II SA/Wa 2369/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie oraz utrzymanie nim w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2023 r.; 2. zasądza od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] na rzecz M. K. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. K. skierowana została przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] w [...] w celu orzeczenia o zdolności do pełnienia służby wojskowej. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...], na podstawie art. 190 ust. 1,6 pkt 1,7 i 10 ustawy z dnia 11 marca. 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U 2022 r. poz. 2305); § 2 pkt 1, § 7 ust. 1 pkt 1 i ust 2, §10 oraz § 11 ust 1 i 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2022 r. poz. 1243 z późn. zm); oraz § 4 pkt 4-12 i § 7 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dn. 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013 z późn. zm.), w związku z art. 821 ust 1 ustawy o obronie Ojczyzny, rozpoznała u M. K. w punkcie 7 A (schorzenia powodujące niezdolność do służby wojskowej): pkt 1) nowotwór złośliwy piersi leczony operacyjnie częściową resekcją i onkoplastyką obu piersi, z wycięciem węzłów wartowniczych, uzupełnione radioterapią i doustnym leczeniem antyestrogenowym - § 83 pkt 1; § 3 pkt 1, w punkcie 7 B (schorzenia współistniejące): pkt 2) przebyte uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego leczone operacyjnie - § 77 pkt 5, § 3 pkt 1, pkt 3) skolioza I stopnia nieupośledzająca sprawności ustroju - § 34 pkt 1. W punkcie 9 orzekła, że badany jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej Kategoria N - załącznik 1 grupa IV do rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. W punkcie 10 orzeczenia RWKL stwierdziła, że schorzenia wymienione w punkcie 1 - 3 nie pozostają w związku ze służbą wojskową. W punkcie 11 orzeczenia wskazano, że badanego zalicza się do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, data powstania grupy inwalidztwa: [...] 07.2023 r., badana jest częściowo niezdolna do pracy, termin badania kontrolnego - maj 2025 r. M. K. odwołała się od tego orzeczenia. Odwołująca wniosła o uchylenie orzeczenia RKL w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] i orzeczenie co do istoty sprawy (ustalenie o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej), ewentualnie uchylenie zaskarżanego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez RWKL w [...], uznanie przez organ orzekający w I instancji zaskarżenia za zasadne i uchylenie zaskarżanej decyzji w oparciu o przepis art. 132 § 1 kpa, zaliczenie w poczet materiału dowodowego orzeczenia Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r., opisu badania USG piersi z dnia [...] sierpnia 2023 r. na okoliczność stanu zdrowia, zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, zarzucając naruszenie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. polegające na wydaniu zaskarżanej decyzji w oparciu o powierzchownie przeprowadzoną diagnostykę w zakresie przyszłych rokowań co do stanu zdrowia oraz pobieżną analizę akt sprawy, co w konsekwencji przyczyniło się do ustalenia niezdolności do zawodowej służby wojskowej, podczas gdy należyta analiza dokumentacji zgromadzonej w toku procedury orzeczniczej oraz należycie przeprowadzony proces diagnostyczny winny doprowadzić do ustalenia, że odwołująca jest zdolna do pełnienia zawodowej służby wojskowej, § 10 pkt 8 rozporządzenia MON, polegające na niewłaściwym określeniu rozpoznania, poprzez wskazanie w pkt 8 A schorzenia z § 3 pkt 1 z pominięciem obowiązku jego opisania, błędne ustalenie, że schorzenie wymienione w pkt 8 A (§ 3 pkt 1) czyni odwołującą niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej, podczas gdy z treści załącznika Nr 1 do rozporządzenia MON wprost wynika, iż schorzenie w tym przepisie opisane, tj. blizny nieszpecące lub nieupośledzające sprawności ustroju nie mogą stanowić o uznaniu żołnierza czynnej służby wojskowej (Grupa IV) za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu odwołująca podniosła m.in., że zaskarżane orzeczenie wydane zostało wyłącznie w oparciu o doręczona przez nią dokumentację medyczną z przebytego i zakończonego leczenia - z pominięciem obowiązku ustalenia jej stanu zdrowia na dzień orzekania przez RWKL. Po odbyciu badań zleconych przez organ I instancji, z własnej inicjatywy poddała się badaniom USG. Z opisu badania wynika, że brak jest przeciwwskazań do wykonywania przez nią jakiejkolwiek pracy zawodowej. Nadto, w dniu [...] sierpnia 2023 r. odbyła badania przeprowadzone w kierunku do wykonywania pracy zarobkowej. Konsultacje lekarskie oraz wyniki dostarczonych badań wykluczyły jakiekolwiek ograniczenia w podjęciu pracy (służby) w Wojsku Polskim. Po przebyciu choroby nowotworowej powróciła do pełni zdrowia, a rokowania na przyszłość są pomyślne. Z załącznika Nr 1 do powołanego rozporządzenia MON ((§ 83 pkt 1) wynika, że zdolność żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej po przebytym nowotworze złośliwym niezależnie od rodzaju i stopnia choroby określa się w oparciu o wyniki leczenia. Ponadto zaznaczyła, iż z treści załącznika do rozporządzenia MON wynika, iż schorzenie opisane w § 3 pkt 1 załącznika do rozporządzenia, tj. blizny nieszpecące lub nieupośledzające sprawności ustroju nie mogą stanowić o uznaniu żołnierza czynnej służby wojskowej (Grupa IV) za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie orzeczeniem z dnia [...] października 2023 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz. U. 2023 r., poz. 775), art. 84 ust. 2 oraz art. 190 ust. 1 i 10 ustawy o obronie Ojczyzny, § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MON z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013zpóźn. zm.), i art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2022 r. poz. 520, 655 i 1115) oraz § 12 pkt 1 i § 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 749 t.j.), a także § 11 ust. 1 i § 12, ust. 1,2,3 rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2022 r. poz. 1243 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania utrzymała w mocy orzeczenie RKL w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...]. CWKL w uzasadnieniu wskazała, że z zawartych w aktach sprawy danych wynika, że postawione w zaskarżonym orzeczeniu rozpoznania zostały ustalone na podstawie dokumentacji z dotychczasowego leczenia orzekanej, oraz dokumentacji medycznej RWKL w [...] wykonanej na jej zlecenia w ramach postępowania orzeczniczego. We wniesionym odwołaniu orzekana nie kwestionuje opisu rozpoznanych schorzeń, lecz orzeczoną kategorię zdrowia, nie zgadza się z zaliczeniem do Kategorii N. Biorąc powyższe pod uwagę, po dokładnym zapoznaniu się i wnikliwej analizie akt sprawy zespół orzeczniczy CWKL stwierdził, iż zaskarżone orzeczenie RWKL w [...] nr [...] z dnia [...].07.2023 r. zostało wydane po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu orzeczniczym w oparciu o aktualne przepisy orzecznicze oraz najnowszą wiedzę medyczną, zgodnie z aktualnie ustalonym stanem zdrowia, a przy ich ustalaniu nie zostały pominięte żadne istotne argumenty ani fakty. RWKL prawidłowo ustaliła rozpoznania, kategorię zdrowia oraz grupę inwalidzką oraz zgodnie z aktualnym stanem zdrowia ustalonym po przeprowadzeniu analizy całości bardzo bogatej i szczegółowej dokumentacji leczniczej diagnostycznej, zabiegowej i pozabiegowej, zaleceń specjalistów onkologów co do dalszego prowadzenia uzupełniającej chemioterapii i przewlekłej hormonoterapii po przebytym leczeniu operacyjnym i radioterapii -ustalono, że rozpoznane schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową i powodują trwałą niezdolność orzekanej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Nadesłana wraz z odwołaniem dokumentacja medyczna jest spójna z treścią rozpoznania schorzenia w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia i nie wnosi żadnych dodatkowych informacji mogących mieć wpływ na ustalenie aktualnej treści rozpoznania i kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej orzekanej. RWKL ustaliła, że schorzenie powodujące inwalidztwo ustalone w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia powstało w trakcie służby wojskowej, a w uzasadnieniu doprecyzowała, że są wynikiem uwarunkowań osobniczych badanej. CWKL mając powyższe na uwadze, orzekła, że brak jest jakichkolwiek podstaw merytorycznych i prawnych do zmiany treści oraz uchylenia zaskarżonego orzeczenia RWKL. W uwagach CWKL wskazała, że schorzenie powodujące inwalidztwo powstało w czasie pełnienia służby wojskowej i nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. Inwalidztwo orzekanej powstało w czasie pełnienia służby wojskowej i nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. M. K., reprezentowana przez pełnomocnika, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie orzeczenia CWKL z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w części utrzymującej w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w zakresie zaliczenia skarżącej do kategorii zdolności do służby wojskowej, rozważenie uchylenia także orzeczenia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych. Ponadto wniosła o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentu w postaci zaświadczenia ze sprawdzianu sprawności fizycznej z dnia [...] sierpnia 2023 r., wyniku badania USG z dnia [...] sierpnia 2023 r., zaświadczenia z dnia [...].08.2023 r., badania USG z dnia [...].08.2023 r., zaświadczenia wystawionego przez lekarza z zakresu specjalizacji radioterapii onkologicznej z dnia [...].07.2023 r., skierowania oraz dowodu z opinii biegłych lekarzy z zakresu onkologii na okoliczność stanu zdrowia badanej na dzień wydania skarżonej decyzji, jej sprawności, braku przeciwskazań do wykonywania pracy zarobkowej i niewłaściwego zakwalifikowania pozwanej do grupy osób niezdolnych do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Zarzuciła naruszenie art. 190 ust. 1 i 10 ustawy o obronie Ojczyzny poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie skarżącej za niezdolną do pełnienia zawodowej służby i zakwalifikowanie do kategorii N, podczas gdy stan zdrowia skarżącej pozwala na wykonywanie służby wojskowej, co miało wpływ na wynik sprawy, art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o zapatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżąca jest niezdolna do pracy, co miało wpływ na wynik sprawy, § 9 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach polegające na wydaniu decyzji w oparciu o powierzchowne przeprowadzone postępowanie, w tym diagnostykę, gdzie należyta analiza dokumentacji oraz prawidłowo przeprowadzony proces diagnostyczny winny skutkować ustaleniem zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, co miało wpływ na wynik sprawy, § 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich poprzez niewłaściwe zastosowanie i nie przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiałów w sprawie, w tym badania lekarskiego i diagnostyki, co miało wpływ na wynik sprawy, art. 7 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i 2 k.p.a. oraz w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. przez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a w szczególności zaniechania ustalenia okoliczności aktualnego stanu zdrowia skarżącej na dzień wydania zaskarżonego orzeczenia i jej zdolności do pełnienia służby wojskowej w oparciu o kompletny materiał dowodowy, w tym przedłożone orzeczenie z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] oraz opis badania USG z dnia [...] sierpnia 2023 r., jak i z pominięciem badania skarżącej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy udowodniono okoliczność niezdolności skarżącej do pełnienia służby wojskowej, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, art. 107 § 3 k.p.a. wobec nie wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których organ odmówił powołanym przez skarżącą w odwołaniu dowodom wiarygodności i mocy dowodowej, co miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a nadto sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób ogólnikowy i lakoniczny, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, art. 104 k.p.a. w zw. z art. 106 k.p.a. poprzez wydanie decyzji nieodpowiadającej wymogom prawa i nie przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiałów w sprawie, w szczególności badania lekarskiego i badania specjalistycznego, jak i zasięgnięcia opinii specjalistów onkologów, art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji. Pełnomocnik skarżącej w uzasadnieniu rozwinął argumentację zarzutów skargi. Wskazał m.in., że w razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. Organ zaniechał wskazanych czynności, opierając się jedynie na -wybiórczej dokumentacji medycznej, z pominięciem przedłożonych przez skarżącą dokumentów, załączonych do odwołania, jak i informacji w nich zawartych. Ponadto nie przeprowadzono pełnego postępowania diagnostycznego. CWKL, reprezentowana przez pełnomocnika, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Pełnomocnik organu dodatkowo wyjaśnił, że skarżąca w dniu [...] grudnia 2022 r. przebyła zabieg resekcji kwadrantu piersi z usunięciem guza piersi L i resekcją węzła wartowniczego, a w dniu [...] lutego 2023 r. zabieg usunięcia guza piersi P z węzłem wartowniczym z powodu inwazyjnego raka obu piersi a następnie została poddana pooperacyjnej radioterapii i jest w trakcie normonoterapii. RKL w [...] prawidłowo zatem ustaliła rozpoznania, kategorię zdrowia oraz grupę inwalidzką mając na względzie aktualny stan zdrowia ustalony po analizie całości dokumentacji leczniczej diagnostycznej, zabiegowej, pozabiegowej oraz zaleceń specjalistów onkologów co do dalszego prowadzenia. Powołując się na orzecznictwo wskazał, że rozpoznane schorzenie jest podstawą do jej klasyfikacji pod kątem rozstrzygnięcia o zdolności do czynnej służb wojskowej i jedynie do specjalistycznej wiedzy medycznej lekarzy orzeczników należy ocena, czy badany jest do tej służby zdolny, tam, gdzie w wykazie ściśle powiązano występowanie określonej chorobą ze ściśle określona kategorią - samo stwierdzenie występowania danej chorobą u badanego jest wystarczające do rozstrzygnięcia, czy jest on zdolny do służby wojskowej. Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia [...] stycznia 2024 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu dodał m.in., że niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej, jak wskazują przepisy, które odnoszą się do rozpoznania skarżącej i zdefiniowane jako nowotwory złośliwe wszystkich rodzajów i stopni dotyczą także zależności od wyników leczenia, co w przypadku skarżącej zostało pominięte. Powoduje to, że organ powinien zaliczyć skarżącą co najmniej do kategorii zdolny do służby wojskowej z ograniczeniami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu [...] listopada 2024 r., na podstawie art. 106 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uwzględnił zawartego w skardze wniosku o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentu w postaci zaświadczenia ze sprawdzianu sprawności fizycznej z dnia [...] sierpnia 2023 r., wyniku badania USG z dnia [...] sierpnia 2023 r., zaświadczenia z dnia [...].08.2023 r., badania USG z dnia [...].08.2023 r., zaświadczenia wystawionego przez lekarza z zakresu specjalizacji radioterapii onkologicznej z dnia [...].07.2023 ., skierowania oraz dowodu z opinii biegłych lekarzy z zakresu onkologii. Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepisy P.p.s.a. nie dają podstaw do powoływania przez sąd administracyjny biegłych i przeprowadzania dowodów uzupełniających z ich opinii. Kwestia ustaleń w zakresie sprawności fizycznej skarżącej nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Kwestia ustalenia stanu zdrowia skarżącej nie należy do Sądu. W sprawie tej nie wystąpiły wątpliwości wymagające przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na orzeczenie CWKL w przedmiocie zdolności skarżącej do zawodowej służby wojskowej podlegała uwzględnieniu. Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych orzeczeniami), do któiych zastosowanie znajdują w odpowiednim zakresie przepisy k.p.a. (v. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej była słuszna (v. powołany już wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14). Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenie o zdolności danej osoby do służby wojskowej na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w przypadku potrzeby również obserwacji szpitalnej. Przepis art. 58 ust. 6 stosuje się. Zgodnie z art. 84 ust. 2 powołanej ustawy, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie, które jest decyzją. N przepisie art. 67 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny, ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do 'wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W sprawie tej znajduje zastosowanie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1243). Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia. Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy, większością głosów składu orzekającego z wyłączeniem sytuacji, gdy działa jednoosobowo. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej (§ 11 ust. 1 rozporządzenia). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie (§ 11 ust. 3). Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego. Orzeczenie opatruje się pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej. W przypadku gdy komisja orzeka w składzie jednego lekarza, lekarz ten podpisuje orzeczenie (§ 11 ust. 5. Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech lekarzy. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia (§ 12 ust. 1). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka w sprawie odwołania większością głosów składu orzekającego (§ 12 ust. 3). Stosownie zaś do § 10 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia, orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności: ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej wraz z uzasadnieniem. Stosownie zaś do § 10 ust, 1 pkt 9 rozporządzenia, orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności: ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej wraz z uzasadnieniem. Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia CWKL oraz orzeczenia RWKL Sąd stwierdził, że wydane zostały one z naruszeniem przepisu art. 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w sprawie nie dokonano należytego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie pozwalającym na bezsporne ustalenie dlaczego w ocenie RWKL i CWKL skarżąca uznano za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Skarżąca nie kwestionowała, jak wynika z całości akt sprawy samego rozpoznania dokonanego w punkcie 8.1 orzeczenia RWKL, jednakże nie zgadzała się z orzeczoną niezdolnością do zawodowej służby wojskowej. W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie i orzeczenie RWKL w zakresie orzeczenia o zdolności skarżącej do zawodowej służby wojskowej nie spełnia wymogów prawa, tj. art. 107 § 3 k.p.a. albowiem nie wyjaśnia szczegółowo na czym RWKL oraz CWKL opiera stwierdzenie o niezdolności orzekanej do zawodowej służby wojskowej. Zwrócić należy uwagę, że załącznik nr 1 do rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach w § 83 pkt 1 w odniesieniu do schorzenia rozpoznanego u skarżącej wyraźnie wskazuje - w przypadku żołnierzy zawodowych (grupa IV) możliwość stwierdzenia zarówno zdolny jak i niezdolny do zawodowej służby wojskowej. W powołanym § 83 pkt 1 wskazano "Nowotwory złośliwe wszystkich rodzajów i stopni w zależności od wyników leczenia". U skarżącej RWKL rozpoznała w punkcie 8.1 orzeczenia "Nowotwór złośliwy piersi leczony operacyjnie częściową resekcją i onkoplastyką obu piersi, z wycięciem węzłów wartowniczych, uzupełnione radioterapią i doustnym leczeniem antyestrogenowym". Powyższe rozpoznanie przyporządkowano do § 83 pkt 1 załącznika do rozporządzenia. Podkreślenia wymaga, że ani z uzasadnienia orzeczenia RWKL ani z orzeczenia CWKL nie wynika na czym konkretnie Komisje opierają stwierdzenie o niezdolności skarżącej do zawodowej służby wojskowej. RWKL stwierdziła jedynie, że kategorię N postanowiła przyznać ze względu na rodzaj schorzenia i niepewne rokowanie co do stanu zdrowia badanej. Sam jednakże rodzaj schorzenia pozwala na kwalifikację zdolny bądź niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Załącznik do rozporządzenia wyraźnie wskazuje na kwestię wyników leczenia jako przesądzającą o kwalifikacji zdolny bądź niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Jednocześnie z orzeczenia RWKL nie wynika na czym RWKL opiera wskazanie w orzeczeniu "niepewne rokowanie GO do stanu zdrowia badanej" i jak to stwierdzenie odnieść ewentualnie do kwestii wyników leczenia, o których jest mowa w rozporządzeniu. Zwrócić należy uwagę, że RWKL nie powołała się na żadne badanie, nie wskazano na konkretne wyniki badań, czy opinię konkretnego lekarza, z której wynikałoby, że to te konkretne dane przesądziły o ocenie RWKL. Podobnie CWKL wskazała jedynie w zaskarżonym orzeczeniu, że orzeczenie RWKL zostało wydane po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu orzeczniczym w oparciu o aktualne przepisy orzecznicze oraz najnowszą wiedzę medyczną, zgodnie z aktualnie ustalonym stanem zdrowia, a przy ich ustalaniu nie zostały pominięte żadne istotne argumenty ani fakty. CWKL wskazała, że RWKL prawidłowo ustaliła rozpoznania, kategorię zdrowia oraz grupę inwalidzką oraz zgodnie z aktualnym stanem zdrowia ustalonym po przeprowadzeniu analizy całości bardzo bogatej i szczegółowej dokumentacji leczniczej diagnostycznej, zabiegowej i pozabiegowej, zaleceń specjalistów onkologów co do dalszego prowadzenia uzupełniającej chemioterapii i przewlekłej hormonoterapsi po przebytym leczeniu operacyjnym i radioterapii. Brak jest natomiast w zaskarżonym orzeczeniu jakichkolwiek ustaleń i własnej oceny CWKL co do sianu zdrowia skarżącej i przede wszystkim jej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej Podkreślenia wymaga przy tym, że skarżąca wskazuje w skardze na zakończenie leczenia, brak przeciwskazań oraz pomyślne rokowania. Podaje, że konsultacje oraz wyniki badań jednoznacznie wskazują, ze brak jest jakichkolwiek ograniczeń w dalszym kontynuowaniu przez skarżącą służby w wojsku. Skarżąca podniosła, że powróciła do 1 zdrowia, a rokowania są pomyślne z uwagi na efekty leczenia. Powyższe nie koresponduje z twierdzeniem RWKL o niepewnych rokowaniach co do stanu zdrowia. Skarżąca wskazała nadto, że błędnie ustalono w zaskarżonym orzeczeniu, że przebyła chemoterapię. W świetle powyższego nie jest wiadomo, albowiem nie wynika to z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, na czym CWKL opiera twierdzenie o konieczności dalszego prowadzenia uzupełniającej chemioterapii. CWKL nie odniosła się też do argumentacji odwołania w zakresie argumentacji dotyczącej zdolności skarżącej do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej. W zaskarżonym orzeczeniu wskazano, że nadesłana z odwołaniem dokumentacja medyczna jest spójna z treścią rozpoznania schorzenia ustalone go w 8.1 i nie wnosi żadnych dodatkowych informacji mogących mieć wpływ na ustalenie aktualnej treści rozpoznania. Tego rodzaju stwierdzenie nie wskazuje na odniesienie się do argumentacji strony co do braku przeciwwskazań do kontynuowania służby, tj. zdolności do zawodowej służby wojskowej. Strona w odwołaniu rozpoznania nie kwestionowała. Jednakże zaskarżone orzeczenie i orzeczenie I instancji nie zawierają argumentacji, która pozwalałaby Sądowi stwierdzić, iż wyczerpująco, a przynajmniej wystarczająco wyjaśniono dlaczego stan zdrowia strony na dzień orzekania przez RWKL i CWKL nakazywały stwierdzić niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny nie ma wiedzy medycznej i nie ma możliwości dokonywania własnej oceny stanu zdrowia, czy wyników leczenia. Zdaniem Sądu ocena dokonana przez Komisje w zakresie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej narusza art. 80 k.p.a. (organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona). Potwierdzeniem powyższego są uzasadnienia orzeczeń obu Komisji. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a... uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu uzasadnienie orzeczenia RWKL nie wyjaśnia dlaczego dokonane rozpoznanie w punkcie 8.1) orzeczenia przesądza o niezdolności skarżącej do zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu tym nie przedstawiono żadnych rozważań w tym zakresie. Także uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia CWKL nie uzasadnia w istocie dlaczego zdaniem CWKL. rozpoznanie wskazane w punkcie 8.1) orzeczenia RWKL przesądza o niezdolności skarżącej do zawodowej służby wojskowej. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd podkreśla jednocześnie, że jedynym organem uprawnionym do dokonania rozpoznania i kwalifikacji z punktu widzenia zdolności do zawodowej służby wojskowej jest RWKL. i CWKL, jako organ odwoławczy. Sąd nie dokonuje oceny stanu zdrowia strony i nie rozważa sam kwestii medycznych. Komisje lekarskie nie wypowiedziały się dotychczas należycie co do podstaw zakwalifikowania dokonanego rozpoznania w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ponownie rozpatrując sprawę organ weźmie pod uwagę poczynione wyżej wskazania, dokona pełnej oceny zdolności skarżącej do zawodowej służby wojskowej. Organ powinien uzasadnić orzeczenie w sposób, który nie będzie pozostawiał wątpliwości, co do przyczyn dokonanej kwalifikacji i podjętego rozstrzygnięcia. Orzeczenie powinno zawierać pełne uzasadnienie faktyczne, jak i wyjaśniać podstawę prawną orzeczenia. Kwestia przyporządkowania pozostałych wymienionych w orzeczeniu RWKL schorzeń do odpowiednich paragrafów nie miała wpływu na wynik sprawy. Schorzenia te prawidłowo przyporządkowane zostały do właściwych przepisów załącznika do rozporządzenia. Blizny nieszpecące lub nieupośledzające sprawności ustroju zgodnie z rozporządzeniem kwalifikowane są w przypadku skarżącej jako zdolny do zawodowej służby wojskowej, następstwa przebytych urazów stawów bez zniekształceń nieupośledzające sprawności ruchowej kwalifikowane są jako zdolny do zawodowej służby wojskowej, skolioza i stopnia i wady kręgosłupa wrodzone lub nabyte nieupośledzające sprawności ustroju lub nieznacznie upośledzające sprawność ustroju kwalifikowana jako zdolny GO zawodowej służby wojskowej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, jak w punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego skarżącą (480 zł).