II SA/Wa 3498/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2022 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję FUNDACJI "[...]" z siedzibą w [....] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Fundacja "[...]" z siedzibą w W. (zwana dalej Fundacją) decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] (zwana dalej decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r.) po rozpatrzeniu wniosku Pana J. S.(zwanego dalej Wnioskodawcą/Skarżącym) z dnia [...] czerwca 2021 r., odmówiła udostępnienia Skarżącemu żądanej informacji. Ustalono, że Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. przesłanym e-mail działając na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 zwanej dalej u.d.i.p.) zwrócił się do Fundacji o udostępnienie: 1. informacji o wszystkich projektach przeprowadzonych przez Fundację od 2008 r., w których korzystano ze środków publicznych, tj. informacje o nazwie poszczególnych projektów, wskazanie podmiotu przekazującego Fundacji środki publiczne oraz podanie roku podpisania umowy związanej z przekazaniem środków publicznych (jeżeli została podpisana umowa), 2. informacji o wydatkach w ramach tychże projektów, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku. Fundacja pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. poinformowała Wnioskodawcę, że zakwalifikowała informację żądaną wnioskiem z dnia [...] czerwca 2021 roku, w zakresie, w jakim Skarżący domagał się udostępnienia informacji o wydatkach w ramach projektów, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku - od roku 2008, jako informację przetworzoną i w związku z tym wezwała Skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu tej informacji. Skarżący w dniu [...] sierpnia 2021 r. za pośrednictwem e-maila, wskazał, że wnioskowana informacja ma charakter prosty. Jego zdaniem uzyskanie informacji nie powinno zostać uzależnione od wykazania przesłanki, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Fundacja, biorąc pod uwagę fakt, że Skarżący kwestionował konieczność wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji i uznał, że żądaną informacją jest informacja prosta, samodzielnie ustaliła, czy w sprawie zachodzi szczególnie istotny interes publiczny w udostępnieniu informacji przetworzonej dotyczącej wydatków w ramach przedsięwzięć, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku - od 2008 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. Fundacja odmówiła udostępnienia Skarżącemu informacji o wydatkach w ramach przedsięwzięć, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku - od 2008 r. Fundacja uznała, że w sprawie nie zachodzi szczególnie istotny interes publiczny w udostępnieniu informacji przetworzonej, niemniej jednak w uzasadnieniu decyzji wskazała, że udostępnia Skarżącemu informację publiczną o wszystkich projektach prowadzonych przez Fundację od 2008 roku, w których korzystano ze środków publicznych, tj. informacje o nazwie poszczególnych projektów, wskazanie podmiotu przekazującego Fundacji środki publiczne oraz podanie roku podpisania umowy związanej z przekazaniem środków publicznych (jeżeli została podpisana umowa), a także wysokości otrzymanych środków. Fundacja wskazała, że za uznaniem, iż jest to informacja przetworzona przemawiają następujące okoliczności: 1. Fundacja nie dysponuje zestawieniem informacji o wydatkach w ramach projektów, w których korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku - od 2008 roku, czyli za okres ponad 12 lat, gdyż w toku realizacji projektów, w których korzystano ze środków publicznych, a także ich kontroli i rozliczania, nie istniała konieczności sporządzania tak szczegółowych zestawień i danych, o udostępnienie których wniósł Wnioskodawca. 2. Wskazuje, że od roku 2008 realizowała kilkadziesiąt projektów, w których (częściowo) korzystano ze środków publicznych. Wśród projektów, realizowanych przy udziale środków publicznych, większość z nich to zadania związane z produkcją i emisją telewizyjną różnego rodzaju audycji telewizyjnych, w tym w szczególności o charakterze edukacyjnym, kampanii społecznych i informacyjnych, filmu fabularnego o [...] K. K. pt. "[...]", czy też np. organizacja konferencji, wyjazdów wozów transmisyjnych wraz z obsługą do różnych miast na terenie całej Polski i udostępnianie ich podczas warsztatów dziennikarskich dla młodzieży szkolnej. Wskazała, że przekazanie Wnioskodawcy danych o wydatkach w ramach projektów, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku - począwszy od 2008 roku wymagałoby analizy szeregu dokumentów, rachunków, faktur i umów dotyczących kilkudziesięciu projektów z ostatnich 12 lat, związanych m.in. z wynagrodzeniem reżyserów, scenarzystów, aktorów, obsługi technicznej i pozostałych zaangażowanych pracowników, kosztami związanymi z lokalizacją miejsc nagrań poszczególnych audycji i filmu, scenografią, kostiumami, kosztami licencji lub przeniesienia praw autorskich do wykorzystywanej muzyki i efektów dźwiękowych, kosztów zdjęć, obróbki cyfrowej, montażu i materiałów, na których utrwalane są produkcje, kosztów transmisji, kosztów paliwa i amortyzacji wozów transmisyjnych czy wynagrodzenia kierowców za poszczególne kursy. Powyższe wymagałoby również sięgnięcia do dokumentów archiwalnych, m.in. w zakresie zawieranych umów na transmisje telewizyjne i kosztów z tym związanych. Jej zdaniem sporządzenie zestawień dotyczących wszystkich wydatków ponoszonych w ramach realizowanych projektów przez Fundację przy udziale środków publicznych począwszy od 2008 roku, wiązałoby się ze znacznymi nakładami pracy i poczynieniem dodatkowych nakładów finansowych, bowiem wymagałoby zatrudnienia przez Fundację dodatkowych pracowników. Podniosła, że nie jest podmiotem publicznym i nie zatrudnia dedykowanych pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków o udostępnienie informacji publicznej oraz przygotowywaniem szczegółowych zestawień, tabel, wyciągów itp. w tym zakresie, a opracowanie i przedstawienie wnioskowanych przez Wnioskodawcę informacji przez obecnych pracowników Fundacji uniemożliwiłoby prowadzenie bieżącej działalności Fundacji oraz realizację jej celów statutowych, w szczególności, że z uwagi na obowiązujący stan pandemii większość pracowników Fundacji obecnie świadczy pracę zdalnie, a część przebywa na kwarantannie czy izolacji. Z szacunkowych wyliczeń Fundacji wynika, że odpowiedź na wniosek wymagałaby przeanalizowania kilkunastu tysięcy często obszernych dokumentów, co zdaniem Fundacji mogłoby zając ponad 400 dni roboczych, przez co Fundacja musiałaby zatrudnić dodatkowy personel, który byłby w stanie przeanalizować wszystkie materiały, wyselekcjonować wnioskowane dane, przygotować i opracować odpowiednie wyliczenia oraz zestawienia, by wytworzyć jakościowo nową i nieistniająca w chwili złożenia wniosku informację dla Wnioskodawcy. Fundacja wskazała, że przekazanie informacji o ponoszonych przez Fundację wydatkach w ramach projektów, w których korzystano ze środków publicznych poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony i przedmiotu wydatku, w zakresie w jakim dotyczy to wydatków związanych z emisją telewizyjną jest niemożliwe, gdyż wycena czasu antenowego (w tym projektów realizowanych ze środków publicznych), opiera się o ogólny cennik, a ustalona w ten sposób cena emisji zawiera w sobie m.in. takie koszty ogólne emisji telewizyjnej jak opłata za częstotliwość, opłata za miejsce na multipleksie 1, opłata za koncesję satelitarną, opłata za koncesję na multipleksie 1, różnego rodzaju opłaty administracyjne czy czas pracy poszczególnych pracowników. Wobec powyższego nie jest możliwe określenie, jakie wydatki i w jakiej wysokości poniosła Fundacja w związku z każdą audycją emitowaną przy udziale środków publicznych, tym bardziej nie jest możliwe wskazanie dat poniesienia takich wydatków. Wskazuje, że w zakresie, w jakim wniosek dotyczy ponoszonych przez Fundację wydatków w okresie od 2008 do 2015 roku, to nie jest już w posiadaniu wszystkich dokumentów źródłowych, które umożliwiałyby – po ich dogłębnej analizie i zestawieniu – przygotowanie pełnej informacji przetworzonej we wnioskowanym zakresie. Fundacja wyjaśniła, że zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi, dokumenty takie jak deklaracje podatkowe, księgi rachunkowe oraz dowody księgowe (umowy, rachunki, faktury czy przelewy) ma obowiązek przechowywać przez okres 5 lat, licząc od początku roku następującego po roku, którego dokumenty dotyczą. Z kolei umowy dotacyjne/zlecenia itp., zawierane z podmiotami przekazującymi Fundacji środki publiczne, zwykle wskazują na obowiązek przechowywania dokumentacji związanej z projektem na okres nie dłuższy niż 5 lat. Podniosła, że znaczna część dokumentów dotyczących projektów realizowanych w latach 2008 - 2015 nie jest już przechowywana, i Fundacja, nawet gdyby w sprawie zachodził szczególnie istotny interes publiczny w udostępnieniu informacji przetworzonej – który jednak w jej ocenie nie zachodzi – nie byłaby w stanie przygotować pełnej informacji przetworzonej za okres 2008-2015, gdyż nie posiada pełnych informacji źródłowych koniecznych do przygotowania ww. informacji. Zdaniem Fundacji suma tzw. informacji prostych może być uznana za informację przetworzoną jeśli szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, że zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego, co w przedmiotowej sytuacji miałoby miejsce. Jej zdaniem analiza przepisów i stanu faktycznego sprawy prowadzi do jednoznacznego wniosku, że żądana przez Wnioskodawcę informacja w zakresie, w jakim wnosi on o udostępnienie informacji o wydatkach w ramach projektów, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiot wydatku - od 2008 roku, ma charakter informacji przetworzonej. Fundacja uznała, że w związku z faktem, że Wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu w udostępnieniu informacji przetworzonej, konieczne było samodzielne rozważenie przez Fundację, czy udostępnienie wskazanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jej zdaniem udostępnienie żądanej informacji przetworzonej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podniosła, że korzystała ze środków publicznych a informacja ta wraz z podaniem wysokości otrzymanych środków publicznych, zostały przekazane Wnioskodawcy wraz z niniejszą Decyzją, a zatem jej zdaniem została umożliwiona społeczna kontrola w zakresie realizowanych przez Fundację projektów przy udziale środków publicznych. Wskazała, że Fundacja otrzymując środki publiczne, każdorazowo obowiązana jest do rozliczenia się z dotacji czy powierzonego zadania przed podmiotem dotującym/powierzającym. A zatem wydatkowanie środków, jakie otrzymuje Fundacja w ramach poszczególnych zadań, jest kontrolowane przez podmioty władzy publicznej. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zarzucając naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez błędne uznanie, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Wskazał, że domagał się udostępnienia informacji publicznej, m.in. w zakresie wysokości wydatków poniesionych w ramach projektów, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. kontrahenta), i przedmiotu wydatku. Jego zdaniem wnioskowana informacja ma charakter prosty i jej uzyskanie nie powinno zostać uzależnione od wykazania przesłanki, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jego zdaniem niezasadne jest rozszerzanie kategorii "informacji przetworzonej" na taką informację, która składa się z informacji prostych. Prawo do informacji stanowi bowiem prawo o randze konstytucyjnej, które należy traktować możliwie szeroko, a wyjątki od tego prawa - wąsko. Jego zdaniem dyrektywa szerokiego traktowania praw konstytucyjnych wskazuje na takie rozwiązanie jako bardziej zasadne, biorąc pod uwagę status prawa do informacji. Na gruncie niniejszej sprawy konieczne jest podkreślenie, że wydobycie informacji, o które wnioskował, nie wymaga pracy kreatywnej, ani żadnego wytworzenia nowej informacji przez Fundację, a wyłącznie wyszukania określonych informacji i zestawienia, zupełnie jak w przypadku każdej innej informacji prostej. W sprzeczności bowiem z zasadą dostępu do informacji publicznej pozostaje kwalifikowanie informacji publicznej jako informacji przetworzonej tylko z uwagi na fakt, że jest ona przygotowywana dla wnioskującego podmiotu poprzez czynności polegające na odnalezieniu odpowiednich dokumentów, sporządzeniu ich kopii i anonimizacji, nawet jeżeli są one czasochłonne i wymagają zwiększonego nakładu środków osobowych. Wskazał, że jego wniosek nie wymagał od Fundacji wskazania wszystkich dokumentów źródłowych, ani ich wyszukania, tudzież analizy - a wyłącznie zbiorczych danych, zawierających kwotę i datę wydatku.  Jego zdaniem trudno uznać, by Fundacja nie miała w swojej dyspozycji żadnych sprawozdań finansowych, bądź rachunków bankowych, dzięki którym mogłaby udostępnić te informacje. Tym samym argument, jakoby realizacja wniosku wymagała analizy wielu tysięcy stron dokumentów źródłowych, których zresztą części Fundacja nie ma, zdaje się być bezzasadny. Podniósł, iż Fundacja nie wskazała, na jakiej podstawie ustaliła, że realizacja wniosku wymagałaby 400 dni. Zdaniem Skarżącego wątpliwości budzą stwierdzenia Fundacji, zgodnie z którymi pewne informacje jest w stanie uzyskać bez sięgania do dokumentów źródłowych, a inne – nie. W jego ocenie może to świadczyć o tym, że decyzja jest przynajmniej przedwczesna – Fundacja bowiem nie wyjaśniła w jasny sposób, które informacje może udostępnić bez konieczności odwoływania się do dokumentów źródłowych i szczegółowej analizy. Trudno bowiem dociec, z jakiej racji Fundacja może bez przetworzenia uzyskać informacje o podmiotach, od których uzyskała informacje publiczne, ale nie o kontrahentach. W ocenie Skarżącego Fundacja nie dokonała odpowiednio szczegółowej analizy sprawy, i nie wykazała jasno, które konkretnie informacje posiada, a które wymagają przetworzenia. Podkreślił, że Fundacja posiada w elektronicznej formie dane o zawartych umowach. Uznał, że Fundacja w jednym miejscu ma zgromadzone wnioskowane informacje, co jego zdaniem przyznała przedstawicielka Fundacji podczas toczącego się postępowania z art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej przed Sądem Rejonowym dla [...], sygn. akt [...]. Uznał, że skoro Fundacja posiada zbiór informacji o zawartych umowach to trudno zrozumieć na czym miałoby polegać przetworzenie informacji? Jego zdaniem działanie Fundacji zmierza do wyłączenia jawności i wiedzy o tym jak dysponuje środkami publicznymi. W tym zakresie może zachodzić sytuacja w jakiej Fundacja wydając decyzję odmowną wprowadza wnioskującą osobę w błąd co do konieczności przetworzenia informacji. Wobec powyższego wnosił o uchylenie skarżonej decyzji, zobowiązanie Fundacji do załatwienia sprawy poprzez udostępnienie wnioskowanej informacji w całości i zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania wedle norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Fundacja podtrzymała stanowisko jak w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Fundacji z dnia [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia Skarżącemu żądanej w piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r. informacji. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "P.p.s.a."). Należy podkreślić, iż we wnioskowanym zakresie Fundacja "[...]" jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, zaś przedmiot wnioskowanej przez Skarżącego informacji, objętej decyzją odmowną Fundacji, stanowi informację publiczną. Podstawę odmowy udostępnienia Skarżącemu informacji o wydatkach w ramach przedsięwzięć, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (z kim była zawarta umowa), przedmiot wydatku od 2008 r. stanowiła okoliczność, iż żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną, zaś Skarżący nie wykazał, iż jej pozyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Natomiast stosownie do art. 2 ust. 2 u.d.i.p., od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Z powyższego wynika, że o ile dostęp do informacji "prostej" ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast "informacją przetworzoną" jest informacja niejako stworzona z już istniejących. Powstaje bowiem zupełnie nowa jakość, co dotyczy również zebrania wielu informacji prostych, ponieważ nakład pracy przy ich zebraniu powoduje, że wykracza to poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego, co z kolei powoduje, że stworzony zostaje nowy zbiór charakteryzujący się w istocie nowymi cechami nie istniejącymi w chwili złożenia wniosku (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2019 r., I OSK 1920/18 – dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zbiór ten jest przygotowywany specjalnie dla wnioskodawcy, w oparciu o wskazane przez niego kryteria. Stąd też wprowadzenie dodatkowego wymogu udostępnienia informacji przetworzonej spowodowane jest założeniem, że materiał przygotowany z nakładem dodatkowych sił i środków specjalnie dla wnioskodawcy, nie powinien służyć jedynie jego indywidualnym interesom, ale musi być elementem pewnego szerszego działania służącemu większej społeczności (por. wyrok NSA z 10 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1261/15 – dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl ). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie wskazuje się, iż wadliwe jest bardzo wąskie rozumienie pojęcia informacji przetworzonej wprowadzające przesłankę koniecznego wytworzenia jakościowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać na przykład na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. wyroki NSA: z dnia 25 listopada 2016 r., I OSK 1513/15, z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11 dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany znaczny nakład środków i zaangażowania pracowników, a w szczególności, gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów, to informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OSK 202/12- dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest zasadność odmowy Skarżącemu dostępu do informacji publicznej w zakresie opisanym we wniosku z dnia [...] czerwca 2021 r.: 1. informacji o wszystkich projektach przeprowadzonych przez Fundację od 2008 r., w których korzystano ze środków publicznych, tj. informacje o nazwie poszczególnych projektów, wskazanie podmiotu przekazującego Fundacji środki publiczne oraz podanie roku podpisania umowy związanej z przekazaniem środków publicznych (jeżeli została podpisana umowa), 2. informacji o wydatkach w ramach tychże projektów, w których Fundacja korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku. W ocenie Fundacji, wskazane informacje – ujęte we wniosku z dnia [...] czerwca 2021 r., co do których odmówiono Skarżącemu ich udostępnienia – mają charakter przetworzony, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. Stąd zasadne było wezwanie Skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tych informacji. Na poparcie swoich twierdzeń Fundacja wskazała, że nie dysponuje zestawieniem informacji o wydatkach w ramach projektów, w których korzystała ze środków publicznych, poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku - od 2008 roku, czyli za okres ponad 12 lat, gdyż w toku realizacji projektów, w których korzystano ze środków publicznych, a także ich kontroli i rozliczania, nie istniała konieczności sporządzania tak szczegółowych zestawień i danych, o udostępnienie których wniósł Wnioskodawca. Wskazała, że od roku 2008 realizowała kilkadziesiąt projektów, w których (częściowo) korzystano ze środków publicznych. Wśród projektów, realizowanych przy udziale środków publicznych, większość z nich to zadania związane z produkcją i emisją telewizyjną różnego rodzaju audycji telewizyjnych, w tym w szczególności o charakterze edukacyjnym, kampanii społecznych i informacyjnych itp. Zdaniem Fundacji przekazanie informacji o ponoszonych przez nią wydatkach w ramach projektów, w których korzystano ze środków publicznych poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony i przedmiotu wydatku, w zakresie w jakim dotyczy to wydatków związanych z emisją telewizyjną jest niemożliwe, gdyż wycena czasu antenowego (w tym projektów realizowanych ze środków publicznych), opiera się o ogólny cennik, a ustalona w ten sposób cena emisji zawiera w sobie m.in. takie koszty ogólne emisji telewizyjnej jak opłata za częstotliwość, opłata za miejsce na multipleksie 1, opłata za koncesję satelitarną, opłata za koncesję na multipleksie 1, różnego rodzaju opłaty administracyjne czy czas pracy poszczególnych pracowników. Wobec powyższego nie jest możliwe określenie, jakie wydatki i w jakiej wysokości poniosła Fundacja w związku z każdą audycją emitowaną przy udziale środków publicznych, tym bardziej nie jest możliwe wskazanie dat poniesienia takich wydatków. Wskazała, że w zakresie, w jakim wniosek dotyczy ponoszonych przez Fundację wydatków w okresie od 2008 do 2015 roku, to nie jest już w posiadaniu wszystkich dokumentów źródłowych, które umożliwiałyby – po ich dogłębnej analizie i zestawieniu – przygotowanie pełnej informacji przetworzonej we wnioskowanym zakresie. Fundacja podniosła, że suma tzw. informacji prostych może być uznana za informację przetworzoną jeśli szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, że zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego, co w przedmiotowej sytuacji miałoby miejsce. Skarżący uznał, że odmowa udostępnienia wskazanych informacji jest równoznaczna z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., gdyż informacje, o które wnioskował Skarżący mają charakter prosty. Jego zdaniem wniosek nie wymagał od Fundacji wskazania wszystkich dokumentów źródłowych, ani ich wyszukania, tudzież analizy – a wyłącznie przekazanie zbiorczych danych, zawierających kwotę i datę wydatku.  Zdaniem Skarżącego trudno uznać, by Fundacja nie miała w swojej dyspozycji żadnych sprawozdań finansowych, bądź rachunków bankowych, dzięki którym mogłaby udostępnić te informacje. Tym samym argument, jakoby realizacja wniosku wymagała analizy wielu tysięcy stron dokumentów źródłowych, z których zresztą części Fundacja nie ma, zdaje się być bezzasadny. Podniósł, iż Fundacja nie wskazała, na jakiej podstawie ustaliła, że realizacja wniosku wymagałaby 400 dni Zdaniem Sądu organ w sposób prawidłowy uznał, że żądana przez Skarżącego informacja ma charakter informacji przetworzonej. Są to bowiem informacje publiczne opracowane przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem Wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. W konsekwencji, Fundacja zasadnie, na mocy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wezwała Skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji, o której mowa we wniosku z dnia z dnia [...] czerwca 2021 r., jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zasadniczo bowiem prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt: I OSK 658/16). Skarżący wezwany do wykazania, iż uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego nie wskazał, że udostępnienie informacji przetworzonej w żądanym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem Sądu zasadnie Fundacja uznała, że Skarżący nie wykazał aby pozyskanie informacji publicznej przetworzonej było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jak wskazuje się w orzecznictwie, zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Nie chodzi tu jednak o udowodnienie takich możliwości, lecz co najmniej o ich przekonujące uprawdopodobnienie (tak: wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 2306/19). W doktrynie podnosi się, że o szczególnie istotnym charakterze interesu decydują czynniki natury podmiotowej i funkcjonalnej (zob. A. Jakubowski, Prowadzenie badań naukowych jako podstawa żądania udzielenia informacji publicznej, "Kwartalnik Prawa Publicznego" 2012, nr 2, s. 153-154). Zatem poza funkcją odpowiedzi na wniosek o informację przetworzoną, należy uwzględnić właściwości podmiotu o nią występującego. Wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. W tym stanie rzeczy Skarżący nie wykazał aby w swoim codziennym działaniu miał rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; wyrok NSA z 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12). Uznając, w kontekście powyższych rozważań, że istotnie żądane przez Skarżącego informacje miały charakter informacji przetworzonej, Sąd stwierdza, że sam Skarżący nie wykazał, by udostępnienie żądanych informacji łączyło się ze szczególnym interesem publicznym. W odpowiedzi na wezwanie organu wskazał tylko, że informacje te są informacją prostą. Wskazać również trzeba, że regulacja zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma przeciwdziałać zalewowi wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych oraz zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 2306/19). Reasumując, skoro organ prawidłowo uznał, że objęte wnioskiem informacje stanowią informacje przetworzone, to zasadnie odmówił ich udzielenia z uwagi na niewykazanie przez Wnioskodawcę – po uprzednim wezwaniu – że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż Fundacja wyczerpująco zbadała istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Fundacja rozstrzygając sprawę - oparła się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonała jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, Fundacja uzasadniła w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę.