II SA/Wa 451/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi R. G. na rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] oraz poprzedzającego go rozkazu Komendanta Miejskiego Policji O. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego go rozkazu Komendanta Miejskiego Policji O. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] - R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). W niniejszej sprawie, skarżący oprócz literalnego wyrażenia wniosku nie uzasadnił go. Niezależnie jednak od tego, Sąd pragnie zwrócić uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem w sprawie obniżenia dodatku służbowego, w razie uwzględnienia skargi, będzie istniała możliwość przywrócenia rzeczy do pierwotnego stanu lub wynagrodzenia w inny sposób. Należy podkreślić, że instytucja ochrony tymczasowej została obwarowana określonymi przesłankami, które osoba ubiegająca się o nią powinna wykazać. Skoro więc przepis art. 61 § 3 cytowanej ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do uprawdopodobnienia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący powinien w sposób logiczny i ciągły te okoliczności wskazać. Zatem, niewskazanie tych okoliczności nie może skutkować uwzględnieniem wniosku. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.