II SA/Wa 50/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-07-16

Skład orzekający: Andrzej Kołodziej, Joanna Kruszewska-Grońska, Anna Pośpiech-Kłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu drugiej instancji stwierdzające niedopuszczalność odwołania może zostać rozpoznana, jeśli postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi, który w chwili doręczenia nie był umocowany do reprezentowania strony?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu jako przedwczesna, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wadliwie doręczone pełnomocnikowi, który w chwili doręczenia nie posiadał ważnego pełnomocnictwa. Doręczenie jest skuteczne tylko wtedy, gdy organ ma wiedzę o cofnięciu pełnomocnictwa; do tego momentu obowiązuje doręczanie pism pełnomocnikowi.
Stan faktyczny
Skarżący A. L. został zawieszony w czynnościach służbowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Skarżący ustanowił pełnomocnika radcę prawnego P. Z., który reprezentował go w postępowaniu. Organ drugiej instancji wezwał pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa, a następnie stwierdził niedopuszczalność odwołania z powodu braku prawidłowego pełnomocnictwa. Pełnomocnik poinformował organ o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez skarżącego. Organ doręczył postanowienie pełnomocnikowi, który nie był już umocowany, co spowodowało wadliwość doręczenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lipca 2025 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Rozkazem personalnym z [...] czerwca 2024 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] (dalej: "KWP", "organ pierwszej instancji"), na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 636), zawiesił A. L. (dalej: "skarżący") w czynnościach służbowych na okres 2 miesięcy od [...] czerwca 2024 r. do [...] sierpnia 2024 r. Powyższy rozkaz personalny był przesyłany skarżącemu trzykrotnie na różne adresy (w międzyczasie bowiem skarżący zmieniał miejsca zamieszkania), przy czym korespondencje te jako niepodjęte wróciły do nadawcy. Również podejmowano - bezskutecznie - próby doręczenia korespondencji skarżącemu w miejscu jego zamieszkania przez funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] (vide notatki służbowe z [...] i [...] czerwca 2024 r. - karty odpowiednio nr 32 i 33 akt administracyjnych). W skierowanym do KWP piśmie z [...] lipca 2024 r. zatytułowanym "Przystąpienie do sprawy wraz z informacją o zmianie miejsca zamieszkania" zgłosił się pełnomocnik skarżącego - radca prawny P. Z.. Do pisma tego załączono pełnomocnictwo udzielone mu [...] lipca 2024 r. przez skarżącego "w sprawie cywilnej oraz administracyjnej w zakresie zatrudnienia i zajmowanego stanowiska służbowego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] przed wszystkimi organami administracyjnymi, przełożonymi oraz sądami powszechnymi"(vide karta nr 2 akt administracyjnych). Wobec zgłoszenia się pełnomocnika skarżącego, ww. rozkaz personalny z [...] czerwca 2024 r. został mu w dniu [...] lipca 2024 r. przesłany na adres kancelarii, a odbiór tej korespondencji nastąpił [...] sierpnia 2024 r. (vide potwierdzenie odbioru - karta nr 109 akt administracyjnych). Jak wynika z notatek służbowych z [...] września 2024 r., pełnomocnik skarżącego, przeglądając w dniu [...] sierpnia 2024 r. akta postępowania administracyjnego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...], odmówił przyjęcia korespondencji adresowanej do skarżącego, w tym ww. rozkazu personalnego KWP z [...] czerwca 2024 r., przy czym zażądał przesłania tej korespondencji na adres jego kancelarii (vide karty nr 106-107 akt administracyjnych). Następnie w dniu [...] sierpnia 2024 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło odwołanie do ww. rozkazu personalnego, sporządzone przez radcę prawnego P. Z., które zostało nadane [...] sierpnia 2024 r. (vide karty nr 100-105 akt administracyjnych). Po przekazaniu przez KWP odwołania Komendantowi Głównemu Policji (dalej: "KGP", "organ drugiej instancji"), pismem z [...] września 2024 r. radca prawny P. Z. został wezwany do przedłożenia w terminie 7 dni oryginału bądź uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu administracyjnym (odwoławczym) przed KGP w sprawie zawieszenia w czynnościach służbowych - pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego odwołania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone adresatowi [...] września 2024 r. W odpowiedzi z [...] października 2024 r. na ww. wezwanie, która to odpowiedź wpłynęła do organu drugiej instancji [...] października 2024 r., radca prawny P. Z. poinformował organ drugiej instancji, iż [...] września 2024 r. otrzymał oświadczenie skarżącego o wypowiedzeniu pełnomocnictwa w sprawach administracyjnych. Przyznał, że [...] sierpnia 2024 r. zapoznawał się z aktami postępowania przygotowawczego i podpisał protokół z tych czynności, ale zaprzeczył, by odmówił przyjęcia jakichkolwiek rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym (vide karty nr 113-114 akt administracyjnych). Postanowieniem z [...] października 2024 r. nr [...] KGP, w oparciu o art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a."), stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ drugiej instancji podał, że nie zostało wykonane jego wezwanie z [...] września 2024 r. w sytuacji, gdy złożony przed organem pierwszej instancji dokument pełnomocnictwa nie był prawidłowy. Powyższe postanowienie zostało przesłane w dniu [...] października 2024 r. na adres kancelarii radcy prawnego P. Z., który odebrał je [...] listopada 2024 r. (vide karta nr 119 akt administracyjnych). Pismem, nadanym w urzędzie pocztowym [...] grudnia 2024 r., skarżący (reprezentowany przez ww. radcę prawnego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie organu drugiej instancji z [...] października 2024 r. nr [...]. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego ww. radcy prawnemu w dniu [...] grudnia 2024 r. "w sprawie złożenia skargi do WSA w Warszawie p-ko KGP w [...] (na postanowienie nr [...] z dn. [...].10.2024 r." (vide karta nr 6 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wadliwie doręczone radcy prawnemu P. Z., który nie był wówczas umocowany do reprezentowania skarżącego. Otóż podkreślić należy, że w toku postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżonym postanowieniem KGP z [...] października 2024 r. nr [...], skarżący w dniu [...] lipca 2024 r. ustanowił pełnomocnika w osobie radcy prawnego P. Z. (vide pełnomocnictwo - karta nr 2 akt administracyjnych). Jednocześnie skarżący kilkakrotnie zmieniał miejsce zamieszkania, o czym organ prowadzący postępowanie był informowany przez skarżącego (vide raporty: z [...] czerwca 2024 r. - karta nr 8 akt administracyjnych, z [...] lipca 2024 r. - karta nr 10 akt administracyjnych, z [...] sierpnia 2024 r. - karta nr 12 akt administracyjnych, z [...] sierpnia 2024 r. - karta nr 14 akt administracyjnych) lub jego pełnomocnika (vide pismo zatytułowane "Przystąpienie do sprawy wraz z informacją o zmianie miejsca zamieszkania" z [...] lipca 2024 r. - karta nr 1 akt administracyjnych). W ocenie tutejszego Sądu, treść pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego [...] lipca 2024 r. radcy prawnemu P. Z. nie budzi wątpliwości, iż był on umocowany do reprezentowania skarżącego zarówno przed KWP, jak i przed KGP w sprawie dotyczącej zawieszenia w czynnościach służbowych - "w sprawie (...) administracyjnej w zakresie zatrudnienia i zajmowanego stanowiska służbowego w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] przed wszystkimi organami administracyjnymi, przełożonymi (...)". Dlatego za nieuzasadnione należy uznać wezwanie w dniu [...] września 2024 r. ww. pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu administracyjnym (odwoławczym), zwłaszcza że organ drugiej instancji udostępnił mu [...] sierpnia 2024 r. do wglądu akta sprawy, w tym rozkaz personalny KWP z [...] czerwca 2024 r. nr [...] (vide notatka służbowa z [...] września 2024 r. - karta nr 107 akt administracyjnych). Umocowania ww. radcy prawnego do reprezentowania skarżącego przed organami administracji nie podważa opisana w notatkach służbowych z [...] września 2024 r. odmowa przyjęcia przez pełnomocnika skarżącego korespondencji skierowanej do jego mocodawcy, z jednoczesnym żądaniem, by korespondencję tę wysłać na adres kancelarii. Natomiast KGP - pomimo zawartej w piśmie radcy prawnego P. Z. z [...] października 2024 r. informacji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez skarżącego, którą to informację organ drugiej instancji powziął [...] października 2024 r. (data wpływu ww. pisma do adresata) - w dniu [...] października 2024 r. przesłał postanowienie z [...] października 2024 r. nr [...] ww. radcy prawnemu zamiast skarżącemu. Takie doręczenie - jako wadliwe - nie jest skuteczne. Zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. W myśl art. 33 § 2 k.p.a., pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicznej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z kolei z treści przepisów art. 40 § 1 i § 2 k.p.a. wynika, że pisma doręcza się stronie, a jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Wypowiedzenie pełnomocnictwa nie zostało w pełni uregulowane w przepisach k.p.a., jednak w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż w przypadku wypowiedzenia przez stronę pełnomocnictwa pełnomocnikowi występującemu w jej imieniu w postępowaniu administracyjnym, takie cofnięcie jest skuteczne wobec organu dopiero w dniu poinformowania go o tej czynności. Zatem obowiązek doręczania pism pełnomocnikowi trwa dotąd, dopóki organ nie dowie się o cofnięciu pełnomocnictwa (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1365/16 i z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II GSK 1479/18 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji doręczenie zaskarżonego postanowienia radcy prawnemu P. Z. w okolicznościach przedmiotowej sprawy, kiedy to organ drugiej instancji miał wiedzę o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, nie było skuteczne wobec skarżącego. Według art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przedwczesne wniesienie skargi na akt, który nie został skutecznie doręczony, a tym samym nie wszedł do obrotu prawnego, stanowi przeszkodę w jej merytorycznym rozpoznaniu, która to przeszkoda mieści się w kategorii "innych przyczyn" wskazanych w cytowanym wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło