II SA/Wa 409/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-04-04

Skład orzekający: Ewa Grochowska – Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący uprawdopodobnił istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń palną bojową?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Przywołane przez skarżącego obawy dotyczące potencjalnego zagrożenia napadem i bezbronności nie zostały uznane za bezpośrednie skutki wykonania decyzji, lecz za przypuszczenia, które nie mogły być ocenione w postępowaniu o wstrzymanie wykonania. Sąd wskazał, że złożenie broni do depozytu nie jest równoznaczne z jej wyzbyciem się, a ewentualne odzyskanie lub nabycie nowej broni nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący S. B. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji o cofnięciu pozwolenia na broń palną bojową, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadnił wniosek obawą przed napadami ze względu na jego pracę związaną z przewożeniem znacznych kwot pieniędzy. Komendant Główny Policji odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że cofnięcie pozwolenia na broń grozi mu niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, ze jest pełnomocnikiem i mężem właścicielki kantoru walut, zatem często zajmuje się przewożeniem znacznych kwot. Każdego dnia jest narażony na niebezpieczeństwo napadu. Wyjaśnił, że pozbawiając go broni palnej czyni się go w razie napadu osobą bezbronną, pozbawioną możliwości odparcia ewentualnego ataku i podjęcia czynności adekwatnych do ataku. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Należy bowiem zauważyć, że przywołane przez skarżącego okoliczności nie stanowią bezpośrednich skutków wykonania zaskarżonej decyzji, a są jedynie przypuszczeniami skarżącego, co do zdarzeń, które ewentualnie mogą zaistnieć po pozbawieniu skarżącego broni palnej, dlatego nie mogą być poddane ocenie w niniejszym postępowaniu. Natomiast bezpośrednim skutkiem prawidłowego wykonania zaskarżonej decyzji będzie złożenie broni w depozycie, o którym mowa w art. 22 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 576 ze zm.). Przy czym ustawa nie nakłada obowiązku wyzbywania się broni. Zatem w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący będzie mógł ją odzyskać. A jeśli nawet zbędzie swoją broń, to nabycie kolejnej, w wyniku ewentualnego uchylenia decyzji, związane z tym koszty i potrzeba odpowiedniego przystosowania broni nie stanowią przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło