II SA/Wa 450/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Danuta Kania (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego oddala skargę Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], wskazując jako podstawę prawną art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 97, poz. 674 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] września 2011 r. nr [...] odmawiającą nadania A. B. stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: A. B. - nauczycielka języka [...] w Szkole Podstawowej Nr [...] w S. - w dniu [...] czerwca 2011 r. złożyła do [...] Kuratora Oświaty wniosek o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. Po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego A. B. uzyskała w dniu [...] lipca 2011 r. akceptację Komisji Kwalifikacyjnej na stopień nauczyciela dyplomowanego. Następnie decyzją z dnia [...] września 2011 r., działając na podstawie art. 9b ust. 1, art. 9b ust. 4 pkt 3 oraz ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela, [...] Kurator Oświaty odmówił A. B. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji wskazał na niespełnienie przez wnioskodawczynię wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela. A. B. wniosła do Ministra Edukacji Narodowej odwołanie od ww. decyzji [...] Kuratora Oświaty. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie z dnia [...] grudnia 2011 r. organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 9b ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a - 3 ustawy - Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Organ podkreślił, że A. B. legitymuje się dyplomem ukończenia wyższych studiów magisterskich w zakresie filologii [...], specjalność nauczycielska, wydanym w 1991 r. przez Uniwersytet [...] oraz certyfikatem [...] - poświadczającym znajomość języka [...] na poziomie zaawansowanym - uzyskanym w 1997 r. W dniu [...] marca 2004 r. A. B. uzyskała stopień nauczyciela mianowanego. Jak wynika z zaświadczenia z dnia [...] czerwca 2011 r. wydanego przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w S., A. B. w dniu złożenia wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego była zatrudniona w ww. szkole na stanowisku nauczyciela języka [...] w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z przepisami art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Następnie organ przywołał treść § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 50, poz. 400), określającego kryteria wymagane do uznania kwalifikacji do nauczania języków obcych w szkołach podstawowych, a także § 1 pkt 3 tego rozporządzenia, wyjaśniającego pojęcie przygotowania pedagogicznego. Zdaniem organu, przepisy ww. rozporządzenia umożliwiają uzyskanie kwalifikacji do nauczania danego języka obcego osobom, które posiadają zaawansowaną lub biegłą znajomość języka obcego, jednakże nie są absolwentami studiów wyższych lub nauczycielskiego kolegium języków obcych w specjalności danego języka obcego. Osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów wyższych innych niż odpowiednia filologia obca, w celu potwierdzenia kwalifikacji do nauczania języka obcego muszą przedstawić: (1) jedno ze świadectw potwierdzających zaawansowaną lub biegłą znajomość danego języka obcego, o których mowa w załączniku do ww. rozporządzenia oraz (2) świadectwo ukończenia studiów podyplomowych lub kursu kwalifikacyjnego pedagogiczno-metodycznego z zakresu nauczania danego języka obcego. Organ wskazał następnie, że zgodnie z § 27 ww. rozporządzenia nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie rozporządzenia na podstawie mianowania, którzy spełniali wymagania kwalifikacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują nabyte kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela. Zgodnie zaś z obowiązującymi wówczas przepisami § 11 pkt 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288), kwalifikacje do nauczania języka obcego w przedszkolach, szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych posiadała osoba, która legitymowała się m.in. dyplomem ukończenia studiów magisterskich lub wyższych zawodowych na dowolnym kierunku (specjalności) i świadectwem państwowego nauczycielskiego egzaminu z danego języka obcego stopnia II lub świadectwem znajomości danego języka obcego w zakresie zaawansowanym lub biegłym, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia, a ponadto posiadała przygotowanie pedagogiczne. Minister podał dalej, że zgodnie z § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, przez przygotowanie pedagogiczne należało rozumieć nabycie wiedzy i umiejętności z zakresu psychologii, pedagogiki i dydaktyki szczegółowej, nauczanych w powiązaniu z kierunkiem (specjalnością) kształcenia i praktyką pedagogiczną - w wymiarze nie mniejszym niż 270 godzin, oraz odbycie pozytywnie ocenionych praktyk pedagogicznych w wymiarze nie mniejszym niż 150 godzin. O posiadaniu przygotowania pedagogicznego świadczył dyplom lub inny dokument wydany przez szkołę wyższą, dyplom ukończenia zakładu kształcenia nauczycieli lub świadectwo ukończenia pedagogicznego kursu kwalifikacyjnego. Stąd też, zdaniem organu, biorąc pod uwagę ukończone przez A. B. studia wyższe (filologia [...]) oraz przedłożone świadectwo znajomości języka [...] na poziomie zaawansowanym [...], o którym mowa w załączniku do ww. rozporządzenia, w celu potwierdzenia kwalifikacji do nauczania języka [...] strona winna legitymować się świadectwem ukończenia kwalifikacyjnego kursu pedagogiczno-metodycznego do nauczania języka [...] lub studiów podyplomowych w tym zakresie. W ocenie organu odwoławczego, niespełnianie przez nauczyciela wymagań kwalifikacyjnych uzasadnia wydanie decyzji odmawiającej nadanie kolejnego stopnia awansu zawodowego nauczyciela. Organ podkreślił, że nieposiadanie przez nauczyciela niezbędnych kwalifikacji wyklucza w ogóle możliwość osiągnięcia przez nauczyciela kolejnego szczebla w karierze zawodowej. Niespełnienie tej przesłanki determinuje zatem treść rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, niezależnie od tego, na jakim etapie postępowania okoliczność ta zostanie ustalona. A. B. złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o uchylenie decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] września 2011 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez: 1) błędną interpretację i tym samym niewłaściwe zastosowanie dyspozycji § 11 ust. 2 pkt 4 lit. b w związku z § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli, 2) pominięcie dyspozycji § 26 i § 27 ww. rozporządzenia MEN z dnia 12 marca 2009 r. i tym samym nieuwzględnienie przepisów poprzedniego rozporządzenia MENiS z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji, które wprowadzało odnośnie niniejszej sytuacji analogiczne przepisy, 3) błędne zastosowanie i w praktyce pominięcie dyspozycji przepisów § 9 ust. 1 pkt 1, § 9 ust. 1 pkt 3 lit. b oraz § 11 i § 12 ust. 3 rozporządzenia MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593 ze zm.), 4) niezastosowanie dyspozycji art. 9b ust. 1 ustawy - Karta Nauczyciela, pomimo spełnienia wszystkich warunków w nim określonych do uzyskania kolejnego stopnia awansu zawodowego nauczyciela. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie dyspozycji art. 140 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., wskutek braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, tj. w szczególności świadczącego o kwalifikacjach formalnych, ale również merytorycznych skarżącej. W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że posiada bezspornie następujące kwalifikacje: (1) dyplom ukończenia studiów wyższych magisterskich filologia [...] specjalność nauczycielska na [...] (tj. wymóg § 11 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia), (2) certyfikat [...], tj. zaawansowana znajomość języka obcego zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (wymóg określony w § 11 ust. 2 pkt 4 lit. b w zw. z pkt 2 ppkt 1 lit. a załącznika do ww. rozporządzenia MEN), (3) przygotowanie pedagogiczne uzyskane na specjalności nauczycielskiej wyższych studiów magisterskich [...] filologii [...] (§ 11 ust. 2 pkt 4 lit. b in fine w zw. z § 1 pkt 3 tego rozporządzenia). W świetle powyższego, w jej ocenie, spełnia wszystkie wymogi kwalifikacyjne. Następnie skarżąca stwierdziła, że zgodnie z § 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia, o przygotowaniu pedagogicznym świadczy: "dyplom ukończenia studiów lub inny dokument wydany przez uczelnię, dyplom ukończenia zakładu kształcenia nauczycieli lub świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego". Z powyższego przepisu wynika wyraźnie, że sam dyplom ukończenia studiów wyższych daje przygotowanie pedagogiczne, jeżeli spełnia on definicję § 1 pkt 3 zdanie pierwsze przed średnikiem. Podniosła, że dyplom ukończenia studiów filologicznych na [...] w specjalności nauczycielskiej takie wymagania spełnia. Ponadto przepis ten odnośnie potwierdzeń przygotowania pedagogicznego stosuje zwrot "lub", zatem spełnienie jednego z tych warunków jest wystarczające. Wystarczający jest więc dyplom ukończenia studiów wyższych lub inny dokument wydany przez uczelnię (stwierdzający nabycie wiedzy, praktyki pedagogiczne itp.), nadto dyplom ukończenia zakładu kształcenia dla nauczycieli lub świadectwo kursu kwalifikacyjnego. Skarżąca podkreśliła, że Minister Edukacji Narodowej w niedopuszczalny i niezasadny sposób dokonuje w uzasadnieniu swojej decyzji dowolnej korelacji wymogów kwalifikacyjnych podając w pkt 1 świadectwo potwierdzające zaawansowaną lub biegłą znajomość języka obcego, a w pkt 2 świadectwo ukończenia studiów podyplomowych lub kursu kwalifikacyjnego pedagogiczno-metodycznego z zakresu nauczania danego języka obcego - celowo zatem pomijając w pkt 2 pozostałe alternatywnie wymienione wymogi dotyczące przygotowania pedagogicznego i samą jego definicję, oraz pomijając zwrot wskazany w § 11 ust. 2 pkt 4 lit. b po przecinku - odnośnie przygotowania pedagogicznego. Takie dowolne interpretowanie przepisów prawa, z pominięciem zasad wykładni językowej, gramatycznej i systemowej (powiązanie § 11 ust. 2 pkt 4 lit. b in fine z § 1 pkt 3) i tym samym jego stosowanie przez organ administracyjny stanowi, w jej ocenie, działanie ewidentnie naruszające prawo. W dalszej części uzasadnienia skargi A. B. podniosła, że w następstwie zbadania wymogów formalnych i przebiegu stażu na następny awans zawodowy, w dniu [...] lipca 2011 r. odbyło się posiedzenie Komisji Kwalifikacyjnej. Z protokołu powyższego posiedzenia również jednoznacznie wynika, że nie stwierdzono żadnych braków formalnych i tym samym, że skarżąca ma pełne kwalifikacje w myśl obowiązujących w tym zakresie przepisów. Po dokonaniu analizy formalnej, jak i przeprowadzeniu rozmowy dokonano oceny punktowej zgodnie z wymogami ww. rozporządzenia MENiS, przyznając średnią 9.3, czyli bardzo wysoko oceniając nauczyciela. Pisemne uzasadnienie powyższej oceny punktowej potwierdza w szczególności bardzo dobre kwalifikacje formalne i praktyczne odwołującej się jako nauczyciela języka [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że kontrola sądowoadministarcyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca, w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była zatrudniona na stanowisku nauczyciela języka [...] w Szkole Podstawowej Nr [...] w S. Legitymuje się dyplomem ukończenia wyższych studiów magisterskich w zakresie filologii [...] specjalność nauczycielska wydanym w 1991 r. przez Uniwersytet [...] oraz certyfikatem [...] - poświadczającym znajomość języka [...] na poziomie zaawansowanym - uzyskanym w 1997 r. W dniu [...] marca 2004 r. skarżąca uzyskała stopień nauczyciela mianowanego - akt nadania nr [...] wydany przez Prezydenta Miasta K. W okresie od [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2011 r. odbyła staż na stopień nauczyciela dyplomowanego. Po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego skarżąca uzyskała w dniu [...] lipca 2011 r. akceptację Komisji Kwalifikacyjnej na stopień nauczyciela dyplomowanego - zaświadczenie nr [...]. W ocenie organów orzekających, w świetle powyższych ustaleń faktycznych oraz przepisów prawa mających w sprawie zastosowanie, skarżąca nie spełnia wymagań kwalifikacyjnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, bowiem nie legitymuje się odpowiednimi kwalifikacjami pedagogicznymi do nauczania języka [...], tj. świadectwem ukończenia kwalifikacyjnego kursu pedagogiczno - metodycznego do nauczania języka [...] lub studiów podyplomowych w tym zakresie. Stanowisko organów orzekających zasługuje, zdaniem Sądu, na aprobatę. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 97, poz. 674 ze zm.) stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Z kolei w myśl art. 9b ust. 1 powołanej ustawy, warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Nauczycielowi, który nie spełnia powyższych warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej (art. 9b ust. 6 w związku z art. 9b ust. 1 i 9b ust. 4 pkt 3 ww. ustawy). Obok powołanych wyżej przepisów ustawy - Karta Nauczyciela zastosowanie w sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli mniemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 50, poz. 400 ze zm.). Zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia kwalifikacje do nauczania języków obcych w szkołach (podstawowych) posiada osoba, która ukończyła studia wyższe na dowolnym kierunku (specjalności) i legitymuje się: (a) świadectwem złożenia państwowego nauczycielskiego egzaminu z danego języka obcego stopnia II, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia, lub (b) świadectwem znajomości danego języka obcego w stopniu zaawansowanym lub biegłym, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia, oraz posiada przygotowanie pedagogiczne. Z kolei w myśl § 1 pkt 3 rozporządzenia, przez przygotowanie pedagogiczne należy rozumieć nabycie wiedzy i umiejętności z zakresu psychologii, pedagogiki i dydaktyki szczegółowej, nauczanych w wymiarze nie mniejszym niż 270 godzin w powiązaniu z kierunkiem (specjalnością) kształcenia oraz pozytywnie ocenioną praktyką pedagogiczną - w wymiarze nie mniejszym niż 150 godzin (...). O posiadaniu przygotowania pedagogicznego świadczy dyplom ukończenia studiów lub inny dokument wydany przez uczelnię, dyplom ukończenia zakładu kształcenia nauczycieli lub świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego. Z powyższego wynika, że przepisy ww. rozporządzenia umożliwiają uzyskanie kwalifikacji do nauczania języka obcego osobom, które posiadają zaawansowaną lub biegłą znajomość języka obcego, jednakże nie są absolwentami studiów wyższych lub nauczycielskiego kolegium języków obcych w specjalności danego języka obcego. Jak zasadnie wskazał organ orzekający, osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów wyższych innych niż odpowiednia filologia obca, w celu potwierdzenia kwalifikacji do nauczania języka obcego muszą legitymować się: (1) jednym ze świadectw potwierdzających zaawansowaną lub biegłą znajomość danego języka obcego, o którym mowa w załączniku do ww. rozporządzenia, (2) świadectwem ukończenia studiów podyplomowych lub kursu kwalifikacyjnego pedagogiczno - metodycznego z zakresu nauczania języka obcego. Stanowisko organu, wbrew zarzutom skargi, wynika z prawidłowej interpretacji powołanych wyżej przepisów prawa. Przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela wprost wskazuje na konieczność posiadania "odpowiedniego przygotowania pedagogicznego", co w kontekście dyspozycji § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia oznacza przygotowanie pedagogiczne "powiązane z kierunkiem (specjalnością) kształcenia". W przypadku skarżącej, zatrudnionej - w dniu złożenia wniosku o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego - na stanowisku języka [...], która uzyskała świadectwo potwierdzające stosowną znajomość języka [...] (certyfikat [...] z 1997 r.), konieczne jest odpowiednie przygotowanie pedagogiczno - metodyczne właśnie w zakresie nauczania języka [...] obejmujące nie tylko metodykę nauczania tego języka, ale także wiedzę z zakresu historii i geografii, kultury i literatury przedmiotowego obszaru językowego, gramatykę pedagogiczną oraz psychologię i pedagogikę. Odpowiednią wiedzę w tym zakresie zapewnia ukończenie kursu pedagogiczno - metodycznego dla nauczycieli języka [...] lub odpowiednich studiów podyplomowych (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 67/05 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1032/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego, w ocenie Sądu, nieuzasadniony jest zarzut błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania § 11 ust. 2 pkt 4 w związku z § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia w sytuacji, gdy skarżąca nie legitymuje się odpowiednimi kwalifikacjami do nauczania języka [...]. Niezasadny jest również zarzut pominięcia przez organ dyspozycji § 27 ww. rozporządzenia. Zgodnie z powołanym przepisem, nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie przedmiotowego rozporządzenia na podstawie mianowania, którzy spełniali wymagania kwalifikacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują nabyte kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela. Zgodnie z brzmieniem obowiązującego wówczas przepisu § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288 ze zm.), kwalifikacje do nauczania języków obcych w szkołach (podstawowych) posiadała osoba, która legitymowała się dyplomem ukończenia studiów magisterskich lub wyższych zawodowych na dowolnym kierunku (specjalności) i świadectwem państwowego nauczycielskiego egzaminu z danego języka obcego stopnia II lub świadectwem znajomości danego języka obcego w zakresie zaawansowanym lub biegłym, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia, a ponadto posiadała przygotowanie pedagogiczne. Z kolei w myśl § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, przez przygotowanie pedagogiczne należy rozumieć nabycie wiedzy i umiejętności z zakresu psychologii, pedagogiki i dydaktyki szczegółowej, nauczanych w powiązaniu z kierunkiem (specjalnością) kształcenia i praktyką pedagogiczną - w wymiarze nie mniejszym niż 270 godzin, oraz odbycie pozytywnie ocenionych praktyk pedagogicznych w wymiarze nie mniejszym niż 150 godzin (...); o posiadaniu przygotowania pedagogicznego świadczy dyplom lub inny dokument wydany przez szkołę wyższą, dyplom ukończenia zakładu kształcenia nauczycieli i świadectwo ukończenia pedagogicznego kursu kwalifikacyjnego. Z powołanych przepisów, zawierających wymagania analogiczne jak w rozporządzeniu MEN z dnia 12 marca 2009 r. wynika, iż w celu potwierdzenia kwalifikacji do nauczania języka [...], skarżąca winna legitymować się odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym - świadectwem ukończenia kwalifikacyjnego kursu pedagogiczno - metodycznego do nauczania języka [...] lub studiów podyplomowych w tym zakresie, co - jak wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego - nie miało miejsca. Brak jest zatem podstaw do uznania, że wobec skarżącej znajduje zastosowanie § 27 ww. rozporządzenia. Nie jest również zasadny zarzut naruszenia § 26 ww. rozporządzenia w sytuacji, gdy skarżąca ubiega się o uzyskanie kolejnego stopnia awansu zawodowego będąc nauczycielem języka [...]. Wskazany przepis wyłącza określony w nim krąg osób spod wymogu dotyczącego wyłącznie wymiaru przygotowania pedagogicznego, o którym mowa w § 1 pkt 3 rozporządzenia. Wyłączenie to nie dotyczy jednak wymogu uzyskania odpowiedniego przygotowania pedagogicznego (w zakresie nauczania języka obcego) przez nauczycieli innego przedmiotu uzyskujących przygotowanie do nauczania języka obcego, a z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Podnoszony przez skarżącą zarzut, iż organ nie ustosunkował się do powyższej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowi w istocie uchybienie proceduralne, które jednak nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, a w konsekwencji nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia § 9 ust. 1 pkt 1, § 9 ust. 1 pkt 3 lit. b oraz § 11 i § 12 ust. 3 rozporządzenia MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593 ze zm.) w sytuacji gdy o treści rosztrzygnięcia organu orzekającego przesądził brak wymaganych kwalifikacji skarżącej do uzyskania wnioskowanego stopnia awansu zawodowego nauczyciela. Jak zasadnie zauważył organ orzekający, nieposiadanie przez nauczyciela niezbędnych kwalifikacji wyklucza w ogóle możliwość osiągniecia przez nauczyciela kolejnego szczebla w karierze zawodowej. Niespełnienie zatem tej przesłanki determinuje treść rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, niezależnie od tego, na jakim etapie postępowania okoliczność ta zostanie ustalona. Niezasługuje również na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. w sytuacji, gdy organy orzekające rozpatrzyły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stosownie do wymogów określonych w ww. przepisie i dokonały jego należytej oceny, która znalazła swe odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Końcowo Sąd zauważa, że utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] września 2011 r., Minister Edukacji Narodowej omyłkowo powołał art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. zamiast art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Uchybienie to jednak, wobec treści sentencji decyzji oraz argumentacji podniesionej w jej uzasadnieniu, należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską pozostającą bez wpływu na wynik sprawy. Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administarcyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.