II SA/Wa 2434/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Protokolant referent stażysta Magdalena Morawiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Miasta O. na opinię [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie planu sieci publicznych oddziałów przedszkolnych 1. uchyla zaskarżoną opinię, 2. zasądza od [...] Kuratora Oświaty na rzecz Miasta O. kwotę 680 (słownie: sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z [...] sierpnia 2019 r., w oparciu o art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r., poz. 1148 ze zm.; dalej: "u.p.o."), Miasto [...] (dalej: "skarżący"), w imieniu którego działa Prezydent Miasta [...], wystąpiło do [...] Kuratora Oświaty (dalej: "Kurator", "organ") o wydanie opinii o zgodności z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 u.p.o. załączonego projektu uchwały Rady Miasta [...] w sprawie ustalenia sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Miasto [...]. We wniosku poinformowano, że sieć przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych zostanie zorganizowana w sposób umożliwiający realizację wychowania przedszkolnego. W załączeniu do wniosku przedłożono - oprócz ww. projektu uchwały Rady Miasta [...] - opracowanie tabelaryczne zawierające informacje o przewidywanej liczbie dzieci w poszczególnych rocznikach w podziale na trzylatki, czterolatki, pięciolatki i sześciolatki oraz przewidywaną liczbę miejsc w przedszkolach i oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych ogółem. Ponadto skarżący załączył do wniosku oświadczenia o: - zapewnieniu dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim, zgodnie z art. 32 ust. 5 u.p.o., bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka albo zwrotu kosztów przejazdu dziecka i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice, w przypadku jeżeli droga dziecka pięcioletniego lub sześcioletniego z domu do najbliższego publicznego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej przekracza 3 km, - zapewnieniu niepełnosprawnym dzieciom bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka umożliwiającego dzieciom, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom z niepełnosprawnością intelektualną z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego, - zwrocie kosztów przejazdu dziecka i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między prezydentem miasta i rodzicami, opiekunami lub opiekunami prawnymi, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice, opiekunowie lub opiekunowie prawni, - bezpiecznych dojściach do przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że w rekrutacji podstawowej do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych zabrakło miejsc dla dzieci, dla których wymagane jest zapewnienie miejsca w przedszkolach, a zatem konieczne stało się utworzenie dodatkowych oddziałów przedszkolnych w rejonie działania Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] z Oddziałami Przedszkolnymi, której obecne warunki lokalowe nie pozwalają na ich utworzenie w budynku szkoły. W tym kontekście skarżący powołał się na treść § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 marca 2017 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2017 r., poz. 649; dalej: "rozporządzenie z 2017 r."). Skarżący wyjaśnił, iż celem utworzenia oddziałów przedszkolnych zlokalizowanych poza siedzibą Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] z Oddziałami Przedszkolnymi, jest skrócenie drogi dziecka do przedszkola oraz zwiększenie liczby dostępnych miejsc w przedszkolu oraz to, że lokal w którym będą funkcjonowały te oddziały, posiada warunki do prawidłowej realizacji celów i zadań wychowania przedszkolnego. Jednocześnie organ prowadzący przedszkole zapewnia dyrektorowi przedszkola warunki sprawowania bezpośredniego nadzoru nad tymi oddziałami. Dalej we wniosku wskazano, że w sytuacjach, gdy droga, o której mowa w art. 32 ust. 3 u.p.o., przekracza 3 km, skarżący zapewnia bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu dziecka. Nadto zapewnia niepełnosprawnym dzieciom bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka umożliwiającego dzieciom, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom z niepełnosprawnością intelektualną z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego. Skarżący zwraca też koszty przejazdu dziecka i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między prezydentem miasta i rodzicami, opiekunami lub opiekunami prawnymi, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice, opiekunowie lub opiekunowie prawni. Jednocześnie skarżący oświadczył, iż wszystkie dojścia do przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej są bezpieczne. Reasumując, skarżący stwierdził, że funkcjonujące w [...] przedszkola i oddziały przedszkolne w szkołach podstawowych zapewniają realizację wychowania przedszkolnego wszystkim dzieciom, których rodzice deklarują chęć korzystania z wychowania przedszkolnego, a przedłożony projekt uchwały Rady Miasta [...] w sprawie ustalenia sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez skarżącego jest zgodny z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 u.p.o. Ponadto projekt ww. uchwały został zaakceptowany przez reprezentatywne organizacje związkowe. W dniu [...] sierpnia 2019 r. Kurator wydał opinię nr [...], którą, na podstawie art. 32 ust. 4 u.p.o. w związku z art. 89 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.), negatywnie zaopiniował zgodność planu sieci publicznych oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych mających siedzibę na obszarze skarżącego z warunkami określonymi odpowiednio w art. 32 ust. 3, 5, 6 oraz art. 36 ust. 17 u.p.o. W uzasadnieniu opinii organ podkreślił, że analiza przekazanej dokumentacji wskazuje, że oddziały przedszkolne w Szkole Podstawowej Nr [...] im. [...] w [...] planowane są w trzech lokalizacjach, tj. przy ul. [...], ul. [...] i ul. [...]. Natomiast ww. szkoła podstawowa - w obecnym stanie prawnym - posiada tylko siedzibę przy ul. [...]. Następnie organ wskazał na art. 39 ust. 7a u.p.o., w myśl którego w przypadku szkół prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego tworzenie i likwidacja innych lokalizacji prowadzenia zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych stanowi przekształcenie szkoły. W tym przypadku mają zastosowanie przepisy art. 89 u.p.o. Kurator stwierdził w konkluzji, iż proponowane rozwiązania mogą nastąpić z końcem roku szkolnego, a organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem zmian, zawiadomić o tym rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych - uczniów), właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego (art. 89 ust. 1, 9 u.p.o.). Z dostępnych informacji wynika, że organ stanowiący nie podjął działań, o których mowa w ww. art. 89 u.p.o., co spowodowało wydanie negatywnej opinii. Powyższa opinia Kuratora stała się przedmiotem skargi skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł on o uchylenie zaskarżonej opinii oaz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej opinii zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1) art. 32 ust. 3, 4, 5, 6 w związku z art. 39 ust. 7a u.p.o. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu zaskarżonej opinii bez uwzględnienia przepisów art. 32 ust. 3, 4, 5, 6, nieuprawnionym wykroczeniu Kuratora poza ustawowe kompetencje do wydania opinii w trybie art. 32 ust. 4 u.p.o. oraz zastosowaniu przepisu art. 39 ust. 7a bez podstawy prawnej, 2) § 1 ust. 11 w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia z 2017 r. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że Kurator w sposób nieuprawniony rozszerzył w zaskarżonej opinii swoje uprawnienia i nie będąc do tego upoważnionym żadnym przepisem ustawowym, arbitralnie stwierdził, iż w niniejszej sprawie doszło do przekształcenia szkoły, o którym mowa w art. 39 ust. 7a u.p.o., co powinno skutkować zastosowaniem przepisów art. 89 u.p.o. Działanie takie jest, zdaniem skarżącego, pozbawione podstawy prawnej. Powołując się na § 1 ust. 11, § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 2017 r., skarżący wskazał, iż projekt uchwały Rady Miasta [...], załączony do wniosku z [...] sierpnia 2019 r. został przygotowany z uwzględnieniem obowiązujących przepisów rozporządzenia z 2017 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano na uzasadnioną potrzebę utworzenia dodatkowych oddziałów przedszkolnych przy Szkole Podstawowej Nr [...] w [...]. Tymczasem wydając zaskarżoną opinię, Kurator całkowicie pominął brzmienie obowiązujących przepisów rozporządzenia z 2017 r., które w ocenie skarżącego, należy czytać łącznie z regulacją ustawową. Rozporządzenie z 2017 r. stanowi bowiem doprecyzowanie ustawy Prawo oświatowe. Tym samym utworzenie oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej nie stanowi przekształcenia szkoły podstawowej, o którym mowa w art. 89 ust. 9 u.p.o., przy czym dopuszczalne jest utworzenie nie więcej niż 6 oddziałów w różnych lokalach na terenie danej miejscowości (o czym przesądza przepis § 11 ust. 2 rozporządzenia z 2017 r.). W konsekwencji organ prowadzący, dla utworzenia trzech oddziałów przedszkolnych przy Szkole Podstawowej Nr [...] w [...], nie był zobligowany do spełnienia wymogów formalnych z art. 89 u.p.o., które zostały wskazane przez Kuratora w uzasadnieniu zaskarżonej opinii. Skarżący zaznaczył, iż pomimo nowelizacji ustawy Prawo oświatowe od dnia 1 stycznia 2019 r., mocą której dodano przepis art. 39 ust. 7a u.p.o., rozporządzenie z 2017 r. w dalszym ciągu obowiązuje i stanowi uzupełnienie regulacji ustawowej. Dodał też, że 1 września 2019 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2019 r., poz. 502; dalej: "rozporządzenie z 2019 r.). Rozporządzenie z 2019 r. zostało wydane już po nowelizacji u.p.o. (mocą której dodano przepis art. 39 ust. 7a u.p.o.) i zawiera ono analogiczne regulacje jak rozporządzenie z 2017 r. W odpowiedzi na skargę Kurator wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej opinii. Na jego poparcie przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 906/17 (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ zaakcentował, iż odziały przedszkolne, zorganizowane przy szkole podstawowej są jej integralną częścią, co ma konsekwencje w arkuszu organizacji. Zgodnie bowiem z zapisem § 17 ust. 6 rozporządzenia z 2019 r. arkusz organizacji szkoły, w której zorganizowano oddział przedszkolny uwzględnia również zasady organizacji oddziałów przedszkolnych. Dlatego skarżący w sposób nieuprawniony wskazuje § 11 ust. 2 rozporządzenia z 2019 r., który dopuszcza lokalizację oddziałów przedszkola w różnych lokalach położonych na terenie danej miejscowości, jeżeli organ prowadzący przedszkole zapewni dyrektorowi przedszkola warunki sprawowania bezpośredniego nadzoru nad tymi oddziałami. Podkreślił, że arkusz organizacji przedszkola określa § 17 ust. 1 rozporządzenia z 2019 r. Pomimo, że utworzenie oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej nie stanowi przekształcenia szkoły podstawowej (§ 1 ust. 13 rozporządzenia z 2019 r.), to jednak wskazanie innej lokalizacji, a tym samym prowadzenie zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych w innym miejscu niż szkoła bazowa/macierzysta stanowi przekształcenie szkoły i ma tu zastosowanie przepis art. 39 ust. 7a u.p.o. W uzasadnieniu projektu uchwały brak jest informacji, z jakich względów w rejonie Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] z Oddziałami Przedszkolnymi, istnieje konieczność powołania dodatkowych oddziałów przedszkolnych. Ponadto Kurator wskazał, że projekt uchwały przewiduje utworzenie oddziałów przedszkolnych w Szkole Podstawowej Nr [...] w [...] w trzech lokalizacjach, co narusza art. 153 ust. 2 u.p.o. poprzez przeniesienie oddziałów przedszkolnych do innych szkół podstawowych, a tym samym uniemożliwia rodzicom prawo wyboru miejsca realizowania lub kontynuowania wychowania przedszkolnego przez ich dzieci w przedszkolu już przez nich wybranym w procesie rekrutacji. W konsekwencji projekt uchwały narusza zagwarantowane ustawowo prawo rodziców do wyboru przez nich miejsca edukacji przedszkolnej. Z tych względów Kurator uznał, że przy wydawaniu zaskarżonej opinii, działał na podstawie przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do art. 32 ust. 1 u.p.o. rada gminy ustala sieć prowadzonych przez gminę publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych. Uchwała rady gminy podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. W przypadkach uzasadnionych warunkami demograficznymi i geograficznymi rada gminy może uzupełnić sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych o publiczne inne formy wychowania przedszkolnego. Inne formy wychowania przedszkolnego organizuje się dla dzieci w miejscu zamieszkania lub w innym możliwie najbliższym miejscu (art. 32 ust. 2 u.p.o.). Sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych, wraz z publicznymi przedszkolami, oddziałami przedszkolnymi w publicznych szkołach podstawowych i publicznymi innymi formami wychowania przedszkolnego, prowadzonymi przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego lub osoby fizyczne, publicznymi innymi formami wychowania przedszkolnego, prowadzonymi przez gminę, niepublicznymi przedszkolami, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, oddziałami przedszkolnymi w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, oraz niepublicznymi innymi formami wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, powinna zapewniać dzieciom, o których mowa w art. 31 ust. 1, zamieszkałym na obszarze gminy, możliwość korzystania z wychowania przedszkolnego. Droga dziecka spełniającego obowiązek, o którym mowa w art. 31 ust. 4, i dziecka pięcioletniego z domu do publicznego przedszkola, oddziału przedszkolnego w publicznej szkole podstawowej, publicznej innej formy wychowania przedszkolnego, niepublicznego przedszkola, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, oddziału przedszkolnego w niepublicznej szkole podstawowej, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, albo niepublicznej innej formy wychowania przedszkolnego, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, w których gmina zapewniła tym dzieciom warunki spełniania tego obowiązku oraz realizacji prawa do korzystania z wychowania przedszkolnego, nie powinna przekraczać 3 km (art. 32 ust. 3 u.p.o.). Ustalenie sieci, o której mowa w ust. 1 i 2, następuje po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty o zgodności tej sieci z warunkami określonymi w ust. 3 (art. 32 ust. 4 u.p.o.) Jeżeli droga, o której mowa w ust. 3, przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka albo zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice (art. 32 ust. 5 u.p.o.). Obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym na podstawie art. 31 ust. 2 bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego albo zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) a rodzicami, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice (art. 32 ust. 6 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej opinii). Z treści art. 32 ust. 4 u.p.o. wyraźnie wynika, że ustalenie planu sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, o którym mowa w art. 32 ust. 1 i 2 u.p.o. może nastąpić jedynie po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, przy czym opinia ta musi dotyczyć zgodności planu z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 u.p.o. Przepis art. 32 ust. 4 u.p.o. wyznacza zatem zakres opinii kuratora w kwestii oceny, czy plan jest zgodny z warunkami określonymi w przepisie art. 32 ust. 3 u.p.o. W konsekwencji opinia kuratora nie może obejmować oceny zgodności planu sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych z innymi przepisami u.p.o. Gdyby tak było, ustawodawca nadałby inną treść przepisowi art. 32 ust. 4 u.p.o. chociażby poprzez wstawienie – w ramach określenia zakresu oceny kuratora oświaty - kwantyfikatora "w szczególności o zgodności planu tej sieci z warunkami określonymi w ust. 3". W ocenie Sądu, należy zgodzić się ze skarżącym, iż w niniejszej sprawie Kurator przekroczył swoje ustawowe uprawnienia, stwierdzając w zaskarżonej opinii, że w sprawie doszło do przekształcenia szkoły, o którym mowa w art. 39 ust. 7a u.p.o, co skutkuje zastosowaniem przepisów art. 89 u.p.o. Podkreślić należy, iż zaskarżona opinia jest bardzo lakoniczna. Sprowadza się tylko do jednej kwestii a mianowicie do tego, że ustanowienie kolejnych dwóch lokalizacji oddziałów przedszkolnych w ramach Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] w [...] stanowi przekształcenie tej placówki w rozumieniu przepisów art. 39 ust. 7a u.p.o., a więc zastosowanie znajdują przepisy art. 89 ust. 1 i 9 u.p.o. Znacznie szerzej Kurator wypowiedział się w odpowiedzi na skargę, lecz pismo to nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni aprobuje stanowisko zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 26 września 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 517/18 i przywołane tam orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, z którego jasno wynika, że samodzielność samorządu terytorialnego jest wyznaczona ustawami i jedynie w drodze ustawy dopuszczalne jest jej ograniczenie. Administracja rządowa może wkraczać w zakres samodzielności samorządu terytorialnego tylko w przypadkach ściśle wskazanych w ustawie, a nie może tego czynić w sytuacjach gdy ustawodawca nie przewidział możliwości ingerencji. Przepis art. 32 ust. 4 u.p.o. wprawdzie ogranicza samodzielność samorządu terytorialnego poprzez uzależnienie ustalenia planu sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych od pozytywnej opinii kuratora oświaty, ale ograniczenie to zostało wyznaczone zakresem opinii kuratora określonym w art. 32 ust. 3 u.p.o. Oznacza to, że kurator oświaty nie może, bez przekroczenia przewidzianej ustawą ingerencji, wydać negatywnej opinii z przyczyn innych niż określone w art. 32 ust. 3 u.p.o., w tym z powodu niezachowania procedury przekształcenia szkoły przewidzianej w przepisach art. 89 u.p.o. Ponownie rozpoznając sprawę, Kurator dokona oceny, czy przedstawiony przez skarżącego, zawarty w projekcie uchwały Rady Miasta [...], plan sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych jest zgodny albo niezgodny z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 u.p.o. i w zależności od wyników tej oceny wyda pozytywną lub negatywną opinię, właściwie ją motywując. Zaakcentować również wypada, iż sporna między stronami kwestia, a mianowicie czy utworzenie dwóch kolejnych lokalizacji oddziałów przedszkolnych w Szkole Podstawowej Nr [...] im. [...] jest czy też nie jest przekształceniem szkoły, pozostaje poza zakresem rozważań Sądu w kontrolowanej sprawie. Nie stanowi to bowiem przedmiotu opinii kuratora oświaty, o której mowa w art. 32 ust. 4 u.p.o. Nie ma zatem potrzeby przesądzania tego problemu w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze, że Kurator przekroczył swoje kompetencje wyznaczone przepisem art. 32 ust. 4 w związku z art. 32 ust. 3 u.p.o., wypowiadając się w zaskarżonej opinii w kwestii, która nie powinna się znaleźć w opinii, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną opinię, o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania w łącznej kwocie 680 zł , na które składają się wpis sądowy od skargi (200 zł) i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżącego (480 zł), orzeczono w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 ww. ustawy.