT.Stan faktyczny
K. J. K. wniósł skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów odmawiającą przyznania emerytury specjalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego została odrzucona z powodu niezachowania przymusu radcowskiego. Następnie referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, ale ustanowił dla niego radcę prawnego z urzędu. Radca prawny S. T. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, która została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Następnie radca prawny S. T. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu S. T. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 240 zł powiększoną o 55,20 zł (23% VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego S. T. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi K. J. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania emerytury specjalnej p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego S. T. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu [...] września 2011 r. K. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Prezesa Rady Ministrów – skargę na decyzję tego organu z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania emerytury specjalnej. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 r. (sygn. akt II SA/Wa 2352/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę jako wniesioną po terminie. Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł sporządzoną i podpisaną przez niego skargę kasacyjną, która - wobec niezachowania przymusu adwokacko-radcowskiego - została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 5 czerwca 2012 r. (sygn. akt II SA/Wa 2352/11).
W dniu [...] kwietnia 2012 r. do akt niniejszej sprawy wpłynął (złożony na urzędowym formularzu PPF) wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Po rozpoznaniu ww. wniosku, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II SA/Wa 2352/11) referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych (podnosząc w uzasadnieniu tego orzeczenia, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zwolnienie strony skarżącej ma charakter ustawowy) oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego S. T. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu [...] maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 8 grudnia 2011 r. o odrzuceniu skargi, załączając do niego sporządzoną przez pełnomocnika skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik z urzędu zawarł wniosek o zasądzenie według norm przepisanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały zapłacone tak w całości, jak i w części. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r. (sygn. akt II SA/Wa 2352/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Sporządzona przez pełnomocnika z urzędu skarga kasacyjna została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2012 r. (sygn. akt I OSK 2069/12).
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. (dalej rozporządzenie). W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik - radca prawny S. T. reprezentował skarżącego wyłącznie w zakresie postępowania kasacyjnego.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei w myśl z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie (niż sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna lub sprawa ze skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego RP), wynosi 240 zł. Niniejsza sprawa mieści się w kategorii tych innych spraw, o których mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, gdyż jej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa Rady Ministrów odmawiająca przyznania emerytury specjalnej. Jednocześnie pełnomocnik z urzędu nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Zatem należne mu wynagrodzenie obejmuje 100 % stawki określonej w ww. przepisie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł, przy czym stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 55,20 zł.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło