II SA/Wa 389/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. P. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2009 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 389/09 w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej postanawia - odmówić wykładni wyroku - Wnioskiem z dnia 30 listopada 2009 r. W. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z pytaniem czy Sąd ten dokonuje interpretacji wydanych przez siebie orzeczeń, a jeśli tak, to wniósł o dokonanie wykładni wyroku z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 389/09, w zakresie, czy jego wykonanie powinno polegać na przywróceniu go do służby z dniem 24 czerwca 2009 r., czy powyższy wyrok powoduje wyjęcie z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji, a jeśli tak, to od jakiego momentu, oraz czy uchylenie zaskarżonych decyzji wywołuje skutek ex tunc czy ex nunc. W związku z powyższym Sąd wezwał skarżącego w dniu 22 grudnia 2009 r. do jednoznacznego wskazania celu, w jakim złożył on wniosek z dnia 30 listopada 2009 r. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący, powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwrócił się o dokonanie wykładni powyższego wyroku poprzez wskazanie czy prawidłowy jest sposób wykonania tego wyroku przez organ administracji, polegający na przywróceniu go do służby dopiero z dniem 24 czerwca 2009 r. Wskazał, że wykładnia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wskazać przy tym należy, że sięgnięcie do instytucji wykładni orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Dodatkowo należy wskazać, że to strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1176/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie sentencja wyroku z dnia 23 czerwca 2009 r. jest jasna. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy oraz podana podstawa prawna orzeczenia. Wniosek stanowi w istocie żądanie wykładni przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Wykracza on zatem poza dyspozycję art. 158 cyt. ustawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.