II SA/Wa 2541/21

PostanowienieWSA w Warszawie2021-09-09

Skład orzekający: Ewa Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia inwalidztwa funkcjonariusza zwolnionego ze służby i związku tego inwalidztwa ze służbą podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Orzeczenia komisji lekarskich dotyczące ustalenia inwalidztwa funkcjonariusza zwolnionego ze służby oraz związku tego inwalidztwa ze służbą nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Są one jedynie orzeczeniem wstępnym dla postępowań przed sądami powszechnymi w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Skarga do sądu administracyjnego w takiej sprawie podlega odrzuceniu jako sprawa nienależąca do właściwości tego sądu.
Stan faktyczny
E. T., funkcjonariusz zwolniony ze służby, został skierowany na badanie kontrolne w celu ustalenia, czy jest inwalidą, czy niezdolnym do samodzielnej egzystencji oraz czy jego inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą. Rejonowa Komisja Lekarska wydała orzeczenie dotyczące schorzeń i stwierdziła, że badany jest trwale niezdolny do służby w Policji kat. "C", a niektóre schorzenia pozostają w związku ze służbą. Centralna Komisja Lekarska utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej. E. T. złożył skargę do WSA w Warszawie, podnosząc, że zdiagnozowane u niego zaburzenia depresyjne i lękowe pozostają w związku przyczynowo-skutkowym ze służbą w Policji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie uznania funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę, ustalenia związku inwalidztwa ze służbą postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji skierował E. T. na badanie kontrolne, w zakresie uznania funkcjonariusza zwolnionego ze służby w dniu [...] stycznia 2021 r. za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. [...] Rejonowa Komisja Lekarska w [...] wydała w dniu [...] kwietnia 2021 r. orzeczenie nr [...] w którym rozpoznała: 1. Przewlekłą nerwicę neurasteniczną znacznie upośledzającą zdolności adaptacyjne z zaburzeniami depresyjno-lękowymi mieszanymi § 86 p.3; 2. Umiarkowany obturacyjny bezdech senny, astmę oskrzelową łagodną § 32 p.2; 3. Zmiany zwyrodnieniowo- dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowego § 64 p.1; 4. Otyłość § 1 p. 4; 5. Przebyte skręcenie lewego stawu skokowego – bez paragrafu; 6. Przebyty uraz ręki prawej ze skręceniem palca wskazującego i stłuczeniem palców III i IV –bez paragrafu; 7. Przebyta rana kąsana podudzia lewego – bez paragrafu; 8. Przebyte skręcenie stawu kolanowego lewego - bez paragrafu Komisja stwierdziła ponadto, że badany jest trwale niezdolny do służby w Policji kat. "C". Rozpoznanie dokonane w punktach 1, 2, 3, 4 nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Jednocześnie stwierdzono, że w pkt. 5, 6, 7 8 pozostaje w związku z wypadkiem w służbie. Po rozpatrzeniu odwołania strony, Centralna Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. E. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2021 r., nr [...]. Skarżący podkreślił, że zdiagnozowano u niego zaburzenia depresyjne i lękowe, które znajdują się w wykazie chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji. Stwierdził, że w chwili przyjęcia do służby posiadał kategorię zdrowia "A". Zaznaczył też, że jego jedyną pracą była służba w Policji. Wobec powyższego zaburzenia depresyjne i lękowe pozostają w związku przyczynowo skutkowym ze służbą w Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg i sprzeciwów na akty, czynności, bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, określone w art. 3 § 2 i 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem badania jest orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej wydane w zakresie ustalenia zdolności do pracy funkcjonariusza zwolnionego ze służby, w celu uznania za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. Z przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398 z późn. zm.) wynika, że orzekają one o zdolności kandydatów i funkcjonariuszy do służby, a także m.in. o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów lub uznania ich za niezdolnych do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą, ustalenia zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że orzeczenia komisji lekarskich dzielą się na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza z nich obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby lub zwolnienia ze służby. Podlegają one zaskarżeniu do sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. Druga grupa orzeczeń, to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa, m.in. dla celów emerytalnych lub rentowych. Podstawą tych orzeczeń są odrębne przepisy m.in.: - rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035), - rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1046). Tego rodzaju orzeczenia są poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji, wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Orzeczenia z tej grupy mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 93/10, z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt II OSK 667/08, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1116/17, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 108/17). Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie wydane zostało w zakresie uznania funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. Oznacza to, że wydane w niniejszej sprawie orzeczenie należy do grupy orzeczeń niepodlegających kontroli sądów administracyjnych. W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że orzeczenie wydane zostało na skutek skierowania dotyczącego uznania funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. Zaskarżone orzeczenie wydane zatem zostało w przedmiocie inwalidztwa, a nie ustalenia kategorii zdolności do służby kandydata czy funkcjonariusza, w celu oceny czy jest on zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Skarżący jest byłym funkcjonariuszem, został bowiem zwolniony ze służby z dniem [...] stycznia 2021 r. Zaskarżone orzeczenie nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Od tego rodzaju orzeczeń nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach emerytalno-rentowych lub odszkodowawczych. Orzeczenie komisji lekarskiej jest w tym wypadku elementem sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, do których rozpoznania powołane są sądy powszechne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło