II SA/Wa 369/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2025 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] Prezes Najwyższej Izby Kontroli, dalej "Prezes NIK" lub "organ", wydaną na podstawie oraz art. 16 ust. 1 i ust. 2 w zw. art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej "u.d.i.p.", w związku z art. 73 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2022 r. poz. 623), dalej "ustawa o NIK" oraz art. 104 § 1 i art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej "k.p.a.", po rozpoznaniu wniosku Fundacji [...] z siedzibą w [...], dalej "Fundacja" lub "skarżąca", odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1) zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa, dołączonego do akt kontroli [...] "Funkcjonowanie samorządowych instytucji kultury w województwie [...]" przeprowadzonej w Centrum Kultury w [...] (akta kontroli tom IX strony 371-375); 2) zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, dołączonego do akt kontroli [...] "Funkcjonowanie samorządowych instytucji kultury w województwie [...]" przeprowadzonej w Centrum Kultury w [...] (akta kontroli tom IX, strony 351-356) w części objętej tajemnicą kontrolerską, o której mowa w art. 73 ust. 1 ustawy o NIK, zgodnie z decyzją Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z [...] lipca 2024 r. ([...]); 3) zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, dołączonego do akt kontroli [...] "Funkcjonowanie samorządowych instytucji kultury w województwie [...]" przeprowadzonej w Teatrze Muzycznym w [...] (akta kontroli tom VI, strony 258-260). W uzasadnieniu organ na wstępie opisał przebieg postępowania w sprawie. W tym zakresie organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...] lipca 2023 r. Fundacja wniosła o udostepnienie informacji publicznej. Rozpatrując ten wniosek organ decyzją z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] odmówił udostępnienia skarżącej informacji publicznej. W wyniku rozpatrzenia skargi na tę decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził jej nieważność, uznając, że podjęcie decyzji administracyjnej w sytuacji niepodpisania wniosku o udostępnienie informacji publicznej wykazuje cechy działania organu z urzędu, co - w przypadku postępowania wszczynanego jedynie na wniosek - oznacza wydanie decyzji dotkniętej wadą nieważności - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Dalej organ podał, że w związku z tym Fundacja na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 10 lipca 2024 r. Fundacja przekazała do Delegatury NIK w [...] podpisany przez pełnomocnika wniosek o udostępnienie, w formie skanów, na podany adres mailowy, informacji z kontroli "Funkcjonowanie samorządowych instytucji kultury w województwie [...]": 1) z akt kontroli Centrom Kultury zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych (tom IX, str. 351 - 356) i zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa (tom IX, str. 371-375), 2) z akt kontroli Teatru Muzycznego zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych (tom VI, str. 258-260). Organ podał, że wobec braku uzupełnienia wniosku w odniesieniu do żądania udostępnienia wykazu nagród i wykazu dodatków specjalnych (co obejmował pierwotny wniosek z dnia [...] lipca 2023 r.), w tej części wniosek o udostępnienie informacji publicznej z [...] lipca 2023 r. został pozostawiony bez rozpoznania. Następnie Prezes NIK stwierdził, że zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych stanowią informację publiczną, ponieważ jest to dokumentacja efektów kontroli (art, 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej), jednak nie mogą być udostępnione przez NIK w stanie faktycznym sprawy. Organ podniósł, że stosownie do art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy o NIK informacje, które pracownik Najwyższej Izby Kontroli uzyskał w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych stanowią tajemnicę kontrolerską, z zastrzeżeniem art. 10. Według art. 73 ust. 4 tej ustawy, od obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej może zwolnić Prezes NIK. Organ wskazał, że Delegatura NIK w [...] pismem z [...] sierpnia 2023 r. wystąpiła z wnioskiem do Prezesa NIK o podjęcie decyzji w sprawie zwolnienia z obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej R.P. - p.o. Wicedyrektora Delegatury NIK w [...] w zakresie udostępnienia ww. trzech zawiadomień znajdujących się w aktach kontroli [...] przeprowadzonej w Centrum Kultury w [...] i w Teatrze Muzycznym w [...]. W piśmie tym poinformowano o skierowaniu w innej sprawie ([...]) zapytań do Departamentu Prawnego i Orzecznictwa Kontrolnego (dalej: KPK) odnośnie możliwości udostępniania zawiadomień, wskazując, że w opiniach prawnych z 27 czerwca i z 11 lipca 2023 r. ([...], [...]) KPK w szczególności zalecił daleko idącą wstrzemięźliwość w udostępnianiu zawiadomień skierowanych do prokuratury, a także uznał, że udzielanie informacji o zarzutach wobec osób pełniących funkcje publiczne przed rozstrzygnięciem przez właściwe organy mogłoby je narazić na utratę dobrego imienia. P.o. Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych w NIK rekomendował Prezesowi NIK odmowę zwolnienia z tajemnicy kontrolerskiej. Prezes NIK w dniu 3 sierpnia 2023 r. odmówił zwolnienia R.P. - p.o. Wicedyrektora Delegatury NIK w [...] z obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej w odniesieniu do ww. trzech zawiadomień, co powoduje, że nie mogą być one udostępnione wnioskodawcy. Ponadto pismem z 15 lipca 2024 r. E.S. - p.o. Dyrektor Delegatury NIK w [...] ponownie wystąpił z wnioskiem do Prezesa NIK o podjęcie decyzji w sprawie zwolnienia z obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej R.P. - p.o. Wicedyrektora Delegatury NIK w [...] oraz B.W. - doradcy prawnego w Delegaturze NIK w [...] w zakresie udostępnienia ww. trzech zawiadomień. We wniosku zawarto informację, iż po wydaniu odmownej decyzji Prezesa NIK z [...] sierpnia 2023 r. do dnia złożenia przez Fundację kolejnego wniosku o udostępnienie informacji w zakresie kontroli [...] stan faktyczny sprawy uległ zmianie. Przedmiotowe zawiadomienia skutkowały bowiem wszczęciem i przeprowadzeniem postępowań w zakresie popełnienia przestępstw skarbowych oraz w sprawie naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Prawomocnie zakończone zostało jedynie postępowanie prowadzone przez Rzecznika dyscypliny finansów publicznych na podstawie zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych przez dyrektora Centrum Kultury w [...] w zakresie czynu z art. 18 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. W konsekwencji, w aktualnym stanie faktycznym i prawnym, jedynie w przypadku informacji odnośnie ww. czynu (którego dotyczyło postanowienie Rzecznika dyscypliny finansów publicznych o umorzeniu postępowania wyjaśniającego z 23 października 2023 r.), nie zachodzą przesłanki wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanych dokumentów. P.o. Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych w NIK rekomendował zatem Prezesowi NIK częściową odmowę zwolnienia z tajemnicy kontrolerskiej, zgodnie z przedmiotowym wnioskiem. Prezes NIK, decyzją z [...] lipca 2024 r. ([...]), odmówił zwolnienia R.P. - p.o. Wicedyrektora Delegatury NIK w [...] oraz B.W. - doradcy prawnego w Delegaturze NIK w [...] z obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej w odniesieniu do zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa skierowanego po przeprowadzeniu kontroli w Centrum Kultury w [...] i zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych skierowanego po przeprowadzeniu kontroli w Teatrze Muzycznym w [...] w całości oraz zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych skierowanego po przeprowadzeniu kontroli w Centrum Kultury w [...] w zakresie czynu, który nadal pozostaje objęty niezakończonym postępowaniem w sprawie naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Wobec tego zdaniem organu należało odmówić udostępnienia informacji w zakresie określonym w sentencji. Na powyższą decyzję Fundacja wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Fundacja wniosła o: 1. zobowiązanie podmiotu do rozpatrzenia wniosku Fundacji; 2. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdzenie rażącego naruszenia prawa oraz wymierzenie grzywny; 4. doręczanie korespondencji drogą elektroniczną; 5. elektroniczny dostęp do akt. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że Prezes NIK odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych w Centrum Kultury z powodu tajemnicy kontrolerskiej, choć przeciwne stanowisko zajął w tej sprawie p.o. pełnomocnika ds. ochrony informacji niejawnych. Ponadto w uzasadnieniu decyzji wskazano, że uzasadnieniem odmowy są przepisy dot. nieujawniania informacji przez kontrolerów. Zdaniem Fundacji przepis ten obliguje kontrolera do zachowania tajemnicy. Nie stanowi on jednak samodzielnej przesłanki do odmowy udzielenie informacji publicznej przez organ. W związku z tym Fundacja wniosła o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1462/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, uznając, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów wskazujących na umocowanie do reprezentowania skarżącej w dacie wniesienia skargi. W wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego na powyższe postanowienie przez skarżącą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1462/24, uchylił postanowienia z dnia 12 listopada 2024 r. Sprawa została ponownie zarejestrowana pod sygnatura akt II SA/Wa 369/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Konstytucja RP w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Regulacją prawną uszczegóławiającą realizację konstytucyjnego prawa do informacji publicznej jest u.d.i.p., określająca zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych. Akt ten wskazuje też, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 u.d.i.p. Na podstawie powyższych regulacji przyjmuje się, iż każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną było to, iż spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania u.d.i.p. Nie ulega bowiem wątpliwości, że Prezes NIK, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Natomiast żądane przez skarżącego we wniosku informacje stanowiły dane publiczne (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p.). Sporna między stronami w niniejszej sprawie była natomiast kwestia ograniczenia dostępu do wnioskowanej informacji na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy o NIK. Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Oznacza to, że przepisy o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych mają pierwszeństwo przez uregulowaniami u.d.i.p. Dostęp do informacji publicznej nie ma bowiem charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom, o czym świadczy treść art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, stosownie do którego, ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Przepis art. 5 ust. 1 u.d.i.p. konkretyzuje powyższą zasadę, wskazując na ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych, do których zalicza się tajemnicę zawodową obejmującą informacje uzyskane w związku z wykonywanym zawodem lub działalnością. Na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. informacje, które spełniają wymogi informacji publicznej, podlegają wyłączeniu od udostępnienia na gruncie przepisów szczególnych, przy czym ograniczenie wskazane w art. 5 ust. 1 u.d.i.p., z punktu widzenia normatywnego, jest ograniczeniem ex lege niepoddanym żadnej uznaniowości osoby stosującej ten przepis. Nie zależy ono od woli stosującego prawo, ponieważ nie jest ono dowolne, lecz zależy od treści stosowanych przepisów" (vide: P. Sitniewski, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2011, s. 93). Stosownie do treści art. 73 ust. 1 ww. ustawy o NIK informacje, które pracownik Najwyższej Izby Kontroli uzyskał w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych stanowią tajemnicę kontrolerską, z zastrzeżeniem art. 10. Przepis ten nakłada zatem na pracowników NIK, obowiązek zachowania w tajemnicy tych informacji, które uzyskali w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych w ramach realizacji ustawowych zadań powierzonych NIK np. w związku z przeprowadzaną kontrolą, czy też w ramach sporządzanych analiz, opinii, sprawozdań. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III OSK 1202/22 (orzeczenia.nsa.gov.pl), ustawodawca szeroko określił zakres podmiotów zobowiązanych do zachowania tajemnicy kontrolerskiej. Są to nie tylko kontrolerzy (wskazani w art. 66a ustawy o NIK) ale wszyscy pracownicy NIK, którzy w toku wykonywania obowiązków służbowych zetknęli się z informacjami związanymi z przeprowadzonymi przez NIK kontrolami, a także członkowie Kolegium Najwyższej Izby Kontroli, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1, w zakresie informacji, jakie uzyskali w wyniku rozpatrywania zastrzeżeń. Tak szeroki krąg osób zobowiązanych do zachowania tajemnicy kontrolerskiej jest podyktowany tym, żeby uniknąć nieuprawnionego ujawnienia informacji związanych z przeprowadzonymi przez NIK kontrolami przez innych pracowników NIK niż kontrolerzy, którzy należą do kierownictwa NIK, ale także pracowników administracyjnych i obsługi (art. 66 ust. 1 ustawy o NIK). Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku zwrócił również uwagę, że tak szeroki krąg osób zobowiązanych do zachowania tajemnicy kontrolerskiej nie ma znaczenia dla określenia przedmiotowego zakresu tej tajemnicy. Tajemnicą tą są tylko informacje związane z przeprowadzonymi w ramach ustawowych zadań przez NIK kontrolami podmiotów zewnętrznych. Tajemnicy kontrolerskiej w rozumieniu art. 73 ust. 1 ustawy o NIK nie stanowią informacje niezwiązane z kontrolami prowadzonymi przez NIK. W szczególności tajemnicą kontrolerską nie są informacje związane z organizacją i obsługą funkcjonowania NIK niezwiązane bezpośrednio z przeprowadzanymi przez NIK kontrolami. W ocenie Sądu organ w niniejszej sprawie prawidłowo wywiódł, że tajemnica ustanowiona w art. 73 ust. 1 ustawy o NIK stanowi tajemnicę ustawowo chronioną w myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi też wątpliwości ani zakres podmiotowy ustanowionej w omawianym przepisie tajemnicy jak i jej zakres przedmiotowy. Jeżeli chodzi o zakres podmiotowy to jak już wyżej wskazano jest on szeroki i obejmuje wszystkich pracowników NIK, a nie tylko kontrolerów, jak podnosi Fundacja. Odnośnie zaś zakresu przedmiotowego tajemnicy to obejmuje on informacje, uzyskane w trakcie wykonywania obowiązków służbowych pracowników NIK. Niewątpliwie informacjami takim będą zatem informacje uzyskane przez kontrolerów NIK w toku przeprowadzanych przez nich kontroli. W tym miejscu wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 191/13 (orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że kontrola sądowa podejmowanych działań w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na tajemnice ustawowo chronione musi być pełna, a zatem musi być prowadzona na podstawie dokumentów źródłowych. Ewentualne przedstawienie sądowi administracyjnemu dokumentów, których udostępnienia odmawia się wnioskodawcy, nie oznacza, że strona będzie mogła się z nimi zapoznać w ramach prawa do przeglądania akt sprawy w sądzie. W przypadku, w którym istota sporu sprowadza się do odmowy udostępnienia konkretnych dokumentów (w ramach żądania udostępnienia informacji publicznej), dokumenty te nie podlegają udostępnieniu zainteresowanemu w trakcie postępowania sądowego. Realizując powyższy obowiązek Sąd zapoznał się z treścią zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa, dołączonego do akt kontroli [...] "Funkcjonowanie samorządowych instytucji kultury w województwie [...]" przeprowadzonej w Centrum Kultury w [...], zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, dołączonego do akt kontroli [...] "Funkcjonowanie samorządowych instytucji kultury w województwie [...]" przeprowadzonej w Centrum Kultury w oraz zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, dołączonego do akt kontroli [...] "Funkcjonowanie samorządowych instytucji kultury w województwie [...]" przeprowadzonej w Teatrze Muzycznym w [...]. Przeprowadzona przez Sąd analiza treści tych dokumentów prowadzi do wniosku, że organ prawidłowo uznał, iż należało odmówić ich udostępnienia skarżącej na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. z uwagi na obowiązek zachowania tajemnicy kontrolerskiej, o jakiej mowa w art. 73 ust. 1 ustawy o NIK. Dokumenty te zostały wytworzone w oparciu o wyniki kontroli i zwierają dane uzyskane w jej toku. Niewątpliwie zatem zawierają one informacji uzyskane przez pracowników NIK w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych. Dodatkowo Prezes NIK nie zastosował w tym przypadku zwolnienia z obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej, co do nieudostępnionych skarżącej dokumentów. W ocenie Sądu organ dokonał rzetelnej oceny treści wnioskowanych przez skarżącą informacji pod kątem konieczności uznania jej za tajemnicę, o jakiej mowa w art. 73 ust. 1 ustawy o NIK. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, choć lakoniczne, to spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zarzuty podniesione w skardze są niezasadne. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.