II SA/Wa 263/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu 3 marca 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium postanawia: odrzucić skargę A. P. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z [...] sierpnia 2019r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium. Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie zarządzeniem z 11 lutego 2020r. wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone Skarżącej 24 lutego 2020r. Skarżąca po otrzymaniu ww. wezwania wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, do którego załączyła zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (zwany dalej: "NUS") z [...] marca 2020r. o dochodzie członka rodziny podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e, i art. 30f ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskanym w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 17 czerwca 2020r. sygn. akt II SPP/Wa 100/20 odmówił przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Odpis ww. postanowienia doręczono Skarżącej 25 czerwca 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 lipca 2020r. sygn. akt II SPP/Wa 100/20 utrzymał w mocy zaskarżone sprzeciwem postanowienie referendarza sądowego z 17 czerwca 2020r. Skarżąca wezwano pismem z 24 sierpnia 2020r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 11 lutego 2020r. – uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Ww. wezwanie doręczono Skarżącej 8 września 2020r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął więc 15 września 2020r. Skarżąca 26 sierpnia 2020r. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 października 2020r. odrzucił skargę, stwierdzając, że Skarżąca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. do 15 września 2020r. nie uiściła wpisu. Skarga nie została zatem opłacona i jako taka jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił też, że złożony przez Skarżącą w piśmie z 26 sierpnia 2020r. ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia Skarżącej na ww. postanowienie WSA w Warszawie, postanowieniem z 15 stycznia 2021r. sygn. akt III OZ 49/21 uchylił zaskarżone postanowienie. NSA w uzasadnieniu wskazał, że w rozpoznawanej sprawie Skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy jeszcze przed doręczeniem jej wezwania do wykonania wezwania o uiszczenie wpisu od skargi. W zaistniałej sytuacji Sąd pierwszej instancji zobowiązany był wniosek rozpoznać w zawężonym zakresie i ocenić, czy w międzyczasie nie doszło po stronie Skarżącej do zmiany okoliczności faktycznych, które mogłyby skutkować przyznaniem jej prawa pomocy i zwolnieniem jej od obowiązku uiszczenia wpisu. Do czasu prawomocnego rozpoznania ponownego wniosku nie jest dopuszczalne odrzucenie skargi. Negatywne rozpoznanie ponownego wniosku oznacza, że aktualny pozostał obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w terminie wskazanym we wcześniejszym wezwaniu do uiszczenia wpisu, tj. wezwaniu z 24 sierpnia 2020 r., które zostało doręczone Skarżącej 8 września 2020r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z 3 grudnia 2020r., z uwagi na nienadesłanie przez Skarżącą wypełnionego formularza wniosku PPF, na podstawie art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania kolejny wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ww. zarządzenie wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej 18 grudnia 2021r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 3 marca 2021r. sygn. akt II SPP/Wa 296/20, utrzymał w mocy zaskarżone przez Skarżącą sprzeciwem z 18 grudnia 2020r. (wpływ do Wydziału II WSA w Warszawie 30 grudnia 2020r.) zarządzenie Referendarza sądowego z 3 grudnia 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Sąd, zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone Skarżącej 8 września 2020r., więc Skarżąca obowiązana była uiścić wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, czyli do 15 września 2020r. Skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uiściła wpisu, ani nie wniosła na formularzu PPF ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skutkowało to wydaniem przez Referendarza sądowego WSA w Warszawie zarządzenia z 3 grudnia 2020r. o pozostawieniu bez rozpoznania kolejnego wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, stosownie do art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem wydania przez WSA w Warszawie postanowienia z 3 marca 2021r. o utrzymaniu w mocy ww. zarządzenia z 3 grudnia 2020r. WSA w Warszawie działał w tym zakresie, stosownie do art. 260 § 2 P.p.s.a., jako Sąd drugiej instancji. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że Skarżącą ani nie opłaciła skargi, ani nie złożyła w sposób zgodny z prawem – na formularzu PPF - wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd, mając jednocześnie na względzie ww. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2021r. sygn. akt III OZ 49/21, wyjaśnia, że Skarżąca w piśmie z 26 sierpnia 2020r. nie wskazała istnienia po jej stronie nowych okoliczności faktycznych, które mogłyby skutkować przyznaniem jej prawa pomocy i zwolnieniem jej od obowiązku uiszczenia wpisu. Takiej okoliczności nie stanowi bowiem załączone do sprzeciwu z 18 grudnia 2020r. (wpływ do Wydziału II WSA w Warszawie 30 grudnia 2020r.) zaświadczenie NUS z 9 marca 2020r. o dochodzie członka rodziny podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dokument ten był załączony już do pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 7, k. 14 i k. 20 akt sprawy o sygn. II SPP/Wa 100/20) i znany był zarówno Referendarzowi sądowemu WSA w Warszawie, który rozpoznawał pierwotny wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy - postanowieniem z 17 czerwca 2020r. (sygn. akt II SPP/Wa 100/20), jak również Referendarzowi sądowemu WSA w Warszawie, który wydał zarządzenie z 3 grudnia 2020r. sygn. akt II SPP/Wa 296/20, gdyż Skarżąca załączyła go do kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy z 26 sierpnia 2020r., który nie został sporządzony w wymaganej formie (k. 3 akt o sygn. akt II SPP/Wa 296/20), jak również znany był WSA w Warszawie, który postanowieniem z 3 marca 2021r. sygn. akt II SPP/Wa 296/20, utrzymał w mocy zaskarżone przez Skarżącą sprzeciwem z 18 grudnia 2020r. (k. 18 akt o sygn. akt II SPP/Wa 296/20) ww. zarządzenie z 3 grudnia 2020r. sygn. akt II SPP/Wa 296/20. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.