II SA/Wa 2463/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] czerwca 2021 r. R. S. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez radcę prawnego K. S., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe (w skardze podano błędną datę ww. decyzji: [...] maja 2021 r. zamiast [...] maja 2021 r.). Jednocześnie w tym samym dniu, tj. [...] czerwca 2021 r. skarżący (reprezentowany przez ww. profesjonalnego pełnomocnika) nadał w urzędzie pocztowym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją (vide pismo zatytułowane "Odwołanie" – w aktach administracyjnych sprawy). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2021 r. nr [...] została wniesiona równocześnie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Natomiast art. 52 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. stanowi, że jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór środków zaskarżenia: wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skarga do sądu administracyjnego. Prawo alternatywnego wyboru zostało pozostawione stronie, co oznacza, że strona nie może skorzystać z obu tych środków jednocześnie. Mają one bowiem konkurencyjny charakter – wniesienie jednego z nich wyklucza skorzystanie z drugiego. Strona może nie skorzystać z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jeżeli jednak strona decyduje się na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to wówczas traci możliwość wniesienia skargi do sądu. W przypadku złożenia obu tych środków, skarga będzie podlegała rozpoznaniu przez sąd jedynie wówczas, gdy zostanie wniesiona jako pierwsza. Niedopuszczalne jest bowiem, aby ta sama decyzja była przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W niniejszej sprawie skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) równocześnie skorzystał z obu tych środków, wnosząc pismami z [...] czerwca 2021 r. skargę do tut. Sądu oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (oba te pisma zostały nadane w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] czerwca 2021 r.). W tej sytuacji Sąd nie może rozpoznać skargi na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, ponieważ zostało ono zaskarżone wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu ww. środka zaskarżenia otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalność merytorycznego rozpoznana skargi, spowodowana zainicjowaniem przez skarżącego drugiej instancji postępowania administracyjnego (poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), mieści się w kategorii "innych przyczyn", o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Podsumowując, wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna w świetle art. 52 § 3 p.p.s.a. Jak już wyżej wskazano, dopiero skarga na akt administracyjny, wydany po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, może być przedmiotem merytorycznej kontroli tut. Sądu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.