II SA/Wa 262/13
WyrokWSA w Warszawie2013-03-19
Skład orzekający: Olga Żurawska-Matusiak, Adam Lipiński, Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy przez pryzmat art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w kontekście wznowienia postępowania dotyczącego zwolnienia ze służby, gdy równolegle toczyło się postępowanie dowodowe dotyczące ustalenia daty wystąpienia niezdolności do służby?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nieprawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy, wydając decyzję o odmowie uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby przed zakończeniem równoległego postępowania dowodowego dotyczącego ustalenia daty wystąpienia niezdolności do służby. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. jest możliwe, gdy istnieją nowe okoliczności faktyczne lub dowody, które istniały w dniu wydania decyzji, były nieznane organowi, a są istotne dla sprawy. W sytuacji, gdy toczy się postępowanie mogące doprowadzić do stwierdzenia istnienia nowej okoliczności faktycznej, organ powinien wstrzymać się z rozstrzygnięciem wniosku o wznowienie postępowania.Stan faktyczny
Skarżący W. K. został zwolniony ze służby w Państwowej Straży Pożarnej na własny wniosek. Następnie, po uzyskaniu orzeczenia o całkowitej niezdolności do służby, wnioskował o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia. Organy administracji odmówiły uchylenia decyzji o zwolnieniu, uznając, że orzeczenie o niezdolności do służby nie spełnia przesłanek wznowienia postępowania, gdyż nie istniało w dniu wydania pierwotnej decyzji. Skarżący zarzucił naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w tym zasad prawdy obiektywnej i prawa do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, wskazując, że równolegle toczyło się postępowanie przed Centralną Komisją Lekarską MSW dotyczące ustalenia rzeczywistej daty wystąpienia niezdolności do służby.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości i zasądził od Ministra Spraw Wewnętrznych na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie WSA Adam Lipiński Andrzej Góraj (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2013 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w trybie wznowienia 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z [...] października 2012 r.; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych na rzecz skarżącego W. K. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: K.p.a., po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmówił uchylenia decyzji nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie zwolnienia W. K. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej.
Pismem z dnia [...] października 2012 r. W. K. wniósł odwołanie od ww. decyzji z dnia [...] października 2012 r.
Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. zwolnił W. K. ze służby w PSP na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 5 oraz art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. nr 12, poz. 68 z późn. zm.) z dniem [...] czerwca 2012 r. Przedmiotową decyzję strona otrzymała w dniu [...] maja 2012 r., a wobec niezłożenia odwołania decyzja stała się prawomocna.
W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Komendanta Głównego PSP wpłynęło orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w W. z dnia [...] lipca 2012 r., stwierdzające, że W. K. jest całkowicie niezdolny do służby w PSP. Orzeczenie to zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w W. w dniu [...] sierpnia 2012 r.
W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Komendanta Głównego PSP wpłynęło pismo W. K. zatytułowane "wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, ewentualnie wniosek o zmianę decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby". W uzasadnieniu wniosku strona wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia ze służby na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. i zmiany decyzji o zwolnieniu ze służby poprzez zmianę podstawy prawnej zwolnienia ze służby z art. 43 ust. 2 pkt 5 na art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP.
W związku z powyższym, organ pismem z dnia [...] września 2012 r. wezwał stronę do sprecyzowania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. w zakresie wskazania żądania, trybu i podstawy prawnej rozpatrzenia.
W dniu [...] września 2012 r. do Komendanta Głównego PSP wpłynęły trzy pisma strony, oznaczone datą [...] września 2012 r. Pierwsze pismo – wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w PSP i zmianę decyzji zwalniającej poprzez zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 1 ustawy o PSP. Drugie pismo – wniosek o zmianę decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby na podstawie art. 155 K.p.a., którym strona wniosła o zmianę podstawy zwolnienia z art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o PSP na art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP. W trzecim piśmie strona wyjaśniła, że pismo z [...] sierpnia 2012 r. zawierało wnioski o wszczęcie dwóch postępowań oraz winno być rozpatrzone zgodnie z jego treścią, jednak celem uniknięcia wątpliwości składa dwa wnioski oraz prosi o uwzględnienie również argumentów zawartych w piśmie z [...] sierpnia 2012 r.
W związku z powyższym Komendant Główny PSP postanowieniem
nr [...] wznowił postępowanie zakończone decyzją nr [...] z [...] maja 2012 r.
Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego Komendant Główny PSP decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmówił zmiany decyzji nr [...] z [...] maja 2012 r. w sprawie zwolnienia ze służby w PSP z dniem [...] czerwca 2012 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano m.in., że orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW z dnia [...] lipca 2012 r. nie spełnia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., ponieważ orzeczenie to nie istniało w dniu wydania decyzji. Podkreślono, że orzeczenie to nie jest nową okolicznością faktyczną, ani nowym dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji o zwolnieniu.
W dniu [...] października 2012 r. W. K. złożył odwołanie do MSW, w którym wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie jego wniosku – uchylenie decyzji Komendanta Głównego PSP z dnia [...] maja 2012 r. i wydanie decyzji zwalniającej go ze służby z dniem [...] czerwca 2012 r. z uwagi na całkowitą niezdolność do służby. W ocenie strony, zwolnienie ze służby powinno odbyć się w trybie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP, gdyż niezdolność do służby istniała zarówno w dniu [...] marca 2012 r. (dzień złożenia wniosku), w dniu [...] maja 2012 r. (dzień wydania decyzji), jak i w dniu [...] czerwca 2012 r. – w dniu zwolnienia ze służby.
Organ odwoławczy analizując przedmiotową sprawę wyjaśnił, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W świetle tego przepisu nowe okoliczności lub nowe dowody, powodujące konieczność wznowienia postępowania, powinny istnieć w dniu wydania decyzji w postępowaniu mającym podlegać wznowieniu.
W ocenie organu II instancji w przedmiotowej sprawie żadne nowe okoliczności lub dowody nie zostały ujawnione.
Zdaniem MSW, strona działa w mylnym przekonaniu, że orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w W. z dnia [...] lipca 2012 r., stwierdzające całkowitą niezdolność do służby strony, jest nową okolicznością, nowym dowodem, istniejącym w dniu wydania decyzji, nieznanym organowi. Minister wskazał, że powołane jako podstawa wznowienia orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w W. z dnia [...] lipca 2012 r. stało się prawomocne w dniu [...] sierpnia 2012 r., podczas gdy decyzja kończąca postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia strony ze służby w PSP została wydana w dniu [...] maja 2012 r. W dniu podjęcia decyzji przedmiotowe orzeczenie jeszcze nie istniało, więc nie zachodzi przesłanka wznowienia postępowania, wynikająca z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Organ II instancji podniósł, iż w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że W. K. raportem z dnia [...] marca 2012 r. wystąpił do Komendanta Głównego PSP o zwolnienie ze służby w PSP na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o PSP. Występując o rozwiązanie stosunku służbowego strona złożyła oświadczenie woli skierowane do Komendanta Głównego PSP. Minister wyjaśnił, że ustawa o PSP i inne przepisy administracyjne nie regulują zasad składania oświadczeń woli w administracyjnych stosunkach służbowych i dlatego żądanie zwolnienia ze służby w PSP jest oświadczeniem woli w rozumieniu zasad Kodeksu cywilnego. Zgodnie zaś z treścią art. 61 K.c., oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła skutecznie zapoznać się z jego treścią. Natomiast odwołanie oświadczenia jest skuteczne, gdy dotarło do adresata jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. Uchylenie się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli dopuszczalne jest tylko w przypadku, gdy zachodzi jedna z wad oświadczenia woli, określonych w art. 82-88 K.c. Organ II instancji podniósł, że z przepisów tych wynika, iż możliwe jest uznanie za nieważne oświadczenia woli, które zostało złożone przez osobę znajdującą się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne podejmowanie decyzji i wyrażenie woli. Istnieje także możliwość uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu albo groźby bezprawnej. Minister wskazał, że z dokumentów sprawy nie wynika, aby strona w chwili składania oświadczenia woli, zawierającego raport o zwolnienie ze służby w PSP, znajdowała się w stanie wyłączającym świadome lub swobodne podejmowanie decyzji i wyrażanie woli. Oświadczenie woli strony zawarte w raporcie z dnia [...] marca 2012 r., w którym zwraca się o zwolnienie ze służby w PSP, zostało przyjęte przez Komendanta Głównego PSP, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 65 § 1 K.c. Oświadczenie takie może być skutecznie odwołane tylko za zgodą autora, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby strona podjęła działania mające na celu próbę cofnięcia oświadczenia woli. W konsekwencji Komendant Główny PSP przychylił się do raportu strony i zgodnie z jej wolą, zawartą w raporcie z dnia [...] marca 2012 r., zwolnił ją ze służby w PSP z dniem [...] czerwca 2012 r., w trybie art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o PSP.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawa o Państwowej Straży Pożarnej nie przewiduje, aby można było cofnąć wniosek o zwolnienie ze służby i nie określa skutków takiego cofnięcia.
Organ II instancji, odnosząc się do odwołania strony, w którym strona podniosła, że niezdolność do służby istniała zarówno w dniu [...] marca 2012 r. (dzień złożenia wniosku), w dniu [...] maja 2012 r. (dzień wydania decyzji), jak i w dniu [...] czerwca 2012 r. – czyli w dniu zwolnienia ze służby, uznał, że jest to subiektywny pogląd strony. Minister wskazał, że z orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w W. wynika, ze inwalidztwo strażaka istnieje od dnia [...] lipca 2012 r., wobec tego faktu niezasadne byłoby uzyskanie dodatkowych informacji przez organ I instancji, od jakiego momentu istniała niezdolność strażaka do służby. Tym bardziej, że przepisy ustawy o PSP nie uzależniają wydania decyzji w trybie art. 43 ust. 2 pkt 5 od uzyskania stanowiska innego organu przed wydaniem decyzji o zwolnieniu.
Zdaniem organu odwoławczego, cały materiał dowodowy zebrany w sprawie zwolnienia ze służby był znany strażakowi, bowiem to jego raport z dnia [...] marca 2012 r. wszczął postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby. W ocenie organu II instancji, strona nie wykazała, aby została pozbawiona możliwości udowodnienia swoich twierdzeń, czy możliwości złożenia wyjaśnień i by uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Tym samym, Minister Spraw Wewnętrznych uznał, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i znajduje pełne uzasadnienie w ustalonym stanie faktycznym sprawy, a argumenty strony nie znajdują uzasadnienia.
Pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. W. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...].
W ocenie skarżącego, zarówno organ I, jak i II instancji dokonały ustalenia stanu sprawy jedynie na podstawie przesłanego przez skarżącego orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w W. w dniu [...] lipca 2012 r., czym naruszyły zasadę prawdy obiektywnej. Skarżący zarzucił organowi I instancji, że przed zakończeniem postępowania uniemożliwił stronie wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego, przez co skarżący został pozbawiony możliwości przekazania organowi informacji, że przed Centralną Komisją Lekarską MSW toczy się postępowanie w zakresie nadzoru w celu ustalenia rzeczywistej daty wystąpienia u strony niezdolności do służby. Zdaniem skarżącego, Minister Spraw Wewnętrznych przez nieuwzględnienie wniosku skarżącego o przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej MSW naruszył art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 76 § 3 oraz art. 75 § 1 K.p.a., jak również art. 6-10 K.p.a. Skarżący podniósł, że przez brak odniesienia się przez organ do wszystkich zarzutów strony, zawartych w odwołaniu, organ nie rozpatrzył sprawy w sposób należyty. Zaznaczył, że Centralna Komisja Lekarska MSW orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2012 r. uznała, że jego niezdolność do służby istniała w dniu [...] maja 2012 r., czyli w dniu wydania decyzji Komendanta Głównego PSP dotyczącej zwolnienia skarżącego ze służby.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.
Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, jako wadliwa.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do zbadania tego, czy organ w sposób prawidłowy ocenił stan faktyczny sprawy przez pryzmat art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Zgodnie z wyżej powołanym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania jest więc możliwe w sytuacji kumulatywnego wystąpienia trzech przesłanek:
- zaistnienia nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów,
- przedmiotowe okoliczności faktyczne lub dowody winny istnieć w dniu wydania decyzji i nie być znane organowi,
- przedmiotowe okoliczności faktyczne lub dowody muszą być istotne dla sprawy.
Wyjaśniając materię przesłanek opisanych w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. wskazać należy, iż przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę (patrz: Komentarz do KPA, B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo C.H.Beck, Wydanie 12.).
Co zaś się tyczy wzajemnych relacji pomiędzy nowymi okolicznościami faktycznymi a nowymi dowodami, to ta kwestia była już wielokrotnie wyjaśniana przez sądy administracyjne, m.in. w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2006 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II OSK 633/05, gdzie Sąd, odnosząc się do kwestii ekspertyzy sporządzonej po wydaniu kwestionowanej decyzji, stwierdził, że: "nową okolicznością nie może być fakt wydania ekspertyzy, ale co najwyżej fakty z ekspertyzy tej wynikające".
Podobnie w uzasadnieniu wyroku z 22 grudnia 2011 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II GSK 1358/10, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "w ramach określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. podstawy wznowieniowej, niezależnymi od siebie i samoistnymi przesłankami wznowienia są nowe okoliczności i nowe dowody, istniejące w dacie wydania decyzji, nieznane organowi wydającemu decyzję i ujawnione po dacie jej wydania. W odniesieniu do przesłanki wznowienia, którą stanowi nowy dowód wyjaśnić należy, że jeżeli nawet dany dowód nie istniał w dniu wydania decyzji, lecz został wygenerowany w terminie późniejszym, to jednak wynikająca z tego dowodu okoliczność faktyczna, jako mogąca istnieć w dniu wydania inkryminowanej decyzji, może uzasadniać wznowienie postępowania".
W świetle powyższego, badając materię wznowieniową, należy mieć na względzie to, że dowody wygenerowane po wydaniu decyzji, mogą być źródłem wiedzy o nowych okolicznościach faktycznych, istniejących przed wydaniem kwestionowanej decyzji. Tym samym, jako zasadna jawi się konkluzja, by ostateczne rozstrzygnięcie wniosku o wznowienie postępowania, nastąpiło po zakończeniu toczącego się równolegle postępowania dowodowego, w wyniku którego mogą pojawić się nowe dowody, wskazujące na istnienie nowych okoliczności faktycznych, jeszcze przed wydaniem inkryminowanej decyzji. Wydaje się, że taki sposób procedowania będzie też właściwy z punktu widzenia ekonomii postępowania oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Prostszym rozwiązaniem jest bowiem wstrzymanie się z załatwieniem wniosku o wznowienie postępowania, do czasu zakończenia postępowania mogącego doprowadzić do stwierdzenia istnienia nowej okoliczności faktycznej, od zmuszania stron do wszczynania w okresie późniejszym nowych postępowań wznowieniowych.
Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że nie budzi wątpliwości fakt, iż materia stanu zdrowia strony i jej zdolności do służby na dzień wydawania decyzji o zwolnieniu ze służby, jest istotną dla sprawy nową okolicznością faktyczną.
Poza sporem pozostaje również to, że przed wydaniem przez Komendanta Głównego PSP decyzji z [...] października 2012 r. o odmowie zmiany decyzji z [...] maja 2012 r. przed Centralną Komisją Lekarską MSW toczyło się w trybie nadzoru postępowanie dotyczące ustalenia daty wystąpienia u skarżącego niezdolności do służby.
W świetle powyższego, uznać należało, że wydanie ww. decyzji z [...] października 2012 r. było przedwczesne. Toczyło się bowiem w tym czasie postępowanie, w wyniku którego mógł zostać wygenerowany nowy dowód w sprawie, potwierdzający nowe okoliczności faktyczne, istotne dla sprawy i nieznane organowi, a istniejące przed wydaniem decyzji o zwolnieniu ze służby. Nie zachodziły więc przesłanki ku temu, aby organ mógł opierać się bezkrytycznie jedynie na orzeczeniu Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW z [...] lipca 2012 r.
Tak więc uznać należało, że skarżona decyzja oraz decyzja utrzymana nią w mocy zostały wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Wobec bowiem faktu, że toczyło się postępowanie przed Centralną Komisją Lekarską MSW dotyczące ustalenia daty wystąpienia u skarżącego niezdolności do służby, organ nie miał podstaw ku temu, aby kategorycznie przesądzać o braku nowych okoliczności faktycznych, istotnych dla sprawy, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
-----------------------
3
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło