II SA/Wa 2463/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 07 października 2011 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku. Do przedmiotowej skargi wymieniony dołączył wniosek z dnia 07 października 2011 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu powołanego wniosku skarżący podał, iż uchybienie terminu nastąpiło z powodu choroby, która uniemożliwiała mu normalne funkcjonowanie i wypełnienie terminów, ograniczyła mu czas na kontakt z prawnikiem, zebranie dokumentów oraz rzetelne przygotowanie skargi. Dodał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, w W. nie mieszka żadna jego rodzina, w związku z czym choroba całkowicie utrudniła mu funkcjonowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku, postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 2463/11 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, podnosząc, że wskazana przez skarżącego okoliczność choroby nie została poparta dokumentami, które by przedstawiały jej rozmiar i ewentualne skutki dla aktywności skarżącego. W ocenie Sądu, samo twierdzenie skarżącego, że choroba uniemożliwiała mu normalne funkcjonowanie i wypełnienie terminów, ograniczyła mu czas na kontakt z prawnikiem, zebranie dokumentów oraz rzetelne przygotowanie skargi nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu. W dniu 30 stycznia 2012 r. M. G. wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu ww. zażalenia, postanowieniem z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt I OZ 98/12 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Zdaniem NSA, Sąd I instancji oceniając wniosek o przywrócenie terminu, mając wątpliwości co do charakteru choroby skarżącego, powinien wezwać skarżącego do przedstawienia dodatkowych dokumentów potwierdzających stan jego zdrowia i dopiero wówczas ocenić, czy strona uprawdopodobniła, że stan zdrowia uniemożliwił jej dokonanie czynności w terminie na to przewidzianym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: ppsa, sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), a zatem termin do jej zaskarżenia upłynął z dniem 23 września 2011 r., tymczasem M. G. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą skierował do Sądu, za pośrednictwem organu, w dniu 07 października 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek i skargę). Jak wynika z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] uznać należy 01 października 2011 r. – dzień po ostatnim dniu zwolnienia lekarskiego skarżącego. Z kolei pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wniósł do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 07 października 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek). Tym samym stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca wniosła skargę na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu była choroba (zwolnienie lekarskie: od [...] sierpnia 2011 r. do [...] września 2011 r.; od [...] września 2011 r. do [...] września 2011 r.; od [...] września 2011 r. do [...] września 2011 r.), która uniemożliwiała mu normalne funkcjonowanie i wypełnienie terminów, ograniczyła mu czas na kontakt z prawnikiem, zebranie dokumentów oraz rzetelne przygotowanie skargi, zważywszy że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, a w W. nie mieszka jego rodzina. W związku z postanowieniem NSA z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt I OZ 98/12, pismem WSA w Warszawie z dnia 03 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 2463/11 skarżący został wezwany do przedstawienia, w terminie 7 dni, dodatkowych dokumentów potwierdzających stan jego zdrowia, mających wpływ na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Odpis przedmiotowego wezwania skarżący otrzymał w dniu 13 kwietnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy), po czym pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r., nadanym w dniu 20 kwietnia 2012 r., w terminie wyznaczonym przez Sąd, M. G. nadesłał dokumentację medyczną potwierdzającą fakt, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi było wystąpienie nagłej choroby będącej konsekwencją powikłań po [...], która uniemożliwiała mu normalne funkcjonowanie. Do przedmiotowego pisma skarżący dołączył kserokopie historii choroby, karty leczenia oraz zaświadczeń lekarskich z dnia [...] stycznia 2012 r. W ocenie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 19 kwietnia 2012 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Do przedmiotowego pisma została bowiem dołączona m.in. kserokopia historii choroby, z której wynika, że w okresie od [...] września 2011 r. oraz od [...] września 2011 r. skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim. Z treść pisma z dnia 19 kwietnia 2012 r. wynika, że po wizycie u [...] w dniu [...] września 2011 r. (patrz: zaświadczenie lekarskie z dnia [...] stycznia 2012 r.) skarżący doznał nagłego [...], wystąpiła u niego [...] oraz [...], które uniemożliwiły mu normalne funkcjonowanie. Zdaniem Sądu przedmiotowe dokumenty potwierdzają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Choroba, jaką jest [...] i występujące po niej powikłania w postaci [...], czy [...], mogła wykluczyć dokonanie czynności procesowej (wniesienie skargi) przez skarżącego w przewidzianym do tego terminie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.