II SA/Wa 4062/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Michał Sułkowski, Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2022 r. sprawy ze skargi S.D. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego S.D. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (zwany dalej Prezesem NFZ/Organem) decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] po rozpoznaniu wniosku Pana S. D. (zwanego dalej Wnioskodawcą/Skarżącym) z dnia [...] października 2021 r. o udostępnienie danych, odmówił udostępnienia informacji publicznej. Ustalono, że do Prezesa NFZ w dniu [...] października 2021 r. wpłynął wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej - danych dotyczących listy komórek świadczeniodawców, w których w poprzednim miesiącu zakończono współpracę z Narodowym Funduszem Zdrowia, w formie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe VII i VIII komórek. Organ w dniu [...] października 2021 r., pismem znak: [...]. WOKR przekazanym na wskazany adres poczty elektronicznej, poinformował Wnioskodawcę, iż objęte wnioskiem informacje należą do kategorii informacji o charakterze przetworzonym i w związku z tym, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 zwanej dalej u.d.i.p) zachodzi konieczność wykazania, istnienia okoliczności szczególnie istotnych dla interesu publicznego, które uzasadniałyby podjęcie czynności polegających na przygotowaniu informacji określonych w złożonym wniosku. Wnioskodawca w dniu [...] października 2021 r., wskazał, że art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1285 z późn. zm. zwanej dalej ustawą o świadczeniach), zobowiązuje NFZ, do prowadzenia informatora zawierającego informacje o miejscach, w których możliwe jest udzielenie danego świadczenia, co według niego implikuje, że skoro NFZ nie posiada danych o świadczeniodawcach, którzy zaprzestali realizować umów, to nie prowadzi ww. wykazu świadczeniodawców w sposób rzetelny i tym samym wnioskodawca sam chciałby upubliczniać aktualną listę świadczeniodawców, u których można uzyskać pomoc medyczną, wskazując przy tym, że ta informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. W ocenie Prezesa NFZ wyjaśnienia Wnioskodawcy nie wyczerpały przesłanki szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, w związku z czym koniecznym było zakończenie postępowania wydaniem decyzji. W dniu [...] listopada 2021 r. Prezes NFZ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Decyzja została doręczona Skarżącemu za pośrednictwem systemu ePUAP [...] listopada 2021 r. Prezes NFZ uznał, że informacje, o które wnioskuje Skarżący zaliczyć należy do kategorii informacji publicznej, ale nie stanowią one informacji prostej. Jego zdaniem informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Stworzenie wymaga działania intelektualnego na materiałach źródłowych (wyrok WSA w Krakowie z 26 września 2005 r., II SA/Kr 984/05, LEX nr 869735). Wskazał, że NFZ nie dysponuje danymi we wnioskowanym kształcie i formie - posiada daną listę świadczeniodawców publikowaną na stronie internetowej nfz.gov.pl w postaci wyszukiwarki świadczeniodawców, po miejscu (oddział wojewódzki, miasto) oraz rodzaju udzielanych świadczeń, realizując tym samym obowiązek z art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach. Wskazał, że przekazanie informacji wskazanych we wniosku wymaga dokonania stosownych analiz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków (w tym czasu pracowników Narodowego Funduszu Zdrowia zaangażowanych w ich opracowanie). Udostępnienie informacji wymagałoby przygotowania danych przez pracowników Funduszu we wnioskowanej formie, zestawienia danych, opracowania merytorycznego pozyskanych wyników poprzez przeprowadzenie analizy i przekazania wnioskodawcy. W związku z tym wskazać należy, że udostępnienie przedmiotowych danych byłoby ściśle powiązane ze znacznym nakładem pracy oraz dokonaniem takich czynności, które byłyby niezwykle czasochłonne. Okoliczność powyższa zdaniem Prezesa NFZ decyduje o tym, że informacja, której domaga się Skarżący ma charakter informacji przetworzonej. Wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji byłoby związane z wykazaniem szczególnego interesu publicznego. Zdaniem organu w niniejszym przypadku okoliczności wskazane w piśmie Wnioskodawcy z dnia [...] października 2021 r. dotyczące planu upubliczniania listy świadczeniodawców "informacji o miejscach, gdzie można uzyskać pomoc medyczną" nie wypełniają przesłanki szczególnego interesu publicznego, zwłaszcza, że informacje te są publikowane przez NFZ na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach. Prezes NFZ stwierdził, że w sytuacji braku interesu publicznego w danej sprawie, organ obowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zarzucając naruszenie: I. przepisów prawa materialnego: • art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. 1997 nr 78, poz. 483) i art. 1 ust, 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a oraz art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 t.j., dalej jako: UDIP) poprzez niezastosowanie polegające na nieudostępnieniu wnioskowanej informacji, • art. 3 ust. 1 pkt 1 UDIP poprzez błędną wykładnię "informacji publicznej przetworzonej" polegające na przyjęciu przez organ, iż wnioskowana informacja publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną, w związku z czym nie podlega udostępnieniu ze względu na brak wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu społecznego, podczas gdy informacja ta nie jest informacją publiczną przetworzoną, a co za tym idzie, nie może podlegać ograniczeniu, • art. 3 ust. 1 pkt 1 UDIP poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie; II. przepisów postępowania: • art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 1 pkt 6 w zw. art. 107 § 3 Kpa. w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 oraz 17 ust. 1 UDIP przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na arbitralnym stwierdzeniu, że żądane informacje publiczne stanowią informację, która nie może zostać udostępniona ponieważ stanowi informację publiczną przetworzoną, w sytuacji gdy okoliczność ta nie została w sposób dostatecznie wyjaśniona ani należycie umotywowana, jak wymagają tego przepisy wskazane w niniejszym zarzucie, • art. 13 ust. 1 i 2 UDIP przez ich niezastosowanie i nieudostępnienie w terminach określonych w tych przepisach wnioskowanej przez odwołującego się informacji publicznej niebędącej, zdaniem Skarżącego, informacją podlegającą ograniczeniu wynikającemu z art. 3 ust. 1 pkt 1 UDIP. Wskazał, że nie sposób się zgodzić z uzasadnieniem, iż konieczność dokonania analiz danych będących w posiadaniu instytucji i ewentualne przejrzenie oraz udzielenie odpowiedzi, kwalifikuje każdorazowo informację publiczną jako przetworzoną a nie jako informację prostą. Jego zdaniem argumentacja organu co do uzasadnienia, że żądane informacje są informacjami przetworzonymi, nie może zostać uznana za wystarczającą. Wskazał, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się potrzebę pro-obywatelskiego wykładania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie tworzenie sztucznych barier, utrudniających pozyskiwanie wiedzy o sprawach publicznych np. poprzez zasłanianie się skomplikowaniem wewnętrznej struktury lub niedostosowaniem wykorzystywanych systemów obsługi danych. Organy muszą się liczyć z tym, iż każdy zainteresowany podmiot ma prawo uzyskać odpowiedź na interesujące go kwestie ze sfery spraw publicznych, a organ zobowiązany jest temu uczynić zadość. Nie zmienia to jednak okoliczności, iż konkretne żądanie może w istocie zawierać wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Jego zdaniem informacje wykorzystywane na potrzeby Informatora o Terminach Leczenia (dalej: ITL) są to dane, które wg dokumentacji technicznej narzędzi wykorzystywanych do przekazywania sprawozdawczości świadczeniodawców, są zawarte w komunikatach jakie raportują świadczeniodawcy do Funduszu. Za pomocą kodów resortowych i kodów świadczeniodawców komórki są również identyfikowane w udostępnianych przez NFZ interfejsach programistycznych (API) dotyczących zawartych umów i kolejek. Podniósł, że za pomocą wspomnianego informatora ITL Fundusz realizuje obowiązki wynikające z art. 23 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W szczególności te zawarte w ust. 2 mówiącym o obowiązku publikacji na stronach internetowych informacji o "możliwości udzielenia świadczenia przez innych świadczeniodawców, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotne." Uważa, że skoro przepisy zobowiązują NFZ do publikowania informacji o miejscach udzielania świadczeń, to w ramach tych obowiązków Fundusz powinien usuwać z informatorów nieaktualne informacje o miejscach, które zaprzestały udzielania świadczeń. Oznaczałoby to, że w rzeczywistości opisane w zaskarżonej decyzji skomplikowane działania (wymogi: zestawienia danych, opracowania merytorycznego, pozyskanych wyników poprzez przeprowadzenie analizy) wymagane do przygotowania odpowiedzi, powinny być wykonywane w ramach bieżących działań Funduszu. W skardze rozwinął argumentację. W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ponadto o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] listopada 2021 r. odmawiająca udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej "P.p.s.a."). Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Odmawiając udostępnienia informacji publicznej żądanej przez Skarżącego, Organ przede wszystkim uznał, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, w związku z czym Wnioskodawca winien wykazać, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie Organu Wnioskodawca nie wykazał, że pozyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej. Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia przez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i inne orzeczenia przywołane w niniejszym uzasadnieniu). W orzecznictwie NSA przyjmuje się również, że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo, że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Jest to zatem informacja przygotowana niejako "specjalnie dla wnioskodawcy", wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (patrz np. wyroki NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11 i z 19 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 189/17). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że żądana przez Skarżącego informacja ma charakter informacji przetworzonej, ze względu na konieczność dokonania stosownych analiz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków (w tym czasu pracowników Narodowego Funduszu Zdrowia zaangażowanych w ich opracowanie). Udostępnienie informacji wymagałoby przygotowania danych przez pracowników Funduszu we wnioskowanej formie, zestawienia danych, opracowania merytorycznego pozyskanych wyników poprzez przeprowadzenie analizy i przekazania Wnioskodawcy. W związku z tym, zdaniem Organu, udostępnienie przedmiotowych danych byłoby ściśle powiązane ze znacznym nakładem pracy oraz dokonaniem takich czynności, które byłyby niezwykle czasochłonne. Okoliczność powyższa, w ocenie Prezesa NFZ, decyduje o tym, że informacja, której domaga się Skarżący ma charakter informacji przetworzonej. Wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji byłoby związane z wykazaniem szczególnego interesu publicznego. Należy zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie, oceniając legalność zaskarżonej decyzji, wydanej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, Organ doszedł do przekonania, iż należy zastosować przepisy art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i odmówić Skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. W ocenie Sądu Organ wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2021 r. odmawiającą udostępnienia Skarżącemu informacji publicznej, dopuścił się istotnego naruszenia obowiązujących przepisów prawa, a przede wszystkim - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów procedury administracyjnej, w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego uznał, że wnioskowana przez Skarżącego informacja w postaci danych dotyczących listy komórek świadczeniodawców, z którymi w poprzednim miesiącu zakończono współpracę z Narodowym Funduszem Zdrowia, w formie zestawienia zawierającego kod świadczeniodawcy, kody resortowe VII i VIII komórek stanowi informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a w konsekwencji brak podjęcia przez ten Organ należytej próby wykazania, że rzeczywiście zachodziła konieczność wskazania przez stronę Skarżącą, iż uzyskanie przez nią wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W tej sytuacji, uznać należy, że w następstwie wskazanego powyżej istotnego uchybienia, Organ - odmawiając Skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej - nie dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie zaistnienia przesłanek zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. Tym samym, organ wydając wspomnianą decyzje administracyjną w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej - dopuścił się istotnego naruszenia zasady praworządności wyrażonej w przepisach art. 6 k.p.a. i art. 7 in principio k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP. Przechodząc do oceny legalności decyzji administracyjnej, należy podkreślić, że biorąc pod uwagę przedstawione przez Organ rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej, a także odnosząc je do realiów niniejszej sprawy, uznać trzeba, że o ile Organ w uzasadnieniu spornej decyzji prawidłowo odkodował znaczenie pojęcia informacji publicznej przetworzonej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., o tyle z całą stanowczością zarzucić trzeba, iż w uzasadnieniu decyzji nie dokonał praktycznie jakiejkolwiek szerszej analizy, z której wynikałoby, dlaczego wnioskowana przez Skarżącego informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej. Warto zauważyć w tym miejscu, że w dotychczasowym orzecznictwie trafnie wskazano, że na tle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie (vide: m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 19/15). Zdaniem Sądu, należy stwierdzić, że Organ, wydając w niniejszej sprawie sporną decyzję, w sposób wyjątkowo lakoniczny wskazał w uzasadnieniu, dlaczego wnioskowana przez Skarżącego informacja ma charakter informacji przetworzonej. W uzasadnieniu decyzji Organ ograniczył się przede wszystkim do w miarę prawidłowego odkodowania znaczenia pojęcia informacji przetworzonej, a następnie - bez jakiejkolwiek szerszej analizy w tym zakresie w relacji do żądanej przez Skarżącego informacji – przeszedł do oceny tego, czy strona Skarżąca wykazała, że uzyskanie owej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie Sądu, można wskazać, że jak podał Organ nie dysponuje gotową informacją publiczną, której udostępnienia żądał Skarżący, niemniej ograniczył się w zasadzie do tego sformułowania, nie przedstawił jednocześnie, jakie ponadprzeciętne czynności musiałby podjąć, aby udostępnić Skarżącemu wnioskowane informacje, a także nie wskazał przy tym m.in. jakiego rzędu (ilości) spraw mogłoby to dotyczyć, ani też nie przybliżył w żaden sposób, jak czasochłonne "czynności intelektualne" mogłyby być związane z działaniami pracowników organu zmierzającymi do wykonania wnioskowanej przez Skarżącego informacji. W ocenie Sądu, Organ nie wyjaśnił tym samym, jak należy rozumieć "działania intelektualnego na materiałach mające doprowadzić do powstania spornej informacji", które stanowić miałyby o "przetworzeniu" informacji. Takie działanie Organu, uznać należy za nieprawidłowe, albowiem do oceny tego, czy Wnioskodawca prawidłowo wykazał, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, Organ winien przejść dopiero po jednoznacznym wyjaśnieniu w uzasadnieniu decyzji przyczyn zakwalifikowania wnioskowanej informacji, jako informacji przetworzonej. W ocenie Sądu, na podstawie uzasadnienia decyzji, nie można w żaden sposób zweryfikować, czy istotnie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, w rozumieniu wskazanym w uzasadnieniu decyzji, a wypracowanym w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych. Tymczasem, zarówno pismo Organu informujące stronę Skarżącą o przetworzonym charakterze informacji publicznej, jak i wydana decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej, powinny zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń Organu, iż żądana informacja jest informacją, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przeciwnym razie Wnioskodawca pozbawiony jest realnej możliwości ochrony swoich praw z uwagi na utrudnienie podjęcia jakiejkolwiek rozsądnej polemiki ze stanowiskiem Organu. W konsekwencji, uznać należy, że nie jest wystarczające takie skonstruowanie uzasadnienia decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, w której organ, uzasadniając ową odmowę, skupia się wyłącznie na ogólnym zdefiniowaniu pojęcia informacji publicznej przetworzonej bez jednoczesnego szerszego odniesienia tych ustaleń do konkretnej informacji wnioskowanej przez stronę skarżącą. W ocenie Sądu, z uzasadnienia spornej decyzji nie wynikają jakiekolwiek konkretne dane wskazujące na określony choćby przybliżonymi szacunkami nakład pracy konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez Skarżącego. Nie wskazano nawet w przybliżeniu ani ilości dokumentów, z których dane składają się na żądane informacje, ani też zakresu koniecznych działań niezbędnych do udzielenia żądanej informacji. Podsumowując, należy stwierdzić, że Organ nie przedstawił żadnych przekonujących argumentów, które pozwoliłyby Sądowi w sposób jednoznaczny przyjąć, iż podmiot zobowiązany w sposób właściwy wykazał, iż żądaną przez Skarżącego informację uznać należy za informację przetworzoną. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, przyjąć trzeba, że zastosowana przez ten Organ kwalifikacja była całkowicie arbitralna i nie poddawała się jakiejkolwiek weryfikacji, ani przez stronę skarżącą, ani też przez skład orzekający Sądu. Tymczasem, bez bliższych informacji ze strony Organu, nie sposób stwierdzić, czy istotnie mamy w przypadku wnioskowanej informacji do czynienia z informacją przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. W ocenie Sądu, nie ulega w tej sytuacji wątpliwości, że uchybienie powyższe miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, spowodowało bowiem w konsekwencji nieprawidłowe zastosowanie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. Zdaniem Sądu, dopiero konkretne informacje związane z żądanymi dokumentami mogą doprowadzić do właściwej konstatacji, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną, czego oczywiście nie można wykluczyć w kontrolowanej sprawie. Powyższe, wymaga jednak właściwego wyjaśnienia sprawy, zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz prawidłowego uzasadnienia decyzji, zgodnie z zasadami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. (por. m.in. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2791/16), czego w niniejszej sprawie zabrakło. Zdaniem Sądu, żądany przez Skarżącego zakres informacji może mieć wprawdzie charakter informacji przetworzonej i na tym etapie tego w żaden sposób nie można negować, niemniej jednak obowiązkiem Organu, jako podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, jest precyzyjne wyjaśnienie, dlaczego żądana przez Skarżącego informacja posiada walor informacji publicznej przetworzonej. Tym samym, Organ winien w toku ponownego postępowania przede wszystkim wyjaśnić dokładnie, dlaczego uznał, że żądana informacja nie ma charakteru informacji prostej - czyli dostępniej "od ręki", lecz stanowi, z uwagi na sposób jej wyszukania, informację złożoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 u.d.i.p. i która wymaga wykazania przez stronę zainteresowaną szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie tak przetworzonej informacji. Z tych wszystkich względów, należy uznać, że wydając sporną decyzję, Organ dopuścił się mającego istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia wskazanych wyżej przepisów, a to z kolei skutkuje uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a i c. P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów orzekł w oparciu o przepis art. 200 P.p.s.a..