II SA/Wa 2776/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Waldemar Śledzik Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty kosztów wynagrodzenia i pełnomocnictwa 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji; 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącego P. S. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 371/11, uchylił zarządzenie Przewodniczącego Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zarządzenia w sprawie odmowy przyjęcia zażalenia od postanowienia Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej [...]. Sąd określił, że zaskarżone zarządzenie nie podlega wykonaniu w całości. Sąd w uzasadnieniu wyroku podał m. in., że Przewodniczący Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej przedmiotowym zarządzeniem odmówił przyjęcia zażalenia P. S. na postanowienie Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] lutego 2010 r., sygn. akt [...], odmawiające wypłaty kosztów wynagrodzenia i pełnomocnictwa. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętej w dniu 10 stycznia 2011 r. w składzie 7 sędziów sygn. akt I OPS 4/10, Sąd przesądził, że "postępowanie wszczęte przed właściwą komisją dyscyplinarną na podstawie art. 118 ust. 2 o Państwowej Straży Pożarnej jest postępowaniem dyscyplinarnym i na orzeczenie kończące to postępowanie w drugiej instancji stronie służy skarga do sądu administracyjnego zgodnie z art. 124n tej ustawy". W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że Przewodniczący Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej dokonał błędnej wykładni art. 118 ust. 2 w zw. z art. 124f przedmiotowej ustawy, przez co nieprawidłowo zastosował art. 429 § 1 Kpk w zw. z art. 124n ustawy o Państwowej Straży Pożarnej i odmówił przyjęcia zażalenia na postanowienie Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Państwowej Straży Pożarnej [...] w przedmiocie przyznania kosztów obrony (art. 124g ust. 1a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej). Tym samym, Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej będzie zobowiązana rozpatrzyć zażalenie wniesione od postanowienia Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej, wykonując powyżej określony wyrok, w dniu [...] września 2011 r. wydała postanowienie, sygn. akt [...], którym utrzymała w mocy postanowienie Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie odmowy wypłaty kosztów wynagrodzenia i pełnomocnictwa. Ponadto organ odwoławczy kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Postanowienie organu II instancji zostało wydane na podstawie art. 437 § 1 Kpk. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podał m.in., że organ pierwszej instancji w orzeczeniu z dnia [...] grudnia 2009 r. uchylił karę upomnienia na piśmie, nie zaś uniewinnił lub też nie umorzył postępowania. Na podstawie art. 124n ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy Kpk. Art. 626 § 3 Kpk stanowi, że w przedmiocie kosztów służy zażalenie, jeśli nie wniesiono apelacji. Zażalenie nie zostało złożone, a tym samym organ pierwszej instancji, na podstawie art. 626 § 3 Kpk, nie mógł orzec odmiennie od treści zaskarżonego postanowienia Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono, że postanowienia zostały wydane z naruszeniem art. 616, art. 626 i art. 632 Kpk w zw. z art. 124g pkt 1a i 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Podnosząc te zarzuty, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień, zasądzenie kosztów postępowania przed komisjami dyscyplinarnymi i Sądem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W świetle powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 118 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 68 z późn. zm.), za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, przełożony dyscyplinarny może wymierzyć karę upomnienia na piśmie (...). Od kary upomnienia wymierzonej przez przełożonego dyscyplinarnego przysługuje odwołanie do właściwej komisji dyscyplinarnej. W takim przypadku, komisja nie może orzec na niekorzyść ukaranego. Skarżący, po wyroku, skorzystał z przysługującego mu prawa i zaskarżył postanowienie komisji dyscyplinarnej przy organie pierwszej instancji, która orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2009 r. uchyliła karę upomnienia na piśmie i kosztami postępowania obciążyła Skarb Państwa. W tym miejscu należy wskazać, że organ w jego uzasadnieniu podał, że "biorąc pod uwagę brak dowodów winy obwinionego, a także dotychczasową 20 - letnią służbę obwinionego na różnych stanowiskach służbowych, wielokrotnie nagradzaną, komisja orzeka jak w sentencji". Zgodnie z art. 124g ust. 1a i 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, koszty obrońcy z wyboru ponosi obwiniony. W razie uniewinnienia albo umorzenia postępowania o kosztach obrony rozstrzyga komisja dyscyplinarna. Do ustalenia kosztów postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w sprawach karnych. Natomiast art. 124n powołanej powyżej ustawy stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale, w zakresie postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z analizy powyżej przytoczonych przepisów wynika, że przepisy Kpk będą miały zastosowanie (odpowiednio), gdy sprawy nie są uregulowane w rozdziale 11 – Odpowiedzialność dyscyplinarna strażaków. Przepisy zamieszczone w tym rozdziale nie regulują sytuacji dotyczącej zmiany orzeczenia dyscyplinarnego, a tym samym w przypadkach zmiany takiego orzeczenia organ powinien zastosować rozstrzygnięcie przewidziane w Kpk. Takie rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie nie zostało wydane, co oznacza, że brak było podstawy do wydania postanowienia o odmowie wypłaty żądanego świadczenia pieniężnego związanego z opłaceniem pełnomocnika z wyboru i udzielonego mu pełnomocnictwa. Rozpoznając ponownie sprawę, organ zobowiązany jest do wyjaśnienia, czy zaistniały przesłanki określone w art. 124g pkt 1a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, a w przypadku uznania, że zachodzą podstawy do stosowania Kpk, to organ zobowiązany jest do rozważenia kwestii związanych z kosztami postępowania dyscyplinarnego, kosztami procesu, kosztami sądowymi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.