II SA/Wa 280/08

IISA/Wa 280/08 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA - Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w S. na pismo P.S. A. w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Stowarzyszenie zwykłe [...] w S.wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na - jak wynika z jej treści – "...postanowienie P. S.A. Oddział w S....". Zaskarżony akt stowarzyszenie nazwało też "pismem". W skardze wskazano, że P. S.A. ponownie odmówił prawa dostępu do informacji publicznej dotyczącej m.in. liczby pozwów skierowanych przeciwko P. S.A. przez poszkodowanych, liczby wyroków, a także sposobu wykonywania strat związanych z wykonywaniem wyroków sądowych. O takie informacje skarżące stowarzyszenie wystąpiło pismem z dnia 17 grudnia 2007 r. skierowanym do Dyrektora [...] Oddziału Okręgowego P. S.A. w S.. W ocenie skarżącego, P. S.A. jest podmiotem zobowiązanym do stosowania ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej też dalej "ustawą". W odpowiedzi na skargę P. S.A. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga dotyczy tej samej sprawy, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie już orzekał (postanowienie z dnia 28 listopada 2007 r., sprawa II SAB/Sz 26/07) i skargę odrzucił. Innym powodem, dla którego skargę należy odrzucić, jest - według P. S.A. - fakt, iż dane objęte wnioskiem dotyczą tajemnicy ubezpieczeniowej, a nadto, że spółka ta nie podlega obowiązkom udzielania informacji określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W razie, gdyby wniosek o odrzucenie skargi nie został uwzględniony, spółka wniosła o oddalenie skargi wskazując, że informacje, o które wystąpiło stowarzyszenie, nie są informacjami publicznymi, a poza tym nie zachodzi przesłanka udostępnienia informacji przetworzonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w punkt 1-4a. Skarżące stowarzyszenie zaskarżyło pismo z dnia [...] stycznia 2008 r., i potraktowało je jako postanowienie, choć nie było w tym konsekwentne. Niezależnie jednak od tego, jak to pismo zostało nazwane przez spółkę, jak traktuje je stowarzyszenie, a w końcu czy spełnia ono niezbędne wymogi dla uznania go za jakiekolwiek rozstrzygnięcie wskazane w przywołanym art. 3 § 2 ustawy procesowej i czy osoba je podpisująca dysponowała upoważnieniem (pełnomocnictwem) do wydawania rozstrzygnięć, o których mowa w art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, konieczne jest wyjaśnienie, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi w sprawach, w których co do zasady jest ona dopuszczalna, jest wyczerpanie administracyjnego toku instancji. Warunek taki wynika z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niespełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi. Przyjmując nawet, że pismo z dnia [...] stycznia 2008 r. stanowi ułomną decyzję administracyjną (ułomną już choćby z tego względu, że nie zostało nazwane decyzją, a zawarte w jego ostatnim akapicie pouczenie jest sprzeczne wewnętrznie, a także sprzeczne z samą treścią pisma), niespornym faktem jest, iż nie wniesiono od niego żadnego środka odwoławczego. Taki środek byłby natomiast konieczny dla skutecznego wniesienia skargi - ciągle przy założeniu, że P. S.A. zobowiązany jest do stosowania przepisów ustawy o dostępnie do informacji publicznej. W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2007 r. w sprawie o sygn. II SAB/Sz 26/07 Sąd ten przyjął, że pismo Dyrektora [...] Oddziału P. S.A. z dnia 3 lipca 2007 r. (przyjąć należy, że data "24 kwietnia 2007 r.", widniejąca na ostatniej stronie tego postanowienia i odnosząca się do "decyzji" Dyrektora [...] Oddziału P. S.A., wynika z oczywistej omyłki pisarskiej), stanowi decyzję administracyjną. Jak wynika z odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie, stowarzyszenie nie wniosło skargi kasacyjnej od postanowienia z 28 listopada 2007 r. – stało się ono zatem prawomocne. Sąd orzekający w niniejszej sprawie przyjmuje więc (art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), że stowarzyszenie otrzymało decyzję w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Składając wniosek z dnia 17 grudnia 2007 r. zapoczątkowało inne, odrębne postępowanie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Nie było to postępowanie administracyjne, ale w razie odmowy udostępnienia informacji – organ, do którego zwrócono się o takie udostępnienie powinien wydać decyzję administracyjną o odmowie (art. 16 ustawy). Skoro stowarzyszenie, jak twierdzi, otrzymało taką decyzję (jest nim, według skarżącego, pismo z 2 stycznia 2008 r., choć stowarzyszenie nazywa je także "postanowieniem"), to nawet przyjmując ten punkt widzenia konieczne było złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 17 ust. 2 ustawy. Jak wyżej wyjaśniono – takiego wniosku zabrakło. Wobec powyższego, dla zbadania dopuszczalności skargi zbędne było ustalanie, czy pismo z [...] stycznia 2008 r. istotnie jest decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej, czy podpisała je właściwa osoba, czy P. S.A. rzeczywiście jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, czy na przeszkodzie udostępnienia żądanych informacji stoi instytucja tajemnicy ubezpieczeniowej, czy informacje te są informacjami publicznymi, a w końcu – czy informacje te wymagają przetworzenia i czy zachodzi ewentualna przesłanka udostępnienia informacji przetworzonej. Niezależnie od odpowiedzi na te pytania skarga podlega odrzuceniu, gdyż jednym z wielu warunków jej dopuszczalności było wyczerpanie toku instancji, a to – co jest bezsporne – nie nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.