II SA/Wa 390/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. S. P. pismem z dnia 12 lutego 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2015 r. nr [...] o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową w celu ochrony osobistej. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei art. 3 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie przepisu art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23) o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do istoty. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 1590/13 (Centralna Baza Orzeczeń- orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że powołany wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Oznacza to, że jeżeli określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiana w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane zostało w odmiennym stanie faktycznym, jednakże Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela poglądy natury ogólnej wyrażony w tym postanowieniu w zakresie stosowania przepisu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność odwołania bądź zażalenia na postanowienie, od którego przysługuje zażalenie, nie jest też postanowieniem stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 134 k.p.a.). Niedopuszczalności skargi nie zmienia błędne pouczenie przez organ o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. W sytuacji, gdy w ocenie strony postępowania administracyjnego, postępowanie prowadzone jest przez organ przewlekle bądź organ pozostaje w bezczynności w zakresie wydania decyzji (gdy upłynęły terminy ustawowe), stronie służy - po wcześniejszym złożeniu do organu wyższego stopnia zażalenia w trybie przepisu art. 37 k.p.a.- prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Ustawodawca wyłączając z kognicji sądu administracyjnego tego rodzaju postanowienie, jak zaskarżone, zapewnił realizację ochrony praw jednostki właśnie poprzez wniesienie skargi na bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.