II SA/Wa 458/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2013 r., o sygn. akt II SA/Wa 458/12 w sprawie ze skargi K.J. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 11 lutego 2012 r. K.J., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata M.Ł., skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], zarzucając organowi naruszenie art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Komendant Stołeczny Policji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że postanowienie z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] nie istnieje. Stwierdził, że z treści skargi można wywnioskować, iż jej przedmiotem jest postanowienie Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], jednak zostało ono już uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1162/11. W pismach z dnia [...] maja 2012 r. oraz z dnia [...] lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego podtrzymał wszystkie wnioski i zarzuty zawarte w skardze. Podał, iż oczywistym jest, że postanowienie nr [...] zostało uchylone i nie ma go w obrocie prawnym. Po uchyleniu tego postanowienia wydano analogiczne, kolejne postanowienie. Stwierdził, że skarga została wniesiona od tego drugiego postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], gdyż nie mogła być wniesiona od pierwszego, uchylonego. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] września 2012 r. Sąd poinformował pełnomocnika skarżącego, iż w aktach administracyjnych brak jest postanowienia Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], zawierającego analogiczne rozstrzygnięcie, jak postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], a zatem brak jest postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...]. W aktach tych znajduje się natomiast decyzja Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], utrzymująca w mocy ww. rozkaz personalny. W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego został wezwany przez Sąd – pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia jej braków formalnych w terminie 7 dni, poprzez wskazanie rodzaju i przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. podania, czy przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], utrzymująca w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], czy też postanowienie Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. rozkazu personalnego. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] września 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu [...] września 2012 r. (data stempla pocztowego), pełnomocnik skarżącego oświadczył, że przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], utrzymująca w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 r. o sygn. akt II SA/Wa 458/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W uzasadnieniu stwierdził, że pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania Sądu w zakreślonym do tego terminie, co skutkuje odrzuceniem skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego pisma z dnia [...] września 2012 r. (wraz z pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie), w dniu [...] września 2012 r., strona skarżąca wykonała wezwanie Sądu z uchybieniem wskazanego w nim siedmiodniowego terminu. Termin ten upływał bowiem w dniu [...] września 2012 r., zaś pismo pełnomocnika skarżącego, precyzujące skargę, zostało wniesione w dniu [...] września 2012 r., tj. z trzydniowym opóźnieniem. Wskazane postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] lutego 2013 r. Pełnomocnik skarżącego, adwokat M.Ł., w dniu [...] lutego 2013 r. (data stempla pocztowego) uczynił powyższe postanowienie przedmiotem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Katalog przypadków, w których strona może złożyć zażalenie, jest katalogiem zamkniętym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2011 r., o sygn. akt II OZ 141/11, LEX nr 1080427). Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. W przedmiotowej sprawie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, postanowienie o odrzuceniu skargi uczynił przedmiotem zażalenia. Jednakże postanowienie to jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, toteż podlega zaskarżeniu w trybie skargi kasacyjnej. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 powołanej ustawy). W warunkach jednak niniejszej sprawy pismo z dnia [...] lutego 2013 r. nie może zostać potraktowane jako skarga kasacyjna, wszak sporządził je profesjonalny pełnomocnik. Ustawodawca wiąże to z podwyższeniem wymogów formalnych – zob. np. art. 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, m.in. odstępując od pouczania o przysługujących stronie środkach zaskarżenia – zob. art. 140 tej ustawy, co oznacza, iż nie jest dopuszczalne, aby Sąd mógł traktować je jako sformalizowany środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna. Podobne stanowisko zajmuje tak Naczelny Sąd Administracyjny (zob. wyrok z dnia 29 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 494/10, LEX nr 742548, oraz z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 418/10, LEX nr 742474), jak i doktryna (zob. B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 r., wyd. 3, s. 581, pkt 23). Domniemanie ze strony Sądu, że wniesione pismo – pomimo jego tytułu i treści – jest skargą kasacyjną, godziłoby w prawo skarżącego do sądu, gwarantowane w art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż Sąd w miejsce skarżącego określałby jego wolę. Działanie to byłoby przy tym nie do pogodzenia z obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą dyspozycyjności. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.