II SA/Wa 42/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wyższej Szkoły [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wyższej Szkoły [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenie uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "informatyka" p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Wyższa Szkoła [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skierowanym do organu i do Sądu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji oznacza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej po stronie uczelni. Jednocześnie będzie ona nadal zobowiązana do ponoszenia obciążeń finansowych związanych chociażby z wynagrodzeniami wykładowców, kosztem wynajmowania sal itp. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie odniósł się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy bowiem wskazać, że podnoszona przez skarżącą utrata środków finansowych, w żaden sposób nie może być uznana za podstawę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto należy zauważyć, że co prawda czasowe wstrzymanie przyjęć na kierunek "informatyka", może spowodować pogorszenie sytuacji finansowej uczelni, jednakże zaskarżona decyzja zawiesiła jedynie uprawnienia uczelni do prowadzenia studiów na jednym kierunku. Zatem w wyniku wydania zaskarżonej decyzji uczelnia nie może uzyskiwać dochodów tylko z części prowadzonej działalności (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. II SA/Wa 2270/11, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując, w ocenie Sądu, argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wniosku nie mogła zostać uznana za wystarczającą, aby można było stwierdzić, iż strona uprawdopodobniła, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.