II SA/Wa 2708/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego oraz naliczenia i wypłaty dodatku zagranicznego z odsetkami postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 2708/11 odrzucił skargę P. K. na decyzję z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego oraz naliczenia i wypłaty dodatku zagranicznego wraz z odsetkami, ponieważ uznał, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Odpis powyższego orzeczenia został skarżącemu doręczony w dniu [...] marca 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k – [...]). W dniu [...] marca 2012 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że jest funkcjonariuszem Policji od [...] lat, przestrzega pragmatyki służbowej i składając skargę potraktował ją jako dokument w obiegu służbowym, wobec czego złożył ją w miejscu pracy, tj. w sekretariacie Komisariatu [...], za którego pośrednictwem została ona przesłana do Komendanta Głównego Policji. Zarzucił ponadto, że nie można przyjąć, iż zaskarżona decyzja została mu doręczona w dniu 3 października 2011 r., skoro w okresie od 2 października 2011 r. do 9 października 2011 r. przebywał na urlopie w [...]. Dodatkowo podniósł, że zawierająca zaskarżoną decyzję przesyłka została odebrana przez jego rodziców, którzy nie są jego domownikami, ani sąsiadami, nie mogło zatem dojść do doręczenia zastępczego tej korespondencji. Wskazał przy tym, iż z zaskarżoną decyzją zapoznał się dopiero po powrocie z urlopu 10 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z 86 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Na wstępie wskazać należy, że w ocenie Sądu skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w siedmiodniowym terminie na dokonanie tej czynności, określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało mu bowiem doręczone [...] marca 2012 r., a przedmiotowy wniosek został złożony [...] marca 2012 r. Należy przypomnieć, że w przypadku odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny, jako wniesionej z uchybieniem terminu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, gdyż od tej chwili skarżący dowiaduje się o uchybieniu terminu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2012 r. sygn. akt I OZ 44/12 publ. LEX nr 1107877). Przechodząc natomiast do analizy okoliczności powołanych przez skarżącego, wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż w ocenie Sądu w niniejszej sprawie doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji w dniu 3 października 2011 r. Z tego mianowicie powodu, że kwesta ta została już przesądzona w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 2708/11. Należy przy tym podkreślić, że Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 1319/12 oddalił skargę kasacyjną P. K. na wskazane wyżej postanowienie o odrzuceniu skargi, tym samym podzielił stanowisko, które legło u podstaw postanowienia tut. Sądu z dnia 27 lutego 2012 r., że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 3 października 2011 r., a termin na jej zaskarżenie do sądu administracyjnego upływał 2 listopada 2011 r. Stosownie do postanowień art. 170 P.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W związku z powyższym wskazać należy, iż skarżący nie może skutecznie powoływać się na nieprawidłowe doręczenie mu decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2011 r. w trybie zastępczym określonym w art. 43 KPA. Zdaniem Sądu przytoczone przez skarżącego we wniosku z dnia [...] marca 2012 r. okoliczności nie wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminowi. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżący, jak podaje we wniosku, z zaskarżoną decyzją, skutecznie odebraną przez jego ojca, zapoznał się po powrocie z urlopu w dniu 10 października 2011 r. Termin na wniesienie skargi upływał dopiero 2 listopada 2011 r. Co więcej skarżący w dniu 28 października 2011 r., tj. w terminie na zaskarżenie decyzji z dnia [...] września 2011 r., złożył na nią skargę, tyle że wbrew pouczeniu w niej zawartemu, wniósł ją, zamiast do Komendanta Głównego Policji, za którego pośrednictwem w niniejszej sprawie należało wnieść skargę do Sądu, do Komisariatu [...]. Błąd ten spowodował uchybienie terminu na wniesienie skargi, bowiem Komisariat [...] przekazał przedmiotową skargę do Komendanta Głównego Policji już po 2 listopada 2011 r. W ocenie Sądu, błędnego wniesienia skargi, tj. do jednostki, w której skarżący pracuje, nie usprawiedliwia fakt przeświadczenia skarżącego, ze czynność tę należy dokonać zachowując tzw. drogę służbową, skoro zaskarżona decyzja zawierała pouczenie, że "(...) strona może ją zaskarżyć, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od jej doręczenia". Pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji jest sformułowane w sposób jasny oraz klarowny i nie sposób z niego wywieść, zdaniem Sądu, innego trybu zaskarżenia decyzji z [...] września 2012 r. niż ten, który jest tam wprost wskazany. Uchybienia terminu nie usprawiedliwia również podnoszony przez skarżącego fakt, że przedmiotowa decyzja została doręczona w trybie zastępczym - art. 43 KPA i wydana jego ojcu, skoro decyzja ta została mu przekazana, a skarżący wywiódł od niej skargę. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.