II SA/Wa 3854/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2022 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2021r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Przedmiotem skargi K. W. (dalej: "strona", "skarżąca") jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR", "organ") z dnia [...] października 2021 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia [...] lipca 2021 r., skierowanym do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...], K. W. zawarła wniosek o udostępnienie informacji "obejmującej ujawnienie liczby wystosowanych wezwań do złożenia imiennych faktur lub rachunków za zakup materiału siewnego, zakup bądź wynajem sprzętu rolniczego, wykonanie usług przeprowadzenia działań agrotechnicznych, danych świadków mogących potwierdzić prowadzenie działalności rolniczej, innych dokumentów i dowodów potwierdzających prowadzenie gospodarstwa rolnego, pomimo przeprowadzenia bezpośredniej kontroli". W odpowiedzi na wezwanie organu z dnia [...] sierpnia 2021 r. strona doprecyzowała żądanie wskazując, że dotyczy ono programu tożsamego z programem objętym postępowaniem prowadzonym wobec jej osoby, dotyczy lat 2015 - 2021 r., odnosi się do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej: "[...]OR ARiMR"), a dane należy przedstawić z podziałem na lata. Jednocześnie wobec stanowiska organu, że żądana informacja jest informacją publiczną przetworzoną strona wskazała, że w jej ocenie jest to informacja publiczna prosta - wymaga wskazania kontroli, w których doszło do przeprowadzenia oględzin na miejscu i równocześnie zobowiązania beneficjenta do przedłożenia dodatkowej dokumentacji zakupowej. Decyzją z dnia [...] września 2021 r. Prezes ARiMR, powołując w podstawie prawnej art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej: "k.p.a.", art. 16 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176), dalej: "u.d.i.p.", art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r., poz. 1505), dalej: "u.ARiMR", odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: "liczby wystosowanych wezwań do złożenia imiennych faktur lub rachunków za zakup materiału siewnego, za zakup bądź wynajem sprzętu rolniczego, za wykonywanie usług przeprowadzenia działań agrotechnicznych, danych świadków mogących potwierdzić prowadzenie działalności rolniczej, innych dokumentów i dowodów potwierdzających prowadzenie gospodarstwa rolnego, pomimo przeprowadzenia bezpośredniej kontroli, gdzie żądane informacje miały dotyczyć tożsamego programu do objętego postępowaniem prowadzonym względem K. W., lat 2015-2021, [...] Oddziału Regionalnego ARiMR i być przedstawione z podziałem na lata". W uzasadnieniu organ wskazał, że [...]OR ARiMR nie prowadzi odrębnych, szczegółowych rejestrów zawierających żądane dane. W ramach obsługi wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich przez ARiMR nie są gromadzone i analizowane informacje o ilości rolników, u których - po przeprowadzonej wizytacji terenowej (kontroli na miejscu) - zostało wysłane wezwanie do dostarczenia dodatkowych dokumentów zakupowych. W celu udzielenia takiej informacji wymagana byłaby analiza spraw z lat 2015-2021 pod kątem przeprowadzonej kontroli na miejscu, analiza wyników tych kontroli oraz przegląd akt sprawy w celu ustalenia czy w danym postępowaniu miało miejsce wezwanie wnioskodawcy do dostarczenia dodatkowych dokumentów. Zatem przygotowanie wnioskowanych danych wymagałoby szeroko zakrojonych czynności analitycznych i organizacyjnych od podległych [...]OR ARiMR jednostek organizacyjnych. Zdaniem organu, konieczność wykonania niniejszych czynności potwierdza ocenę, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Przy czym w zakreślonym terminie strona nie wykazała, aby przesłanka ta została spełniona. Pismem z dnia 23 września 2021 r. K. W. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając organowi naruszenie: - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.i.d.p. poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że przedmiotem wniosku jest informacja publiczna przetworzona, podczas gdy jest to informacja prosta, która nie wymaga wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, - art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, - art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, nieprawidłową ocenę materiału dowodowego, przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania strony i nieudostępnienie posiadanych danych mimo istnienia szczególnego interesu prawnego dla uzyskania informacji publicznej oraz brak merytorycznego uzasadnienia przesłanek odmowy, - art. 61 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej, mimo nieziszczenia się przesłanek umożliwiających takie ograniczenie, co w konsekwencji doprowadziło do nieuprawnionego nieudostępnienia informacji publicznej o działalności Wójta Gminy [...]. W związku z powyższymi zarzutami strona wniosła: - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej w zakresie żądanym przez stronę, - ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ponieważ decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, tj. istnienie przesłanki do udostępnienia informacji przetworzonej ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Decyzją z dnia [...] października 2021 r. Prezes ARiMR, powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zarzuty podniesione przez stronę są nieuzasadnione. Organ nie naruszył bowiem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Udostępnienie żądanej informacji wymagałoby przeprowadzenia szeroko zakrojonej analizy i weryfikacji spraw z okresu 2015 - 2021 r. oraz zebrania danych i przygotowania ich według kryteriów wskazanych przez stronę. Na podstawie danych z raportów dziennych o ilości spraw płatności obszarowych, płatności ONW oraz płatności ekologicznych obsługiwanych w latach 2015 - 2021 ustalono, że w biurach powiatowych podległych [...]OR ARiMR było prowadzonych łącznie 1.412.379 spraw, które wymagałyby weryfikacji. [...]OR ARiMR nie dysponuje rejestrem elektronicznym obsługiwanych spraw, w którym gromadzone byłyby żądane informacje. Niezbędne byłoby zatem przeprowadzenie prac analitycznych oraz organizacyjnych angażujących znaczną, trudną nawet do oszacowania, część pracowników poprzez wyłączenie ich z obowiązków wynikających z zadań ARiMR. Organ zaznaczył przy tym, że powoływany przez stronę rejestr upraw nie zawiera żądanych informacji publicznych, a ich udzielenie wymaga ze strony [...]OR ARiMR przetworzenia informacji znajdujących się w aktach 1,4 mln spraw. W związku z powyższym kwalifikacja żądanej informacji jako informacji publicznej przetworzonej wymagała wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Przesłanka ta w niniejszej sprawie nie została wykazana. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 13 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. organ wskazał, iż przyczyny nieudostępnienia informacji w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku zostały wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wobec zawarcia wniosku w piśmie z dnia [...] lipca 2021 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu, nie zaś w odrębnym piśmie, doszło do niezamierzonego opóźnienia w przekazaniu wniosku do właściwej komórki organizacyjnej. Jednak niezwłocznie po otrzymaniu wniosku [...]OR ARiMR przystąpił do jego rozpatrzenia. Zdaniem organu, w sprawie nie doszło do naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. Organ dokonał bowiem wszelkich niezbędnych czynności w celu ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy. Swe stanowisko odnośnie odmowy udostępnienia żądanej informacji szczegółowo i rzetelnie uzasadnił, co znajduje odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 25 października 2021 r. K. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prezesa ARiMR zarzucając naruszenie: - art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej mimo nieziszczenia się przesłanek umożliwiających takie ograniczenie, co w konsekwencji doprowadziło do nieuprawnionego nieudostępnienia skarżącej informacji publicznej o działalności Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że przedmiotem wniosku skarżącej jest informacja publiczna przetworzona, podczas gdy jest to informacja prosta, która nie wymaga wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego; - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że skarżąca nie wykazała przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego w udostępnieniu informacji przetworzonej, podczas gdy to na organie spoczywa obowiązek wykazania braku istnienia ww. przesłanki, - art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ustalenie, że przedmiotem wniosku jest informacja publiczna przetworzona, podczas gdy jest to informacja prosta, która nie wymaga wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, a także nieprawidłowe ustalenie, że skarżąca nie wykazała ww. przesłanki, podczas gdy to na organie spoczywa obowiązek wykazania braku istnienia tejże przesłanki, - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wadliwe przeprowadzenie kontroli instancyjnej, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] września 2021 r., pomimo iż decyzja ta jest niezgodna z prawem. W związku z powyższymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2021 r.; skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym; zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi skarżąca podniosła w szczególności, że informacje będące przedmiotem wniosku stanowią informację publiczną prostą, tj. taką, która zasadniczo nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Podane przez skarżącą kryteria mają na celu wyłącznie ograniczenie ilości danych jakie podmiot obowiązany winien udostępnić. [...]OR ARiMR jest w posiadaniu żądanych informacji, a ich wyszukanie i udostępnienie, nawet w przypadku braku osobnego rejestru, nie wymaga "czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych". Niezależnie od powyższego skarżąca wskazała, że "wniosek o udostępnienie danych" jest szczególnie istotny dla interesu publicznego. Zaznaczyła, iż z przepisów u.d.i.p. wynika jednoznacznie, że wnioskodawca nie musi wykazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Natomiast podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, w przypadku wydania decyzji odmownej, musi wykazać brak istnienia przesłanki określonej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Skarżąca podniosła również, że wnioskowana informacja jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy wyłącznie jej interesu. Uzyskanie odpowiedzi w żądanym zakresie pozwoli na głębszy wgląd w sposoby przeprowadzania kontroli przez organ celem poprawnego przygotowania się do tychże kontroli (w zakresie spełniania norm narzucanych przez organ), co będzie skutkowało usprawnieniem działalności zarówno samego organu, jak i szerokiego kręgu beneficjentów. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Kontrola ta jest dokonywana według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa ARiMR z dnia [...] października 2021 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] września 2021 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji). Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, będące w posiadaniu takich informacji. Natomiast informacją publiczną, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jest każda informacja o sprawie publicznej. Przykładowy katalog rodzajów informacji publicznej zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych pojęcie informacji publicznej definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; publ.: CBOSA). W rozpoznawanej sprawie zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej został spełniony. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p. Prezes ARiMR jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu, a wnioskowana informacja w postaci "liczby wystosowanych wezwań do złożenia imiennych faktur lub rachunków za zakup materiału siewnego, za zakup bądź wynajem sprzętu rolniczego, za wykonywanie usług przeprowadzenia działań agrotechnicznych, danych świadków mogących potwierdzić prowadzenie działalności rolniczej, innych dokumentów i dowodów potwierdzających prowadzenie gospodarstwa rolnego, pomimo przeprowadzenia bezpośredniej kontroli, gdzie żądane informacje miały dotyczyć tożsamego programu do objętego postępowaniem prowadzonym względem skarżącej, lat 2015-2021, [...] Oddziału Regionalnego ARiMR i być przedstawione z podziałem na lata", jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d oraz pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. Organ, wydając decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., uznał, że żądane przez skarżącą informacje stanowią informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a skarżąca nie wykazała przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego warunkującej udostępnienie takiej informacji. Stanowisko to, w ocenie Sądu, jest prawidłowe. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, jednak analiza dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych daje podstawę do odkodowania opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. I tak, za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, publ. CBOSA). Przyjmuje się jednak również, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; publ. j.w.). O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnica prawnie chronioną) przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza takiej sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt I OSK 953/13, z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; publ. j.w.). W świetle powyższego uzasadnione jest stanowisko organu, że wniosek skarżącej dotyczył informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wskazuje na to zarówno zakres przedmiotowy wniosku oraz ramy czasowe żądania. Mianowicie, wniosek dotyczył liczby wezwań wystosowanych do beneficjentów przez [...] OR ARiMR w latach 2015 - 2021 w sprawach dotyczących przyznania płatności bezpośrednich w ramach programów UE, tj. w sprawach będących przedmiotem postępowań prowadzonych wobec skarżącej. W związku z tym udostępnienie wnioskowanych danych oznaczałoby konieczność wyszukania dokumentów z ponad 1,4 mln spraw, co niewątpliwie wykracza poza bieżącą działalność organu i realizację jego ustawowych zadań. Organ podkreślał przy tym, iż ARiMR nie posiada rejestru spraw, w którym gromadzone byłyby informacje żądane przez skarżącą. Zatem przygotowanie danych według podanych przez skarżącą kryteriów, wiązałoby się z koniecznością przeprowadzenia prac organizacyjnych i analitycznych wymagających zaangażowania znacznej ilości pracowników [...] OR ARiMR. Warto również zauważyć, iż w odpowiedzi na skargę, ustosunkowując się do zarzutów skargi organ wskazał, że dla udzielenia odpowiedzi na wniosek nie byłaby wystarczająca weryfikacja korespondencji wychodzącej z organu, bowiem baza ta obejmuje całość korespondencji wysyłanej do beneficjentów ARiMR. Wyodrębnienie (wyfiltrowanie) z takiej bazy wezwań umożliwiłoby jedynie uzyskanie informacji ogólnej w postaci wszystkich możliwych wezwań do uzupełniania braków z zakresu obsługiwanych przez ARiMR instrumentów pomocowych. Nadal jednak niezbędne byłoby dokonanie analizy teczek aktowych spraw w celu weryfikacji, czy dane wezwanie stanowi przedmiot wniosku informacyjnego w niniejszej sprawie, czy też nie. To z kolei wymagałoby zaangażowania co najmniej jednego pracownika z każdego spośród 21 biur powiatowych [...] OR ARiMR na okres od jednego do kilku dni roboczych (przy czym w niektórych biurach ze względu na ilość prowadzonych spraw zachodziłaby konieczność zaangażowania większej liczby pracowników). Sytuacja ta przełożyłaby się z pewnością na zakłócenie normalnego toku funkcjonowania co najmniej niektórych biur powiatowych, a z uwagi na konieczność dochowania terminowości w innych prowadzonych postępowaniach, wygenerowałoby nadmiarowe obciążenie pracą innych pracowników biura (niezaangażowanych do realizacji wniosku skarżącej) lub konieczność pracy w nadgodzinach. W świetle powyższego uprawnione jest stanowisko organu, że wniosek z dnia [...] lipca 2021 r. dotyczył informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zaś przeciwne w tym względzie stanowisko skarżącej nie jest trafne. Niewątpliwie bowiem konieczność wyszukania dokumentów, których dotyczy wniosek, obejmujących wybrane postępowania prowadzone w całym [...]OR ARiMR w 7-letniej perspektywie czasowej przesądza o tym, że żądana informacja nosi walor informacji przetworzonej, której udostępnienie jest możliwe w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego bezzasadnego ograniczenia prawa do informacji wskazać należy, że ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej. Z tego właśnie względu proces udostępnienia informacji przetworzonej obwarowany jest koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Interes publiczny w rozumieniu ww. przepisu to interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interes indywidualny. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych podmiotów publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza jeśli jest związane z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, przy czym z brzmienia ww. przepisu wynika, że nie wystarczy aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być ono "szczególnie" istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. Kwalifikowana forma interesu publicznego oznacza, że uzyskanie przez wnioskodawcę informacji przetworzonej przyczyni się do ważnych dla Państwa, czy społeczeństwa działań i jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców (por. wyroki NSA: z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05; z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 583/14; publ. j.w.). Zatem wnioskodawca żądający udostępnienia informacji publicznej przetworzonej powinien wykazać nie tylko, że informacja ta jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, której "znaczność" jest wyznaczona materią żądanej informacji, ale również, że jej otrzymanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 416/12; publ. j.w.). W niniejszej sprawie, pomimo wezwania organu do przedstawienia argumentacji w tym zakresie, skarżąca nie wykazała, iż udostępnienie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Próba przedstawienia na tę okoliczność argumentacji w skardze jest działaniem spóźnionym. Argumentacja ta nie mogła bowiem podlegać ocenie organu. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, iż to na organie spoczywa obowiązek ostatecznego wykazania czy ww. przesłanka w rozpoznawanej została spełniona, Sąd zauważa, że w istocie organ nie dokonał własnej oceny, czy udostępnienie informacji przetworzonej na wniosek z dnia [...] lipca 2021 r. jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Uchybienie to nie mogło mieć jednak wpływu na wynik sprawy. Biorąc bowiem pod uwagę zakres przedmiotowy wniosku trudno przyjąć, że żądana informacja mogłaby mieć realne znaczenie dla funkcjonowania ARMiR bądź innych struktur publicznych, czy też wpłynąć na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego. Nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. Organ ustalił bowiem okoliczności sprawy istotne dla podjęcia rozstrzygnięcia, a swe stanowisko należycie uzasadnił respektując zasadę przekonywania oraz zasadę zaufania uczestnika postępowania do władzy publicznej. Nie jest również trafny zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] września 2021 r. W sprawie zaistniały bowiem podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej poprzez wydanie decyzji stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Konkludując Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym do eliminacji z obrotu prawnego (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.