II SA/Wa 32/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na naruszenie prawa przez Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego postanawia: odrzucić skargę. Z. G. złożył do Ministra Obrony Narodowej pismo z dnia [...] października 2021 r. w którym wniósł o usunięcie naruszenia prawa w taki sposób, aby decyzja o waloryzacji świadczenia została wydana na podstawie art. 6 wojskowej ustawy emerytalnej z 1993 r. Organ pismem z dnia [...] listopada 2021 r. przekazał na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. ww. wniosek do Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] działając na podstawie art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 586 ze zm.) odmówił ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalno – rentowego. Wskazana decyzja zawierała pouczenie o tym, iż przysługuje od niej prawo wniesienia odwołania do Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział [...] w terminie miesiąca od dnia doręczenia. Z. G. pismem z dnia 30 listopada 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na naruszenie prawa przez Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego. W uzasadnieniu skargi stwierdził, iż jego świadczenie emerytalne jest zaniżone o ponad 50%. Nadmienił, że Wojskowe Biuro Emerytalne nie ma uprawnień do dokonywania corocznej waloryzacji już ustalonego prawem świadczenia. Kompetencje takie posiada Minister Obrony Narodowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie oraz stwierdził, iż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi Z. G. jest naruszenie prawa przez Ministra Obrony Narodowej w kwestii wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego. Należy wskazać, że kwestie związane z zaopatrzeniem emerytalnym żołnierzy zostały uregulowane w ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 586 ze zm.). Zgodnie z art. 6 ww. ustawy, emerytury i renty oraz podstawy ich wymiaru podlegają waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 2021 r., poz. 291 ze zm.). Stosownie do art. 88 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, emerytury i renty podlegają corocznie waloryzacji od dnia 1 marca. Zmiana wysokości emerytur i rent w ramach waloryzacji następuje z urzędu (art. 93 ustawy o FUS). Wobec powyższego waloryzacja świadczenia nie jest uzależniona od złożenia wniosku, nie jest też następstwem ujawnienia okoliczności skutkujących zmianą decyzji. Zgodnie z art. 31 ust. 1 wojskowej ustawy emerytalnej, prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny. Kwestie waloryzacji wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego nie należą zatem do właściwości Departamentu Spraw Socjalnych MON, a do wojskowego organu emerytalnego (Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]). Na podstawie art. 31 ust. 4 tej ustawy od decyzji organu emerytalnego przysługuje odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. W związku z powyższym kontrola decyzji organu wojskowego w trybie odwoławczym została poddana reżimowi procedury cywilnej. Do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w przedmiocie ustalenia wysokości świadczenia emerytalnego właściwy jest sąd powszechny. Wprawdzie art. 11 wojskowej ustawy emerytalnej odsyła do przepisów k.p.a., jednak tylko w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie. Wobec powyższego zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprawa ze skargi Z. G. na naruszenie prawa przez Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego nie należy do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 374/10, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 listopada 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 279/11). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.