II SA/Wa 255/19
WyrokWSA w Warszawie2019-09-19
Skład orzekający: Andrzej Kołodziej, Andrzej Góraj, Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, uchylając orzeczenie organu I instancji i wydając nowe orzeczenie, prawidłowo wszczęła postępowanie orzecznicze i czy skutecznie doręczyła wezwanie na badania uzupełniające?Ratio decidendi
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska naruszyła prawo, wszczynając postępowanie orzecznicze, podczas gdy postępowanie było już w toku w przedmiocie rozpoznania odwołania. Ponadto, organ nie wykonał zaleceń sądu dotyczących dokonania jednoznacznych ustaleń stanu zdrowia skarżącego, a wezwanie na badania uzupełniające zostało doręczone po terminie, co uniemożliwiło stronie udział w badaniach. Brak również merytorycznego uzasadnienia rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska (CWKL) wydała orzeczenie o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, opierając się na schorzeniach kręgosłupa i głowy. Po uchyleniu przez WSA wcześniejszego orzeczenia CWKL i oddaleniu skargi kasacyjnej przez NSA, CWKL ponownie wydała orzeczenie o niezdolności do służby, mimo że skarżący nie stawił się na wyznaczone badania uzupełniające z powodu nieskutecznego doręczenia wezwania. Skarżący zarzucił naruszenie zasady dwuinstancyjności, nieuwzględnienie nowelizacji przepisów, nieskuteczne doręczenie wezwania, zignorowanie dokumentacji medycznej oraz brak merytorycznej wypowiedzi organu.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2018 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Protokolant referent stażysta Magdalena Morawiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2019 r. sprawy ze skargi P. P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej uchyla zaskarżone orzeczenie
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w L. (RWKL) działając na skierowanie Wojskowego Komendanta Uzupełnień w R. przeprowadziła postępowanie orzecznicze i w dniach [...].10.2016 r. i [...].10.2016 r. wydała odpowiednio orzeczenia Nr [...] i Nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej [...]. P.P.. RWKL orzekła kategorię N - niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do zawodowej służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej rozpoznając w pkt. 8 orzeczenia: 1. Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa lędźwiowo - krzyżowego pod postacią wielopoziomowej dyskopatii L3/S1 w obrazie CT - § 34 pkt 5, 2. Przebyte stłuczenie kręgosłupa szyjnego z okresowym zespołem bólowym ze zwiększeniem przestrzeni międzykolcowej C2-C3 oraz C4-C5, (podejrzenie uszkodzenia więzadeł w obrazie CT i RTG u osoby ze zmianami zwyrodnieniowymi na krawędziach trzonów C3 i C4 w stawach unkowertebralnych - § 62 pkt 2, § 34 pkt 5, 3. Przebyte stłuczenie głowy z bólami głowy - § 5 pkt 1, § 63 pkt 1 (w zast.). Schorzenia ujęte w pkt. 1 i 2 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową. Postawione rozpoznania w punkcie 8.1 i 8.2 zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761) uznano jako powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej i do zawodowej służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej.
Od orzeczeń tych orzekany złożył odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. (CWKL) wraz z obszernym uzasadnieniem, w którym stwierdza, że RWKL oparła się na nieaktualnej dokumentacji i nie uwzględniła aktualnych badań ortopedycznych i neurologicznych.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem z [...]grudnia 2016r. utrzymała w mocy skarżone orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 listopada 2017 r. uchylił powyższe orzeczenie z [...] grudnia 2016 r. nakazując organowi odwoławczemu dokonanie jednoznacznych ustaleń odnośnie stanu zdrowia skarżącego. Wyrok ten został zaakceptowany przez Naczelny Sąd Administracyjny który wyrokiem z 27 czerwca 2018r. oddalił skargę kasacyjną Centralnej Komisji.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. w dniu [...]listopada 2018r. wydała orzeczenie w którego sentencji wskazała, że wszczyna postępowanie orzecznicze w przedmiocie orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej [...] P.P. oraz wydaje nowe orzeczenie o następującej treści: Rozpoznanie:
1. Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa lędźwiowo - krzyżowego pod postacią wielopoziomowej dyskopatii L3/S1 w obrazie CT - § 34 pkt 5,
2. Przebyte stłuczenie kręgosłupa szyjnego z okresowym zespołem bólowym ze zwiększeniem przestrzeni międzykolcowej C2-C3 oraz C4-C5, (podejrzenie uszkodzenia więzadeł w obrazie CT i RTG u osoby ze zmianami zwyrodnieniowymi 1 i3 na krawędziach trzonów C3 i C4 w stawach unkowertebralnych - § 62 pkt 2, § 34 pkt 5,
3. Przebyte stłuczenie głowy z bólami głowy - § 5 pkt K § 63 pkt 1 (w zast.). Kategoria zdolności do zawodowej służby wojskowej: Kategoria N - Zał. 1
oraz uznając badanego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria N - Zał. 1 Grupa I - niezdolny do zawodowej służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej.
W uzasadnieniu orzeczenia organ przedstawił przebieg postępowania z uwzględnieniem dokumentacji i badań medycznych strony. Odnosząc się do wytycznych Sądu administracyjnego podniosła, iż skierowała w dniu [...].09.2018r. pismo do Pana P.P. zawiadamiające o konieczności zgłoszenia się w dniu [...].10.2018r. o godzinie 12.30 do siedziby Komisji w W. w celu wykonania badania MRI kręgosłupa odcinka C i L-S, a następnie po odebraniu wyniku odbycia konsultacji ortopedycznej z dokumentem tożsamości. Pismo to zostało odebrane w dniu [...],09.2018r., a w dniu [...].10.2018r. do siedziby CWKL wpłynęła prośba orzekanego o zmianę terminu przeprowadzenia uzupełniających badań i konsultacji lekarskich, motywowana ważnymi sprawami rodzinnymi i brakiem możliwości dojazdu w wyznaczonym terminie na określoną godzinę.
CWKL w W. przychyliła się do nadesłanej prośby Pana P.P. i ustaliła nowy termin zgłoszenia się na dzień [...].11.2018 r. o godzinie 07.10 do siedziby Komisji w W.w celu wykonania badania MRl kręgosłupa ode. C i L-S, a następnie po odebraniu wyniku odbycia konsultacji ortopedycznej. Poproszono w piśmie o potwierdzenie telefoniczne terminu badań. Pomimo dwukrotnej próby doręczenia powtórnego wezwania w dniach [...].10.2018r. i [...].11.2018r., przesyłka nie została podjęta w urzędzie pocztowym w K. W związku z powyższym CWKL w W. podała, że rozpatrzyła sprawę na podstawie całości aktualnie posiadanej dokumentacji i wydała orzeczenie jak na wstępie.
Od powyższego orzeczenia P.P. wywiódł skargę do tut. Sądu zarzucając organowi:
1/- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy polegające na naruszeniu zasady dwuinstancyjności poprzez nierozstrzygnięcie istoty sprawy przez organ II . instancji i oparciu się jedynie na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu 1 instancji,
2/- nieuwzględnienie nowelizacji rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach - która miała miejsce w dniu [...].12.2016r. na podstawie której rozpoznane określone w paragrafie 34 pkt 5 uzyskało kwalifikację "z/n", podczas gdy do tej pory rozpoznanie to było kwalifikowane jako "n".
3/- nieskuteczne zawiadomienie o terminie badan wyznaczone na dzień [...].11.2018 r. podczas gdy wezwanie jest pierwszy raz awizowane w dniu [...].10.2018 r. a kolejne już po dacie wyznaczonego badania tj. w postępowaniu, [...].11.2018 r. przez co uniemożliwiło stronie udział
4/- zignorowanie przez organ drugiej instancji dokumentacji medycznej, która jest aktualna w świetle całościowego materiału dowodowego jest spójna i tworzy całość wskazując na zdolność P.P. do zawodowej służby wojskowej (CWKL w W. swoją decyzję uzasadnia faktem, iż nie zostały wykonane dodatkowe badania, ignorując jednocześnie fakt, iż w aktach sprawy zalega kompletna dokumentacja medyczna P.P. - na podstawie której winna ona wydać decyzję).
5/- brak merytorycznej wypowiedzi CWKL co do znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego, a w rzeczywistości wdanie się w polemikę z ustaleniami WSA i NSA,
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe orzeczenie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego jako wadliwe.
Rozpoznając niniejszą sprawę tut. Sąd stwierdził trzy grupy uchybień jakich dopuścił się organ, dyskwalifikujących badane orzeczenie.
Pierwsza z nich związana była wprost z sentencją skarżonego orzeczenia z dnia [...] listopada 2018 r. Organ zawarł w nim stwierdzenie, iż "wszczyna postępowanie". W realiach faktycznych niniejszej sprawy nie zachodziła jednak konieczność wszczynania postępowania przed organem odwoławczym. Wobec uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 listopada 2017 r. (sygn. akt II SA/Wa 268/17) wyłącznie zaskarżonego orzeczenia więc orzeczenia drugoinstancyjnego - w obrocie prawnym ostały się orzeczenia pierwszoinstancyjne wraz z odwołaniem strony wniesionym od nich. Postępowanie przed Centralną Komisją było więc w toku i znajdowało się na etapie rozpoznawania odwołania przez Centralną Komisję. Stąd ponowne wszczynanie postępowania było zbędne.
W tym miejscu zwrócić również należało uwagę organowi odwoławczemu, iż w realiach faktycznych niniejszej sprawy, wydając orzeczenie, miał obowiązek odnieść się do istniejących w obrocie prawnym orzeczeń pierwszoinstancyjnych skoro rozpoznawał od nich odwołanie. Winien więc albo utrzymać je w mocy, albo uchylić i wydać własne rozstrzygnięcie. To natomiast jak postąpił, wydając nowe rozstrzygnięcie a nie uchylając pierwszoinstancyjnych sprawiło, że w obrocie prawnym zaistniały różne rozstrzygnięcia, dwóch różnych organów, dotyczące tego samego skarżącego i tej samej sprawy. Taka sytuacja nie mogła więc być zaakceptowana przez tut. Sąd.
Drugi rodzaj uchybień polegał na niewykonaniu zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i w konsekwencji na naruszeniu art.153 P.p.s.a. Organ rozpoznając sprawę nie podjął bowiem skutecznych działań dla dokonania "jednoznacznych ustaleń odnośnie stanu zdrowia skarżącego". Co prawda podjął próbę wezwania go na badania, lecz nie sposób uznać, by wezwanie to dokonane zostało skutecznie. Korespondencja z informacją o badaniu w dniu [...] listopada 2018r. została powtórnie awizowana w dniu [...] listopada 2018r. a więc po dniu wyznaczonego badania. Nie zachodziła więc w sprawie możliwość zastosowania prawnej fikcji doręczenia tego wezwania na badania i uznania, że strona wiedziała o terminie badań lecz nie stawiła się na nie świadomie. Uniemożliwiał to bowiem fakt potencjalnego doręczenia wezwania po terminie wyznaczonego badania. W takiej sytuacji organ był zobowiązany wyznaczyć stronie kolejny termin badań. Skoro zaś tego nie uczynił, to nie mógł negatywnymi konsekwencjami nieskutecznego zawiadomienia o badaniach, obciążać skarżącego.
Trzeci rodzaj uchybień dotyczył zaś naruszenia art.107 K.p.a. i braku uzasadnienia rozpoznania zdrowotnego i konsekwentnie stanowiska co do kwestii zdolności strony do służby. Centralna Komisja ograniczyła bowiem własne uzasadnienie do opisania przebiegu całego postępowania i do stwierdzenia, że rozpatrzyła sprawę na podstawie dotychczasowego materiału dowodowego. Ani jednym zdaniem nie wyjaśniła jednakże swojego stanowiska merytorycznego i nie wskazała tego, z jakich powodów wydała takie a nie inne orzeczenie.
W związku z powyższym, uznając że skarżone orzeczenie narusza prawo, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.).
Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do tego, aby uwzględnić motywy niniejszego uzasadnienia a także do tego, aby zrealizować wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2017 r. (sygn. akt II SA/Wa 268/17).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło