II SA/Wa 321/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. z dnia 2 sierpnia 2011 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 321/11 o odrzuceniu skargi D. P. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania związku schorzeń ze służbą postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wniesioną przez D. P. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania związku schorzeń ze służbą. Zgodnie z art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd z urzędu doręczył skarżącemu odpis postanowienia z uzasadnieniem. Skarżący odebrał odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w dniu 24 maja 2011 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 37 akt sądowych). W dniu 27 maja 2011 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2011 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 8 czerwca 2011 r. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla D. P. adw. R. K. Pełnomocnik został zawiadomiony o tym fakcie pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. W dniu 3 sierpnia 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego postanowienia z dnia 16 maja 2011 r. Wraz z wnioskiem nadesłał skargę kasacyjną od przedmiotowego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik przedstawił przyczyny, które uniemożliwiły złożenie skargi w terminie. Oświadczył, iż został powiadomiony o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego pismem datowanym na dzień 21 czerwca 2011 r., które otrzymał w dniu 5 lipca 2011 r. Wskazał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w czerwcu, wskutek okoliczności niezawinionych zarówno przez niego, jak i przez stronę i zauważył, iż przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustała dopiero w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ na podstawie art. 87 § 4 P.p.s.a. w ramach wniosku o przywrócenie terminu należy wnieść skargę kasacyjną, a zatem termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata z urzędu został zachowany. Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z dnia 7 września 2011 r. poinformowała Sąd, że pismo o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla D. P. zostało wysłane do adw. R. K. w dniu 21 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do treści art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Z treści powołanych przepisów wynika, że termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W ocenie Sądu, złożony niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zostały bowiem spełnione wszystkie przesłanki, o których mowa powyżej. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący na urzędowym formularzu zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Po ustanowieniu przez Sąd profesjonalnego pełnomocnika dalsze czynności podejmował już ustanowiony w sprawie adwokat. Po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 13 lipca 2011 r. wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 19 maja 2011 r. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, stanął na stanowisku, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 P.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 P.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Określony w ustawie przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Fakt wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o ustanowienie adwokata w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej oznacza, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Spełnione ponadto zostały pozostałe przesłanki z art. 87 P.p.s.a., warunkujące możliwość przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.