II SA/Wa 445/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Maria Werpachowska, Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji oddala skargę. Centralna Komisja Lekarska MSW (CKL MSW) w [...] orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2015 r., na podstawie 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822), po rozpatrzeniu odwołania M. K. od orzeczenia Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW (RKL MSW) w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr, uchyliła orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW (RKL MSW) z dnia [...] października 2015 r. i wydała nowe rozpoznając u kandydata, osobowość nieprawidłową – niedojrzałość emocjonalną - § 80p1r4N rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. 2014 r., poz. 1898) uznając za niezdolnego do służby w Policji – kategoria N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. oraz orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia [...] października 2015 r. Sąd wskazał, że zmiany w rozstrzygnięciu CKL w porównaniu z orzeczeniem organu I instancji nastąpiły w części A pkt 11 zatytułowanym "Rozpoznanie". Organ odwoławczy w zaskarżonym orzeczeniu wskazał, że u skarżącego występuje "osobowość nieprawidłowa – niedojrzałość emocjonalna § 80p1r4N", natomiast organ I instancji określił powyższe schorzenie jako "osobowość o cechach niedojrzałości emocjonalnej - § 80p1r4N". Sąd wskazał, że zmianę w rozpoznaniu CKL MSW w żaden sposób nie uzasadniła. Niewyjaśnione zostało, na czym w istocie polegało uchybienie organu I instancji i dlaczego właściwe jest rozpoznanie wskazane przez organ odwoławczy. W takiej sytuacji, nie dysponując wiedzą medyczną, Sąd nie jest w stanie ocenić, czy stwierdzona przez organ odwoławczy nieprawidłowa kwalifikacja prawna rozpoznania klinicznego skarżącego w orzeczeniu organu I instancji, rzeczywiście miała miejsce i w konsekwencji, które rozpoznanie jest właściwe. Sąd podkreślił, że użyty przez CKL w zaskarżonym orzeczeniu termin "osobowość nieprawidłowa - niedojrzałość emocjonalna" nie odpowiada pojęciu znaczeniowemu zawartemu w §80p1r4N załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. Opisane braki w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia powodują, że Sąd nie jest w stanie ocenić, czy w przypadku skarżącego zasadnie uznano, że nie jest on zdolny do służby w Policji. Doszło zatem do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 oraz art. 11 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy rolą organu będzie takie skonstruowanie uzasadnienia orzeczenia, aby możliwe było zapoznanie się z motywami, którymi się kierował przy jego wydawaniu. Uzasadnienie to musi spełniać wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., a także realizować zawartą w art. 11 k.p.a. zasadę przekonywania, poprzez wyjaśnienie stronie zasadności wydanego rozstrzygnięcia. Organ powinien zatem w sposób wyczerpujący ustalić, czy jest konieczna, a jeżeli tak - to dlaczego, zmiana opisu rozpoznanych u skarżącego schorzeń. Konieczne jest przy tym wskazanie, czy te schorzenie odpowiada ujętemu w załączniku do powołanego wyżej rozporządzenia. Dopiero tak sporządzone uzasadnienie orzeczenia będzie pozwalało na jego sądowadmnistracyjną kontrolę. [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW orzeczeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. w części A pkt 11 orzeczenia rozpoznała u orzekanego (w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie paragrafy i punkty z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. poz. 1822): 1. Zaburzenia osobowości pod postacią osobowości niedojrzałej upośledzającej zdolności adaptacyjne §80p1r4N. W punkcie 12 wskazano: kategoria zdolności do służby lub do pracy: Niezdolny do służby w Policji kat. "N". Stopień zdolności do służby na podstawie: Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19.12.2014r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biura Ochrony Rządu (Dz. U. poz. 1898). W uzasadnieniu wskazano, że Komisja, na podstawie analizy zgromadzonej dokumentacji - dwóch opinii psychologów z Poradni Zdrowia Psychicznego CSK MSW w [...] z dnia [...].05.2015 r., [...].08.2015 r. oraz opinii psychologa ośrodka referencyjnego Poradni Zdrowia psychicznego MSW w [...] z dnia [...].12.2015 r., a także uwzględniając opinie dwóch psychiatrów z dnia [...].05.2015 r. i [...].12.2015 r. wydane na podstawie szczegółowej analizy testów psychologicznych w tym osobowościowych (MMPI) oraz w oparciu o badanie własne MRKL, stwierdza niezdolność kandydata do służby w Policji z powodu zespołu cech stanowiących obraz osobowości niedojrzałej upośledzającej zdolności adaptacyjne spełniającej kryteria zaburzeń osobowości F 60.8 wg Międzynarodowej klasyfikacji chorób i problemów zdrowotnych oraz na podstawie §80p1r4N rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19.12.2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biura Ochrony Rządu w podanej klasyfikacji litera "N" oznacza "Niezdolny". Każda z wymienionych opinii psychologicznych i psychiatrycznych stwierdza u kandydata brak predyspozycji psychologicznych do służby w Policji i w tym zakresie opinie są spójne w swej treści. Nieprawidłowy profil osobowości stwierdzony w teście MMPI dał podstawę do określenia użytego w orzeczeniu Nr [...] "osobowość nieprawidłowa" oraz "niedojrzałość emocjonalna", gdyż zaburzenia emocjonalne oraz cechy niedojrzałości dominowały w profilu osobowości. Organ wskazał, że od kandydata do służby w Policji wymagana jest pełna sprawność psycho-fizyczna, zaś stwierdzony w przywołanych badaniach zespół cech osobowości składających się na obraz zaburzenia osobowości, upośledza sprawność funkcjonowania psychologicznego zwłaszcza w sytuacjach trudnych i konfliktowych na jakie narażony jest funkcjonariusz w trakcie wykonywania obowiązków służbowych. Motywem uznania kandydata za niezdolnego do służby jest zatem jak podano wyżej stwierdzony w badaniach psychologicznych i potwierdzony opiniami psychiatrów zespół cech osobowości układających się w obraz zaburzeń osobowości z przewagą niedojrzałości emocjonalnej, utrudniającej prawidłowe funkcjonowanie w sytuacjach konfliktowych i trudnych. Komisja wskazała też, że zmiana rozpoznania w kolejnych uchylonych orzeczeniach nie dotyczy meritum sprawy, stanowi jedynie próbę możliwie jednoznacznego i najbardziej klarownego ujęcia opisanych przez różnych specjalistów cech osobowości stanowiących zgodnie z ich opiniami oraz opinią komisji lekarskiej o niezdolności kandydata do służby. Orzeczenie wydano również na podstawie ustawy o komisjach lekarskich, podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia 28.11.2014r. (Dz. U. poz. 1822). Centralna Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania M. K., utrzymała w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2016 r. Centralna Komisja wskazała w uzasadnieniu, że zapoznała się z odwołaniem oraz całością dokumentacji orzeczniczej i skierowała odwołującego się do Pracowni Badań Psychologicznych do [...] (badanie w dniu [...] stycznia 2017r.). Organ podał, co stwierdziła konsultująca dla CKL psycholog na podstawie przeprowadzonych testów dotyczących badania osobowości. We wnioskach badająca psycholog wydała opinię o niespełnieniu przez odwołującego się wymogów do służby w Policji z powodu niedojrzałej osobowości. Organ wskazał, co badająca stwierdziła na podstawie kontaktu i testów (Rotter, MMPI). W oparciu o wyniki wykonanych testów psychologicznych psycholog stwierdziła, iż możliwe są u badanego reakcje konwersyjne w sytuacji stresu, trudności interpersonalne (konflikty). Organ stwierdził, że wnioski z konsultacji psychologicznych przeprowadzonych na poprzednich etapach procedury orzeczniczej są spójne z wnioskami z obecnego badania. Cechy osobowości odwołującego się, które sprzyjają występowaniu trudności w reakcjach interpersonalnych, reakcji konwersyjnych w sytuacjach stresowych oraz niedojrzała motywacja do służby wykluczają jego zdolność do służby w Policji wymagającej od kandydata pełnej sprawności psycho - fizycznej. CK wskazała, że zróżnicowana treść rozpoznania zamieszczona w poprzednich orzeczeniach jest opisowym ujęciem nieprawidłowości, które merytorycznie są spójne i należy je kwalifikować według §80p1r4N - "zaburzenia osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne" według wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biura Ochrony Rządu stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. CK wskazała, że wzięła pod uwagę całość dokumentacji orzeczniczej i przeprowadzonej konsultacji psychologicznej, która w sposób wyczerpujący uzasadnia postawione rozpoznanie. Orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. stało się przedmiotem skargi M. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu, które konkretne testy oraz pytania z tych testów doprowadziły do uznania, że skarżący jest osobą niedojrzałą emocjonalnie, w tym wyjaśnienie, dlaczego orzeczenie to jest sprzeczne z opinią psychologa sporządzoną na etapie wstępnej weryfikacji kandydatów (tzw. multiselekt), - art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych polegające na wydaniu przez Centralną Komisje Lekarską nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej, - przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i wydanie orzeczenia na podstawie przepisu § 80 p 1 r4N rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r., organ błędnie ustalił, iż zaburzenie osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne pokrywa się z terminem niedojrzałość emocjonalną zawartym w zaskarżonej opinii, - art. 10 ust. 1, art. 10 ust 3 oraz art. 81 k.p.a. polegające na braku możliwości wypowiedzenia się co do udzielonych odpowiedzi zawartych w testach oraz braku możliwości udziału w momencie oceniania wyników tychże testów przez psychologa, - art. 35 § 1 k.p.a., - zasady "nieuciążliwości postępowania" zawartej w art. 50 ust 2 k.p.a. poprzez wyznaczenie godziny badania w innym województwie na godzinę 8.00 rano, - art. 139 k.p.a. poprzez wydanie przez organ odwoławczy decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, - art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez zawarcie w testach psychologicznych pytań typu : "Wierzę w Boga" lub "Podobają mi się osoby innej płci"; bez otrzymania od skarżącego zgody na zadawanie tego typu pytań. Skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu I instancji, 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, 3. zwrotu poniesionych kosztów dojazdów na badania i stawiennictwa do sądu, 4. rozważenie przez Sąd nałożenia na organy administracji kary grzywny w oparciu o art. 154 P.p.s.a. z uwagi na to, że pomimo wyroku organ administracji nie wykonał wytycznych Sądu zawartych w powyższym wyroku, 5. rozważenie przez Sąd na podstawie art. 145a § 1 P.p.s.a. konieczności wskazania organowi sposobu rozstrzygnięcia sprawy, która w wyniku braku odpowiedniej podstawy prawnej winna być rozpatrzona na korzyść skarżącego, 6. rozważenie przez Sąd nałożenia na organy administracji kary grzywny w oparciu o art. 149 § 2 P.p.s.a. oraz przyznania na rzecz skarżącego określonej w art. 149 § 7 sumy pieniężnej, 7. zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty w wysokości pięciu tysięcy złotych tytułem zadośćuczynienia za naruszenie przez organ danych wrażliwych skarżącego chronionych art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż Centralna Komisja Lekarska nie odniosła się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, tj. nie wyjaśniła, jakie testy oraz pytania w testach spowodowały stwierdzenie, iż skarżący jest osobą niedojrzałą emocjonalnie. Podniósł, iż całkowicie pominięto fakt, iż wstępne badanie psychologiczne "Multiselekt" było dla skarżącego korzystne. Skarżący podał, że pomimo wyroku organ administracji po raz kolejny używa terminu "niedojrzałość emocjonalna", który nie znajduje odniesienia w przepisach prawa w tym w § 80 p 1 r4N rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. Skarżący wskazał, że w testach pojawiły się pytania o dane wrażliwe, co jest naruszeniem art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Centralna Komisja Lekarska MSW w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Podniosła, że zgodnie z rozpoznaniem zawartym w orzeczeniu RKL, co zostało również potwierdzone przez CKL, u skarżącego stwierdzono zaburzenia osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne (§ 80 pkt 1, r. 4 N rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2014 r.). Powyższe zostało stwierdzone na podstawie wywiadu, badania przedmiotowego i dokumentacji orzeczniczo- lekarskiej (opinie psychologów z Poradni Zdrowia Psychicznego CSK MSW w [...] z dnia [...] maja 2015 r., z dnia [...] sierpnia 2015 r. oraz opinia psychologa ośrodka referencyjnego Poradni Zdrowia Psychicznego MSW w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., a także opinie psychiatrów z dnia [...] maja 2015 r. oraz z dnia [...] grudnia 2015 r.). W postępowaniu odwoławczym ponownie zostało przeprowadzone badanie psychologiczne. Cechy osobowości M. K. zostały zakwalifikowane jako zaburzenia osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne, tj. kwalifikacja z § 80 pkt 1, r. 4 rozporządzenia. CKL nie zgadza się z argumentem skarżącego, że orzeczeniem CKL został naruszony przepis art. 47 ust. 2 ustawy o komisjach lekarskich oraz art. 139 k.p.a. Sytuacja skarżącego w żaden sposób nie uległa pogorszeniu, utrzymując w mocy orzeczenie RKL, w dalszym ciągu, na podstawie obowiązujących przepisów, M. K. pozostaje niezdolny do służby w Policji. CK wskazała, że komisja lekarska nie otrzymuje testów psychologicznych i nie wydaje opinii samodzielnie. Rozstrzygnięcie komisji lekarskich wydawane jest na podstawie opinii, które są sporządzane na zlecenie komisji lekarskich przez uprawnione do tego osoby (psychologów). Jednocześnie podkreślono, że komisje lekarskie nie mają wglądu zarówno w testy psychologiczne jak i udzielone odpowiedzi kandydata. Komisja lekarska nie ma również uprawnień do decydowania o zakresie pytań, które są zawarte w testach. Wobec tego, zarzut dotyczący naruszenia art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych i żądanie odszkodowania jest bezpodstawny, zarówno formalnie jak i merytorycznie. CK podała, że multiselekt jest testem ogólnym (przesiewowym) i nie przesądza w zakresie ostatecznego rozstrzygnięcia co do zdolności kandydata do służby. Podano, że organ administracji nie ma możliwości decydowania o terminie oraz godzinach wyznaczonych konsultacji. Orzekani są wyznaczani zgodnie z kolejnością wpłynięcia wniosków o przeprowadzenie badania i wydanie opinii. Również zarzut naruszenia art. 35 § 1 kpa nie zasługuje na uwzględnienie- ostatnie badanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone w dniu [...] stycznia 2017 r., natomiast orzeczenie CKL zostało wydane w dniu [...] stycznia 2017 r. Wobec powyższego, nie doszło do przewlekłości postępowania. Brak jest również podstaw do uwzględnienia wniosku o zwrot poniesionych kosztów dojazdów na badania. Organ wskazał, że zgodnie z art. 56 § 2 k.p.a., żądanie przyznania należności należy zgłosić organowi administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie, przed wydaniem decyzji, pod rygorem utraty roszczenia. Z materiału dowodowego nie wynika, aby skarżący złożył taki wniosek. W pismach z dnia [...] kwietnia 2017 r., [...] czerwca 2017 r., [...] sierpnia 2017 r., [...] sierpnia 2017 r. skarżący wskazywał na konieczność uzupełnienia przez organ akt poprzez nadesłanie testów psychologicznych i udzielonych na nie odpowiedzi, klucza odpowiedzi, zwracając uwagę na to, że zadawane pytania naruszały art. 27 ustawy o ochronie danych osobowych. Organ poinformował, że nie jest w posiadaniu testów psychologicznych i udzielonych na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlega uwzględnieniu, albowiem zaskarżone orzeczenie i orzeczenie organu I instancji nie naruszają prawa. Wszystkie zarzuty skargi, tak naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego, Sąd uznał za niezasadne. Organy wykonały w tej sprawie wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 25 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 243/16 i należycie uzasadniły swoje rozstrzygnięcia. Nie został zatem naruszony przepis art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organy powołały się przy tym na wyniki przeprowadzonych badań, a Centralna Komisja Lekarska także na wyniki badań przeprowadzonych w postępowaniu odwoławczym (kwestia zastrzeżeń strony, co do godziny wyznaczonego badania pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy). Zaskarżone orzeczenie i orzeczenie organu I instancji w sposób wyczerpujący wyjaśniają motywy podjętych rozstrzygnięć. W sprawie nie doszło do wydania orzeczenia na niekorzyść odwołującego się, albowiem orzeczenie organu I instancji stwierdza – Niezdolny do służby w Policji, a zaskarżone orzeczenie utrzymuje orzeczenie organu I instancji w mocy. W żadnym razie nie pogarsza zatem sytuacji strony. Nie jest tym samym trafny zarzut naruszenia art. 139 k.p.a., jak również art. 47 ust. 2 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia 28 listopada 2014 r. W sprawie jest bezsporne, że u skarżącego jako kandydata do służby w Policji stwierdzono zaburzenia osobowości pod postacią osobowości niedojrzałej upośledzającej zdolności adaptacyjne, co jest kwalifikowane w § 80 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biura Ochrony Rządu (Dz. U. poz. 1898) jako niezdolność kandydata do służby w Policji (N). Wymienione rozpoznanie wyraźnie stwierdzone zostało w orzeczeniu [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej i zostało ono potwierdzone w orzeczeniu Centralnej Komisji Lekarskiej, która w celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości skierowała kandydata na dodatkowe badanie. Sąd nie ma podstaw, aby na gruncie tej sprawy zakwestionować rozpoznanie dokonane u skarżącego jako kandydata do służby w Policji przez lekarzy specjalistów. Nie budzi zaś wątpliwości, że Minister Spraw Wewnętrznych w rozporządzeniu z dnia 19 grudnia 2014 r. postanowił, że takie rozpoznanie, jak dokonane u skarżącego, należy kwalifikować w przypadku kandydata do służby w Policji – jako Niezdolny do służby. Kwestia wstępnego badania nie decyduje o ostatecznym rozstrzygnięciu w zakresie zdolności do służby. W sprawie tej nie naruszono art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ani art. 107 § 3 k.p.a. Z orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej wynika, że zostało ono wydane na podstawie analizy dokumentacji wymienionej w uzasadnieniu tego orzeczenia. W odniesieniu do żądania strony w zakresie pozyskania testów, wskazania wymaga, że dysponowanie nimi przez Sąd nie jest niezbędne dla oceny prawidłowości zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia organu I instancji. Sąd nie ma specjalistycznej wiedzy medycznej potrzebnej do oceny odpowiedzi udzielonych przez skarżącego na poszczególne pytania testów. Powyższe należało do lekarzy specjalistów. Niezasadny jest przy tym zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., które skarżący upatruje w braku możliwości uczestniczenia przez niego w ocenie wyników testów. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z dokonanym przez lekarzy rozpoznaniem, które według rozporządzenia kwalifikowane jest jako niezdolność kandydata do służby, nie oznacza, że dokonano błędnych ustaleń faktycznych, czy też, że ocena tych ustaleń była dowolna. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia organu I instancji wskazuje, iż dokonano pogłębionej analizy w oparciu o opinie psychologów. Kwestia rodzaju pytań zawartych w testach, co skarżący kwalifikuje jako naruszenie art. 27 ustawy o ochronie danych osobowych, pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Sąd nie ma podstaw, aby w postępowaniu dotyczącym oceny zgodności z prawem orzeczenia o zdolności do służby, badać zgodność testów z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych. Organem właściwym do rozpatrywania skarg w zakresie oceny zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Przepis art. 35 k.p.a. nie znajduje w sprawie zastosowania, albowiem ustawa o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych określa termin rozpatrzenia odwołania w art. 46 tej ustawy. Niezależnie od powyższego, wskazania wymaga, że kwestia czasu trwania postępowania nie wpływa na wynik niniejszej sprawy. Strona miała przy tym możliwość kwestionowania bezczynności, czy przewlekłego prowadzenia postępowania odrębną skargą. Nadto, jak wskazał organ, zaskarżone orzeczenie wydane zostało 8 dni po przeprowadzeniu dodatkowego badania w postępowaniu odwoławczym. Dodatkowo wskazania wymaga, że wobec oddalenia skargi Sąd nie był obowiązany zawrzeć w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia, w tym także o zwrocie kosztów sądowych. Zwrot kosztów sądowych przysługuje bowiem tylko w razie uwzględnienia skargi (art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podkreślić przy tym należy, że niniejsza sprawa sądowoadministracyjna wszczęta została skargą na orzeczenie CKL w [...] i ta sprawa podlegała rozpoznaniu przez Sąd. Kwestie żądań strony co do zasądzenia sumy pieniężnej, nałożenia na organ grzywny, czy przyznania określonej kwoty tytułem zadośćuczynienia nie były przedmiotem rozstrzygania, tak jak i koszty w postępowaniu przed organem. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w wyroku.