II SA/Wa 468/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego postanawia -odrzucić skargę- Rada Miasta W. uchwałą z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] na podstawie art. 190 ust. 2 w zw. z art. 190 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547 z późn. zm.) oraz w związku z art. 24f ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) stwierdziła wygaśnięcie mandatu radnej miasta W. M. Z. na skutek naruszenia ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z prowadzeniem działalności gospodarczej wspólnie z innymi osobami z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy. W dniu 2 grudnia 2009 r. M. Z., w związku z wyżej wskazaną uchwałą, wezwała Radę Miasta W. do usunięcia naruszenia prawa. Wobec braku odpowiedzi Rady Miasta na wezwanie z dnia 2 grudnia 2009 r. M. Z. w dniu 1 lutego 2010 r. wniosła, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na uchwałę z dnia [...] sierpnia 2009 r. Sąd pismem o sygn. II KO/Wa 36/10 z dnia 9 lutego 2010 r. (koperta z datą nadania w dniu 10 lutego 2010 r. w aktach administracyjnych sprawy, k-[...]) przekazał powyższą skargę organowi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż została wniesiona z uchybieniem terminu. Skarżąca uzupełniała swoje stanowisko pismami procesowymi z dnia [...] marca 2010 r. oraz z dnia [...] maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu. Ponieważ, wbrew dyspozycji powołanego wyżej art. 54 § 1 P.p.s.a., skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a nie do Rady Miasta W., za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania jej przez Sąd do organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do Sądu, to jest 10 lutego 2010 r. Stosownie do postanowień art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest wcześniejsze wezwanie jej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Jednocześnie należy podkreślić, że do oceny zachowania terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, ma zastosowanie art. 53 § 2 P.p.s.a. (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. II OPS 2/07), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, wobec nie udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie skarżącej z dnia 2 grudnia 2009 r., iż z zestawienia daty wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (2 grudnia 2009 r.) z datą wniesienia skargi (10 lutego 2010 r.) wynika, że skarga została wniesiona z uchybieniem sześćdziesięciodniowego terminu zakreślonego w art. 53 § 2 P.p.s.a., a zatem podlega ona odrzuceniu. Ostatnim dniem na wniesienie skargi był bowiem 1 lutego 2010 r. Należy skarżącej wyjaśnić, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznawania skargi jest zobowiązany do sprawdzenia, czy spełnia ona wymogi formalne i czy została wniesiona w przepisanym terminie. Jednocześnie ustalenie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, obliguje Sąd do jej odrzucenia, bez względu na okoliczności, będące przyczyną uchybienia. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.