II SA/Wa 406/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku M. J. – przedstawiciela ustawowego małoletniej N.J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 406/13 w sprawie ze skargi M.J. – przedstawiciela ustawowego małoletniej N.J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 406/13, oddalił skargę M. J. – przedstawiciela ustawowego małoletniej N. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku. Odpis sentencji nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 9 sierpnia 2013 r. (dowód doręczenia skarżącej, k - 37). W dniu 28 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego), tj. w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku, skarżąca złożyła na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 406/13, ustanowił dla N. J. – reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. J., adwokata w ramach przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 8 października 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła Sąd o wyznaczeniu adwokata do prowadzenia sprawy z urzędu, w ramach przyznanego prawa pomocy. W dniu 15 listopada 2013 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, złożyła skargę kasacyjną od wyżej wskazanego wyroku z dnia 2 lipca 2013 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podano, że w dniu 8 października 2013 r. adwokat A. B. – J. otrzymała informację o wyznaczeniu jej w niniejszej sprawie pełnomocnikiem skarżącej z urzędu. A powyższą korespondencję otrzymała w dniu 16 października 2013 r. Z aktami sprawy zapoznała się natomiast w dniu 17 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej, reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzasadniony. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do postanowień art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Na wstępie należy podkreślić, iż zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie dominuje stanowisko, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) wyznaczony jako pełnomocnik z urzędu strony skarżącej, miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (vide: postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. I FZ 198/06; postanowienie NSA z dnia 1 października 2010 r. sygn. I OZ 725/11; publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, jednocześnie niedopuszczając nieograniczonej w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 P.p.s.a. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, iż zostały tu spełnione wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z zestawienia bowiem daty doręczenia adwokatowi A.B. – J. informacji z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w dniu 8 października 2013 r. (powyższa korespondencja została doręczona w dniu 16 października 2013 r.) z datą wniesienia skargi kasacyjnej (15 listopada 2013 r.) bezspornie wynika, że czynność ta została dokonana w terminie. Jednocześnie zachodzą w sprawie okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi, skoro wniesienie skargi kasacyjnej związane jest z tzw. przymusem adwokacko-radcowskim, a wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu skarżąca złożyła w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w postanowieniu.