II SA/Wa 2996/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby postanawia: odrzucić skargę Komendant Miejski Policji w [...] skierował J. L. (zwany dalej "Skarżącym") na badanie lekarskie, w celu ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwana dalej "RKL") decyzją z [...] maja 2021r. nr [...] odmówiła wszczęcia postępowania w sprawie orzekania o ustaleniu uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, gdyż wypadek nie pozostaje w związku ze służbą w Policji. Centralna Komisja Lekarska (zwana dalej "CKL") decyzją z [...] czerwca 2021r. nr [...] utrzymała w mocy ww. decyzję RKL. Skarżący pismem z [...] lipca 2021r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję CKL, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. CKL w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnić należy, że z przepisów ustawy z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020r., poz. 398) wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym, czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, a także o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej obejmuje zatem dwa rozstrzygnięcia: pierwsze, dotyczy zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, drugie: ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Orzeczenia komisji lekarskich można więc podzielić na dwie odrębne grupy. Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do "służby". Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia do określonej kategorii zdolności do służby, w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. W judykaturze na gruncie ww. orzeczeń podkreśla się, że komisje lekarskie działające w sprawach funkcjonariuszy, czy kandydatów do służb mundurowych, są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyroki NSA z: 21 maja 2015r. sygn. akt I OSK 2978/13; 9 listopada 2009r. sygn. akt I OSK 354/09 – dostępne na www.nsa.gov.pl). Drugą natomiast grupę orzeczeń wydawanych przez ww. komisje stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw, niż ustawa o Policji. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli Sądów powszechnych, w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, stanowiąc jedną z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do Sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądu administracyjnego (por. wyroki NSA z: 30 kwietnia 2010r. sygn. akt I OSK 93/10; 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08; 22 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 220/10; uchwała NSA z 19 stycznia 1998r. sygn. akt OPS 8/97 – dostępne na www.nsa.gov.pl). Powyższe prowadzi do wniosku, że od orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza już zwolnionego ze służby i ustalenia stopnia inwalidztwa, a także związku stwierdzonych schorzeń ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego oraz ustalenia zdolności do "pracy" funkcjonariusza, w celu określenia grupy inwalidzkiej nie przysługuje skarga do Sądu administracyjnego. Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu i są poddawane - jak wyżej wskazano - kontroli Sądów powszechnych, w konsekwencji czego nie podlegają zaskarżeniu do Sądu administracyjnego, gdyż sprawy z zakresu inwalidztwa i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości. Zaskarżona decyzja Centralnej Komisji z [...] czerwca 2021r. należy do drugiej omawianej grupy orzeczeń. Dotyczy odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie ma samodzielnego bytu. Podlega kontroli sądu powszechnego w ramach odwołania od decyzji wydawanej w innym postępowaniu przez organ właściwy w sprawach odszkodowawczych. Stosownie bowiem do art. 34 ust. 1 z 4 kwietnia 2014r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz. U. z 2018r., poz. 1448), prawo do świadczeń odszkodowawczych i ich wysokość ustala się w drodze decyzji. Według art. 37 ust. 1 ww. aktu, decyzję w sprawie przyznania świadczeń odszkodowawczych wydaje się w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania. Natomiast art. 38 ust. 1 ww. aktu przewiduje - od decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 1 – odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2018r., poz. 155 ze zm.). Sąd, biorąc to pod uwagę stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega zaskarżeniu do Sądu administracyjnego. Tym samym, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), skargę należało odrzucić, postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym.