II SA/Wa 2386/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska (spr.), WSA, Anna Mierzejewska, Protokolant Monika Niewińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2005 r. sprawy ze skargi B. T. M. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r., znak: [...] - oddala skargę - W dniu [...] grudnia 2001 r. wydana została z up. Starosty Powiatu W. decyzja orzekająca o przyznaniu B. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 22 grudnia 2001 r. w wysokości kwoty emerytury określonej w decyzji organu rentowego. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 37k ust. 9 oraz art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż wnioskodawczyni zwolniona została z przyczyn dotyczących zakładu pracy, z podmiotu i z sektora gospodarki narodowej objętego programami restrukturyzacyjnymi. W dniu 17 maja 2004 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyżej opisanej decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2001 r. W dniu [...] maja 2004 r. Wojewoda [...] wydał decyzję znak: [...], mocą której stwierdził nieważność ww. decyzji Starosty Powiatu W. W uzasadnieniu decyzji organ nadzoru wskazał, iż do czasu wydania decyzji przez organ rentowy świadczenie przedemerytalne było wypłacane B. M. zaliczkowo w kwocie 572,10 zł. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. decyzją z dnia [..] stycznia 2002 r. odmówił ustalenia wysokości emerytury dla potrzeb świadczenia przedemerytalnego. Ponadto organ wskazał, iż w dniu [...] lutego 2002 r. Starosta Powiatu W., po wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie zmiany ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r. przyznającej prawo do świadczenia przedemerytalnego, wydał decyzję uchylającą decyzję z dnia [...] grudnia 2001 r. i orzekającą o uznaniu B. M. za osobę bezrobotną od dnia 21 grudnia 2001 r. i przyznającą jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od 29 grudnia 2001 r. na okres nieprzekraczający 6 miesięcy. Ponadto organ podkreślił, iż w dniu [...] kwietnia 2004 r., działając na wniosek B. M., Wojewoda [...] wydał decyzję, mocą której stwierdził nieważność ww. decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] lutego 2002 r. W tym stanie rzeczy wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2001 r. Organ nadzoru stwierdził, iż brak było podstaw do przyznania B. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego, gdyż wnioskodawczyni nie legitymowała się wymaganym 33-letnim okresem zatrudnienia. W ocenie Wojewody [...], Starosta Powiatu W. błędnie zaliczył do okresu, od którego zależy przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, cały okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, chociaż w tym czasie wnioskodawczyni uczęszczała do Technikum [...] w W. Od decyzji tej złożyła odwołanie B. M. W dniu [...] czerwca 2004 r. Minister Gospodarki i Pracy wydał decyzję, znak: [...], utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy. W dniu 6 lipca 2004 r. złożony został przez B. M. wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku, w dniu [...] sierpnia 2004 r. Minister Gospodarki i Pracy wydał decyzję, znak: [...], mocą której odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. Organ stwierdził w uzasadnieniu decyzji, iż kwestionowana decyzja Wojewody [...] jest prawidłowa i nie narusza obowiązującego prawa. W ocenie organu nadzoru Wojewoda [...] słusznie uznał, że decyzja Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2001 r. rażąco narusza prawo i w rezultacie stwierdził jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. B. M. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku Minister Gospodarki i Pracy w dniu [...] września 2004 r. wydał decyzję znak: [...], utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. T. M. Skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r., jako niezgodnej z prawem, 2) stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r., 3) uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r., 4) uchylenie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2004 r., 5) przywrócenie decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2001 r. oraz o wypłatę zaległych świadczeń wraz z odsetkami, 6) zasądzenie kwoty 50.000 zł tytułem odszkodowania i zwrotu kosztów dotychczasowego postępowania, 7) zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. Skarżąca podniosła między innymi, iż decyzja Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2001 r. nie narusza rażąco prawa, różnice w interpretacji prawa nie stanowią rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki i Pracy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) statuuje zasadę kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: 1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, 4) została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą, 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. W ocenie Sądu, zarówno kwestionowana decyzja Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r., jak i poprzedzająca ją decyzja tego samego organu z dnia [...] sierpnia 2004 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. nie są dotknięte żadną z kwalifikowanych wad, o których mowa w przepisie art. 156 § 1 kpa. W szczególności podnoszony przez skarżącą zarzut prawidłowości decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2001 r. i co za tym idzie, braku podstawy do stwierdzenia, mocą kwestionowanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r., jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa, nie może stanowić podstawy do uznania zaskarżonej decyzji, odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...], za wydaną z rażącym naruszeniem prawa. Odnosząc się do wniosków skarżącej o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2004 r., odmawiającej przyznania skarżącej prawa do świadczenia przedemerytalnego, stwierdzić należy, iż decyzje te były przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. akt II SA/Wa 897/04. W dniu 15 listopada 2004 r. w sprawie tej zapadł wyrok oddalający skargę. Ponadto stwierdzić należy, iż sądy administracyjne nie ustalają prawa do świadczeń przedemerytalnych, badają jedynie prawidłowość wydanych w tym przedmiocie w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięć. Sądy administracyjne nie zasądzają również odszkodowań, sprawy o odszkodowania z tytułu niezgodnego z prawem działania organów administracji publicznej należą do właściwości sądów powszechnych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.