II SA/Wa 317/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania - odrzucić skargę - W dniu 05 lutego 2008 r. B. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania. Z uwagi na fakt, iż w aktach administracyjnych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji zaadresowane nie na skarżącego – B. K., adresata decyzji, a na inną osobę, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i nie miała umocowania do działania w imieniu skarżącego, Sąd zwrócił się do organu o udzielenie informacji komu doręczono zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. Ponadto na zwrotnym potwierdzeniu odbioru niniejszej przesyłki osoba odbierająca pokwitowała odbiór tylko nazwiskiem, stąd trudno jednoznacznie stwierdzić kto faktycznie odebrał zaskarżoną decyzję – skarżący B. K., czy też jego siostra A. K., która była adresatką przesyłki. W odpowiedzi organ nadesłał oświadczenie Kierownika Kancelarii Biura Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 20 marca 2008 r., z którego wynika, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] została omyłkowo zaadresowana na siostrę skarżącego, zamieszkującą pod tym samym adresem. Ponadto organ wskazał, iż skarżący nie kwestionuje faktu doręczenia mu zaskarżonej decyzji, tym bardziej, iż w ustawowym terminie złożył on skargę do Sądu na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast zgodnie z art. 53 § 1 cytowanej ustawy Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie B. K. złożył skargę na decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] przedwcześnie, tj. zanim doręczono mu decyzję organu II instancji. Nie można bowiem uznać za skutecznie doręczoną decyzję organu skarżącemu, w sytuacji gdy przesyłka - zawierająca zaskarżoną decyzję - była skierowana do innej osoby, niż skarżący. Stąd też termin do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. nie rozpoczął biegu dla skarżącego. Dopiero z dniem doręczenia skarżącemu B. K. ww. decyzji rozpocznie bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie należy tylko dodać, iż w sytuacji, w której trudno stwierdzić kto odebrał przesyłkę, w niniejszej sprawie - skarżący, czy adresat przesyłki, konieczne jest podjęcie przez organ z urzędu właściwych czynności sprawdzających i przeprowadzenie wszelkich potrzebnych dowodów. Pokwitowanie (potwierdzenie) odbioru przesyłki stwarza bowiem jedynie domniemanie doręczenia, które może być jednak obalone przeciwdowodem. Dokument doręczenia nie jest wyłącznym dowodem okoliczności w nim zawartych (zob. wyrok NSA OZ w Krakowie z dnia 20 listopada 2001 r., II SA/Kr 1979/98). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.