II SA/Wa 3445/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), , Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2022 r. sprawy ze skargi R. O. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia stosunku służbowego oddala skargę I. Stan faktyczny przedstawia się następująco: 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej (zwany dalej "Szefem KAS") decyzją z [...] lipca 2021r., po rozpoznaniu odwołania R. O. (zwany dalej "Skarżącym") utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (zwany dalej "DIAS") z [...] kwietnia 2021r. (nr [...]), stwierdzającą wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącego z dniem [...] sierpnia 2017r. W podstawie prawnej powołał się m.in. na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021r., poz. 735, ze zm., zwana dalej "k.p.a."). Z uzasadnieniu decyzji Szefa KAS wynika, że DIAS - działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z 16 listopada 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r. poz. 1948 ze zm., zwana dalej "u.p.w.u. o KAS") - złożył 17 maja 2017r. Skarżącemu propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej. Skarżący 30 maja 2017r. odmówił przyjęcia ww. propozycji i pozwem z 21 września 2017r. wniósł do Sądu Rejonowego [...] w [...] Wydział [...] (zwany dalej "Sądem Rejonowym") o ustalenie istnienia stosunku służby od 1 września 2017r. i przywrócenie do służby w charakterze funkcjonariusza [...] od tego dnia, na poprzednich warunkach służby i uposażenia. Zwolnienie ze służby, przez nieprzedstawienie propozycji służby, jest niezgodne z zasadą równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji), jest oznaką dyskryminacji, gdyż inni funkcjonariusze otrzymali propozycję służby. Ponadto skoro nie wydano decyzji o zwolnieniu ze służby, stosunek służbowy Skarżącego, na podstawie aktu mianowania, nadal istnieje. Sąd Rejonowy postanowieniem z [...] kwietnia 2018r. sygn. akt [...] uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją zgodnie z właściwością do Szefa KAS. Na skutek zażalenia złożonego przez DIAS, Sąd Okręgowy w [...] Wydział [...] (zwany dalej "Sądem Okręgowym") postanowieniem z [...] września 2018r. sygn. akt [...], uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, który postanowieniem z [...] grudnia 2019r. sygn. akt [...], uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją, zgodnie z właściwością, do DIAS. W uzasadnieniu wskazał, że możliwość ustalenia istnienia stosunku służby w [...] należy do organów administracji i podlega kontroli w trybie administracyjnym. Sąd Okręgowy postanowieniem z [...] czerwca 2020r. nr [...], oddalił żalenie Skarżącego na ww. postanowienie Sądu Rejonowego. DIAS decyzją z [...] października 2020r. stwierdził wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącego z dniem [...] sierpnia 2017r. Skarżący pismem z 9 listopada 2020r. zażądał uzupełnienia ww. decyzji, ale DIAS postanowieniem z [...] listopada 2020r. odmówił, twierdząc, że decyzji jest pełna i kompletna. Szef KAS decyzją z [...] lutego 2021r. - w wyniku odwołania Skarżącego z 2 grudnia 2020r. - uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia DIAS. W uzasadnieniu wyjaśnił, m.in, że organ w pierwszej kolejności winien dokonać formalnej oceny zgłoszonego żądania. Jeżeli z treści pisma trudno wywieść, jakie jest ostateczne roszczenie strony - tak jak w sprawie (Skarżący pierwotnie domagał się ustalenia istnienia stosunku służby i przywrócenia do służby, a później modyfikował żądania) - rolą organu jest dotrzeć do rzeczywistej woli strony. Organ dysponuje środkami, przewidzianymi przez prawo, które mają na celu wyjaśnienie, czego w istocie domaga się strona. Ma to pierwszorzędne znaczenie, bo prawidłowe ustalenie treści żądania, pozwala na właściwe określenie przedmiotu sprawy i zastosowanie odpowiedniego trybu rozpoznania oraz rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o poprawną podstawę materialnoprawną. Nie jest natomiast dopuszczalne samodzielne poszukiwanie przez organ intencji strony i ustalanie treści żądania bez jej udziału, gdy poruszane w piśmie kwestie mogą być rożnie kwalifikowane. DIAS, mając na uwadze treść pism składanych przez Skarżącego, zarówno do Sądu Rejonowego, jak i do organu administracji, winien co najmniej powziąć wątpliwości co do faktycznych intencji Strony i do sprecyzowania żądania. Skarżący pismem z 11 marca 2021r. - w odpowiedzi na wezwanie DIAS z 5 marca 2021r. - wskazał że faktyczny zakres żądania jednoznacznie wyrażono w złożonych pismach i nie wymaga dodatkowego precyzowania i wyjaśniania wątpliwości. DIAS włączył do materiału dowodowego sprawy postanowieniami z: a) [...] marca 2021r. - pismo Skarżącego z 22 stycznia 2021r., w którym zawarto m.in. żądanie stwierdzenia istnienia stosunku służby od [...] września 2017r. do października 2020r.; b) [...] marca 2021r. - kolejne pisma. DIAS pismami z 18 i 24 marca 2021r. z poinformował Skarżącego o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, a Skarżący pismem z 2 kwietnia 2021r. przedstawił swoje stanowisko. DIAS decyzją z [...] kwietnia 2021r. nr [...], na podstawie art. 170 ust. 3, w związku z art. 170 ust. 1 pkt 2 u.p.w.u. o KAS, art. 104 k.p.a., art. 276 ust. 2 i 5 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2021r. poz. 422, zwana dalej "ustawą o KAS"), mając na względzie postanowienie Sądu Rejonowego z [...] grudnia 2019r. sygn. akt [...] i postanowienie Sądu Okręgowego z [...] czerwca 2020r. sygn. akt akt [...] – po ponownym rozpatrzeniu sprawy - stwierdził wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącego z dniem [...] sierpnia 2017r. W uzasadnieniu DIAS stwierdził, że stan faktyczny istniejący w 2017r. jest wynikiem wejścia w życie przepisów u.p.w.u. o KAS i konsekwencją nieprzyjęcia przez Skarżącego przedstawionej 17 maja 2017r. propozycji pracy w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. W przepisach ustawy o KAS przewidziano, że zadania o charakterze "nie-policyjnym", nie będą wykonywane przez funkcjonariuszy, ale przez pracowników. Dotyczyło to również komórki, w której zadania wykonywał Skarżący. Ustawa o KAS wprost wskazuje katalog takich zadań. Po przeprowadzeniu dogłębnej analizy przebiegu służby Skarżącego, z uwagi na Jego doświadczenie, DIAS podjął decyzję o przedstawieniu Skarżącemu propozycji pracy na stanowisku starszego eksperta skarbowego. W związku z odmową przyjęcia złożonej propozycji, stosunek służbowy wygasł, zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 2 u.p.w.u. o KAS. Skarżący w odwołaniu wniósł o uchylenie ww. decyzji DIAS i ponowne przekazanie sprawy DIAS, celem przeprowadzenia kompletnego postępowania i wydania rozstrzygnięcia wyłącznie w zakresie, jaki określono w pozwie z 21 września 2017r. i uzupełniono (zmodyfikowano) w późniejszych pismach. Zdaniem Skarżącego DIAS: - wydał decyzję w innej sprawie niż ta, która była przedmiotem ww. pozwu, a tym samym pozostawił bez rozstrzygnięcia sprawę, która była przedmiotem pozwu; - nie zapewnił Skarżącemu czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu na każdym etapie; - manipulował dokumentacją sprawy; - naruszył zasady postępowania wynikające z art. 6, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. Szef KAS, po rozpoznaniu odwołania wydał powołaną na wstępie decyzję i wskazał, że rozstrzygnięcie w zakresie stosunku służbowego determinowały względy wynikające ze zmian w organizacji funkcjonowania skarbowości i Służby [...] - utworzenie KAS. Od 1 marca 2017r. weszła w życie ustawa o KAS, tworząca KAS, w ramach której wyodrębniono Służbę [...] i wprowadzono szereg rozwiązań w zakresie ustroju i organizacji jednostek KAS, w tym także w sprawach dotyczących służby i pracy. Przepisy przejściowe i wprowadzające zawarto w u.p.w.u. o KAS. Zgodnie z art. 165 ust. 3 u.p.w.u. o KAS pracownicy zatrudnieni w izbach celnych i urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych stali się z dniem wejścia w życie ustawy o KAS, z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych KAS albo funkcjonariuszami Służby [...], pełniącymi służbę w jednostkach KAS i zachowali ciągłość pracy i służby. Art. 165 ust. 7 u.p.w.u. o KAS przewiduje, że dyrektor KAS, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do [...] maja 2017r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. W myśl art. 170 ust. 1 u.p.w.u. o KAS stosunki pracy osób zatrudnionych w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2,3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1 oraz stosunki służbowe osób pełniących służbę w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1, wygasają: 1) [...] sierpnia 2017r., jeżeli osoby te w terminie do [...] maja 2017r., nie otrzymają pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby; 2) po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik albo funkcjonariusz złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, jednak nie później niż [...] sierpnia 2017r. Zgodnie z art. 170 ust. 2 u.p.w.u. o KAS pracownik albo funkcjonariusz, któremu przedstawiono propozycję zatrudnienia albo pełnienia służby, składa w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby. W ocenie Szefa KAS, zarówno treść orzeczeń sądów powszechnych obu instancji zapadłych w sprawie Skarżącego, jak również treść pisma Skarżącego z 11 marca 2021r., w którym domagał się On m.in. potwierdzenia w decyzji administracyjnej, że Jego stosunek nadal istnieje (a przynajmniej należy go za istniejący uznać od 1.09.2017r. do października 2020r.), DIAS prawidłowo uznał, że jedynym rozstrzygnięciem administracyjnym, które mogło zostać wydane w sprawie, jest decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego [...] sierpnia 2017r. Stanowisko to potwierdza treść ww. postanowienia Sądu Okręgowego z [...] czerwca 2020r. sygn. [...], gdyż Skarżący był funkcjonariuszem Służby [...] i nie stał się pracownikiem. W takim przypadku ocena, czy stosunek służby trwa nadal następuje w drodze decyzji administracyjnej, która podlega kontroli sądów administracyjnych. W szczególnym przypadku funkcjonariuszy, którym nie przedstawiono propozycji służby, wygaśnięcie stosunku służbowego kwalifikuje się w orzecznictwie Sądów administracyjnych, jako zwolnienie ze służby, które wymaga wydania decyzji (wyrok NSA sygn. akt I OSK 996/18, z którego wynika, że w przypadku funkcjonariusza, któremu nie zaproponowano pełnienia dalszej służby ani nie przedstawiono propozycji zatrudnienia, istnieje obowiązek organu wydania decyzji deklaratoryjnej, stwierdzającej zwolnienie ze służby. Podobnie rzecz ma się z funkcjonariuszem, który odmówił przyjęcia propozycji zatrudnienia lub pełnienia służby. W takich sytuacjach podstawę do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby można wywieść z art. 170 ust. 1 i 3 u.p.w.u. o KAS w zw. z art. 276 ust. 2 ustawy o KAS). Szef KAS wyjaśnił, że w świetle konstytucyjnej zasady działania organów na podstawie i w granicach prawa (art. 6 i art. 104 k.p.a.) nie jest możliwe ustalenie, w drodze rozstrzygnięcia administracyjnego, skutków niedopełnienia obowiązku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby, przyczyn niewydania takiej decyzji w sierpniu/wrześniu 2017r., potwierdzenia istnienia stosunku służby oraz posiadanych uprawnień do wypłaty świadczeń chorobowych, czego domagał się Skarżący. Sprawy dotyczące zakresu wskazanego przez Skarżącego nie mieszczą się w katalogu spraw wymienionych w art. 276 ustawy o KAS. Nieprawidłowości związane z brakiem wydania przez DIAS decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby w sierpniu 2017r., stanowiące również przedmiot skargi z 2 kwietnia 2021r. na DIAS, nie mogą wpłynąć na treść zaskarżonej decyzji. Art. 170 u.p.w.u. o KAS nie stanowi wprost o obowiązku organu do wydania decyzji deklaratoryjnej, która stwierdzałaby wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza, w sytuacji odmowy przyjęcia przez niego propozycji zatrudnienia. Dopiero po uchwale NSA z 1 lipca 2019r. sygn. akt I OPS 1/19 w orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym w tego rodzaju przypadku taki obowiązek należy przyjąć. Sądy uznały bowiem, że tylko wydanie decyzji gwarantuje prawo do sądu funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej, który nie otrzymał propozycji dotyczącej nowych warunków służby lub zatrudnienia bądź odmówił jej przyjęcia. Skoro z art. 170 ust. 3 u.p.w.u o KAS wynika, że w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby, to można uznać, że ustawodawca zrównuje w ten sposób skutki prawne zwolnienia ze służby ze skutkami wygaśnięcia stosunku służbowego. Zachodzi zatem domniemanie załatwienia sprawy w formie decyzji, której podstawę prawną stanowić będzie art. 170 ust. 3 u.p.w.u o KAS w zw. z art. 276 ust. 2 ustawy o KAS (por. wyrok NSA I OSK 336/19). Szef KAS wskazał, że ww. decyzja DIAS ma charakter deklaratoryjny, co oznacza, że dany stan prawny zaistniał w przeszłości, decyzja taka nie tworzy nowego porządku prawnego ani nowych obowiązków i uprawnień dla stron stosunku prawnego. Wydanie jej w terminie późniejszym, nie wpłynęło na wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącego w dacie [...] sierpnia 2017r., co było wynikiem odmowy przyjęcia złożonej propozycji zatrudnienia. W ocenie Szefa KAS, DIAS prawidłowo wezwał Skarżącego do sprecyzowania zakresu żądania oraz dwukrotnie informował o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący skorzystał z tego uprawnienia, przekazując swoje stanowisko w piśmie z [...] kwietnia 2021r. Ponadto zgromadzony materiał dowodowy, zdaniem Szefa KAS, jest kompletny, zawiera pełną dokumentację przekazaną przez sąd powszechny, wytworzoną przez organ oraz pochodzącą od Skarżącego. Skarżącemu udzielono odpowiedzi na składane pisma/wnioski. Szef KAS wskazał, że DIAS miał prawo również włączyć w poczet materiału dowodowego wniosek Skarżącego z [...] stycznia 2021r., w zakresie dotyczącym stwierdzenia istnienia stosunku służby w okresie 1 września 2017r. – października 2020r., jako przedmiotowy zbieżny z żądaniem wynikającym z pozwu z [...] września 2017r. W pozostałym natomiast zakresie, dotyczącym wypłaty zaległego uposażenia chorobowego za okres choroby, wniosek ten winien podlegać rozpatrzeniu przez DIAS poza trybem administracyjnym, z możliwością dochodzenia dalszych roszczeń przez Skarżącego przed sądem powszechnym. W ocenie Szefa KAS w procesie składania propozycji nie można pomijać celów, jakie zamierzał osiągnąć ustawodawca, projektując reformę administracji skarbowej. Zamierzeniem przyświecającym utworzeniu KAS było skonsolidowanie rozproszonej dotąd struktury terenowej administracji podatkowej i celnej. Rozproszenie i powielanie niektórych zadań związanych z procesem poboru należności podatkowych i celnych w ramach poszczególnych służb powodowało, że nie było możliwe ich realizowanie w sposób spójny i jednolity, a zarazem z optymalnym wykorzystaniem dostępnej kadry i zasobów organizacyjnych i finansowych. Wejście w życie przepisów ustawy o KAS, a pośrednio także u.p.w.u. o KAS, miało służyć osiągnięciu zakładanych przez reformę celów. Ustawodawca w związku z tym pozostawił woli dyrektorów izb administracji skarbowej dobór kadr KAS. DIAS był więc uprawniony do podjęcia decyzji o przedłożeniu Skarżącemu propozycji pracy, z uwagi na konieczność dostosowania dotychczasowego stanu kadrowego Służby Celnej i administracji podatkowej do potrzeb wynikających ze zmian ustrojowych w płaszczyźnie finansów publicznych, nowej struktury organizacyjnej i zadań nałożonych na KAS. Stosunek służbowy Skarżącego wygasł 31 sierpnia 2017r., bo Skarżący odmówił przyjęcia propozycji pracy. 2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz - jeżeli Sąd uzna to za dopuszczalne i zasadne - potwierdzenie, iż w trakcie procedury zwalniania go ze służby w sierpniu 2017 roku doszło do złamania prawa, a DIAS nie dopełnił wszystkich wymogów niezbędnych do prawidłowego i skutecznego zwolnienia go ze służby. Zaskarżonej decyzji zarzucił: a) utrzymanie w mocy decyzji DIAS z [...] kwietnia 2021r., choć wydano ją w innej sprawie niż przedmiot pozwu z [...] września 2017r. (po zmianie); b) pozostawienie bez rozpatrzenia faktycznego przedmiotu pozwu z [...] września 2017r., zmienionego pismem Skarżącego z [...] września 2019r.; c) wprowadzenie Skarżącego w błąd, co do faktycznego powodu wystąpienia o sprecyzowanie faktycznej istoty pozwu; d) akceptację manipulacji aktami sprawy, której dopuścił się DIAS; e) pozostawienie bez rozpatrzenia części z zarzutów wskazanych w odwołaniu z [...] grudnia 2020r. (wraz z uzupełnieniem z [...].12.2020r.), a podtrzymanych w odwołaniu z [...] kwietnia 2021r.; f) nieprawidłową ocenę czy w sprawie spełniono wymogi wskazane w zasadach ogólnych k.p.a.; g) uniemożliwienie Skarżącemu ponownego podjęcie służby w Służbie [...], zgodnie z polityką kadrową DIAS obowiązującą w II połowie 2021r. Skarżący wniósł ponadto o dopuszczenie dowodów: a) analizy akt przekazanych przez DIAS do organu odwoławczego pod kątem ich niekompletności i prowadzenia całej dokumentacji niezgodnie z wymogami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] marca 2012r. w sprawie wzoru i sposobu prowadzenia metryki sprawy; b) nałożenie na Szefa KAS obowiązku przekazania do Sądu pełnej informacji na temat realizacji przez podległego mu DIAS wymogu wydania decyzji wszystkim zwalnianym w sierpniu 2017r. funkcjonariuszom Służby [...] o wygaśnięciu ich stosunku służbowego, a przypadku braku pełnej realizacji tego obowiązku wobec każdego z tych funkcjonariuszy - wyjaśnienie tego stanu rzeczy; c) wyjaśnienie przez Szefa KAS prowadzonej w ostatnich tygodniach poprzedzających złożenie skargi akcji wysyłania do bardzo licznej grupy funkcjonariuszy Służby [...], którzy mieli zostać zwolnieni ze służby w 2017r. propozycji powrotu do tej służby na bardzo korzystnych warunkach - w tym warunkach finansowych. Skarżący załączył do skargi z kopie, nie poświadczone za zgodność z oryginałem: postanowienia Sadu Rejonowego [...] września 2018r., sygn. akt [...] o zawieszeniu postępowania; postanowienia Wojewody [...] z [...] października 2019r., pisma DIAS z [...] lipca 2021r., zaświadczenia DIAS wydanego Skarżącemu 16 kwietnia 2021r. Skarżący w bardzo obszernym uzasadnieniu skargi rozwinął ww. zarzuty, podnosząc m.in., że 1 września 2017r. pracodawca zaprzestał wypłacania Mu wynagrodzenia chorobowego, z uwagi na zwolnienie ze służby, ale nie wydał decyzji administracyjnej potwierdzającej ten fakt. Z tego właśnie powodu Skarżący złożył pozew do Sądu powszechnego, by ten stwierdził złamanie prawa przez DIAS i potwierdził istnienie stosunku służbowego. Zdaniem Skarżącego należało Go potraktować jak funkcjonariusza i nadal powinien uzyskiwać wynagrodzenie chorobowe. Gdyby DIAS wydał decyzję, nie byłoby podstaw do złożenia w tym zakresie pozwu. Skutkiem tego jest to, że Sąd powszechny nie może rozstrzygnąć, kto winien wypłacić Skarżącemu zaległe wynagrodzenie chorobowe – DIAS czy ZUS. Wydanie decyzji było obowiązkiem DIAS. Skarżący oczekuje potwierdzenia, że DIAS w rozpatrywanej sprawie naruszył i nie dopełnił jednego z elementów wymaganych do pełnego i skutecznego zwolnienia Skarżącego ze służby, a skutkiem takiego stanu winno być przynajmniej uznanie, że Skarżącemu przysługuje prawo do uznania go osobę uprawnioną do otrzymania wynagrodzenia chorobowego od DIAS, który jest sprawcą sytuacji. Skarżący nie domaga się przywrócenia do służby, ale oczekuje jedynie zapłaty przez DIAS wynagrodzenia chorobowego za okres, w którym chorował, a nie został właściwe zwolniony ze służby. 3. Szef KAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W uzasadnieniu Szef KAS wyjaśnił ponownie, że w pierwotnie prowadzonym postępowaniu, mając na uwadze m.in. zarzut Skarżącego dotyczący braku dokładnego wyjaśnienia rzeczywistego charakteru i treści żądania, uchylił decyzję DIAS i sprawę przekazał do ponownego rozparzenia. DIAS w ponownie prowadzonym postępowaniu, pismem z 5 marca 2021r. wezwał Skarżącego do sprecyzowania faktycznego zakresu żądania i w odpowiedzi z [...] marca 2021r. uzyskał informację, że zakres żądania jednoznacznie wyrażono w pozwie z września 2017r. i w piśmie z 10 września 2019r., a także w pozostałych wystąpieniach znajdujących się w aktach sprawy i nie wymaga dodatkowego sprecyzowania i wyjaśniania wątpliwości. Skarżący podniósł też, że oczekuje, że organ wyjaśni w sposób szczegółowy, dlaczego 31 sierpnia 2017r. lub w pierwszych dniach września 2017r. nie wręczył mu decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego; jakie skutki wywołało niedopełnienie tego obowiązku; uzna (wyda decyzję potwierdzającą), że stosunek służbowy Skarżącego nadal istnieje i w związku z tym Skarżącemu przysługują nadal uprawnienia przynależne funkcjonariuszom Służby [...] do wypłaty świadczeń chorobowych. Skarżący w pozwie z [...] września 2017r. domagał się ustalenia istnienia stosunku służby od 1 września 2017r. i przywrócenia do służby w charakterze funkcjonariusza Służby [...], na poprzednich warunkach służby i uposażenia. W piśmie z 10 września 2019r. wskazał, że zmienia pierwotny wniosek z 21 września 2017r. i gotów jest (warunkowo) odstąpić od wnioskowania o ponowne zatrudnienie. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga jest niezasadna. 2. Sąd na wstępie wyjaśnia, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r. poz. 329, zwana dalej "P.p.s.a.") sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a)-c) i § 2 P.p.s.a.). 3. Sąd, oceniając zaskarżoną decyzję Ministra w świetle wskazanych wyżej kryteriów, uznał, że naruszała ona powołanych w skardze przepisów. Organy obu instancji w sposób należyty zastosowały w sprawie przepisy k.p.a. Nie dopuściły się również naruszenia pozostałych przepisów wskazanych w skardze. Na wstępie należy stwierdzić, że z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lipca 2019r. sygn. akt I OPS 1/19 wynika, że reforma dotychczas istniejącej administracji skarbowej i powołanie KAS, która stanowi wyspecjalizowaną administrację rządową, wykonującą zadania z zakresu realizacji dochodów z tytułu podatków, należności celnych, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, ochrony interesów Skarbu Państwa oraz ochrony obszaru celnego UE, a także zapewniającą obsługę i wsparcie podatnika i płatnika w prawidłowym wykonywaniu obowiązków podatkowych oraz obsługę i wsparcie przedsiębiorcy w prawidłowym wykonywaniu obowiązków celnych - wymagała przyjęcia rozwiązań o charakterze przejściowym, w szczególności dotyczących kwestii pracowniczych. W art. 165 -174 u.p.w.u. o KAS przewidziane są zasady zatrudnienia funkcjonariuszy w nowym, skonsolidowanym organie administracji skarbowej, który powstał w miejsce trzech dotychczas funkcjonujących organów administracji skarbowej: administracji podatkowej, kontroli skarbowej i Służby Celnej. W ramach scalania administracji skarbowej następowała konsolidacja podmiotowa na poziomie regionalnym oraz lokalnym izb i urzędów skarbowych, urzędów kontroli skarbowych, izb i urzędów celnych w izby administracji skarbowej oraz w urzędy administracji skarbowej i urzędy celno-skarbowe (por. uzasadnienie do projektu ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, Druk sejmowy nr 826, s. 5). Powstał zatem nowy organ administracji skarbowej, który przejął kompetencje trzech dotychczas istniejących organów. Została zlikwidowana dotychczasowa Służba Celna, a w jej miejsce powołano w ramach KAS nową formację Służbę [...]. Powołując nowe organy administracji skarbowej ustawodawca miał prawo określić nowe warunki pracy lub służby. W konsekwencji wobec funkcjonariuszy Służby [...] nie miały zastosowania przepisy art. 105 i 106 ustawy z 27 sierpnia 2007r. o Służbie Celnej (Dz.U. z 2016r., poz. 1799), określające zasady zwalniania celników ze służby, bo ustawa ta, zgodnie z art. 159 pkt 3 u.p.w.u. o KAS, utraciła moc 1 marca 2017r. Od tej daty, status prawny funkcjonariuszy zatrudnianych w nowym organie, jakim jest Krajowa Administracja Skarbowa (zwana dalej "KAS") statuują wyłącznie przepisy u.p.w.u. o KAS. Sąd w związku z tym stwierdza, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 stycznia 2019r. o sygn. akt I OSK 996/18 wskazał, że w przypadku funkcjonariusza, któremu nie zaproponowano pełnienia dalszej służby ani nie przedstawiono propozycji zatrudnienia, istnieje obowiązek organu wydania decyzji deklaratoryjnej, stwierdzającej zwolnienie ze służby. Podobnie rzecz ma się z funkcjonariuszem, który odmówił przyjęcia propozycji zatrudnienia lub służby. W tych sytuacjach podstawę do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby można wywieść z art. 170 ust. 1 i 3 u.p.w.u. o KAS w związku z art. 276 ust. 2 ustawy o KAS. Skoro z mocy art. 170 ust. 3 u.p.w.u. o KAS wynika, że w przypadku, o którym mowa w art. 170 ust. 1, wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby, a więc ustawodawca zrównuje w ten sposób skutki prawne zwolnienia ze służby ze skutkiem wygaśnięcia stosunku służbowego, to w analizowanej sprawie zachodziło domniemanie załatwienia sprawy również w formie decyzji, której podstawę prawną stanowić będzie art. 170 ust. 3 u.p.w.u. o KAS w związku z art. 276 ust. 2 u.p.w.u. o KAS. Tym samym w odniesieniu do funkcjonariusza - Skarżącego, który odmówił przyjęcia propozycji zatrudnienia lub służby - podstawę do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby można wywieść z art. 170 ust. 1 i 3 u.p.w.u. o KAS w związku z art. 276 ust. 2 ustawy o KAS. Przesłanki wygaśnięcia stosunku służbowego są enumeratywnie wymienione w u.p.w.u. o KAS (art. 170 ust. 1) i ustawie o KAS (art. 182). DIAS, wydając decyzję z [...] kwietnia 2021r., był więc uprawniony do stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego Skarżącego z [...] sierpnia 2017r. Kwestią zasadniczą było więc ustalenie, na jakich podstawach prawnych (przesłankach) DIAS winien oprzeć się przedstawiając funkcjonariuszowi jedynie propozycję pracy, a nie propozycję służby. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i ww. decyzji DIAS prawidłowo wskazano na wstępie, że organ pierwszej instancji - DIAS - będąc kierownikiem urzędu i realizując politykę kadrową - podejmuje szereg decyzji, które mają wpływ na prawidłowe funkcjonowanie podległej jednostki. Przede wszystkim odpowiada za takie zorganizowanie procesów pracy/służby, aby realizacja nałożonych przez ustawodawcę zadań odbyła się w prawidłowy sposób. Na każdym etapie zarządzania podległą jednostką jednym z zasadniczych celów realizowanych przez jej kierownika jest m.in. dążenie do stworzenia optymalnych warunków do kształtowania pozytywnego wizerunku KAS, jak również stworzenie takich warunków pracy, aby realizacja nałożonych przez ustawodawcę zadań odbyła się w prawidłowy sposób. DIAS, realizując politykę kadrową w podległej mu jednostce, ma więc możliwość oceny kadry pod kątem spełnienia ustawowych przesłanek i oceny zapewnienia gwarancji należytego wykonywania obowiązków służbowych. Zdaniem Sądu prawidłowe było też odwołanie się przez organy obu instancji do treści art. 165 ust. 7 u.p.w.u. o KAS, z którego nie wynika, że po stronie organu – DIAS – leżał obowiązek złożenia każdemu z dotychczasowych funkcjonariuszy, w tym Skarżącemu, propozycji pracy/służby. Warto też wskazać, że z materiału dowodowego i z uzasadnień wydanych w sprawie decyzji wynikało, że zarówno Szefowi KAS, jak i DIAS znane były okoliczności, że Skarżący był zatrudniony w administracji celnej oraz pełnił służbę w Służbie [...] od [...] października 1992r., początkowo na stanowisku młodszego kontrolera celnego. Skarżący, po złożeniu egzaminu kwalifikacyjnego, ukończył zasadniczy kurs celny z wynikiem ogólnym bardzo dobrym. Od momentu zatrudnienia Skarżący wykonywał obowiązki służbowe w Oddziale [...] "[...]", gdzie odbył wstępne przeszkolenie zawodowe. Skarżący w latach 1993-2017 nieprzerwanie związany z tematyką postępowania celnego i w tym okresie pełnił służbę w: Dziale [...], Dziale/Referacie Postępowania w Sprawach [...], Wydziale/ Referacie Przeznaczeń [...], Wydziale [...] i Przeznaczeń [...] , Wydziale [...]. Od 15 czerwca 2000r. Skarżącego mianowano do służby stałej. Od 1 marca do 31 sierpnia 2017r. Skarżący wykonywał obowiązki służbowe w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. DIAS, realizując nałożony, na mocy u.w.p.u. o KAS, obowiązek zapewnienia właściwej obsady kadrowej, doboru pracowników i funkcjonariuszy do realizacji zadań, zgodnie z ich kwalifikacjami i przebiegiem dotychczasowej pracy lub służby, podjął decyzję o przedstawieniu Skarżącemu 17 maja 2017r. propozycji pracy, określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej - na stanowisku [...] w Dziale [...] w Zakresie [...] w Izbie Administracji Skarbowej w [...] . Organ pierwszej instancji wyjaśnił ponadto, że charakter zadań wykonywanych w ww. Dziale nie uzasadniał potrzeby ich realizowania w ramach stosunku służbowego. DIAS uwzględnił też dotychczas pełnione przez Skarżącego obowiązki, biorąc pod uwagę, że Skarżący był wieloletnim koordynatorem do spraw tranzytu oraz w czasie służby przeszedł wiele specjalistycznych szkoleń, które miały wpływ na zdobyte przez niego doświadczenie. Dodatkowo w ww. wskazanym miejscu pracy miały być wykonywane zadania, które nie zostały zastrzeżone dla funkcjonariuszy Służby [...] - na co prawidłowo zwrócił uwagę także Szef KAS w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na tej podstawie słuszne było przyjęcie przez organy obu instancji, że możliwe było złożenie Skarżącemu propozycji pracy, a nie propozycji służby. Warto też wskazać, że wbrew stanowisku prezentowanemu przez Skarżącego w skardze, organy obu instancji wskazywały, że pozostali funkcjonariusze, pełniący przed reformą służbę w Wydziale [...], nie otrzymali propozycji służby, lecz – tak jak Skarżący - otrzymali propozycje pracy w ramach korpusu służby cywilnej. Tym samym nie można uznać, że złożenie Skarżącemu propozycji zatrudnienia nastąpiło z naruszeniem przesłanek zawartych w art. 165 ust. 7 u.p.w.u. o KAS, czy też z naruszeniem konstytucyjnej zasady równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji). DIAS, korzystając ze swoich uprawnień przy przedstawieniu Skarżącemu konkretnej propozycji – pracy - uwzględnił posiadane przez Skarżącego kwalifikacje i przebieg dotychczasowej służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Brak przyjęcia przez Skarżącego - 30 maja 2017r. – ww. propozycji powodował konsekwencje prawne, przewidziane w stosownych przepisach prawa, powołanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - wygaśnięcia stosunku służbowego w określonej dacie - 31 sierpnia 2017r., co organ mógł potwierdzić wyłącznie deklaratywną decyzją administracyjną i co miało miejsce w sprawie. Wydanie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy ww. decyzji DIAS z [...] kwietnia 2021r. nie naruszało więc żadnego z powołanych w skardze przepisów, a przede wszystkim było zgodne z art. 165 ust. 7 u.w.p.u. o KAS w związku z art. 170 ust. 1 i 3 u.w.p.u. o KAS w związku z art. 276 ust. 2 ustawy o KAS. Sąd, odnosząc się do zarzutów procesowych podniesionych przez Skarżącego w skardze, wskazuje, że nie mają one jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy. Skarżący po pierwsze zarzuca Szefowi KAS utrzymanie w mocy ww. decyzji DIAS z [...] kwietnia 2021r., mimo tego, że nie wydano jej w sprawie pozwu Skarżącego z [...] września 2017r., zmienionego pismem z [...] września 2019r. i nie rozpatrzono zarzutów w nim zawartych, jak również pominięto podnoszone w odwołaniu okoliczności. Zarzut ten jest niezasadny, po pierwsze dlatego, że DIAS przy wydawaniu ww. decyzji uwzględnił wskazania Szefa KAS zawarte w decyzji, uchylającej pierwotną decyzję DIAS i pismem z 5 marca 2021r. wezwał Skarżącego do sprecyzowania faktycznego zakresu żądania zawartego m.in. w ww. pozwie. Skarżący, jakkolwiek w piśmie z 11 marca 2021r. wskazał, że faktyczny zakres żądania jednoznacznie wyraził w pozwie z września 2017r., w piśmie z 10 września 2019r. i w pozostałych wystąpieniach znajdujących się w aktach sprawy, ale podniósł też, że oczekuje wyjaśnienia w sposób szczegółowy, dlaczego 31 sierpnia 2017r. lub w pierwszych dniach września 2017r. nie wręczono Skarżącemu decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego. Skarżący wskazał ponadto, że organ powinien także wskazać, jakie skutki wywołało niedopełnienie tego obowiązku oraz powinien uznać w decyzji, że jego stosunek służbowy Skarżącego nadal istnieje i że w związku z tym Skarżącemu przysługują nadal uprawnienia przynależne funkcjonariuszom Służby [...] do wypłaty świadczeń chorobowych. Warto też wskazać, że Skarżący w pozwie z [...]września 2017r. domagał się ustalenia istnienia stosunku służby od 1 września 2017r. i przywrócenia do służby w charakterze funkcjonariusza Służby [...] na poprzednich warunkach służby i uposażenia, zaś w piśmie z 10 września 2019r. wskazał zaś, że zmienia ww. wniosek i gotów jest (warunkowo) odstąpić od wnioskowania o ponowne zatrudnienie go w strukturze Izby Administracji Skarbowej. Sąd na tej podstawie uznał, że organy administracyjne obu instancji właściwie odczytały zakres sprawy i w pierwszej kolejności zajęły się kwestią, która podlega kognicji Sądu administracyjnego - wygaśnięcia stosunku służbowego Skarżącego w określonej dacie - 31 sierpnia 2017r. - oraz możliwości wydania deklaratywnej decyzji administracyjnej. W tym zakresie, zdaniem Sądu, nie doszło do naruszenia przepisów wskazanych przez Skarżącego w skardze. Organy obu instancji wzięły też pod rozwagę wydane wobec Skarżącego opisane w stanie faktycznym postanowienia Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego. Sąd Rejonowy w ww. postanowieniu z [...] grudnia 2019r. sygn. akt [...] uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy z pozwu Skarżącego i sprawę przekazał, zgodnie z właściwością, do DIAS, powołując się na przepisy u.p.w.u. o KAS, które wprowadziły trzy rodzaje rozwiązań prawnych, dotyczących stosunku służbowego funkcjonariuszy. Jedno z nich polegało na wygaśnięciu dotychczasowego stosunku służbowego i było następstwem niezłożenia funkcjonariuszowi propozycji dalszego zatrudnienia lub niezaakceptowania przez niego propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby w określonym terminie. Sąd Rejonowy wyjaśnił ponadto, że nie ma możliwości ustalenia istnienia stosunku służby na stanowisku funkcjonariusza, gdyż możliwość tą mają organny administracyjne. Stanowisko to podzielił Sąd Okręgowy w ww. postanowieniu z [...] czerwca 2020r. sygn. akt [...], po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego, wskazując też, że niezasadne są obawy Skarżącego, że nie zostanie rozstrzygnięty jego status, skoro decyzja administracyjna, którą wyda organ, będzie dotyczyła stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służby od 31 sierpnia 2017r. Sąd Okręgowy wyjaśnił też, że Skarżący był funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej i nie stał się pracownikiem. Sąd zauważa ponadto, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Szefa KAS wynika, że w zakresie żądania Skarżącego, co do wypłaty zaległego uposażenia chorobowego, wypowiedział się organ odwoławczy, wskazując, że wniosek ten ma być rozpatrzony przez DIAS, poza trybem administracyjnym, z możliwością dochodzenia dalszych roszczeń przez Skarżącego przed Sądem powszechnym. Warto też podkreślić, że DIAS, na co zwraca uwagę w skardze Skarżący, również odnosił się do tej kwestii m.in. w skierowanym do Skarżącego piśmie z 10 lipca 2020r., podnosząc że wniesiony przez Skarżącego pozew z [...] września 2017r. dotyczył roszczenia o ustalenie istnienia stosunku służby i o przywrócenie do służby oraz wskazując, że odnośnie nowego roszczenia zgłoszonego w piśmie z 1 lipca 2020r. Skarżącemu przysługuje prawo wystąpienia na drogę sądową. Tym samym nie sposób uznać, że organy administracyjne nie wzięły pod rozwagę wszystkich okoliczności podnoszonych przez Skarżącego w odwołaniu. Warto też podkreślić, że nie można domniemywać formy decyzji administracyjnej do załatwienia sprawy, jeśli ustawodawca wyraźnie nie wskazał, że dana kwestia winna być rozstrzygana w takim trybie. Z konstytucyjnej zasady działania organów administracji publicznej "na podstawie i w granicach prawa" (art. 7 Konstytucji RP) i zasady ogólnej z art. 6 k.p.a. wynika, że nie można domniemywać władczej i jednostronnej formy działania, jaką jest decyzja administracyjna z okoliczności sprawy lub samego art. 104 k.p.a., czy też art. 127 k.p.a. Podstawę prawną do wydania decyzji należy wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego. Wskazać też należy, że kontroli Sądu administracyjnego podlegają wydane w sprawie decyzje, a nie ewentualne, przyszłe rozstrzygnięcia, które jeszcze nie zapadły i to pod warunkiem, że rozstrzygnięcia te spełniają kryteria zawarte w art. 3 § 2 P.p.s.a. DIAS, stosownie do art. 165 ust. 7 u.w.p.u. o KAS w związku z art. 170 ust. 1 i 3 u.w.p.u. o KAS w związku z art. 276 ust. 2 ustawy o KAS wydał - utrzymaną w mocy przez Szefa KAS ww. decyzję deklaratoryjną - odwołując się do kryteriów wskazanych w u.w.p.u. o KAS. W tym zakresie na uwagę nie mogła zasługiwać argumentacja Skarżącego, że nie domagał się wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego. Wola Skarżącego z tego zakresu nie mogła mieć bowiem wpływu na zmianę decyzji organu. Kwalifikacja żądania strony odbywa się na podstawie przepisów prawa materialnego, przewidujących możliwość wydania decyzji o określonej treści. Na ich podstawie działał organ administracyjny, stosownie m.in. do art. 6 k.p.a. i w związku z tym wydał decyzję administracyjną o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku administracyjnego Skarżącego. Dodatkowo stwierdzić należy, że Skarżący nie wskazał konkretnego przepisu prawa materialnego administracyjnego, który przewidywałby możliwość załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej żądań Skarżącego w postaci: - ustalenia w drodze rozstrzygnięcia administracyjnego, skutków niedopełnienia obowiązku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby; - przyczyn niewydania decyzji w sierpniu/wrześniu 2017r.; - potwierdzenia istnienia stosunku służby oraz posiadanych uprawnień do wypłaty świadczeń chorobowych. Z ustawy o KAS również nie wynika, że ww. żądania Skarżącego powinny mieć formę sformalizowanego rozstrzygnięcia organu, w trybie administracyjnym. Należy też stwierdzić, że kwestie negatywnych skutków finansowych (brak organu zobowiązanego do wypłaty świadczenia chorobowego, brak możliwości otrzymania zasiłku dla bezrobotnych), które, jak twierdzi Skarżący, miały związek z brakiem wcześniejszego wydania przez DIAS, decyzji o zwolnieniu ze służby wykraczają poza zakres postępowania administracyjnego, w którym stwierdzono wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącego i nie wymagały rozpatrzenia przez organ odwoławczy. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Szefa KAS wynika ponadto, że treść ww. żądań nie pozostanie bez odpowiedzi. Stwierdzić też należy, że roszczenia Skarżącego o charakterze cywilnym, mogą być przez niego dochodzone na drodze ewentualnego postępowania przed sądem powszechnym. Tym samym również z tego względu należało uznać, że niemożliwe było uznanie zarzutów skargi z tego zakresu za zasadne. Sąd zauważa ponadto - mając na względzie stanowisko Skarżącego podniesione w skardze, że organy powinny rozstrzygnąć, jaką rolę w procesie zwalniania Skarżącego ze służby odgrywała decyzja administracyjna i jaki był skutek braku jej wydania w obiegu prawnym w 2017r. i w latach następnych - że decyzja, którą w rozpoznawanej sprawie wydał DIAS [...] kwietnia 2021r. - o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego Skarżącego - ma charakter deklaratoryjny i na potrzebę jej wydania wskazano dopiero w orzecznictwie Sądów administracyjnych (por. np. ww. wyroki NSA z: 17 stycznia 2019r. sygn. akt I OSK 996/18; 12 grudnia 2019r. sygn. akt I OSK 1685/19; 27 listopada 2019r. sygn. akt I OSK 336/19 – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopiero po uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lipca 2019r. sygn. akt I OPS 1/19 w judykaturze ugruntował się pogląd, zgodnie z którym w takich przypadkach, jak zachodzący w rozpoznawanej sprawie, należy wydać decyzję administracyjną, która gwarantuje funkcjonariuszowi Służby [...], który tak jak Skarżący, odmówił przyjęcia propozycji nowych warunków zatrudnienia prawo do Sądu. Sąd wskazuje ponadto, że podobne zagadnienie z tym, że dotyczące wygaśnięcia stosunku pracy, było rozpatrywane przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 13 marca 2000r. sygn. akt K 1/99, w przedmiocie oceny zgodności z Konstytucją RP, m.in. art. 58 ust. 1 ustawy z 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.). Art. 58 tej ustawy zawierał unormowanie sytuacji prawnej pracowników reformowanych urzędów administracji rządowej i samorządowej. Wprowadzono w nim zasadę, że stosunki pracy z pracownikami dotychczasowych urzędów wojewódzkich, urzędów rejonowych i zamiejscowych jednostek tych urzędów mających siedziby na obszarze powiatu, urzędów terenowych organów rządowej administracji specjalnej, a także pracownikami biur wojewódzkich sejmików samorządowych i urzędów miejskich stref usług publicznych, mających siedziby w miastach będących siedzibami starostw powiatowych, wygasają 30 czerwca 1999r. Od zasady tej przewidziano jeden wyjątek. Otóż stosunki pracy pracowników administracji państwowej i samorządowej nie ulegały rozwiązaniu w przypadku zaproponowania im przez pracodawcę nowych warunków pracy i płacy na dalszy okres. Jeżeli propozycja taka nie została przez pracownika przyjęła, dochodziło do rozwiązania stosunku pracy w terminie do 15 czerwca 1999r. Konstrukcja ww. przepisu, podobnie jak ww. przepisu u.p.w.u. o KAS, stanowiącego podstawę do wydania zaskarżonej decyzji, wprowadziła instytucję wygaśnięcia stosunku pracy z mocy prawa. Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu ww. wyroku podkreślił, że "w przypadku takiego ustania stosunku pracy nie ma ani podstawy prawnej, ani nawet możliwości władczego oświadczenia woli przez pracodawcę, a także wydania decyzji lub orzeczenia przez właściwe organy państwa, których skutkiem byłoby ustanie stosunku pracy. Pracodawca - nie mając innej możliwości - powiadamia jedynie pracownika, że w ustawowo określonym terminie stosunek pracy wygasł. Także przy braku powiadomienia skutek w postaci wygaśnięcia stosunku pracy następuje ex proprio vgore. Wygaśnięcie z mocy prawa stosunku pracy powoduje, że pracodawca faktycznie nie ma żadnych możliwości korzystania z prawem określonego władztwa, bo żaden zakres takiego władztwa nie został przewidziany. Nie ma więc możliwości ani negatywnego ani pozytywnego ustosunkowania się do sytuacji prawnych powstałych z mocy samego prawa. W takim przypadku zatem, przy wygaśnięciu stosunku pracy z mocy prawa, nie ma miejsca połączona z wyrażeniem woli przez pracodawcę indywidualizacja i konieczna przy indywidualnych rozstrzygnięciach podwójna konkretyzacja normy prawnej." W kontekście powyższych poglądów wyrażanych w orzecznictwie, uprawnione były więc wątpliwości DIAS, co do potrzeby i możliwości wydania decyzji administracyjnej o charakterze deklaratoryjnym. Decyzja ta jednakowoż zapadła [...] kwietnia 2021r., a z jej treści wynika, że oprócz prawidłowo wskazanych w podsatwie prawnej przepisów prawa materialnego organ uwzględnił orzeczenia ww. Sądów powszechnych, w których również przyjęto, że uprawnienia służące ustaleniu sytuacji służbowej Skarżącego należy zrealizować w trybie administracyjnym, przez wydanie decyzji dotyczącej stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego. Warto też podkreślić, że decyzja deklaratoryjna nie tworzy nowego porządku prawnego ani nowych obowiązków i uprawnień dla stron stosunku prawnego, a oznacza jedynie, że dany stan prawny istniał w przeszłości. Decyzja taka, co wiadomym jest Skarżącemu z wieloletnim stażem w służbie celnej, stanowi jedynie stwierdzenie organu, że konkretna sytuacja miała miejsce w konkretnej dacie - stosunek służbowy Skarżącego wygasł 31 sierpnia 2017r., niezależnie od tego czy DIAS wydał w tym przedmiocie rozstrzygnięcie w terminie późniejszym. Tym samym, wbrew stanowisku Skarżącego, prezentowanemu w skardze, wydanie decyzji deklaratoryjnej przez DIAS dopiero [...] kwietnia 2021r. nie mogło mieć wpływu na skutek wygaśnięcia stosunku służbowego Skarżącego 31 sierpnia 2017r., który był wynikiem odmowy przyjęcia złożonej Skarżącemu propozycji zatrudnienia. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługiwały też pozostałe zarzuty skargi. Po pierwsze dlatego, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że w toku postępowania udzielano Skarżącemu informacji w zakresie trybu i zakresu rozpoznania sprawy, umożliwiając przedkładanie pism. DIAS ponownie prowadząc postępowanie (po uchyleniu przez Szefa KAS decyzją z [...] lutego 2021r. pierwotnie wydanej decyzji przez DIAS), wezwał Skarżącego do sprecyzowania faktycznego zakresu żądania oraz udzielał odpowiedzi na pisma Skarżącego. Skarżący w toku postępowania miał też możliwość zapoznać się z aktami sprawy i nie sposób uznać, że sprawa nie była mu dobrze znana. Jakkolwiek materiał dowodowy zgromadzony w aktach jest bardzo obszerny (dokumentacja przekazana przez Sąd powszechny, jak i wytworzona przez organ, jak również pochodzącą od Skarżącego), także z powodu działań Skarżącego, tym niemniej zgromadzono go i rozpatrzono w sposób przewidziany w przepisach art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., mając przy tym na względzie zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.), jak również zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.) oraz zasadę zaufania do organów administracyjnych (art. 8 § 1 k.p.a.). To, że Skarżący – biorący czynny udział w toku postępowaniu (DIAS dwukrotnie przed wydaniem decyzji z [...] kwietnia 2021r. informował Skarżącego o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań) i korzystający ze swoich uprawnień procesowych przewidzianych m.in. w art. 10 k.p.a., o czym świadczą składane pisma procesowe i wnioski - nie był zadowolony z treści obu wydanych w sprawie decyzji, jak również z odpowiedzi udzielanych przez organ, bowiem oczekiwał potwierdzenia, że stosunek służbowy istnieje nadal (co konsekwentnie podnosił w pismach m.in. z 22 stycznia 2021r. i 11 marca 2021r.), nie oznacza, że doszło do naruszeń i manipulacji aktami sprawy, na co wskazuje w skardze. Materiał dowodowy znajdujących się w aktach administracyjnych był wystarczający do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącego w określonej dacie, a z przepisów prawa nie wynika, że organ administracyjny ma gromadzić dowody, które nie mają istotnego znaczenia w sprawie oraz uwzględniać żądania Skarżącego, które nie wynikają z przepisów administracyjnych, stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji i nie dotyczą bezpośrednio sprawy stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego. W zaskarżonej decyzji, jak również w poprzedzającej ją decyzji DIAS z [...] kwietnia 2021r. odniesiono się do możliwości uwzględnienia ww. żądań Skarżącego, o czym mowa wyżej, mając na względzie także na art. 6 k.p.a. Brak należytego sporządzenia przez organy administracyjne spisu akt - tzw. metryki sprawy – nie miało – zdaniem Sądu - istotnego wpływu na wynik sprawy. Wskazać bowiem należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 września 2014r. sygn. akt II GSK 1178/13 wyjaśnił, że metryka sprawy (wprowadzona do k.p.a. ustawą nowelizującą z 2011r.) jest tylko rejestrem czynności podejmowanych w postępowaniu administracyjnym. W doktrynie zwraca się uwagę, że nie ma ona waloru dokumentu (urzędowego) ani też nie stanowi dowodu, w szczególności zaś nie zastępuje dowodu z dokumentów, do których odsyła. Przyjmuje się też, że naruszenie obowiązku założenia i prowadzenia oraz aktualizacji metryki nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na jego wynik (art. 138 § 2) albo wznowienia postępowania (art. 145) - vide np. A.Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 66 (a) Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el 2014. Po drugie – wbrew argumentacji skargi – w sprawie nie doszło do złamania obowiązującego prawa przez wydanie decyzji w innej sprawie niż ta, która była przedmiotem żądania Skarżącego oraz pominięcia – zdaniem Skarżącego - części zarzutów odwołania, dotyczących dyskryminacji jego osoby, przez zwłokę w wypłacie należnego wynagrodzenia chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 1.09.2017r. do 22.02.2019r., wobec braku wydania w tamtym okresie decyzji o zwolnieniu Skarżącego ze służby. Organy administracyjne, o czym mowa wyżej, działały w ramach obowiązującego porządku prawnego i w sposób należyty zastosowały przepisy prawa materialnego, wyjaśniając Skarżącemu przesłanki, którymi kierowały się, wydając zarówno zaskarżoną decyzję, jak również utrzymaną ją w mocy decyzję DIAS. Jedynym rozstrzygnięciem administracyjnym, które mogło zostać wydane w sprawie, była decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącego z 31 sierpnia 2017r. Skoro zatem w decyzji tej wyjaśniono Skarżącemu, że przedstawienie pisemnej propozycji pracy na stanowisku starszego eksperta skarbowego w Dziale Obsługi Przedsiębiorców w Zakresie Cła, Pozwoleń i Czynności Audytowych w Izbie Administracji Skarbowej w [...] wynikało z powodu realizowanych przed reformą obowiązków służbowych, jak również wskazano, że charakter zadań wykonywanych w ramach tej komórki organizacyjnej nie uzasadnia potrzeby ich realizowania w ramach stosunku służbowego, a ponadto uwzględniono kwalifikacje zawodowe i dotychczasowe miejsce zamieszkania i pracy Skarżącego, nie sposób uznać ww. decyzji organów obu instancji za naruszającą wskazane w skardze przepisy. Decyzje te wydano mając na względzie art. 167 ust. 1, 3, 7 u.p.w.u. o KAS i art. 170 ust. 1 i 3 u.p.w.u. o KAS w związku z art. 276 ust. 1 i 2 ustawy o KAS. Warto też wskazać, że prawidłowo Szef KAS zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że zamierzeniem przyświecającym utworzeniu KAS było skonsolidowanie rozproszonej dotąd struktury terenowej administracji podatkowej i celnej. Rozproszenie i powielanie niektórych zadań związanych z procesem poboru należności podatkowych i celnych w ramach poszczególnych służb powodowało, że nie było możliwe ich realizowanie w sposób spójny i jednolity, a zarazem z optymalnym wykorzystaniem dostępnej kadry i zasobów organizacyjnych i finansowych. Wejście w życie przepisów ustawy o KAS, a pośrednio także u.p.w.u. o KAS, miało służyć osiągnięciu zakładanych przez reformę celów. Ustawodawca w związku z tym pozostawił woli DIAS dobór kadr KAS. DIAS był więc uprawniony do podjęcia decyzji o przedłożeniu Skarżącemu propozycji pracy, z uwagi na konieczność dostosowania dotychczasowego stanu kadrowego Służby Celnej i administracji podatkowej do potrzeb wynikających ze zmian ustrojowych w płaszczyźnie finansów publicznych, nowej struktury organizacyjnej i zadań nałożonych na KAS. Stosunek służbowy Skarżącego wygasł 31 sierpnia 2017r., bo Skarżący odmówił przyjęcia propozycji pracy. Po trzecie poza granicami tej sprawy pozostaje to, czy innym funkcjonariuszom Służby [...] , którzy w 2017r. nie otrzymali propozycji służby/pracy w strukturze KAS lub takiej propozycji nie przyjęli, do powrotu do służby na bardzo korzystnych warunkach, podobnie jak to dlaczego Skarżącemu uniemożliwia ponowne podjęcie służby. Tym samym niemożliwe było prowadzenie przez Sąd uzupełniającego postępowania dowodowego z tego zakresu. Sąd administracyjny, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. orzeka na podstawie akt sprawy, a te zawierały dokumenty niezbędne w rozpoznawanej sprawie. Sąd wyjaśnia ponadto, że Sąd nie znalazł też podstaw do uwzględnienia wniosków dowodowych z kopii dokumentów załączonych do skargi, których nie poświadczono za zgodność z oryginałem w postaci: postanowienia Sadu Rejonowego [...] września 2018r. sygn. akt [...] o zawieszeniu postępowania; postanowienia Wojewody [...] z [...] października 2019r.; pisma DIAS z [...] lipca 2021r., zaświadczenia DIAS wydanego Skarżącemu [...] kwietnia 2021r. Zdaniem Sądu nie mogły one przyczynić się do wyjaśnienia wątpliwości w zakresie zgodności z prawem zaskarżonych decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego Skarżącego (art. 106 § 3 P.p.s.a.). 4. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie uznał, że zasadne było oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.