II SA/Wa 405/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-04-21

Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego o zawieszeniu w czynnościach służbowych, który został już wykonany, jest zasadny?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego jest bezprzedmiotowy, jeśli rozkaz ten został już wykonany, a jego skutki wystąpiły. Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego ma zastosowanie jedynie do aktów, które mają być wykonane w przyszłości. Strona skarżąca ma obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania, wskazując na niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
P. M. złożył skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. o zawieszeniu go w czynnościach służbowych. W ramach skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tego rozkazu. Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego i procesowego. Wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawierał uzasadnienia.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi P. M. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. P. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji w przedmiocie zawieszenia go w czynnościach służbowych, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu skargi zarzucił naruszenie prawa materialnego oraz procesowego i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., II FZ 452/06). Podkreślenia wymaga, że to strona musi we wniosku w wystarczający sposób wskazać, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą określone w ustawie konsekwencje. Natomiast wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie zawiera żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wskazał, jakiego rodzaju trudne do odwrócenia skutki mogą nastąpić w przypadku wykonania zaskarżonego orzeczenia. Nie podał też, na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim jednak trzeba stwierdzić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może mieć zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy akt (rozkaz personalny) ma przymiot wykonalności i ma być wykonany w przyszłości. W rozpoznawanej sprawie skarżący rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. został zawieszony w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, tj. od dnia [...] listopada 2015 r. do dnia [...] lutego 2016 r. Oznacza to, że już w dacie wpływu skargi do organu w dniu 22 lutego 2016 r. przedmiotowe orzeczenie Komendanta Głównego Policji zostało wykonane. Zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bezprzedmiotowy, bowiem skutki wynikające z jego wykonania już wystąpiły. W związku z tym nie sposób na obecnym etapie postępowania orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonego orzeczenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło