II SA/Wa 363/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-04-26

Skład orzekający: Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący uprawdopodobnił jedynie ogólne problemy zdrowotne (choroba nowotworowa) jako przyczynę uchybienia terminu, nie wykazując braku winy w niedochowaniu terminu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Ogólna informacja o problemach zdrowotnych i podjęciu terapii nie stanowi dowodu na niemożność działania i zachowania terminu, zwłaszcza gdy skarżący nie wykazał, że leczenie uniemożliwiło mu osobiste działanie lub działanie z pomocą osób trzecich w celu zachowania terminu. Choroba nowotworowa, choć ciężka, nie zamyka możliwości działania.
Stan faktyczny
Skarżący K. P. wniósł skargę na decyzję Prezesa IPN wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wskazując na chorobę nowotworową i związane z nią terapie jako przyczynę uchybienia terminu. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w tym do przetłumaczenia dokumentów i uprawdopodobnienia braku winy. Skarżący nie przedstawił wymaganych dowodów, ograniczając się do ogólnych wyjaśnień dotyczących stanu zdrowia i trudności życiowych. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi z powodu braku uprawdopodobnienia braku winy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentów postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 13 stycznia 2011 r. K. P. wniósł skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentów wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku wyjaśnił, że pod koniec 2010 r. przeszedł kilka terapii związanych z nowo wykrytą chorobą nowotworową, a sprawy urzędowe odłożył do załatwienia po leczeniu. W dniu 13 stycznia 2011 r. stwierdził, że termin do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. minął dzień wcześniej. Skarżący dodał, że uchybienie terminu nastąpiło w wyniku następstw prześladowań przez organy PRL i bez jego winy. Do wniosku skarżący dołączył dokumenty w języku niemieckim. Zarządzeniem z dnia 17 marca 2011 r. skarżący został wezwany do nadesłania przetłumaczonych na język polski dokumentów dołączonych do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a także do przedstawienia dowodów wskazujących, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wniósł o rozszerzenie wniesionego w dniu 22 marca 2011 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez dodanie możliwości dokonania tłumaczeń dokumentów potrzebnych Sądowi do rozpoznania sprawy. K. P. wyjaśnił ponadto, że jego stan zdrowia oraz problemy codziennej egzystencji nie pozwalają mu na wygospodarowanie czasu i energii na uzupełnienie braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dodał, że zaświadczenie o stanie zdrowia będzie mógł przedłożyć dopiero po uzyskaniu odszkodowania umożliwiającego godziwe życie jego rodzinie oraz wystarczające na jego leczenie, nie określając jednak żadnego terminu, w którym przedstawi odpowiednie dokumenty. Prezes Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Zaskarżoną decyzję K. P. otrzymał 9 grudnia 2010 r., stąd też termin do wniesienia skargi upłynął 1 stycznia 2011 r. (termin obliczony na podstawie przepisu art. 83 § 2 ppsa). Jednak skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia skarżący przesłał do siedziby organu faksem w dniu 13 stycznia 2011 r. (w Sekretariacie Prezesa Instytut skarga ta została zarejestrowana 14 stycznia 2011 r.) Wobec braku jednoznacznego ustosunkowania się do wezwania Sądu z dnia 17 marca 2011 r. Sąd dokonał oceny na podstawie niepełnych informacji zawartych we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Oceniając wniosek w tym kontekście Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, ponieważ nie wykazał, by uchybienie to nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. O braku winy strony w dochowaniu terminu do dokonania czynności można mówić jedynie wtedy, gdy jego dochowanie stało się niemożliwe wskutek niedających się usunąć trudności, takich jak: nagła choroba, pożar, powódź, czyli zdarzeń, które wykluczają osobiste działanie strony bądź osoby trzeciej. Ogólna informacja o problemach zdrowotnych skarżącego i podjęciu terapii nie uprawdopodabnia niemożności należytego działania i zachowania terminu do wniesienia skargi oraz braku winy, będącej przesłanką przywrócenia terminu. Skarżący nie wykazał, bowiem by podjęcie leczenia uniemożliwiło mu osobiste bądź z pomocą osób trzecich działanie zmierzające do zachowania terminu do wniesienia skargi. Bez wątpienia choroba nowotworowa jest ciężkim przeżyciem zarówno dla osoby jej doświadczającej, jak również dla jej rodziny, nie zamyka jednak możliwości działania, chociaż może je utrudnić. Niemniej, wykazanie niemożności działania należy do osoby wnoszącej o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności. Nadto, z uwagi na nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 17 marca 2011 r., nie można jednoznacznie ustalić czy zachowany został siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd przyjął, zgodnie z oświadczeniem skarżącego, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiedział się 13 stycznia 2011 r. podczas przeglądania zaległych spraw urzędowych, a z uwagi na wniesienia skargi faksem w tym samym dniu należy stwierdzić, że termin do wniesienia wniosku został zachowany. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło