II SA/Wa 4089/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka–Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, , Protokolant starszy referent Agnieszka Fidor, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi L.K. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie dyscyplinarne oddala skargę Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarne (zwana dalej Odwoławczą Komisją Dyscyplinarną/OKD) orzeczeniem z dnia [...] września 2021 r., nr sygn. akt [...] (zwanym dalej orzeczeniem z dnia [...] września 2021 r.) po rozpatrzeniu odwołania Pana L. K. (zwanego dalej Obwinionym/Skarżącym) od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej (zwana dalej Komisją Dyscyplinarną) z dnia [...] maja 2021 r., nr sygn. akt [...] (zwanym dalej orzeczeniem z dnia [...] maja 2021 r.) w przedmiocie ukarania Obwinionego karą dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, uchyliła orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej z dnia [...] maja 2021 r., w części dotyczącej kary i w tym zakresie orzekła karę nagany, w pozostałej części zaskarżone orzeczenie utrzymała w mocy. Rzecznik Dyscyplinarny przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej (zwany dalej Rzecznikiem Dyscyplinarnym) wszczął postępowanie dyscyplinarne wobec Obwinionego, pełniącego służbę w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w [...] na stanowisku dyżurnego operacyjnego. Obwinionemu zarzucono popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na tym, że w dniu [...] grudnia 2019 r. podczas pełnienia służby na stanowisku Kierowania Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...], działając ze zbędną zwłoką czasową oraz brakiem reakcji na wpływające zgłoszenie alarmowe, z opóźnieniem 10-cio minutowym zaalarmował zmianę służbową do zdarzenia, tj. pożaru domu weselnego przy ul. [...] w [...], tj. naruszenia art. 30 ust. 1 oraz art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1940, zwanej dalej ustawą o PSP). Komisja Dyscyplinarna orzeczeniem z dnia [...] maja 2021 r., uznała Obwinionego winnym naruszenia art. 30 ust. 1 oraz art. 115 ust. 1 ustawy o PSP i na mocy art. 117 ust. 1 pkt 3 ustawy o PSP wymierzyła mu karę dyscyplinarną - wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe (dyżurny stanowiska kierowania bądź inne równorzędne). Pełnomocnik Obwinionego działając na podstawie art. 124f oraz art. 124n ustawy o PSP złożył odwołanie, zarzucając skarżonemu orzeczeniu I instancji naruszenie m.in. art. 30 ust. 1 oraz art. 115 ust. 1 ustawy o PSP w zw. z art. 424 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Postępowania Karnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 30 z późn. zm., zwanej dalej kpk.), poprzez błędne przyjęcie przez organ I instancji, że Obwiniony dopuścił się popełnienia orzeczonego przewinienia dyscyplinarnego, w sytuacji gdy z materiału dowodowego wynika że zachowanie obwinionego nie wynikało z dopuszczenia się przez niego zaniedbań w zakresie przestrzegania należących do niego obowiązków, a stanowiło wyłącznie niezawinione przez niego zdarzenie losowe, wynikające z zatrucia pokarmowego, co zostało potwierdzone przez złożenie kopii karty informacyjnej ze Szpitala Powiatowego w [...], z której wynika, że u Obwinionego rozpoznano "inne niezakaźne zapalenie żołądkowo-jelitowe i jelita grubego". Ponadto podniesiono, że godzina wpłynięcia zgłoszenia, w zależności od źródła informacji jest inna, bowiem z zeznań asp. E. G. wynika, że podczas pełnienia służby w dniu [...] grudnia 2019 r. w porze nocnej miał odebrać telefon z informacją o pożarze na terenie [...] - zgodnie ze wskazaniami w jego telefonie o godz. 3:07, co przeczy temu, ażeby Obwiniony mógł odebrać formatkę dopiero o godz. 3:10, a okoliczność ta nie została w jakikolwiek sposób zweryfikowana. Dodatkowo wskazano na naruszenie przez organ I instancji art. 438 pkt 4 kpk. w zw. z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o PSP poprzez orzeczenie względem Obwinionego kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, która jawi się jako rażąco surowa i nieznajdująca odzwierciedlenia w realiach sprawy, jak również z uwagi na fakt posiadania przez Obwinionego pozytywnej opinii z przebiegu służby i dużego doświadczenia zawodowego. Mając na uwadze powyższe, wniesiono o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie Obwinionego od wszystkich przypisanych mu czynów, ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez odstąpienie do ukarania Obwinionego bądź też wymierzenie mu łagodniejszej kary. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna na podstawie art. 117 ust. 1 pkt 2, art. 121 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 124b ust. 1 ustawy o PSP w zw. z art. 437 § 1 kpk., orzeczeniem z dnia [...] września 2020 r., uchyliła orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej w części dotyczącej kary i w tym zakresie orzeczono karę nagany, w pozostałej części zaskarżone orzeczenie utrzymała w mocy, kosztami funkcjonowania Komisji Dyscyplinarnej obciążyła Skarb Państwa. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przyjęła za własny ustalony przez Komisję Dyscyplinarną stan faktyczny i wskazała na decyzję Komendanta Powiatowego PSP w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] w sprawie pełnienia służby w Powiatowym Stanowisku Kierowania PSP w [...], Regulaminu, wyposażania i działania PSK, Instrukcji dysponowania sił i środków do działań ratowniczych wraz z procedurami oraz Zasad organizacji i funkcjonowania Dyżuru Domowego pracowników Komendy Powiatowej PSP, (zwana dalej decyzją). W myśl § 1 decyzji do dysponowania sił i środków w celu likwidacji skutków pożarów i innych miejscowych zagrożeń na terenie powiatu [...] Komendant Powiatowy PSP w [...] upoważnił strażaków Komendy Powiatowej PSP w [....] pełniących służbę na stanowisku Dyżurnego Operacyjnego. Z kolei w § 2 tego aktu unormowano, że do pełnienia etatowej służby w PSK w systemie zmianowym wyznaczono strażaków mianowanych na stanowisko Dyżurnego Operacyjnego. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Obwiniony posiadał upoważnienie do tego, aby dysponować siły i środki PSP do zdarzeń na terenie powiatu [...] - z racji zajmowanego stanowiska. Kolejną istotną regulacją w przedmiotowej sprawie jest treść § 4 ust. 1 decyzji, zgodnie z którą pomocnika dyżurnego PSK wyznacza rozkazem dziennym dowódca JRG spośród strażaków zmian służbowych. W toku przeprowadzonej przed tutejsza Komisją rozprawy Obwiniony bezsprzecznie potwierdził, że takowy pomocnik w dniu [...] grudnia 2019 r. został wyznaczony. Regulamin wyposażenia i działania Powiatowego Stanowiska Kierowania Komendy Powiatowej PSP w [...] będący Załącznikiem nr 2 do decyzji, wskazuje, że jednym z podstawowych obowiązków dyżurnego operacyjnego jest przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach i dysponowanie sił i środków do zderzeń, a także dokonywanie bieżącej analizy i oceny sytuacji na terenie działania, w tym zdarzeń wymagających podjęcia działań ratowniczych. W rozdziale I zawarto zapis, zgodnie z którym strażak pełni służbę w PSK w systemie zmianowym 24 godziny służby, 48 godzin wolnego w terminie nie powodującym zakłóceń prawidłowego toku służby. Zgodnie z zatwierdzonym "miesięcznym grafikiem służb" Dyżurnemu przysługuje 4-godzinna przerwa, podczas której zastępuje go pomocnik dyżurnego PSP wyznaczony rozkazem dziennym Dowódcy JRG. W rozdziale V Załącznika nr 2 do decyzji uregulowano podstawowe czynności służby dyżurnej PSK, z których wynika, że od godz. 17.30 do godz. 18.00 powinno nastąpić ogólne sprawdzenie funkcjonowania urządzeń PSK. Natomiast w godz. od 18.00 do 6.00 powinny być realizowane podstawowe czynności dyżurnego PSK czyli pełnienie dyżuru. Załącznik nr III do decyzji stanowi Instrukcję dysponowania sił i środków do działań ratowniczych podczas zwalczania pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych miejscowych zagrożeń. Zgodnie z treścią § 14 tego aktu odpowiedzialność za właściwe przestrzeganie powyższych zasad dysponowania i środków do działań ratowniczych ponosi strażak pełniący służbę na stanowisku kierowania KP PSP [...]. Obwiniony w chwili zdarzenia nie znajdował się w Stanowisku Kierowania, a w toalecie. Obwiniony przyznał się do tego, że znane są mu procedury i wie co powinien zrobić w sytuacji konieczności opuszczenia miejsca pełnienia służby. Sam wskazał, że powinien wezwać pomocnika, jednakże tego nie uczynił, a czas jego nieobecności na stanowisku kierowania nie mieścił się w standardach służby. Obwiniony stwierdził także, że KP PSP w [...] to mała komenda i w razie opuszczenia stanowiska służbowego - dyżurny nie wzywa pomocnika bo jak to ujął "później ten ktoś się obrazi" (protokół OKD z dnia [...] września 2021 r. s. [...]). Obwiniony wyjaśnił, że do godz. ok. 02:37 czuł się dobrze, nie był zmęczony. Po tej godzinie poczuł dolegliwości żołądkowe i udał się do toalety - tym samym opuszczając stanowisko kierowania bez uprzedniego wezwania pomocnika. Komisja I instancji ustaliła, że ze strony Obwinionego doszło do zaniedbania obowiązków, w trakcie nieobecności dyżurnego do Stanowiska Kierowania została wysłana informacja na temat zdarzenia, która to wymagała odpowiedniego zachowania się - tj. zadysponowania do działań odpowiednich sił i środków. Z uwagi na brak reakcji ze strony dyżurnego operacyjnego, dyżurny operacyjny województwa [...] po nieudanej próbie skontaktowania się ze stanowiskiem kierowania wykonał telefon do innej osoby pełniącej w tym czasie służbę na zmianie służbowej w podziale bojowym. Komisja Dyscyplinarna po przeprowadzeniu rozpraw uznała Obwinionego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzyła karę wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe (dyżurny stanowiska kierowania bądź inne równorzędne). W ocenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej wymierzona kara jest rażąco surowa i nieznajdująca odzwierciedlenia w realiach sprawy. Zdaniem składu orzekającego OKD, w świetle dotychczasowego nienagannego przebiegu służby Obwinionego i biorąc pod uwagę Jego wieloletnie doświadczenie zawodowe, wymierzenie kary nagany będzie bardziej adekwatne do popełnionego czynu, a jednocześnie przyniesie spodziewany wychowawczy i zapobiegawczy skutek w postaci prewencji indywidualnej (w stosunku do strażaka), jak i prewencji ogólnej (w postaci kształtowania świadomości prawnej pozostałych strażaków), zaspokajając także poczucie społecznej sprawiedliwości i wyrażając dezaprobatę wobec popełnionego czynu. Istotnym czynnikiem mającym wpływ na uchylenie orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej w części dotyczącej kary i wymierzenie w tym zakresie kary nagany jest fakt, że obwiniony po wyznaczeniu na wskazane przez komisję I instancji niższe stanowisko służbowe miałby wykonywać takie same obowiązki służbowe i mieć taki sam zakres odpowiedzialności jak dyżurny operacyjny. W tym stanie rzeczy OKD uznała orzeczenie za zasadne. Skargę na powyższe orzeczenie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zarzucając naruszenie: 1. art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 124n ustawy o PSP poprzez brak odniesienia się przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną do zarzutów przedstawionych w odwołaniu w zakresie naruszenia art. 30 ust. 1 oraz art. 115 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej w zw. z art. 424 k.p.k. zaniechanie wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, jakie fakty uznano za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich dowodach oparto rozstrzygnięcie a jakich dowodów nie uwzględniono i dlaczego, 2. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 124n ustawy o PSP poprzez przyjęcie, wbrew zgromadzonemu materiałowi dowodowemu i wskazaniom doświadczenia życiowego, że Obwiniony dopuścił się zawinionym zachowaniem przewinienia dyscyplinarnego, podczas gdy jego zachowania nie sposób uznać jako zawinione, z uwagi na zdarzenie losowe w postaci pojawienia się zatrucia pokarmowego, na które nie mógł i nie miał wpływu, a którego rozpoznanie stwierdzone zostało w dokumentacji medycznej znajdującej się w ujawnionym materiale dowodowym, a dynamika zdarzeń nie pozwala przypisać Obwinionemu winy, 3. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 124n ustawy o PSP poprzez przyjęcie, że Obwiniony w sposób zawiniony dopuścił się opóźnienia 10-minutowego w zaalarmowaniu zmiany służbowej do zdarzenia, podczas gdy materiał dowodowy ujawniony w sprawie wskazuje, że opóźnienie mogło być mniejsze, zwłaszcza w świetle zeznań asp. Sztab. E. G., który stwierdził, że odebrał telefon o 3:07 (zgodnie ze wskazaniami w jego telefonie), co przeczy twierdzeniu, że Obwiniony mógł odebrać formatkę dopiero o godz. 3:10, zaś Komisja II instancji zaniechała zweryfikowania tej rozbieżności, 4. przepisu prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 1 w zw. z art. 115 ust 1 ustawy o PSP poprzez uznanie, iż Obwiniony dopuścił się czynu sprzecznego ze złożonym ślubowaniem i wymierzenie kary dyscyplinarnej podczas gdy jego zachowanie nie nosi znamion zawinienia, nienależytego wykonywania obowiązków służbowych czy też nie stanowi czynu sprzecznego ze złożonym ślubowaniem. Z ostrożności procesowej, na wypadek nieuwzględnienia powyższej argumentacji i słuszności zarzutów, zmierzających do uchylenia orzeczeń Komisji Dyscyplinarnej i Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej, wyżej wskazanemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 438 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 117 ust. 1 pkt 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej poprzez orzeczenie względem Obwinionego kary nagany, która jawi się jako rażąco surowa i nie znajdująca odzwierciedlenia w realiach sprawy, jak również z uwagi na fakt posiadania przez Obwinionego pozytywnej opinii z przebiegu służby, dużego doświadczenia zawodowego oraz wielokrotnego nagradzania Obwinionego za swoją pracę. W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia OKD w całości i poprzedzającego go orzeczenia Komisji I instancji w całości i umorzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko jak w orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej z dnia [...] września 2021 r. uchylająca orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej z dnia [...] maja 2021 r., w części dotyczącej kary i w tym zakresie orzekające karę nagany, w pozostałej części zaskarżone orzeczenie utrzymujące w mocy. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 115 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (ustawa o PSP), strażak odpowiada dyscyplinarnie za zawinione, nienależyte wykonywanie obowiązków służbowych oraz czyny sprzeczne ze złożonym ślubowaniem. Strażak odpowiada dyscyplinarnie również za popełnione przestępstwa lub wykroczenia, niezależnie od odpowiedzialności karnej. Postępowanie dyscyplinarne przeprowadzone zostało przez uprawnione do tego organy, zgodnie z art. 121 ust. 1 pkt 2a ustawy o PSP, przez Komisję Dyscyplinarną, a w drugiej instancji przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną. Zaskarżonym orzeczeniem komisja orzekła w zakresie przewinienia objętego wnioskiem Rzecznika Dyscyplinarnego. Orzeczenie zarówno w zakresie rozstrzygnięcia jak i uzasadnienia odpowiada prawu. Faktem niezaprzeczalnym jest okoliczność, że Obwiniony w dniu [...] grudnia 2019 r. pełnił służbę na Stanowisku Kierowania Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] jako dyżurny operacyjny. W ocenie Sądu, OKD prawidłowo uznał, że dopuścił się on popełnienia przewinienia dyscyplinarnego polegającego na tym, że działając ze zbędną zwłoką czasową oraz brakiem reakcji na wpływające zgłoszenie alarmowe, z opóźnieniem 10-cio minutowym zaalarmował zmianę służbową do zdarzenia, tj. pożaru. Sąd wskazuje, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] w sprawie pełnienia służby w Powiatowym Stanowisku Kierowania Państwowej Straży Pożarnej w [...], Regulaminu, wyposażania i działania PSK, Instrukcji dysponowania sił i środków do działań ratowniczych wraz z procedurami oraz Zasad organizacji i funkcjonowania Dyżuru Domowego pracowników Komendy Powiatowej PSP. W myśl § 1 ww. decyzji do dysponowania sił i środków w celu likwidacji skutków pożarów i innych miejscowych zagrożeń na terenie powiatu [...] Komendant Powiatowy PSP w [...] upoważnił strażaków Komendy Powiatowej PSP w [...] pełniących służbę na stanowisku Dyżurnego Operacyjnego. Z kolei w § 2 tego aktu unormowano, że do pełnienia etatowej służby w PSK w systemie zmianowym wyznaczono strażaków mianowanych na stanowisko Dyżurnego Operacyjnego. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Obwiniony posiadał upoważnienie do tego, aby dysponować siły i środki PSP do zdarzeń na terenie powiatu [...] - z racji zajmowanego stanowiska. Kolejną istotną regulacją w przedmiotowej sprawie jest treść § 4 ust. 1 decyzji, zgodnie z którą pomocnika dyżurnego PSK wyznacza rozkazem dziennym dowódca JRG spośród strażaków zmian służbowych. W toku przeprowadzonej przed tutejszą Komisją rozprawy Obwiniony bezsprzecznie potwierdził, że takowy pomocnik w dniu [...] grudnia 2019 r. został wyznaczony. W przedmiotowej sprawie ważnym dokumentem jest Załącznik nr 2 do decyzji, którym jest Regulamin wyposażenia i działania Powiatowego Stanowiska Kierowania Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w [...], z którego wynika, że jednym z podstawowych obowiązków dyżurnego operacyjnego jest przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach i dysponowanie sił i środków do zderzeń, a także dokonywanie bieżącej analizy i oceny sytuacji na terenie działania, w tym zdarzeń wymagających podjęcia działań ratowniczych. W rozdziale I zawarto zapis, zgodnie z którym strażak pełni służbę w PSK w systemie zmianowym 24 godziny służby, 48 godzin wolnego w terminie nie powodującym zakłóceń prawidłowego toku służby. Zgodnie z zatwierdzonym "miesięcznym grafikiem służb" Dyżurnemu przysługuje 4 godzinna przerwa podczas której zastępuje go pomocnik dyżurnego PSP wyznaczony rozkazem dziennym Dowódcy JRG. Załącznik nr III do decyzji stanowi Instrukcję dysponowania sił i środków do działań ratowniczych podczas zwalczania pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych miejscowych zagrożeń. Zgodnie z treścią § 14 tego aktu odpowiedzialność za właściwe przestrzeganie powyższych zasad dysponowania i środków do działań ratowniczych ponosi strażak pełniący służbę na stanowisku kierowania KP PSP [...]. Obwiniony w chwili zdarzenia nie znajdował się w Stanowisku Kierowania, a w toalecie. Obwiniony przyznał się do tego, że znane są mu procedury i wie co powinien zrobić w sytuacji konieczności opuszczenia miejsca pełnienia służby. Sam wskazał, że powinien wezwać pomocnika, jednakże tego nie uczynił, a czas jego nieobecności na stanowisku kierowania nie mieścił się w standardach służby. Obwiniony stwierdził także, że KP PSP w [...] to mała komenda i w razie opuszczenia stanowiska służbowego - dyżurny nie wzywa pomocnika bo jak to ujął "później ten ktoś się obrazi" (protokół OKD z dnia [...] września 2021 r. s. 11). Obwiniony wyjaśnił, że do godz. ok. 02:37 czuł się dobrze, nie był zmęczony. Po tej godzinie poczuł dolegliwości żołądkowe i udał się do toalety - tym samym opuszczając stanowisko kierowania bez uprzedniego wezwania pomocnika. Komisja I instancji ustaliła, że ze strony Obwinionego doszło do zaniedbania obowiązków, w trakcie nieobecności dyżurnego do Stanowiska Kierowania została wysłana informacja na temat zdarzenia, która to wymagała odpowiedniego zachowania się - tj. zadysponowania do działań odpowiednich sił i środków. Sąd zauważa, że zgodnie art. 117 ust. 1 ustawy o PSP kary dyscyplinarne są następujące: upomnienie, nagana, wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe, obniżenie stopnia, wydalenie ze służby. Katalog kar w postępowaniu dyscyplinarnym ma charakter zamknięty. W zaistniałym stanie faktycznym, w ocenie Sądu, OKD zasadnie stwierdziła, że kara wymierzona przez Komisję Dyscyplinarną jest rażąco surowa. Skarżący dopuszczając się wyżej opisanego czynu nie przestrzegał prawa, podważył autorytet PSP, swoim zachowaniem uderzył w honor, godność i dobre imię służby, co nie może znaleźć akceptacji w szeregach Państwowej Straży Pożarnej. W ocenie Sądu wina Obwinionego nie budzi wątpliwości. Obwiniony przyznał się do popełnienia czynu. Wskazał, że nie postąpił zgodnie z decyzją oraz regulaminem w tym stanie rzeczy kara nagany wymierzona przez OKD jest adekwatna w danym stanie faktycznym. OKD w sposób szczegółowy i wystarczający rozważyły wymiar kary, jasno to uzasadniając i uwzględniając specyfikę służby w PSP oraz charakter zadań wykonywanych przez skarżącego, z uwzględnieniem norm wynikających ze złożonego przez strażaka wstępującego do służby ślubowania. W ocenie Sądu, wobec katalogu kar dyscyplinarnych określonych w art. 117 ust. 1 ustawy o PSP, jakie można wymierzyć strażakowi, wykazano zasadność orzeczonej wobec Skarżącego kary, dochodząc do konkluzji, że charakter popełnionego czynu, jego wydźwięk i odbiór w środowisku strażackim zasługuje na opisaną karę. Sąd wskazuje, że warunkiem koniecznym wstąpienia do służby w Państwowej Straży Pożarnej jest złożenie przez kandydata roty ślubowania. Pełnienie służby jest uzależnione od posiadania określonych cech o charakterze osobistym. Państwowa Straż Pożarna przyjęła określony model polityki personalnej, której nieodzownym elementem jest właściwa postawa moralna. Stanowi symbol pełnej akcesji do cieszącej się społecznym prestiżem służby, a także wzmacnia świadomość własnej tożsamości zawodowej. Akt ślubowania odgrywa rolę swoistej inicjacji, na mocy której składający ślubowanie podejmuje się wykonywać godnie i rzetelnie swoje służbowe obowiązki. W ceremonii ślubowania osobista radość ze spełnienia zawodowych oczekiwań i aspiracji łączy się z powagą należną branej na siebie odpowiedzialności za sprawy, których się ślubujący podejmuje. Złożenie ślubowania ma dwa wymiary: normatywny i symboliczny. W sensie normatywnym jest przewidzianym przez prawodawcę niezbędnym formalnym warunkiem rozpoczęcia wykonywania czynności zawodowych w ramach określonej służby (formacji mundurowej). W wymiarze symbolicznym jest ona wejściem w inną rzeczywistość społeczno-zawodową. Składając rotę ślubowania strażak zobowiązuje się do przestrzegania prawa, dyscypliny służbowej oraz wykonywania polecenia przełożonych, a także do strzeżenia honoru, godności i dobrego imienia służby oraz przestrzegania zasad etyki zawodowej. Zdaniem Sądu, wymierzona Skarżącemu kara dyscyplinarna, mająca w zasadzie charakter dyscyplinujący, w obliczu wagi popełnionego przez niego czynu, nie została określona w sposób dowolny, lecz została wykazana jej konieczność w myśl zasady uznania administracyjnego. Jak wynika bowiem z zajętego w tym zakresie przez OKD stanowiska, ustalone zostały istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, przeprowadzono dowody służące ustaleniu stanu faktycznego (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.), oceniono zebrany w toku postępowania materiał dowodowy (art. 80 k.p.a.), a uzasadniając swoje rozstrzygnięcie OKD dochowała warunków określonych treścią art. 107 § 3 k.p.a.. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.